Gênesis 31
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARC
1 Sakob njëtako viju Laban va ntehnëɗëniho: «Sakob nufëk fop le kwëhnëk rëm fu ỹa do umë vetandanëka.»
1 Então, ouvia as palavras dos filhos de Labão, que diziam: Jacó tem tomado tudo o que era de nosso pai e do que era de nosso pai fez ele toda esta glória.
2 Sakob kamahnëko Laban gona njëkënda gë koɓëri ka.
2 Viu também Jacó o rosto de Labão, e eis que não era para com ele como dantes.
3 Awa Ahwëhn a W̃ënu ŋa më ntehnëka Sakob: «Ɓokary hn'inkal vële hnagëki hna, ɗarël vëvë tere hu hna, do g'ami nkeɗe.»
3 E disse o Senhor a Jacó: Torna à terra dos teus pais e à tua parentela, e eu serei contigo.
4 Sakob më macehnëkëhni vësëvalu Rasel gë Leya, hnë wëhaỹ hna, le nkeho ntega wusaw̃ wulëw̃u hna.
4 Então, enviou Jacó e chamou a Raquel e a Leia ao campo, ao seu rebanho.
5 Më ntehnëkëhni: «Kamahnëɓu rëmun gona njëkëndo gë koɓëri ka; ɓare W̃ën rëm mën ŋa gë ami nkeɓun kwëlëkwël.
5 E disse-lhes: Vejo que o rosto de vosso pai para comigo não é como anteriormente; porém o Deus de meu pai esteve comigo.
6 Nurun, w̃uhnë dënk, ndokuŋëhnëɓuha rëmun gë fanka mën fa fop.
6 E vós mesmas sabeis que, com todo o meu poder, tenho servido a vosso pai;
7 Ɓare, tokako nkwëcëtëɗëho cos mën iŋa. Ɓare W̃ënu ŋa tavëlahna ntiwo w̃eh.
7 mas vosso pai me enganou e mudou o salário dez vezes; porém Deus não lhe permitiu que me fizesse mal.
8 Ge ntehnakëndëho: “Wusaw̃ wule hwëhnak wañiñir tëɓ tëɓ w̃a ye cos hu ŋa”, wusaw̃ w̃a fop wuhwëhn tëɓ tëɓ fo nagakëndëni, do ge ntehnakëndëho: “Wusaw̃ wule hwëhnak wañiñir waƴaryah ŋa ye cos hu ŋa”, fop wusaw̃ w̃a wule hwëhnak wañiñir waƴaryah fo nagakëndëni.
8 Quando ele dizia assim: Os salpicados serão o teu salário, então, todos os rebanhos davam salpicados. E, quando ele dizia assim: Os listrados serão o teu salário, então, todos os rebanhos davam listrados.
9 W̃ënu ŋa nufëkëhni wusaw̃ wulëw̃u w̃a do njëɗaw̃ow̃ëhni.
9 Assim, Deus tirou o gado de vosso pai e mo deu a mim.
10 «Hnë wati nte njëw̃alëɗëniho wusaw̃ ŋa, nuɓu ỹinë hnë huɗakery: wusan wule yëw̃aɗëhëhniwo wësëval w̃a wañiñir waƴaryah kwëhnaniho gë tëɓ tëɓ do gë wacankaf.
10 E sucedeu que, ao tempo em que o rebanho concebia, eu levantei os meus olhos e vi em sonhos que os bodes que cobriam as ovelhas eram listrados, salpicados e malhados.
11 Tac, mëleka W̃ënu ŋa më macëko hnë huɗakery: “Sakob!” Më w̃ëtaɓu.
11 E disse-me o Anjo de Deus, em sonhos: Jacó! E eu disse: Eis-me aqui.
12 Më ntehnëko: “Ƴëkëryihni: fop wusan wule yëw̃aɗëhëhni wësëval w̃a wañiñir waƴaryah kwëhnaniho gë tëɓ tëɓ do gë wacankaf; ami lik kaɓi nuɓu fop ile ntiki Laban ỹa.
