Gênesis 39

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Awa Yosef tëkaryiko Esipët hna. Vëva Isëmayel va nkwafëtënihawo avë Esipët ale w̃aciko Potifar. Potifar tac asankaf wasoɗaɗe Faraw̃o ỹa yeho, ankaf vëyëka vëlëw̃u va.
1 José foi levado para o Egito, e Potifar, oficial de Faraó, comandante da guarda, egípcio, comprou-o dos ismaelitas que o tinham levado para lá.
2 Ahwëhn a W̃ënu ŋa gë Yosef nkeniho, fop caŋaryëɗëhawo. Tere avë Esipët ale hwëhnëka hna ntëɗëko.
2 O Senhor Deus estava com José, que veio a ser homem próspero e estava na casa de seu dono egípcio.
3 Potifar kamahnëko Ahwëhn a W̃ënu ŋa gë Yosef nkeniho do caŋaryëɗëhawo fop ile ntiɗëho ỹa.
3 Potifar viu que o Senhor estava com José e que tudo o que ele fazia o Senhor prosperava em suas mãos.
4 Awa Potifar nëŋëkawo gë Yosef, më kwëtehnahnëka ɗoku vë tere lëw̃u ỹa: ankaf tere lëw̃u gë hnapul ỹa fop ntikawo.
4 Assim, José achou favor diante dos olhos de seu dono e o servia. E ele pôs José por mordomo de sua casa e lhe passou às mãos tudo o que tinha.
5 Do tëk pëgw hnë wati rac, soŋe Yosef ỹa, Ahwëhn a W̃ënu ŋa ndëwakëhniwo tere avë Esipët ỹa. Ɗëwara rac campëko hnë viỹë vile kwëhnako hna fop, tere hna do gë wëhaỹ per.
5 E, desde que Potifar o fez mordomo de sua casa e encarregado de tudo o que tinha, o Senhor abençoou a casa do egípcio por causa de José. A bênção do Senhor estava sobre tudo o que tinha, tanto em casa como no campo.
6 Awa Potifar taveryëkawo Yosef fop ile kwëhnako ỹa do ñoñ golohna paɓ, ge gena ile tokëɗ ỹa fo.
6 Potifar confiou tudo o que tinha às mãos de José, de maneira que não se preocupava com nada, a não ser com o pão que comia. José tinha um belo porte e boa aparência.
7 do, ga mbiỹëk toƴe, asëval Potifar a ŋahnëkawo më ntehnëka: «Ɗakëfu!»
7 Assim, depois de algum tempo, a mulher de Potifar pôs os olhos em José e lhe disse: — Venha para a cama comigo.
8 Ɓare Yosef ŋwëỹëko do ntehna asëval a: «Ale ryokuŋëhnëɗëfu ỹa ñoñ tëƴëɗilohna tere li, fop kwëtehnahnëko ile kwëhnak ỹa.
8 Ele, porém, recusou e disse à mulher do seu dono: — Escute! O meu senhor não se preocupa com nada do que existe nesta casa, porque eu estou aqui; tudo o que tem ele passou às minhas mãos.
9 Umë dënk, kwëhnana ucankaf ntëbo ami hnë iỹi tere: ñoñ ɓañëhnëlohna ge gena wëjë, kaɓi asëvalu ỹa yeru. Awa hak koɗëfu liwu iñë ỹaƴah gë iỹi ki do liwu ile mbañëk W̃ënu ŋa?»
9 Não há ninguém nesta casa que esteja acima de mim. Ele não me vedou nada, a não ser a senhora, porque é a mulher dele. Como, pois, cometeria eu tamanha maldade e pecaria contra Deus?
10 Asëval a ndëñanëɗëhawo fac-wo-fac nji ndakëni, ɓare Yosef maw̃ëlohna muk do kehaɗëhawo.
10 Ela falava com José todos os dias, mas ele não lhe dava ouvidos, recusando-se a ir para cama com ela e a ficar perto dela.
11 Hnë fac ryampo, Yosef tënkëko cery cankaf vëhwëhn tere hna soŋe nti ɗoku lëw̃u ỹa do vëryokuŋ ntaw̃u va vëwolohna hnam.
