Gênesis 33
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NVT
1 Awa, Sakob njëkako do nulehna taŋ Esawu tëkiɗ gë vësan wakeme wanah va (400). Më pitëndëlehnëkëhni vutah va, ale-wo-le gë hnëmu: Leya gë Rasel do gë Bila gë Silëpa fëna.
1 Jacó levantou os olhos e viu Esaú aproximando-se com seus quatrocentos homens. Assim, dividiu os filhos entre Lia, Raquel e as duas servas.
2 Më ndënkwëndëkëhni Bila gë Silëpa gë vutah vuntëw̃ hni va, tac hamëhni lëw̃ hni Leya gë vërahu, do Rasel gë Yosef tëkwahnini hamëhni.
2 Colocou as servas e os filhos delas à frente, Lia e seus filhos em seguida, e Raquel e José por último.
3 Tac Sakob umë dënk më ndënkwaryëkëhni. Ndëkwëhnëko yëka ỹa nkal hna wahwënta mbëɗ gë wahi (7) tëkahnënd ɗarël hn'ile nke Esawu hna.
3 Jacó passou à frente e, ao aproximar-se de seu irmão, curvou-se até o chão sete vezes.
4 Awa Esawu më nkaryëk kacaka, nji muryahna do mbuca. Pëgwëlehnëni kondëni vëhni vëhi tak.
4 Esaú correu ao encontro de Jacó e o abraçou; pôs os braços em volta do pescoço do irmão e o beijou. E os dois choraram.
5 Ga nukëhni Esawu vësëval va gë vutah va, më tëƴëka: «Vëhni mo ye vële lapëhnajëɗëhi vi?»
5 Então Esaú viu as mulheres e as crianças e perguntou: “Quem são estas pessoas que estão com você?”. Jacó respondeu: “São os filhos que Deus, em sua bondade, concedeu a seu servo”.
6 Vëryokuŋ vësëval va gë vutah vuntëw̃ hni va më tëhani do ndëkwëhnëni haryënkw Esawu.
6 As servas e seus filhos se aproximaram e se curvaram diante de Esaú.
7 Tac Leya gë vërahu njigëlehnëni ndëkwëhnëgëni, do Yosef gë Rasel.
7 Em seguida, Lia e seus filhos vieram e se curvaram diante dele. Por fim, José e Raquel se aproximaram e se curvaram diante dele.
8 Esawu më tëƴëk: «Ye ỹaɗu ali gë fop wusaw̃ wule fankëliɓun w̃i?»
8 “E o que eram todos aqueles rebanhos que encontrei no caminho?”, perguntou Esaú. Jacó respondeu: “São presentes, meu senhor, para garantir sua amizade”.
9 Esawu më ntehnëk: «Ahery mën, kwëhnaɓu hnapul yaɓah, kwëtary ile hwëhnaru ỹa.»
9 “Meu irmão, eu já tenho muitos bens”, disse Esaú. “Guarde para você o que é seu.”
10 Sakob më ntehnëk: «Hali, këlami ge gona ntavi g'ami, maw̃ëry iỹi ɓuña. Ipankël gë wëjë ŋa nke soŋe lëmën had gë W̃ënu ŋa nulëɓun vinkër vinah, kaɓi kacaruho g'untënah.
10 Mas Jacó insistiu: “Não! Se obtive seu favor, peço que aceite meu presente. E que alívio é ver seu sorriso amigável! É como ver a face de Deus!
11 Awa maw̃ëry ɓuña ile yëɗanahnimi ỹi, W̃ënu ŋa yëɗako do kwëhnaɓu fop le rëfëko ỹa.»
11 Por favor, aceite o presente que eu lhe trouxe, pois Deus tem sido muito bondoso comigo. Tenho mais que suficiente”. Diante da insistência de Jacó, Esaú acabou aceitando o presente.
12 Tac, më ntehnëka: «Matëry! Njiyi lapëhnaỹi.»
12 Então Esaú disse: “Vamos andando. Eu o acompanharei”.
13 Ɓare Sakob më ntëkwaka: «Njëtëru vutah va vëyaw̃ëna, do tëfëka ntiyini wajira vucaw̃ vunte wok yëw̃ëɗ ɓël va. Ge porosiŋini njasëni ñap wëla fac ryampo fo, fop cëmëɗëni.
13 Jacó, porém, respondeu: “Como meu senhor pode ver, algumas das crianças são bem pequenas, e os rebanhos também têm crias. Se os forçarmos demais, mesmo que por um dia, pode ser que os animais morram.
14 Ɗënkwahëndëno; ami, njasaryëryiɗëfuhëhni wajira fo wusaw̃ mën w̃i gë vutah vi, hafo rëkëryiw̃u ỹal hu hna, hn'inkal Seyir hna.»
14 Por favor, meu senhor, vá adiante do seu servo. Seguiremos mais devagar, em um ritmo que os rebanhos e as crianças possam acompanhar. Encontrarei com meu senhor em Seir”.
15 Esawu më ntehnëk: «Awa tavëhnëɗëmini vahnë vëryampo vële rëfëliɓun vi.»
15 “Está bem”, disse Esaú. “Mas, pelo menos, permita-me deixar alguns dos meus homens para acompanhá-lo.” Jacó respondeu: “Não é necessário. Para mim, ter sido bem recebido por meu senhor já é o bastante!”.
16 Hnë fac rac, kahnëtako Esawu mëncënd gë Seyir.
16 Esaú deu meia-volta e regressou a Seir naquele mesmo dia.
17 Sakob umë, Sukot njiko. Hnam më mbëryehnëk tere, do wakece, soŋe wusaw̃ wulëw̃u w̃a. Soŋe rac w̃acande ỹëw̃a rac Sukot, umë fëhnëtanëk «wasank».
17 Jacó, por sua vez, viajou até Sucote, onde construiu uma casa para si e abrigos para seus rebanhos. Por isso, aquele lugar é chamado de Sucote.
18 Koyëna Sakob matëko Mesopotami do ƴam fo tëkëko hn'inaw̃ Sisem vë Kanan hna. Ɗarël naw̃ hna ndahëko.
18 Depois de percorrer todo o caminho desde Padã-Arã, Jacó chegou em segurança à cidade de Siquém, na terra de Canaã, e acampou em seus arredores.
19 Më ntaw̃ëk hnë vutah Hamor, ale hahnëndëko Sisem hna, inkal nte ntihahnëko usank lëw̃u w̃a. Waŋëc keme koryi ntaw̃ahnëko.
19 Jacó comprou da família de Hamor, pai de Siquém, o terreno onde estava acampado, por cem peças de prata.
20 Hnam ntiko hn'ile cënaɗe saɗëha do mac El Elohe Isërayel, umë fëhnëtanëk «W̃ën Isërayel».
20 Ali, construiu um altar e o chamou de El-Elohe-Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.