12 E disse ele: Levanta, agora, os teus olhos e vê que todos os bodes que cobrem o rebanho são listrados, salpicados e malhados; porque tenho visto tudo o que Labão te fez.
13 W̃ën Betel ŋa yeɓu, hn'ile cëɓëruho do rurëru wagu itaka hna, hnam ntëkëntuhow̃o. Tame, matëry, kërënary iŋi nkal do avoka hnë nkal nte hnagahniru hna.”»
13 Eu sou o Deus de Betel, onde tens ungido uma coluna, onde me tens feito o voto; levanta-te agora, sai-te desta terra e torna-te à terra da tua parentela.
14 Rasel gë Leya më ntëkwaniha: «Goryaryëlëfuhna ile lëw̃ëɗëfun tere rëm fu hna.
14 Então, responderam Raquel e Leia e disseram-lhe: Há ainda para nós parte ou herança na casa de nosso pai?
15 Had vëhneh pëlakëfu, kaɓi nkwafëkëfu do tokëk koryi lëw̃ fu ỹa.
15 Não nos considera ele como estranhas? Pois vendeu-nos e comeu todo o nosso dinheiro.
16 Awa, fop hnapul le nufëhnëka W̃ënu rëm fu ỹi fuhnë hwëhnëk gë vutah vudëw̃ fu vi. Tame diry fop le ntehnëki W̃ënu ŋa.»
16 Porque toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; agora, pois, faze tudo o que Deus te tem dito.
17 Awa, Sakob më pëhwëtak do kaƴëndëhni vërahu gë vësëvalu hnë wayonkomb.
17 Então, se levantou Jacó, pondo os seus filhos e as suas mulheres sobre os camelos,
18 Më njokëhni fop wusaw̃ wulëw̃u w̃a gë hnapul le nuỹako hnë Padan-Aram ỹa. Mënc gë vëhni rëmu Isak, hn'inkal Kanan hna.
18 e levou todo o seu gado e toda a sua fazenda que havia adquirido, o gado que possuía, que alcançara em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Hnë wati rac, Laban imëc wëñahn wusaw̃ wulëw̃u njiko. Kaɓi rëmu Rasel golohna hnam, Rasel më nuỹak fere soŋe ntehahn vundëhwa vunte cëmbëɗëho rëmu had wamën ŋa.
19 E, havendo Labão ido a tosquiar as suas ovelhas, furtou Raquel os ídolos que seu pai tinha.
20 Sakob tokakawo Laban avë Aram ỹa, g'unji dëw̃u hara koyalahna ŋa.
20 E esquivou-se Jacó de Labão, o arameu, porque não lhe fez saber que fugia.
21 Nkaryëko, gë fop le kwëhnako ỹa. Ntëmpëtako sën sankaf ỹa, Yufërat, do nji gë cape inkal nte hwëhnak wahuŋ, do w̃acëɗe Galad.
21 E fugiu ele com tudo o que tinha; e levantou-se, e passou o rio, e pôs o seu rosto para a montanha de Gileade.
22 Hnë fac rarëna hna, më pëƴayik Laban Sakob nkaryëk.
22 E, no terceiro dia, foi anunciado a Labão que Jacó tinha fugido.
23 Më nufëkëhni vëheryu, tëfëlehna hnë uyas wafac mbëɗ gë wahi (7) do tëkahna hnë wahuŋ Galad hna.
23 Então, tomou consigo os seus irmãos e atrás dele seguiu o seu caminho por sete dias; e alcançou-o na montanha de Gileade.
24 Ɓare g'umëɗ ga W̃ënu ŋa më tufëhnaka Laban, avë Aram ỹa, hnë huɗakery do ntehna: «Antë alehna wameh Sakob.»
