Gênesis 32

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ga pacëk Laban matëko koɓëri fo, muryahni vëryagu gë vërah hni do ndëwanëhni. Tac mëncëlehn gë ỹalu.
1 Também Jacó seguiu o seu caminho, e anjos de Deus lhe saíram a encontrá-lo.
2 Sakob ndëcalëko njind nkaw̃ ntëw̃u ŋa, hnë wati rac wamëleka W̃ën më pankëlëni.
2 Quando os viu, disse: Este é o acampamento de Deus. E chamou àquele lugar Maanaim.
3 Ga nukëhni, Sakob më ndekak: «Kaŋ W̃ën ye!» Do hnam Mahanayim maciko.
3 Então, Jacó enviou mensageiros adiante de si a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, território de Edom,
4 Sakob më paƴëkëhni vahnë ndënkwahëni vëhni acëru Esawu hna, nkal Seyir hna hnë resiỹo Edom hna.
4 e lhes ordenou: Assim falareis a meu senhor Esaú: Teu servo Jacó manda dizer isto: Como peregrino morei com Labão, em cuja companhia fiquei até agora.
5 Ntehnëhni aki: «Wëlin le fëƴaɗunëha Ahwëhn mën a Esawu: “Aryokuŋ hu ỹa Sakob më lehnëk: Vëhni Laban hna nkeɓuho hafo gaki.
5 Tenho bois, jumentos, rebanhos, servos e servas; mando comunicá-lo a meu senhor, para lograr mercê à sua presença.
6 Kwëhnaɓuhëhni wuhni gë wafali gë wape gë wuhnankal do gë vëryokuŋ vësan gë vësëval. Paƴëryiɓuhëhni vahnë pëƴanihi, soŋe gante koɗu ahacawo g'untënah.”»
6 Voltaram os mensageiros a Jacó, dizendo: Fomos a teu irmão Esaú; também ele vem de caminho para se encontrar contigo, e quatrocentos homens com ele.
7 Vële faƴiko va më mbokajëni pëƴaniha Sakob: «Pëƴajëɓunëha Esawu do nkejëk afankëlu, gë vësan wakeme wahnah (400) nkejëni.»
7 Então, Jacó teve medo e se perturbou; dividiu em dois bandos o povo que com ele estava, e os rebanhos, e os bois, e os camelos.
8 Sakob më ntakëka ɗus. Më pitëndëlehnëkëhni vahnë vële nkeniho va wakore waki, do gë wape ŋa gë wuhnankal w̃a gë wuhni w̃a do gë wayonkomb w̃a fëna.
8 Pois disse: Se vier Esaú a um bando e o ferir, o outro bando escapará.
9 Ntehnaɗëho: «Ge Esawu njijëk ndaw̃ëhni kore ryampo, kore ỹëntaw̃ ỹa pehëɗëni.»
9 E orou Jacó: Deus de meu pai Abraão e Deus de meu pai Isaque, ó Senhor , que me disseste: Torna à tua terra e à tua parentela, e te farei bem;
10 Tac Sakob pëgwëlehn njëfand: «W̃ën rëm sankaf mën Abëraham, gë rëm mën Isak, Ahwëhn a W̃ënu ŋa ntehnëruho: “Ɓokary g'inkal hu, ɗarël vëvë tere hu hna. Ntinëhnëɗëmi ifërën.”
10 sou indigno de todas as misericórdias e de toda a fidelidade que tens usado para com teu servo; pois com apenas o meu cajado atravessei este Jordão; já agora sou dois bandos.
11 Ahwëhn, mbaɓu ɗus soŋe hnuỹaw̃ fop uryema ule w̃aw̃ëryanëruho g'ikahnënda ƴaɓahëhu ŋi, ami aryokuŋëhn hu ỹi. Ryoko mën ỹi fo hwëhnaɓuho ante ndëcëɗëfuho sën Yurëdan ŋi, do tame mbokajëɗëfu gë waŋi wakore waki.
11 Livra-me das mãos de meu irmão Esaú, porque eu o temo, para que não venha ele matar-me e as mães com os filhos.
12 Këlami, pehëtëryew̃a Esawu, kaɓi ntakëko g'umë, ntakëko antë njij ndaw̃ëfu gë vësëval vi do gë vutah vi.
12 E disseste: Certamente eu te farei bem e dar-te-ei a descendência como a areia do mar, que, pela multidão, não se pode contar.
13 Ɗënkwëtary ntehnëruho: “Ntinëhnëɗëmi ifërën. Vutah hu va njaɓëɗëni had nkërëƴal nte wok koɗena ndëkwi.”»
13 E, tendo passado ali aquela noite, separou do que tinha um presente para seu irmão Esaú:
14 Herac, Sakob hnam ndakëniho gë vëlëw̃u va. Më nufëk hnë hnapul le nuỹajëko hna soŋe mbuñahna Esawu:
14 duzentas cabras e vinte bodes; duzentas ovelhas e vinte carneiros;
15 wuhnankal wësëval wakeme waki (200) gë wusan wafëhw wahi (20), wape wacëval wakeme waki (200) gë wacan wafëhw wahi (20),
15 trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez touros; vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 wayonkomb wafëhw warar (30) wale yiw̃ëndëɗ gë vutah hni per, wuhni wësëval wafëhw wahnah (40) gë wusan ipëhw (10), wafali wasëval wafëhw wahi (20) gë wasan ipëhw (10).
16 Entregou-os às mãos dos seus servos, cada rebanho à parte, e disse aos servos: Passai adiante de mim e deixai espaço entre rebanho e rebanho.
