Gênesis 25

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Abëraham ñëlëkawo asëval ahaw̃ary. Ketura maciko.
1 Abraão casou com outra mulher, que se chamava Quetura,
2 Nagëhnëkawo: Simëra gë Yokësan gë Medan gë Madiyan gë Isebak do gë Suwa.
2 e ela lhe deu os seguintes filhos: Zinrã, Jocsã, Medã, Midiã, Isbaque e Sua.
3 Yokësan yeho rëmu Saba gë Dedan ỹa. Hnë viju Dedan hna naginiho waɓulunda Wa-asur w̃a, gë Waletus w̃a, do gë Walewum w̃a.
3 Jocsã foi o pai de Seba e de Dedã. Os descendentes de Dedã foram os assureus, os letuseus e os leumeus.
4 Madiyan yeho rëm Efa ỹa, gë Efer, gë Hanok, gë Abida, do gë Elëda. Vëỹi fop vërah vutah Ketura yeho.
4 Os filhos de Midiã foram Efa, Éfer, Enoque, Abida e Elda. Todos esses foram descendentes de Quetura.
5 — ausente —
5 Abraão deixou tudo o que tinha para Isaque,
6 — ausente —
6 mas deu presentes para os filhos das suas concubinas . E, antes de morrer, separou-os de Isaque e mandou que fossem morar na terra do Oriente.
7 Abëraham nuỹako wabëhn keme gë wafëhw imbëɗ gë wahi g'imbëɗ (175) cëmat.
7 Abraão viveu cento e setenta e cinco anos.
8 Hn'untaf ƴaryah nëŋah cëmëko nji tëkëhëhni vacërakëlo vantëw̃u va.
8 Ele morreu bem velho e foi reunir-se com os seus antepassados no mundo dos mortos .
9 Isak gë Isëmayel viju, më mbañëniha hn'uhary Makëpela hna, ule yeho hn'ikaỹ Efëron aju Sohar, avë ɓulunda Het, ɗarël Mamëre hna.
9 Os seus filhos Isaque e Ismael o sepultaram na caverna de Macpela, que fica a leste de Manre, no campo de Efrom, que era filho de Zoar, o heteu.
10 Abëraham hnë ɓulunda Het hna ntaw̃ëko kaỹ tac. Hnam mbañiko Abëraham ɗarël asëvalu Sara.
10 Este era o campo que Abraão havia comprado dos heteus; Abraão e Sara foram sepultados ali.
11 Ante cëmëko Abëraham ŋa, W̃ënu ŋa ndëwanëkawo aju Isak. Isak ɗarël kolomba Lahayi-Royi hna ntëɗëko.
11 Depois da morte de Abraão, Deus abençoou Isaque, o filho dele, que morava perto do “Poço Daquele que Vive e Me Vê”.
12 Wëli itëfëta soŋe tere Isëmayel, aju Abëraham, ale nagënihawo gë Agar, aramp Sara avë Esipët ỹa.
12 Ismael, o filho de Abraão e de Agar, a escrava egípcia de Sara, foi pai dos seguintes filhos,
13 Aki nke wamac vutah Isëmayel va gante tëfëlëni hnagi ka: fandënkwëryënkw fa Nëbayot maciko, tac fakigëna fa Kedar, gë Adëbel, gë Mibësam,
13 por ordem de nascimento: Nebaiote, o filho mais velho, e em seguida Quedar, Abdeel, Mibsão,
14 gë Misëma, gë Duma, gë Masa,
14 Misma, Dumá, Massá,
15 gë Hadad, gë Tema, gë Yetur, gë Nafis, do gë Kedëma.
15 Hadade, Tema, Jetur, Nafis e Quedemá.
16 Waŋi ye wamac vutah pëhw gë vuki (12) vumba Isëmayel va. Ale-wo-le asankaf ɓulunda yeho; wamac wadëw̃ hni ŋa macahnëniho vankol vantëw̃ hni va gë wëryaha walëw̃ hni w̃a.
16 São esses os doze filhos de Ismael; as suas terras e os seus acampamentos receberam os nomes deles. Cada um era chefe da sua própria tribo.
17 Isëmayel wabëhn keme gë wafëhw warar g'imbëɗ gë waki (137) nuỹako ante cëmëko nji tëkëhëhni vacërakëlo vantëw̃u ŋa.
17 Ismael tinha cento e trinta e sete anos quando morreu, indo reunir-se assim com os seus antepassados no mundo dos mortos .
18 Vëva Isëmayel va hnë resiỹo le yeho yëbëlan Havila gë Sur hna ntëɗëniho. Sur ɗarël Esipët hna nkeho, gë cape Asur. Ŋaw̃ëtanihëhniwo vutah Abëraham vuñëntaw̃ va.
18 Os descendentes de Ismael viveram na região que fica entre Havilá e Sur, a leste do Egito, ao longo da estrada que vai para a Assíria. Eles viviam separados dos outros descendentes de Abraão.
19 Wëli itëfëta soŋe tere Isak, aju Abëraham ỹa.
19 Esta é a história de Isaque, filho de Abraão.
20 Ante nuỹako Isak wabëhn wafëhw wahnah ŋa (40), ñëlëkawo Rebeka. Rëmu ỹa Betuwel yeho, avë ɓulunda Aram mbë Padan-Aram ỹa, do acëru ỹa Laban yeho.
