Gênesis 32
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs VC
1 Ga pacëk Laban matëko koɓëri fo, muryahni vëryagu gë vërah hni do ndëwanëhni. Tac mëncëlehn gë ỹalu.
1 Jacó prossegui o seu caminho e encontrou uns anjos de Deus.
2 Sakob ndëcalëko njind nkaw̃ ntëw̃u ŋa, hnë wati rac wamëleka W̃ën më pankëlëni.
2 Ao vê-los, exclamou: "É aqui o acampamento de Deus!" Por isso deu àquele lugar o nome de Maanaim.
3 Ga nukëhni, Sakob më ndekak: «Kaŋ W̃ën ye!» Do hnam Mahanayim maciko.
3 Despachou diante de si mensageiros a seu irmão Esaú, na terra de Seir, nos campos de Edom.
4 Sakob më paƴëkëhni vahnë ndënkwahëni vëhni acëru Esawu hna, nkal Seyir hna hnë resiỹo Edom hna.
4 E deu-lhes esta ordem: "Eis o que direis ao meu senhor Esaú: Assim fala o teu servo Jacó: Habitei em casa de Labão onde estive até o dia de hoje.
5 Ntehnëhni aki: «Wëlin le fëƴaɗunëha Ahwëhn mën a Esawu: “Aryokuŋ hu ỹa Sakob më lehnëk: Vëhni Laban hna nkeɓuho hafo gaki.
5 Possuo bois, jumentos, ovelhas, servos e servas, e mando agora anunciá-lo ao meu senhor para encontrar graça diante dele."
6 Kwëhnaɓuhëhni wuhni gë wafali gë wape gë wuhnankal do gë vëryokuŋ vësan gë vësëval. Paƴëryiɓuhëhni vahnë pëƴanihi, soŋe gante koɗu ahacawo g'untënah.”»
6 Os mensageiros voltaram a Jacó, dizendo: "Fomos ter com Esaú: ele vem ao teu encontro com quatrocentos homens."
7 Vële faƴiko va më mbokajëni pëƴaniha Sakob: «Pëƴajëɓunëha Esawu do nkejëk afankëlu, gë vësan wakeme wahnah (400) nkejëni.»
7 Jacó foi tomado de pavor e de angústia. Dividiu em dois grupos a gente que estava com ele, assim como as ovelhas, os bois e os camelos.
8 Sakob më ntakëka ɗus. Më pitëndëlehnëkëhni vahnë vële nkeniho va wakore waki, do gë wape ŋa gë wuhnankal w̃a gë wuhni w̃a do gë wayonkomb w̃a fëna.
8 "Se Esaú, disse ele consigo, atacar um dos grupos e o destruir, ao menos o outro se salvará."
9 Ntehnaɗëho: «Ge Esawu njijëk ndaw̃ëhni kore ryampo, kore ỹëntaw̃ ỹa pehëɗëni.»
9 Depois Jacó disse: "Deus de meu pai Abraão, Deus de meu pai Isaac, Senhor que me dissesses: Volta para a tua terra, para o meio de tua parentela, e eu te beneficiarei,
10 Tac Sakob pëgwëlehn njëfand: «W̃ën rëm sankaf mën Abëraham, gë rëm mën Isak, Ahwëhn a W̃ënu ŋa ntehnëruho: “Ɓokary g'inkal hu, ɗarël vëvë tere hu hna. Ntinëhnëɗëmi ifërën.”
10 eu sou indigno de todos os favores e de toda a fidelidade que tendes testemunhado ao vosso servo. Só tinha o meu bastão quando atravessei este Jordão, e eis que possuo agora dois acampamentos.
11 Ahwëhn, mbaɓu ɗus soŋe hnuỹaw̃ fop uryema ule w̃aw̃ëryanëruho g'ikahnënda ƴaɓahëhu ŋi, ami aryokuŋëhn hu ỹi. Ryoko mën ỹi fo hwëhnaɓuho ante ndëcëɗëfuho sën Yurëdan ŋi, do tame mbokajëɗëfu gë waŋi wakore waki.