17 Më njëɗakëhni vëryokuŋ vëlëw̃u va, wuhnankal w̃a aryampo, wape ŋa aryampo, wayonkomb w̃a aryampo, wuhni w̃a aryampo, wafali w̃a aryampo do ntehnëhni: «Ɗënkwëhën, do ŋaw̃ëtëlehnëryinëhni wakore wusaw̃ ŋi.»
17 Ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar e te perguntar: De quem és, para onde vais, de quem são estes diante de ti?
18 Tac ntehna aryënkwëryënkw a: «Ge pankëlërun acër mën Esawu tëƴati: “Mo hwëhnëki? Ne njiɗu? Mo hwëhnëkëhni wusaw̃ wule hëryëɗu w̃i?”
18 Responderás: São de teu servo Jacó; é presente que ele envia a meu senhor Esaú; e eis que ele mesmo vem vindo atrás de nós.
19 ntëkwaɗuha: “Sakob aryokuŋëhn hu ỹa hwëhnëkëhni. Ɓuña njëɗanahniki, wëjë, ahwëhn mën Esawu, do umë dënk nkejëk hamëhnifu.”»
19 Ordenou também ao segundo, ao terceiro e a todos os que vinham conduzindo os rebanhos: Falareis desta maneira a Esaú, quando vos encontrardes com ele.
20 Më ntehnëka koyëna ahigëna ỹa fëna gë ararëna ỹa do gë fop vële hëryëɗëhëhniwo wusaw̃ va: «Koyëna ntehnëɗunëha Esawu ge pankëlërun,
20 Direis assim: Eis que o teu servo Jacó vem vindo atrás de nós. Porque dizia consigo mesmo: Eu o aplacarei com o presente que me antecede, depois o verei; porventura me aceitará a presença.
21 do nkwënëɗun: “Sakob aryokuŋëhn hu ỹa nkejëk kamëhni fu.”» Kaɓi Sakob ntehnaɗëho: «Njamëhnëɗëfuha gë waɓuña wante ryënkwëhnëɗëho ŋi, do tac tëkëɗëfu haryënkw lëw̃u. Ntiyahnëko kacaɗëho g'untënah.»
21 Assim, passou o presente para diante dele; ele, porém, ficou aquela noite no acampamento.
22 Awa wusaw̃ w̃a ndënkwaryëhiniho, hara Sakob, umë dënk, hnam mboko ndak umëɗ nte rëkiko ŋa.
22 Levantou-se naquela mesma noite, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e transpôs o vau de Jaboque.
23 Awa hnë umëɗ tac dënk, Sakob matëndëkëhniwo hnam vësëvalu gë Bila gë Silëpa do gë vutah pëhw gë fandaw̃ (11) vuntëw̃u va kegëtani garyëla Yabok ỹa, cañëtëhni.
23 Tomou-os e fê-los passar o ribeiro; fez passar tudo o que lhe pertencia,
24 Ga kegëtani, cañëtëkëhniwo vëryokuŋ va gë fop le kwëhnako ỹa.
24 ficando ele só; e lutava com ele um homem, até ao romper do dia.
25 Sakob gë mëleka ỹa njolëɗëni|src="co00686c.TIF" size="col" copy="David C. Cook" ref="32.25" Sakob nkolehn umë fo.
25 Vendo este que não podia com ele, tocou-lhe na articulação da coxa; deslocou-se a junta da coxa de Jacó, na luta com o homem.
26 Asan arac, ga kamahnëk, mëkëɗilahna Sakob hn'iƴol tac, më ndafëka cokot hna, do cokëtakawo njolatëndëni.
26 Disse este: Deixa-me ir, pois já rompeu o dia. Respondeu Jacó: Não te deixarei ir se me não abençoares.
27 Tac asan a më ntehnëka Sakob: «Tavërye yiwu, kaɓi pacëk.»
27 Perguntou-lhe, pois: Como te chamas? Ele respondeu: Jacó.
28 Asan a më tëƴëka: «Hak maciru?»
28 Então, disse: Já não te chamarás Jacó, e sim Israel, pois como príncipe lutaste com Deus e com os homens e prevaleceste.
29 Asan a më ntehnëka: «Goɗelihna aw̃acënde Sakob. W̃ac hu w̃a Isërayel yeɗ, kaɓi gë W̃ënu ŋa njolërun do gë vahnë va, do wëjë lëbëkëhni ƴaw̃ iŋa.»
29 Tornou Jacó: Dize, rogo-te, como te chamas? Respondeu ele: Por que perguntas pelo meu nome? E o abençoou ali.
30 Sakob më tëƴëka: «Këlami, pëƴarye bi hak maciru.»
30 Àquele lugar chamou Jacó Peniel, pois disse: Vi a Deus face a face, e a minha vida foi salva.
31 Sakob më macëk ỹëw̃a rac Penuwel, umë fëhnëtanëk «yëka W̃ën»; kaɓi më lehnaɗëho: «Nulëɓun gë W̃ënu ŋa vinkër vinah, do cëmëla.»
31 Nasceu-lhe o sol, quando ele atravessava Peniel; e manquejava de uma coxa.
32 Ante pëhnik lav ŋa, Sakob ndëcëtako Penuwel ỹa. Taɗëɗëhawo kaɓi mbuf ŋa ntavëɗëhawo.
32 Por isso, os filhos de Israel não comem, até hoje, o nervo do quadril, na articulação da coxa, porque o homem tocou a articulação da coxa de Jacó no nervo do quadril.
33 Soŋe umë ye, hafo dol, vëvë Isërayel va vërokëɗina faỹar favë pombor fa, kaɓi ɓaƴ hnam cërehniko Sakob.
33 — ausente —

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.