24 Veio, porém, Deus a Labão, o arameu, em sonhos, de noite, e disse-lhe: Guarda-te, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
25 Awa Laban tëkakawo Sakob. Sakob hn'ikuŋ ndampo ntiko hnam usank lëw̃u w̃a; Laban fëna ntintëlehni hnam ulëw̃u w̃a hn'ikuŋ tac.
25 Alcançou, pois, Labão a Jacó. E armara Jacó a sua tenda naquela montanha; armou também Labão com os seus irmãos a sua na montanha de Gileade.
26 Laban më ntehnëka Sakob: «Ye fëlaki? Soŋe ye rokaruho ayojëhni vëryag mën vi had vëramp uw̃ët?
26 Então, disse Labão a Jacó: Que fizeste, que te esquivaste de mim e levaste as minhas filhas como cativas pela espada?
27 Soŋe ye sow̃aru ayaryi, tokaruho do pëƴalihohna? Ntinëhnakëndëmi ambënt cankaf koyalahni.
27 Por que fugiste ocultamente, e te esquivaste de mim, e não me fizeste saber, para que eu te enviasse com alegria, e com cânticos, e com tamboril, e com harpa?
28 Maw̃ëlihna hoyalëfu vëryag mën vi gë vutah vuntëw̃ hni vi! Paryi nke had intëhn ntiru aŋ'ankaw̃.
28 Também não me permitiste beijar os meus filhos e as minhas filhas. Loucamente, pois, agora andaste, fazendo assim.
29 Koɗëfu liwu w̃eh ge ñaɗëfu; ɓare W̃ën rëmuh ŋa më lehnëko umëɗ nte ryëcëk ŋi: “Antë alehna wameh Sakob!”
29 Poder havia em minha mão para vos fazer mal, mas o Deus de vosso pai me falou ontem à noite, dizendo: Guarda-te, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
30 Awa, nkwëryëɓu njiru kaɓi ñankahnëkino aw̃ënc gë vëhni rëmuh, ɓare soŋe ye lë leru vundëhwa vunte sëmbëɗëfu had wamën ŋa?»
30 E agora, se te querias ir embora, porquanto tinhas saudades de voltar à casa de teu pai, por que furtaste os meus deuses?
31 Sakob më ntëkwaka Laban: «Njiɓu koyëna kaɓi ntakëkow̃o do nahaɗëfuho teɓëɗuhow̃ëhni vëryag hu vi.
31 Então, respondeu Jacó e disse a Labão: Porque temia; pois que dizia comigo se porventura me não arrebatarias as tuas filhas.
32 Tame ge nuru vundëhwa vutac hnë aryampo vëlëmën li, ahnë arac cëmëɗ. Tase vëlëw̃ fu vi ƴëkëry fop ile ye hnë ỹal mën ỹi do nufëry ile hwëhnëru ỹa.» Hara Sakob ƴëtëlohna Rasel leko vundëhwa va.
32 Com quem achares os teus deuses, esse não viva; reconhece diante de nossos irmãos o que é teu do que está comigo e toma-o para ti. Pois Jacó não sabia que Raquel os tinha furtado.
33 Awa, Laban më njëkëlehnëk hn'usank Sakob hna gë va Leya hna do gë vëryokuŋ vëhi va, ɓare nulohna. Ga cahnik hn'usank Leya hna, më tënkëk hn'uva Rasel hna.
33 Então, entrou Labão na tenda de Jacó, e na tenda de Leia, e na tenda de ambas as servas e não os achou; e, saindo da tenda de Leia, entrou na tenda de Raquel.
34 Hara, Rasel leko vundëhwa va; hnë le tindëɗeni wayonkomb ntañahni kwëtëko do ntañahn. Laban njëkëlehnëko hn'usank hna fop hara ñoñ nuna.
34 Mas tinha tomado Raquel os ídolos, e os tinha posto na albarda de um camelo, e assentara-se sobre eles; e apalpou Labão toda a tenda e não os achou.
35 Rasel më ntehnëka rëmu: «Apa, antë ntavi ge kolëla w̃atu haryënkw hu; ures lepera fëgwëko.» Laban njëkëlehnëko ɓare nulohna vundëhwa va.