20 Isaque tinha quarenta anos quando casou com Rebeca, filha de Betuel e irmã de Labão. Eles eram arameus e moravam na Mesopotâmia.
21 Ɓare Rebeka nagëɗilohna; awa Isak më këlaka Ahwëhn a W̃ënu ŋa soŋe asëvalu ỹa. Ahwëhn a W̃ënu ŋa maw̃ëhnëkawo këla dëw̃u ŋa do Rebeka ndonkëko.
21 Rebeca não podia ter filhos, e por isso Isaque orou a Deus, o Senhor , em favor dela. O Senhor ouviu a oração dele, e Rebeca ficou grávida.
22 Vucëp ndonkëko, do vutah vutac peñëlëɗëniho ɗonk dëw̃u hna. Awa Rebeka më ntehnak: «Ye ga fëlako ami?» Më njik tëƴa Ahwëhn a W̃ënu ŋa.
22 Na barriga dela havia gêmeos, e eles lutavam um com o outro. Ela pensou assim: “Por que está me acontecendo uma coisa dessas?” Então foi perguntar a Deus, o Senhor ,
23 Ahwëhn a W̃ënu ŋa më ntehnëka:
23 e ele respondeu: “No seu ventre há duas nações; você dará à luz dois povos inimigos. Um será mais forte do que o outro, e o mais velho será dominado pelo mais moço.”
24 Ante tëkëkëko wati hnag ŋa, pacëkëhniwo vucëp ndonkëko.
24 Chegou o tempo de Rebeca dar à luz, e ela teve dois meninos.
25 Avëntah had kombo ryënkwiko nagi. Wëñahn fo nkehawo mbahn iŋa had acuɗ cuɗak. Soŋe rac macahniko Esawu.
25 O que nasceu primeiro era vermelho e peludo como um casaco de pele; por isso lhe deram o nome de Esaú .
26 Tac nagëgik aheryu. Itak Esawu ŋa pëlako do Sakob maciko. Isak wabëhn wafëhw imbëɗ gë ryaw̃ (60) kwëhnako nte naginiho ŋa.
26 O segundo nasceu agarrando o calcanhar de Esaú com uma das mãos, e por isso lhe deram o nome de Jacó . Isaque tinha sessenta anos quando Rebeca teve os gêmeos.
27 Vutah va naỹëniho. Esawu asary asankaf yeho, gë fëk nkeɗëho kwëlëkwël; ɓare Sakob, asan ayamah yeho, ŋaw̃ëɗilohna tere ỹa.
27 Os meninos cresceram. Esaú gostava de viver no campo e se tornou um bom caçador. Jacó, pelo contrário, era um homem sossegado, que gostava de ficar em casa.
28 Isak Esawu ñako ñand, kaɓi faỹar fa ñaɗëho ɗus, ɓare Rebeka asëvalu umë, Sakob ñako ñand.
28 Isaque amava mais Esaú porque gostava de comer da carne dos animais que ele caçava. Rebeca, por sua vez, preferia Jacó.
29 Fac ryampo Sakob hnëg nëgëɗëho ante mënciko Esawu g'icary ka. Mbërako do inte yokawo ɗus.
29 Um dia, quando Jacó estava cozinhando um ensopado, Esaú chegou do campo, muito cansado,
30 Esawu më ntehnëka Sakob: «Mbëraɓu ɗus. Këlami, tavërye roku ile hnëgëru ỹi, ñaɗëfu roku iỹi roka vëntah.» (Soŋe rac macahnik Esawu «Edom», kaɓi umë fëhnëtanëk vëntah.)
30 e foi dizendo: — Estou morrendo de fome. Por favor, me deixe comer dessa coisa vermelha aí (Por isso puseram em Esaú o nome de Edom .).
31 Sakob më ntëkwaka: «Maw̃ëryanërye ten intëw̃ nte rëfëka fandënkwëryënkw fa.»
31 Jacó respondeu: — Sim, eu deixo; mas só se você passar para mim os seus direitos de filho mais velho .
32 Esawu më ntehnëka: «Inte ŋa ɗaw̃ iŋa nkeho. Ye ga nëfaɗëho intëw̃ nte rëfëka fandënkwëryënkw fa?»
32 Esaú disse: — Está bem. Eu estou quase morrendo; que valor têm para mim esses direitos de filho mais velho?
33 Sakob më mbok ntehnëka: «Dëkënde ten.» Awa Esawu më ntëkëk do nkwëcët koyëna intëw̃ nte rëfëka fandënkwëryënkw fa.
33 — Então jure primeiro — disse Jacó. Esaú fez um juramento e assim passou a Jacó os seus direitos de filho mais velho.
34 Awa Sakob më nëhëtëhnëka roka ỹa. Esawu më tokëk do ciya, tac njilehn. Koyëna njafaŋëko Esawu intëw̃ nte rëfëka fandënkwëryënkw fa.
34 Aí Jacó lhe deu pão e o ensopado. Quando Esaú acabou de comer e de beber, levantou-se e foi embora. Foi assim que ele desprezou os seus direitos de filho mais velho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.