Gênesis 19
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NVI
1 Ante tëkëniho wamëleka waki ŋa, g'anëka ga, Sodom hna, Lot rënka naw̃ hna ntañako. Nundëhni tuŋ, matëlehn nji pankëlëni do ndëkwëhn yëka ỹa nkal hna haryënkw lëw̃ hni.
1 Os dois anjos chegaram a Sodoma ao anoitecer, e Ló estava sentado à porta da cidade. Quando os avistou, levantou-se e foi recebê-los. Prostrou-se, rosto em terra,
2 Më ntehnëkëhni: «Këlamu, wëlawo mën, maw̃ëryin asëlu ỹal mën hna, ntinëhnëɗëmu ile valëɗëhu ỹa. Koɗun awuyëtawu wapary ŋa do aryaku hnam. Acahn g'acahnëfëɗ ga ndëcalëɗun.»
2 e disse: "Meus senhores, por favor, acompanhem-me à casa do seu servo. Lá poderão lavar os pés, passar a noite e, pela manhã, seguir caminho. Não, passaremos a noite na praça", responderam.
3 Ɓare Lot ndëñanëkëhniwo ɗus hafo njini gë ỹalu. Umë ntëvakëhni roka fërën do nkulëhnëhni vamburu tokëni.
3 Mas ele insistiu tanto com eles que, finalmente, o acompanharam e entraram em sua casa. Ló mandou preparar-lhes uma refeição e assar pão sem fermento, e eles comeram.
4 Vëryakëlohna ten, ante kwërëniho tere ỹa vësan vëvë Sodom va; vëjar gë vicër, fop hnam nkeniho, ahnë gojëlohna.
4 Ainda não tinham ido deitar-se, quando todos os homens de toda parte da cidade de Sodoma, dos mais jovens aos mais velhos, cercaram a casa.
5 Më macëniha Lot do tëƴëniha: «Ne nkehëhni vësan vële yijëk ỹal hu va aŋi nëka? Canihni, ñaɗëfun ryakëlahnëfu gë vëhni.»
5 Chamaram Ló e lhe disseram: "Onde estão os homens que vieram à sua casa esta noite? Traga-os para nós aqui fora para que tenhamos relações com eles".
6 Lot më cahnëk do piɗ rënka ỹa kamëhni lëw̃u.
6 Ló saiu da casa, fechou a porta atrás de si
7 Më ntehnëkëhni: «Këlamu, vëỹënta mën, antë aliwu uw̃i w̃eh!
7 e lhes disse: "Não, meus amigos! Não façam essa perversidade!
8 Nëparyin: kwëhnaɓuhëhni vëryag vëhi vëyëtëlëhnihna vësan ten. Njonëhniɗëmuni, aliwuni gante ñaɗun ka. Ɓare antë aliwuni iñë vëỹi vësan; kaɓi njijëni kuyëtani hn'icën tere mën hna.»
8 Olhem, tenho duas filhas que ainda são virgens. Vou trazê-las para que vocês façam com elas o que bem entenderem. Mas não façam nada a estes homens, porque se acham debaixo da proteção do meu teto".
9 Ɓare më ntëkwaniha: «Kërënary hn'ani! Ahneh fo yeru do aỹand aye ahitiŋ ỹal fu li! Awa, ntiɗeru w̃eh ntëbini vëhni!» Më cañëtëniha Lot gë fanka do tëhalehnëni rënka ỹa soŋe tënkëni.
9 "Saia da frente! ", gritaram. E disseram: "Este homem chegou aqui como estrangeiro, e agora quer ser o juiz! Faremos a você pior do que a eles". Então empurraram Ló com violência e avançaram para arrombar a porta.
10 Ɓare wamëleka waki ŋa më piɗëtëni rënka ỹa pëlaniha Lot, ndohëniha ɓambery do piɗëni.
10 Nisso, os dois visitantes agarraram Ló, puxaram-no para dentro e fecharam a porta.
11 Tac umë mëpënënihëhni vële hwërako rënka tere va, vëjar va gë vicër va per, do vëhnuɗilohna hn'ile nke rënka tere ỹa.
11 Depois feriram de cegueira os homens que estavam à porta da casa, dos mais jovens aos mais velhos, de maneira que não conseguiam encontrar a porta.