35 E ela disse a seu pai: Não se acenda a ira nos olhos de meu senhor, que não posso levantar-me diante da tua face; porquanto tenho o costume das mulheres. E ele procurou, mas não achou os ídolos.
36 Sakob më ntavëka do nirahna Laban ntehna: «Ye liɓu w̃eh? Mo ryaw̃ëɓu soŋe aholahn arëfëlehnëndo aki?
36 Então, irou-se Jacó e contendeu com Labão. E respondeu Jacó e disse a Labão: Qual é a minha transgressão? Qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Njëkëlehnëru hnë viỹë mën hna fop. Tëkatëru bi iñë ryampo ile hwëhnëru? Tufëryihni vëlëmën vi do gë vëlëw̃ hu vi, do tëfëka kitiŋënihëfu.
37 Havendo apalpado todos os meus móveis, que achaste de todos os móveis da tua casa? Põe-no aqui diante dos meus irmãos e teus irmãos; e que julguem entre nós ambos.
38 «Ntiɓu wabëhn wafëhw wahi (20) ỹal hu hna; nulihahna muk icaw̃ hu nte hnacëk, do cemëlëw̃ahna muk icaw̃ hu.
38 Estes vinte anos eu estive contigo, as tuas ovelhas e as tuas cabras nunca abortaram, e não comi os carneiros do teu rebanho.
39 Mëncënanilinahna muk icaw̃ nte ndaw̃ëk intaw̃, mbokënanëɗëminawo nte-wo-nte cëmëko icaw̃ ŋa. Tëƴëɗuhow̃ëhniwo vësayini wule leɗeho w̃a, g'umëɗ ma g'anent ŋa.
39 Não te trouxe eu o despedaçado; eu o pagava; o furtado de dia e o furtado de noite da minha mão o requerias.
40 G'anent ga korotëɗëfuho gulav w̃a do g'umëɗ ga gë huji ha, do koɗëw̃ohna ryaku wakwëɗ.
40 Estava eu de sorte que de dia me consumia o calor, e, de noite, a geada; e o meu sono foi-se dos meus olhos.
41 Maw̃ëɓuho liwu wabëhn wafëhw wahi (20) ỹal hu hna: ndokuŋëhnëmi wabëhn pëhw gë wahnah (14) ỹëlahnëw̃ëhni vëryag hu vëhi vi, do wabëhn mbëɗ gë ryaw̃ (6) soŋe hnuỹahnëw̃ëhni wusaw̃, ɓare wëjë, nkwëcëtëɗuho cos mën iŋa. Koyëna nkeho!
41 Tenho estado agora vinte anos na tua casa; catorze te servi por tuas duas filhas e seis anos por teu rebanho; mas o meu salário tens mudado dez vezes.
42 Ge W̃ën rëm sankaf mën Abëraham, W̃ën hunte valendëhawo rëm mën Isak ŋa, ɗemakëndilohna, tavakënduho w̃ëncu wëɓák fo. Ɓare W̃ënu ŋa nuk horot mën w̃a gë ɗoku lakah le liɓu ỹa do umëɗ nte ryëcëk ŋi niraki.»
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque, não fora comigo, por certo me enviarias agora vazio. Deus atendeu à minha aflição e ao trabalho das minhas mãos e repreendeu- te ontem à noite.
43 Laban më ntëkwaka Sakob: «Vëỹi vësëval ami hwëhnëkëhni, vutah vuntëw̃ hni vi ami hwëhnëkëhni, wuỹi wusaw̃ ami hwëhnëkëhni do fop le hnuɗu ỹi ami hwëhnëk. Ɓare, njavëtëɓu tëk pëgw dol, ñoñ koɗa voku liwu soŋe vëryag mën vi ma soŋe vutah vunte nagëni vi.
43 Então, respondeu Labão e disse a Jacó: Estas filhas são minhas filhas, e estes filhos são meus filhos, e este rebanho é o meu rebanho, e tudo o que vês meu é; e que farei, hoje, a estas minhas filhas ou aos filhos que tiveram?