11 Aconteceu, porém, que, certo dia, José entrou na casa para fazer o seu serviço, e ninguém dos de casa se achava presente.
12 Asëval Potifar a më pëlanëka Yosef cuɗ cankaf ŋa ntehna: «Ƴij ndaki!» Ɓare Yosef më taveryëka cuɗ ŋa do nkary cahn cery hna.
12 Então ela o pegou pela roupa e lhe disse: — Venha para a cama comigo. Ele, porém, deixando a roupa nas mãos dela, saiu, fugindo para fora.
13 Asëval a, ga nuk taveryëka cuɗ ŋa do nkary cahn cery hna,
13 Quando notou que José tinha fugido para fora, mas havia deixado a roupa nas mãos dela,
14 pëgwëlehn ndekand mëcandëhni vëryokuŋ va ntehnëhni: «Ƴëkëryin: asan mën a njonëhnikëfuna iỹi Ebëre njafaŋëndëfu! Njijakëh soŋe ryakëfu g'ami, ɓare ndekakëɓu ɗus.
14 chamou pelos homens de sua casa e lhes disse: — Vejam! Meu marido nos trouxe este hebreu para nos humilhar. Ele entrou no meu quarto, querendo me levar para a cama, mas eu gritei bem alto.
15 Nkwëryëndo tuŋ ga mëcaɗëfu, më tavëk cuɗ ntëw̃u ŋa, nkary do cahn cery li.»
15 Quando ele ouviu que eu levantava a voz e gritava, deixou a roupa ao meu lado e saiu, fugindo para fora.
16 Tac më kwëtëk cuɗ Yosef ŋa ɗarël lëw̃u hafo asanu mënci.
16 Ela conservou junto de si a roupa de José, até que o dono dele voltasse para casa.
17 Ga mëncik asanu më tëfëtanëka watac fo: «Aramp Ebëre ale yonëhniruhëfuna ỹa njijakëh ryakëfu.
17 Então lhe falou, segundo as mesmas palavras, e disse: — O escravo hebreu, que você nos trouxe, entrou no meu quarto para me humilhar.
18 Ɓare ga pëgwëɓu ryekandu w̃ëcandu, tavëlehn cuɗ ntëw̃u ŋa nkary do cahn cery li.»
18 Mas, quando levantei a voz e gritei, ele deixou a roupa ao meu lado e fugiu para fora.
19 Ante nkwëryëko asan a wante pëƴaɗëhawo asëvalu ŋa, ntavëkawo ɗus.
19 Quando o dono ouviu as palavras de sua mulher, que lhe disse: “Foi assim que o seu escravo me tratou”, ele ficou irado.
20 Më pëlayehnëka Yosef do cëɗi hnë kaso hn'ile cëɗahniniho vëramp ahnaw̃ hna.
20 E o dono de José o tomou e o lançou na prisão, no lugar onde os presos do rei estavam encarcerados; ali José ficou na prisão.
21 Ɓare Ahwëhn a W̃ënu ŋa g'umë nkeniho do ndemaɗëhawo. Ntiko hafo asankaf vëyëka kaso ỹa kwëtahna.
21 O Senhor , porém, estava com José, foi bondoso com ele e fez com que encontrasse favor aos olhos do carcereiro.
22 Arac më kwëtehnahnëka Yosef nke ankaf vëramp vëỹëntaw̃ va fop; umë yeho ankaf ɗoku vëramp ỹa fop.
22 Este confiou às mãos de José todos os presos que estavam no cárcere. E José fazia tudo o que se devia fazer ali.
23 Asankaf vëyëka kaso ỹa golohna paɓ ile kwëtehnahnëkawo Yosef ỹa, kaɓi Ahwëhn a W̃ënu ŋa gë Yosef nkeniho do ntiɗëho caŋarya fop ile pëhnaɗëho ỹa.
23 O carcereiro não se preocupava com nada do que tinha sido entregue às mãos de José, porque o Senhor estava com ele, e tudo o que ele fazia o Senhor prosperava.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.