11 Salvai-me, eu vos peço, das mãos de meu irmão Esaú, pois temo que ele me venha atacar, sem poupar nem mãe nem filhos.
12 Këlami, pehëtëryew̃a Esawu, kaɓi ntakëko g'umë, ntakëko antë njij ndaw̃ëfu gë vësëval vi do gë vutah vi.
12 Entretanto, vós me dissestes: Eu te beneficiarei e tornarei tua posteridade inumerável como os grãos de areia do mar."
13 Ɗënkwëtary ntehnëruho: “Ntinëhnëɗëmi ifërën. Vutah hu va njaɓëɗëni had nkërëƴal nte wok koɗena ndëkwi.”»
13 Jacó passou a noite naquele lugar. Escolheu entre os bens que possuía um presente para o seu irmão Esaú:
14 Herac, Sakob hnam ndakëniho gë vëlëw̃u va. Më nufëk hnë hnapul le nuỹajëko hna soŋe mbuñahna Esawu:
14 duzentas cabras, vinte bodes, duzentas ovelhas, vinte carneiros,
15 wuhnankal wësëval wakeme waki (200) gë wusan wafëhw wahi (20), wape wacëval wakeme waki (200) gë wacan wafëhw wahi (20),
15 trinta camelas com suas crias, quarenta vacas, dez touros, vinte jumentas e dez jumentos.
16 wayonkomb wafëhw warar (30) wale yiw̃ëndëɗ gë vutah hni per, wuhni wësëval wafëhw wahnah (40) gë wusan ipëhw (10), wafali wasëval wafëhw wahi (20) gë wasan ipëhw (10).
16 Entregou-os aos servos, cada rebanho à parte, e disse-lhes: "Ide adiante de mim, e haja uma distância entre cada rebanho."
17 Më njëɗakëhni vëryokuŋ vëlëw̃u va, wuhnankal w̃a aryampo, wape ŋa aryampo, wayonkomb w̃a aryampo, wuhni w̃a aryampo, wafali w̃a aryampo do ntehnëhni: «Ɗënkwëhën, do ŋaw̃ëtëlehnëryinëhni wakore wusaw̃ ŋi.»
17 E deu esta ordem ao primeiro: "Quando meu irmão Esaú te encontrar e te perguntar quem és, aonde vais, e a quem pertence o rebanho que conduzes,
18 Tac ntehna aryënkwëryënkw a: «Ge pankëlërun acër mën Esawu tëƴati: “Mo hwëhnëki? Ne njiɗu? Mo hwëhnëkëhni wusaw̃ wule hëryëɗu w̃i?”
18 responderás: Pertence ao teu servo Jacó; é um presente que ele manda ao meu senhor Esaú; ele mesmo vem atrás de nós."
19 ntëkwaɗuha: “Sakob aryokuŋëhn hu ỹa hwëhnëkëhni. Ɓuña njëɗanahniki, wëjë, ahwëhn mën Esawu, do umë dënk nkejëk hamëhnifu.”»
19 Deu a mesma ordem ao segundo, ao terceiro e a todos os que conduziam os rebanhos: "Quando encontrardes Esaú, disse ele, vós lhe direis a mesma coisa.
20 Më ntehnëka koyëna ahigëna ỹa fëna gë ararëna ỹa do gë fop vële hëryëɗëhëhniwo wusaw̃ va: «Koyëna ntehnëɗunëha Esawu ge pankëlërun,
20 E direis que seu servo Jacó vos segue." "Eu o aplacarei, pensou ele, com este presente que me precede; e depois o verei pessoalmente; talvez me fará ele bom acolhimento."
