Gênesis 33
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARA
1 Awa, Sakob njëkako do nulehna taŋ Esawu tëkiɗ gë vësan wakeme wanah va (400). Më pitëndëlehnëkëhni vutah va, ale-wo-le gë hnëmu: Leya gë Rasel do gë Bila gë Silëpa fëna.
1 Levantando Jacó os olhos, viu que Esaú se aproximava, e com ele quatrocentos homens. Então, passou os filhos a Lia, a Raquel e às duas servas.
2 Më ndënkwëndëkëhni Bila gë Silëpa gë vutah vuntëw̃ hni va, tac hamëhni lëw̃ hni Leya gë vërahu, do Rasel gë Yosef tëkwahnini hamëhni.
2 Pôs as servas e seus filhos à frente, Lia e seus filhos atrás deles e Raquel e José por últimos.
3 Tac Sakob umë dënk më ndënkwaryëkëhni. Ndëkwëhnëko yëka ỹa nkal hna wahwënta mbëɗ gë wahi (7) tëkahnënd ɗarël hn'ile nke Esawu hna.
3 E ele mesmo, adiantando-se, prostrou-se à terra sete vezes, até aproximar-se de seu irmão.
4 Awa Esawu më nkaryëk kacaka, nji muryahna do mbuca. Pëgwëlehnëni kondëni vëhni vëhi tak.
4 Então, Esaú correu-lhe ao encontro e o abraçou; arrojou-se-lhe ao pescoço e o beijou; e choraram.
5 Ga nukëhni Esawu vësëval va gë vutah va, më tëƴëka: «Vëhni mo ye vële lapëhnajëɗëhi vi?»
5 Daí, levantando os olhos, viu as mulheres e os meninos e disse: Quem são estes contigo? Respondeu-lhe Jacó: Os filhos com que Deus agraciou a teu servo.
6 Vëryokuŋ vësëval va gë vutah vuntëw̃ hni va më tëhani do ndëkwëhnëni haryënkw Esawu.
6 Então, se aproximaram as servas, elas e seus filhos, e se prostraram.
7 Tac Leya gë vërahu njigëlehnëni ndëkwëhnëgëni, do Yosef gë Rasel.
7 Chegaram também Lia e seus filhos e se prostraram; por último chegaram José e Raquel e se prostraram.
8 Esawu më tëƴëk: «Ye ỹaɗu ali gë fop wusaw̃ wule fankëliɓun w̃i?»
8 Perguntou Esaú: Qual é o teu propósito com todos esses bandos que encontrei? Respondeu Jacó: Para lograr mercê na presença de meu senhor.
9 Esawu më ntehnëk: «Ahery mën, kwëhnaɓu hnapul yaɓah, kwëtary ile hwëhnaru ỹa.»
9 Então, disse Esaú: Eu tenho muitos bens, meu irmão; guarda o que tens.
10 Sakob më ntehnëk: «Hali, këlami ge gona ntavi g'ami, maw̃ëry iỹi ɓuña. Ipankël gë wëjë ŋa nke soŋe lëmën had gë W̃ënu ŋa nulëɓun vinkër vinah, kaɓi kacaruho g'untënah.
10 Mas Jacó insistiu: Não recuses; se logrei mercê diante de ti, peço-te que aceites o meu presente, porquanto vi o teu rosto como se tivesse contemplado o semblante de Deus; e te agradaste de mim.
11 Awa maw̃ëry ɓuña ile yëɗanahnimi ỹi, W̃ënu ŋa yëɗako do kwëhnaɓu fop le rëfëko ỹa.»
11 Peço-te, pois, recebe o meu presente, que eu te trouxe; porque Deus tem sido generoso para comigo, e tenho fartura. E instou com ele, até que o aceitou.
12 Tac, më ntehnëka: «Matëry! Njiyi lapëhnaỹi.»
12 Disse Esaú: Partamos e caminhemos; eu seguirei junto de ti.
13 Ɓare Sakob më ntëkwaka: «Njëtëru vutah va vëyaw̃ëna, do tëfëka ntiyini wajira vucaw̃ vunte wok yëw̃ëɗ ɓël va. Ge porosiŋini njasëni ñap wëla fac ryampo fo, fop cëmëɗëni.
13 Porém Jacó lhe disse: Meu senhor sabe que estes meninos são tenros, e tenho comigo ovelhas e vacas de leite; se forçadas a caminhar demais um só dia, morrerão todos os rebanhos.
14 Ɗënkwahëndëno; ami, njasaryëryiɗëfuhëhni wajira fo wusaw̃ mën w̃i gë vutah vi, hafo rëkëryiw̃u ỹal hu hna, hn'inkal Seyir hna.»
14 Passe meu senhor adiante de seu servo; eu seguirei guiando-as pouco a pouco, no passo do gado que me vai à frente e no passo dos meninos, até chegar a meu senhor, em Seir.
15 Esawu më ntehnëk: «Awa tavëhnëɗëmini vahnë vëryampo vële rëfëliɓun vi.»
15 Respondeu Esaú: Então, permite que eu deixe contigo da gente que está comigo. Disse Jacó: Para quê? Basta que eu alcance mercê aos olhos de meu senhor.
16 Hnë fac rac, kahnëtako Esawu mëncënd gë Seyir.
16 Assim, voltou Esaú aquele dia a Seir, pelo caminho por onde viera.
17 Sakob umë, Sukot njiko. Hnam më mbëryehnëk tere, do wakece, soŋe wusaw̃ wulëw̃u w̃a. Soŋe rac w̃acande ỹëw̃a rac Sukot, umë fëhnëtanëk «wasank».
17 E Jacó partiu para Sucote, e edificou para si uma casa, e fez palhoças para o seu gado; por isso, o lugar se chamou Sucote.
18 Koyëna Sakob matëko Mesopotami do ƴam fo tëkëko hn'inaw̃ Sisem vë Kanan hna. Ɗarël naw̃ hna ndahëko.
18 Voltando de Padã-Arã, chegou Jacó são e salvo à cidade de Siquém, que está na terra de Canaã; e armou a sua tenda junto da cidade.
19 Më ntaw̃ëk hnë vutah Hamor, ale hahnëndëko Sisem hna, inkal nte ntihahnëko usank lëw̃u w̃a. Waŋëc keme koryi ntaw̃ahnëko.
19 A parte do campo, onde armara a sua tenda, ele a comprou dos filhos de Hamor, pai de Siquém, por cem peças de dinheiro.
20 Hnam ntiko hn'ile cënaɗe saɗëha do mac El Elohe Isërayel, umë fëhnëtanëk «W̃ën Isërayel».
20 E levantou ali um altar e lhe chamou Deus, o Deus de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.