Gênesis 29
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARIB
1 Sakob kahnëtako paɓ gë cape pëhna lav ka.
1 Então pôs-se Jacó a caminho e chegou à terra dos filhos do Oriente.
2 Fac ryampo, më nukëhni wakore watar wape gë wuhnankal yinëgaɗëho hnë kolomba fëk hna, kaɓi hnam ceɗëniho w̃ënka ŋa. Itaka cankaf fiɗahnëɗeho kolomba rac.
2 E olhando, viu ali um poço no campo, e três rebanhos de ovelhas deitadas junto dele; pois desse poço se dava de beber aos rebanhos; e havia uma grande pedra sobre a boca do poço.
3 Ge fop mbarëpëlëniho wusaw̃ w̃a, vëhery wusaw̃ va ntihëtëɗëniho taka ŋa do ñëryëhnënihëhni wusaw̃ w̃a ciyani, tac mbokaryëni piɗëni kolomba ỹa g'itaka ŋa.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos; os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a pôr a pedra no seu lugar sobre a boca do poço.
4 Sakob më tëƴëkëhni vëhery wusaw̃ va: «Wëlawo mën, ne nkejërun?»
4 Perguntou-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? Responderam eles: Somos de Harã.
5 Sakob më mbok tëƴëkëhni: «Njëtërunëha bi Laban, aju Nahor?»
5 Perguntou-lhes mais: Conheceis a Labão, filho de Naor; Responderam: Conhecemos.
6 Sakob mbok tëƴëkëhni: «Hak nkok?»
6 Perguntou-lhes ainda: vai ele bem? Responderam: Vai bem; e eis ali Raquel, sua filha, que vem chegando com as ovelhas.
7 Sakob më ntehnëk: «Lav a nkok, wati gwak wusaw̃ ŋa tëkëna ten. Pëɗëryinëhni do avokaryuni nkwënani ryav w̃a.»
7 Disse ele: Eis que ainda vai alto o dia; não é hora de se ajuntar o gado; dai de beber às ovelhas, e ide apascentá-las.
8 Vëheryëherya va më ntëkwani: «Koɗilëfuhna fëɗëfuni tameki ge wavarëpëlina fop. Ge padini, tac walihëtëfu taka nte fiɗahnik ŋi do yëɗafuni ciyani.»
8 Responderam: Não podemos, até que todos os rebanhos se ajuntem, e seja removida a pedra da boca do poço; assim é que damos de beber às ovelhas.
9 Sakob nkoko nësëlëndëni gë vëhni tëket Rasel gë wusaw̃ rëmu w̃a, kaɓi ahery wusaw̃ yeho.
9 Enquanto Jacó ainda lhes falava, chegou Raquel com as ovelhas de seu pai; porquanto era ela quem as apascentava.
10 Sakob ga nuka Rasel do gë wusaw̃ acëru Laban w̃a, më tëhak kolomba ỹa, ntihëtëk taka ŋa do njëɗahni wusaw̃ acëru Laban w̃a w̃ënka ŋa ciyani.
10 Quando Jacó viu a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, chegou-se, revolveu a pedra da boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão, irmão de sua mãe.
11 Tac Sakob më muryaka Rasel kotënd uhnatah w̃a.
11 Então Jacó beijou a Raquel e, levantando a voz, chorou.
12 Më ntehnëka: «Rëmuh mbaỹ mën ye, Rebeka ye hnëm mën ỹa.» Awa Rasel nkaryëlehn pëƴahna rëmu watac.
12 E Jacó anunciou a Raquel que ele era irmão de seu pai, e que era filho de Rebeca. Raquel, pois foi correndo para anunciá-lo a, seu pai.
13 Laban, ga njëtak ajë acëru ỹa hnam nke, më nkaryëk kacahna, muryaka do njohna gë tere lëw̃u. Sakob më tëfëtanëka fop Laban ile yeha ỹa.
13 Quando Labão ouviu essas novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o levou à sua casa. E Jacó relatou a Labão todas essas, coisas.
14 Laban më ntehnëka: «Paryi nke mbaỹ mën yeru, sat rac fo hwëhnayik.»
14 Disse-lhe Labão: Verdadeiramente tu és meu osso e minha carne. E Jacó ficou com ele um mês inteiro.
15 awa Laban më ntehnëka: «Mbaỹ mën iŋa yeru. Ɓare gena soŋe rac rëkëɗu aryokuŋëhnahnëndo aki fo. Pëƴarye bi waƴëhw rëkëɗëmi sosëndi.»
15 Depois perguntou Labão a Jacó: Por seres meu irmão hás de servir-me de graça? Declara-me, qual será o teu salário?
16 Hara Laban vëryag vëhi kwëhnako. Aryënkwëryënkw a Leya maciko, aheryu ỹa Rasel.
16 Ora, Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Léia, e o da mais moça Raquel.
17 Leya mëhwëryëkawo yëka ỹa, ɓare Rasel umë nkwamëko ɗus.
17 Léia tinha os olhos enfermos, enquanto que Raquel era formosa de porte e de semblante.
18 Sakob ñaɗëhawo Rasel, më ntehnëka Laban: «Ndokuŋëhnëɗëmi wabëhn mbëɗ gë waki (7) soŋe ỹëlahnëw̃a Rasel, aryag hu ahigëna ỹi.»