21 do nkwënëɗun: “Sakob aryokuŋëhn hu ỹa nkejëk kamëhni fu.”» Kaɓi Sakob ntehnaɗëho: «Njamëhnëɗëfuha gë waɓuña wante ryënkwëhnëɗëho ŋi, do tac tëkëɗëfu haryënkw lëw̃u. Ntiyahnëko kacaɗëho g'untënah.»
21 Foi, pois, o presente adiante dele, e ele ficou aquela noite no acampamento.
22 Awa wusaw̃ w̃a ndënkwaryëhiniho, hara Sakob, umë dënk, hnam mboko ndak umëɗ nte rëkiko ŋa.
22 Naquela mesma noite ele se levantou com suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e passou o vau do Jaboc.
23 Awa hnë umëɗ tac dënk, Sakob matëndëkëhniwo hnam vësëvalu gë Bila gë Silëpa do gë vutah pëhw gë fandaw̃ (11) vuntëw̃u va kegëtani garyëla Yabok ỹa, cañëtëhni.
23 Tomou-os, e os fez passar a torrente com tudo o que lhe pertencia.
24 Ga kegëtani, cañëtëkëhniwo vëryokuŋ va gë fop le kwëhnako ỹa.
24 Jacó ficou só; e alguém lutava com ele até o romper da aurora.
25 Sakob gë mëleka ỹa njolëɗëni|src="co00686c.TIF" size="col" copy="David C. Cook" ref="32.25" Sakob nkolehn umë fo.
25 Vendo que não podia vencê-lo, tocou-lhe aquele homem na articulação da coxa e esta deslocou-se, enquanto Jacó lutava com ele.
26 Asan arac, ga kamahnëk, mëkëɗilahna Sakob hn'iƴol tac, më ndafëka cokot hna, do cokëtakawo njolatëndëni.
26 E disse-lhe: "Deixa-me partir, porque a aurora se levanta." "Não te deixarei partir respondeu Jacó, antes que me tenhas abençoado."
27 Tac asan a më ntehnëka Sakob: «Tavërye yiwu, kaɓi pacëk.»
27 Ele perguntou-lhe: "Qual é o teu nome?" "Jacó."
28 Asan a më tëƴëka: «Hak maciru?»
28 "Teu nome não será mais Jacó, tornou ele, mas Israel, porque lutaste com Deus e com os homens, e venceste." Jacó perguntou-lhe:
29 Asan a më ntehnëka: «Goɗelihna aw̃acënde Sakob. W̃ac hu w̃a Isërayel yeɗ, kaɓi gë W̃ënu ŋa njolërun do gë vahnë va, do wëjë lëbëkëhni ƴaw̃ iŋa.»
29 "Peço-te que me digas qual é o teu nome." "Por que me perguntas o meu nome?", respondeu ele. E abençoou-o no mesmo lugar.
30 Sakob më tëƴëka: «Këlami, pëƴarye bi hak maciru.»
30 Jacó chamou àquele lugar Fanuel: "porque, disse ele, eu vi a Deus face a face, e conservei a vida".
31 Sakob më macëk ỹëw̃a rac Penuwel, umë fëhnëtanëk «yëka W̃ën»; kaɓi më lehnaɗëho: «Nulëɓun gë W̃ënu ŋa vinkër vinah, do cëmëla.»
31 O sol levantava-se no horizonte, quando ele passou Fanuel. E coxeava de uma perna.
32 Ante pëhnik lav ŋa, Sakob ndëcëtako Penuwel ỹa. Taɗëɗëhawo kaɓi mbuf ŋa ntavëɗëhawo.
32 É por isso que os israelitas, ainda hoje, não comem o nervo da articulação da coxa, porque aquele homem tinha tocado nesse nervo da articulação da coxa de Jacó.
33 Soŋe umë ye, hafo dol, vëvë Isërayel va vërokëɗina faỹar favë pombor fa, kaɓi ɓaƴ hnam cërehniko Sakob.
33 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.