Gênesis 32
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARC
1 Ga pacëk Laban matëko koɓëri fo, muryahni vëryagu gë vërah hni do ndëwanëhni. Tac mëncëlehn gë ỹalu.
1 E foi também Jacó o seu caminho, e encontraram-no os anjos de Deus.
2 Sakob ndëcalëko njind nkaw̃ ntëw̃u ŋa, hnë wati rac wamëleka W̃ën më pankëlëni.
2 E Jacó disse, quando os viu: Este é o exército de Deus. E chamou o nome daquele lugar Maanaim.
3 Ga nukëhni, Sakob më ndekak: «Kaŋ W̃ën ye!» Do hnam Mahanayim maciko.
3 E enviou Jacó mensageiros diante da sua face a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, território de Edom.
4 Sakob më paƴëkëhni vahnë ndënkwahëni vëhni acëru Esawu hna, nkal Seyir hna hnë resiỹo Edom hna.
4 E ordenou-lhes, dizendo: Assim direis a meu senhor Esaú: Assim diz Jacó, teu servo: Como peregrino morei com Labão e me detive lá até agora.
5 Ntehnëhni aki: «Wëlin le fëƴaɗunëha Ahwëhn mën a Esawu: “Aryokuŋ hu ỹa Sakob më lehnëk: Vëhni Laban hna nkeɓuho hafo gaki.
5 E tenho bois, e jumentos, e ovelhas, e servos, e servas; e enviei para o anunciar a meu senhor, para que ache graça a teus olhos.
6 Kwëhnaɓuhëhni wuhni gë wafali gë wape gë wuhnankal do gë vëryokuŋ vësan gë vësëval. Paƴëryiɓuhëhni vahnë pëƴanihi, soŋe gante koɗu ahacawo g'untënah.”»
6 E os mensageiros tornaram a Jacó, dizendo: Fomos a teu irmão Esaú; e também ele vem a encontrar-te, e quatrocentos varões com ele.
7 Vële faƴiko va më mbokajëni pëƴaniha Sakob: «Pëƴajëɓunëha Esawu do nkejëk afankëlu, gë vësan wakeme wahnah (400) nkejëni.»
7 Então, Jacó temeu muito e angustiou-se; e repartiu em dois bandos o povo que com ele estava, e as ovelhas, e as vacas, e os camelos.
8 Sakob më ntakëka ɗus. Më pitëndëlehnëkëhni vahnë vële nkeniho va wakore waki, do gë wape ŋa gë wuhnankal w̃a gë wuhni w̃a do gë wayonkomb w̃a fëna.
8 Porque dizia: Se Esaú vier a um bando e o ferir, o outro bando escapará.
9 Ntehnaɗëho: «Ge Esawu njijëk ndaw̃ëhni kore ryampo, kore ỹëntaw̃ ỹa pehëɗëni.»
9 Disse mais Jacó: Deus de meu pai Abraão e Deus de meu pai Isaque, ó Senhor , que me disseste: Torna à tua terra e à tua parentela, e far-te-ei bem;
10 Tac Sakob pëgwëlehn njëfand: «W̃ën rëm sankaf mën Abëraham, gë rëm mën Isak, Ahwëhn a W̃ënu ŋa ntehnëruho: “Ɓokary g'inkal hu, ɗarël vëvë tere hu hna. Ntinëhnëɗëmi ifërën.”
10 menor sou eu que todas as beneficências e que toda a fidelidade que tiveste com teu servo; porque com meu cajado passei este Jordão e, agora, me tornei em dois bandos.
11 Ahwëhn, mbaɓu ɗus soŋe hnuỹaw̃ fop uryema ule w̃aw̃ëryanëruho g'ikahnënda ƴaɓahëhu ŋi, ami aryokuŋëhn hu ỹi. Ryoko mën ỹi fo hwëhnaɓuho ante ndëcëɗëfuho sën Yurëdan ŋi, do tame mbokajëɗëfu gë waŋi wakore waki.
11 Livra-me, peço-te, da mão de meu irmão, da mão de Esaú, porque o temo, para que porventura não venha e me fira e a mãe com os filhos.
12 Këlami, pehëtëryew̃a Esawu, kaɓi ntakëko g'umë, ntakëko antë njij ndaw̃ëfu gë vësëval vi do gë vutah vi.
12 E tu o disseste: Certamente te farei bem e farei a tua semente como a areia do mar, que, pela multidão, não se pode contar.
13 Ɗënkwëtary ntehnëruho: “Ntinëhnëɗëmi ifërën. Vutah hu va njaɓëɗëni had nkërëƴal nte wok koɗena ndëkwi.”»
13 E passou ali aquela noite; e tomou, do que lhe veio à sua mão, um presente para seu irmão Esaú:
14 Herac, Sakob hnam ndakëniho gë vëlëw̃u va. Më nufëk hnë hnapul le nuỹajëko hna soŋe mbuñahna Esawu:
14 duzentas cabras e vinte bodes; duzentas ovelhas e vinte carneiros;
15 wuhnankal wësëval wakeme waki (200) gë wusan wafëhw wahi (20), wape wacëval wakeme waki (200) gë wacan wafëhw wahi (20),
15 trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez novilhos; vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 wayonkomb wafëhw warar (30) wale yiw̃ëndëɗ gë vutah hni per, wuhni wësëval wafëhw wahnah (40) gë wusan ipëhw (10), wafali wasëval wafëhw wahi (20) gë wasan ipëhw (10).
16 E deu-o na mão dos seus servos, cada rebanho à parte, e disse a seus servos: Passai adiante da minha face e ponde espaço entre rebanho e rebanho.