44 Tame ƴij nkwëryëli fuhnë vëhi, do tëfëka ntiyi iñë nke seɗe yëbëlan fu.»
44 Agora, pois, vem, e façamos concerto, eu e tu, que seja por testemunho entre mim e ti.
45 Awa Sakob më nufëk itaka do cëɓ.
45 Então, tomou Jacó uma pedra e erigiu-a por coluna.
46 Tac ntehnëhni vëlëw̃u va mbarëpini wëraka. Më mbarëpini do ntini akova. Tac vëhni fop hnë kova tac tokëniho.
46 E disse Jacó a seus irmãos: Ajuntai pedras. E tomaram pedras, e fizeram um montão, e comeram ali sobre aquele montão.
47 Laban Yëgar Sahaduta macëko ỹëw̃a rac, do Sakob umë Galed macëko.
47 E chamou-lhe Labão Jegar-Saaduta; porém Jacó chamou-lhe Galeede.
48 Laban më ntehnëk: «Aŋi kova ye dol seɗe lëw̃ fu ỹa wëjë g'ami.» Soŋe rac w̃acande ỹëw̃a ỹa Galed, umë fëhnëtanëk «kova nte ye seɗe».
48 Então, disse Labão: Este montão seja, hoje, por testemunha entre mim e ti; por isso, se chamou o seu nome Galeede
49 Misëpa maciko fëna, umë fëhnëtanëk «ỹëw̃a soŋe iƴëka», kaɓi Laban mboko ntehn kat: «Araɓi Ahwëhn a W̃ënu ŋa njëkandëfu antë tavi ile hwëtëlik ani ỹi ge gona nulënde.
49 e Mispa, porquanto disse: Atente o Senhor entre mim e ti, quando nós estivermos apartados um do outro.
50 Ge koroteyehnëruhëhni vëryag mën vi, ge ñëlëruhëhni vësëval vëhaw̃ary, diry wajira, gena ahnë ye seɗe ỹa yëbëlan fu, ɓare W̃ënu ŋa dënk ye.»
50 Se afligires as minhas filhas e se tomares mulheres além das minhas filhas, mesmo que ninguém esteja conosco, atenta que Deus é testemunha entre mim e ti.
51 Tac Laban më mbok ntehnëka Sakob: «Ƴëkëry aŋi kova wëraka nte hovëɓu yëbëlan fu ŋi, ƴëkëry iŋi taka nte sëɓik ŋi.
51 Disse mais Labão a Jacó: Eis aqui este mesmo montão, e eis aqui esta coluna que levantei entre mim e ti.
52 Aŋa kova gë iŋi taka ye waseɗe walëw̃ fu w̃a: tëfëlohna ryëcu aŋa kova yiryindu ỹal hu soŋe liyi w̃eh, wëjë fëna tëfëlihna aryëci aŋa kova ayijënd ỹal mën soŋe aliwo w̃eh.
52 Este montão seja testemunha, e esta coluna seja testemunha de que eu não passarei este montão para lá e que tu não passarás este montão e esta coluna para cá, para mal.
53 Araɓi W̃ën Abëraham ŋa gë W̃ën Nahor ŋa, asankaf rëm mën, nke ahitiŋ yëbëlan fu.»
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus de seu pai, julguem entre nós. E jurou Jacó pelo Temor de Isaque, seu pai.
54 Tac Sakob më cënak saɗëha kuŋ hna, do macehnëhni vahnë va fop roka ỹa. Tokëniho do ndakëniho kuŋ hna.
54 E sacrificou Jacó um sacrifício na montanha e convidou seus irmãos para comerem pão; e comeram pão e passaram a noite na montanha.
55 — ausente —
55 E levantou-se Labão pela manhã, de madrugada, e beijou seus filhos e suas filhas, e abençoou-os; e partiu e voltou Labão ao seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.