18 Jacó, porquanto amava a Raquel, disse: Sete anos te servirei para ter a Raquel, tua filha mais moça.
19 Laban më ntehnëka: «Yëɗayina wëjë fecehnëko gë le yëɗaɓuha asan ahaw̃ary. Gory ỹal mën li.»
19 Respondeu Labão: Melhor é que eu a dê a ti do que a outro; fica comigo.
20 Awa, soŋe nuỹahna Rasel ỹa, Sakob ndokuŋëhnëkawo Laban wabëhn mbëɗ gë waki (7). Ɓare waŋi wabëhn ntiyahnëkawo had wafac fo ryëcëk, kaɓi ñaɗëhawo ɗus Rasel.
20 Assim serviu Jacó sete anos por causa de Raquel; e estes lhe pareciam como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Tac Sakob më ntehnëka Laban: «Wabëhn wante hnësëliko ŋa padëk. Ƴëɗaryew̃a asëval mën a. Ñaɗëfu ỹëlëw̃a.»
21 Então Jacó disse a Labão: Dá-me minha mulher, porque o tempo já está cumprido; para que eu a tome por mulher.
22 Laban më macehnëkëhni fop vële ntëɗëlahnëniho va do nëgehn roka sankaf soŋe ñël iŋa.
22 Reuniu, pois, Labão todos os homens do lugar, e fez um banquete.
23 Ɓare g'umëɗ ga më nufëka aryagu Leya do njinehna Sakob, ndakëlahnëni g'umë.
23 À tarde tomou a Léia, sua filha e a trouxe a Jacó, que esteve com ela.
24 Laban aryokuŋ alëw̃u ale w̃aciko Silëpa nufëko njëɗahna aryagu nke aryokuŋ alëw̃u.
24 E Labão deu sua serva Zilpa por serva a Léia, sua filha.
25 Ga pacëk Sakob kamahnëko Leya ye! Më ntehnëka Laban: «Soŋe ye liruho aki? Gena bi ỹëlahnëw̃a Rasel ryokuŋëhnëmi wabëhn mbëɗ gë waki (7)? Soŋe ye rokaruho?»
25 Quando amanheceu, eis que era Léia; pelo que perguntou Jacó a Labão: Que é isto que me fizeste? Porventura não te servi em troca de Raquel? Por que, então, me enganaste?
26 Laban më ntëkwaka: «Gena namu ỹal fu li ñëli aryag hara acëru ỹa ñëlina ten.
26 Respondeu Labão: Não se faz assim em nossa terra; não se dá a menor antes da primogênita.
27 Puhnaryin ambënt ñël ŋa gë acëru tac njëɗaɗeruha aheryu fëna ge mbokëru aryokuŋëhno wabëhn mbëɗ gë waki (7).»
27 Cumpre a semana desta; então te daremos também a outra, pelo trabalho de outros sete anos que ainda me servirás.
28 Sakob më maw̃ëk: puhnani gë Leya wafac imbëɗ gë wahi ambënt ñël ŋa, tac Laban më njëɗaka Rasel.
28 Assim fez Jacó, e cumpriu a semana de Léia; depois Labão lhe deu por mulher sua filha Raquel.
29 Rasel, umë, Laban aryokuŋ ale w̃aciko Bila njëɗakawo nke aryokuŋ alëw̃u.
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Sakob ndakëlahnëniho gë Rasel do ñaɗëhawo ntëbi Leya; do tac mbok ndokuŋëhna Laban wabëhn mbëɗ gë waki kat.
30 Então Jacó esteve também com Raquel; e amou a Raquel muito mais do que a Léia; e serviu com Labão ainda outros sete anos.
31 Ahwëhn a W̃ënu ŋa ga nuk Rasel ỹahniko ntëbi Leya, më ntika Leya nagënk, hara Rasel koɗilohna nag.
31 Viu, pois, o Senhor que Léia era desprezada e tornou-lhe fecunda a madre; Raquel, porém, era estéril.
32 Leya ndonkëko, do naga facan fante macëko Riben. Më lehnëko: «Ahwëhn a W̃ënu ŋa nuk sëfëhnah mën w̃a; tame asan mën a rëkëɗ ñando.»
32 E Léia concebeu e deu à luz um filho, a quem chamou Rúben; pois disse: Porque o Senhor atendeu à minha aflição; agora me amará meu marido.
33 Leya më mbok ndonkëk do mbok naga facan. Më mbok ntehnëk: «Ahwëhn a W̃ënu ŋa njëɗakow̃a facan fakaw̃ary kaɓi njëtak ñaɗelëw̃ohna.» Umë, Simeỹo macik.
33 Concebeu outra vez, e deu à luz um filho; e disse: Porquanto o Senhor ouviu que eu era desprezada, deu-me também este. E lhe chamou Simeão.
34 Leya më mbok ndonkëk kat do mbok naga facan fatarëna. Më mbok ntehnëk: «Aŋ'ankaw̃ asan mën aỹi paɓëɗëho, kaɓi nagëhnëɓuha vucan vutar.» Soŋe rac macahnëkawo Sakob facan fatac Levi.
34 Concebeu ainda outra vez e deu à luz um filho e disse: Agora esta vez se unirá meu marido a mim, porque três filhos lhe tenho dado. Portanto lhe chamou Levi.
35 Leya më mbok ndonkëk. Tac mbok naga facan do ntehn: «Aŋ'ankaw̃, njëw̃ëɗëfu icëmb Ahwëhn a W̃ënu ŋa.» Soŋe rac macahnik aju Yuɗa. Tac tëryalehn hnag ỹa.
35 De novo concebeu e deu à luz um filho; e disse: Esta vez louvarei ao Senhor. Por isso lhe chamou Judá. E cessou de ter filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.