17 Më njëɗakëhni vëryokuŋ vëlëw̃u va, wuhnankal w̃a aryampo, wape ŋa aryampo, wayonkomb w̃a aryampo, wuhni w̃a aryampo, wafali w̃a aryampo do ntehnëhni: «Ɗënkwëhën, do ŋaw̃ëtëlehnëryinëhni wakore wusaw̃ ŋi.»
17 E ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar e te perguntar, dizendo: De quem és, para onde vais, de quem são estes diante da tua face?
18 Tac ntehna aryënkwëryënkw a: «Ge pankëlërun acër mën Esawu tëƴati: “Mo hwëhnëki? Ne njiɗu? Mo hwëhnëkëhni wusaw̃ wule hëryëɗu w̃i?”
18 Então, dirás: São de teu servo Jacó, presente que envia a meu senhor, a Esaú; e eis que ele mesmo vem também atrás de nós.
19 ntëkwaɗuha: “Sakob aryokuŋëhn hu ỹa hwëhnëkëhni. Ɓuña njëɗanahniki, wëjë, ahwëhn mën Esawu, do umë dënk nkejëk hamëhnifu.”»
19 E ordenou também ao segundo, e ao terceiro, e a todos os que vinham atrás dos rebanhos, dizendo: Conforme esta mesma palavra, falareis a Esaú, quando o achardes.
20 Më ntehnëka koyëna ahigëna ỹa fëna gë ararëna ỹa do gë fop vële hëryëɗëhëhniwo wusaw̃ va: «Koyëna ntehnëɗunëha Esawu ge pankëlërun,
20 E direis também: Eis que o teu servo Jacó vem atrás de nós. Porque dizia: Eu o aplacarei com o presente que vai diante de mim e, depois, verei a sua face; porventura aceitará a minha face.
21 do nkwënëɗun: “Sakob aryokuŋëhn hu ỹa nkejëk kamëhni fu.”» Kaɓi Sakob ntehnaɗëho: «Njamëhnëɗëfuha gë waɓuña wante ryënkwëhnëɗëho ŋi, do tac tëkëɗëfu haryënkw lëw̃u. Ntiyahnëko kacaɗëho g'untënah.»
21 Assim, passou o presente diante da sua face; ele, porém, passou aquela noite no arraial.
22 Awa wusaw̃ w̃a ndënkwaryëhiniho, hara Sakob, umë dënk, hnam mboko ndak umëɗ nte rëkiko ŋa.
22 E levantou-se aquela mesma noite, e tomou as suas duas mulheres, e as suas duas servas, e os seus onze filhos, e passou o vau de Jaboque.
23 Awa hnë umëɗ tac dënk, Sakob matëndëkëhniwo hnam vësëvalu gë Bila gë Silëpa do gë vutah pëhw gë fandaw̃ (11) vuntëw̃u va kegëtani garyëla Yabok ỹa, cañëtëhni.
23 E tomou-os e fê-los passar o ribeiro; e fez passar tudo o que tinha.
24 Ga kegëtani, cañëtëkëhniwo vëryokuŋ va gë fop le kwëhnako ỹa.
24 Jacó, porém, ficou só; e lutou com ele um varão, até que a alva subia.
25 Sakob gë mëleka ỹa njolëɗëni|src="co00686c.TIF" size="col" copy="David C. Cook" ref="32.25" Sakob nkolehn umë fo.
25 E, vendo que não prevalecia contra ele, tocou a juntura de sua coxa; e se deslocou a juntura da coxa de Jacó, lutando com ele.
26 Asan arac, ga kamahnëk, mëkëɗilahna Sakob hn'iƴol tac, më ndafëka cokot hna, do cokëtakawo njolatëndëni.
26 E disse: Deixa-me ir, porque já a alva subiu. Porém ele disse: Não te deixarei ir, se me não abençoares.
27 Tac asan a më ntehnëka Sakob: «Tavërye yiwu, kaɓi pacëk.»
27 E disse-lhe: Qual é o teu nome? E ele disse: Jacó.
28 Asan a më tëƴëka: «Hak maciru?»
28 Então, disse: Não se chamará mais o teu nome Jacó, mas Israel, pois, como príncipe, lutaste com Deus e com os homens e prevaleceste.
29 Asan a më ntehnëka: «Goɗelihna aw̃acënde Sakob. W̃ac hu w̃a Isërayel yeɗ, kaɓi gë W̃ënu ŋa njolërun do gë vahnë va, do wëjë lëbëkëhni ƴaw̃ iŋa.»
29 E Jacó lhe perguntou e disse: Dá-me, peço-te, a saber o teu nome. E disse: Por que perguntas pelo meu nome? E abençoou-o ali.
30 Sakob më tëƴëka: «Këlami, pëƴarye bi hak maciru.»
30 E chamou Jacó o nome daquele lugar Peniel, porque dizia: Tenho visto a Deus face a face, e a minha alma foi salva.
31 Sakob më macëk ỹëw̃a rac Penuwel, umë fëhnëtanëk «yëka W̃ën»; kaɓi më lehnaɗëho: «Nulëɓun gë W̃ënu ŋa vinkër vinah, do cëmëla.»
31 E saiu-lhe o sol, quando passou a Peniel; e manquejava da sua coxa.
32 Ante pëhnik lav ŋa, Sakob ndëcëtako Penuwel ỹa. Taɗëɗëhawo kaɓi mbuf ŋa ntavëɗëhawo.
32 Por isso, os filhos de Israel não comem o nervo encolhido, que está sobre a juntura da coxa, até o dia de hoje, porquanto ele tocara a juntura da coxa de Jacó no nervo encolhido.
33 Soŋe umë ye, hafo dol, vëvë Isërayel va vërokëɗina faỹar favë pombor fa, kaɓi ɓaƴ hnam cërehniko Sakob.
33 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.