12 — ausente —
12 Os dois homens perguntaram a Ló: "Você tem mais alguém na cidade — genros, filhos ou filhas, ou qualquer outro parente? Tire-os daqui,
13 — ausente —
13 porque estamos para destruir este lugar. As acusações feitas ao Senhor contra este povo são tantas que ele nos enviou para destruir a cidade".
14 Lot më njik pëƴahni vëyëlawu, vële hwëhnëkëhniwo vëragu va. Më lehnëkëhniwo: «Matëryin ñap asahnu hn'iŋi naw̃, kaɓi Ahwëhn a W̃ënu ŋa nihëɗ!» Ɓare vëhni ntiyahnëkëhniwo nëh nëhahnëɗëhëhniwo.
14 Então Ló foi falar com seus genros, os quais iam casar-se com suas filhas, e lhes disse: "Saiam imediatamente deste lugar, porque o Senhor está para destruir a cidade! " Mas eles pensaram que ele estava brincando.
15 Wakëwak ỹa, wamëleka ŋa ñankëɗënihawo Lot, ntehnëndëniha: «Matëry! Nufëryehna asëval hu gë vëryag hu vëhi vi, ge ñaɗiluhna asëmëntiwu gë vëvë iŋi naw̃ vi ge kitiŋëɗeni soŋe wameh wante ntini ŋa.»
15 Ao raiar do dia, os anjos insistiam com Ló, dizendo: "Depressa! Leve daqui sua mulher e suas duas filhas, ou vocês também serão mortos quando a cidade for castigada".
16 Kaɓi nkoko kwajëlehnand, wamëleka waki ŋa më pëlanihëhni wëɓák ŋa, umë g'asëvalu do gë vëryagu, canënihëhni naw̃ hna, kaɓi Ahwëhn a W̃ënu ŋa ñaɗëho pehëtëhni.
16 Tendo ele hesitado, os homens o agarraram pela mão, como também a mulher e as duas filhas, e os tiraram dali à força e os deixaram fora da cidade, porque o Senhor teve misericórdia deles.
17 Ante canënihëhni ŋa, mëleka ryampo më ntehnëka Lot: «Garyëry afehët ntaw̃ary hu ŋa! Antë ayëka hamëhni do antë ahahn wëla sëñ! Garyëry asow̃a kuŋ hna soŋe antë asëm!»
17 Assim que os tiraram da cidade, um deles disse a Ló: "Fuja por amor à vida! Não olhe para trás e não pare em lugar nenhum da planície! Fuja para as montanhas, ou você será morto! "
18 Lot më ntëkwak: «Hali, Ahwëhn,
18 Ló, porém, lhes disse: "Não, meu senhor!
19 paryi nke, ami, aryokuŋ hu ỹa, tëkëɓu hnuỹaw̃u ipaɓ hu ŋa do ndemaruho ɗus g'ipehët ntaw̃ary mën ŋi; koɗa yaryu hafo rëku kuŋ hn'ani, hara w̃eh w̃a tëkalohna, do sëmu.
19 Seu servo foi favorecido por sua benevolência, pois o senhor foi bondoso comigo, poupando-me a vida. Não posso fugir para as montanhas, se não esta calamidade cairá sobre mim, e morrerei.
20 Nuru faŋi fankol hn'ani? Ŋaw̃ëna, koɗëfun yaryëfu hafo hnam sow̃afu. Maw̃ëryanëryifu yifu sow̃afu hnam-kaɓi fatoƴ fo ye-soŋe feharyahnëfu walaw̃ary fu w̃a.»
20 Aqui perto há uma cidade pequena. Está tão próxima que dá para correr até lá. Deixe-me ir para lá! Mesmo sendo tão pequena, lá estarei a salvo".
21 Mëleka ỹa më ntehnëka Lot: «Awa! Mbokëɗëmi w̃aw̃ëryani kat iŋi ɗema do nihëɗa fankol fante lehnëru fi.
21 "Está bem", respondeu ele. "Também lhe atenderei esse pedido; não destruirei a cidade da qual você fala.
22 Garyëryin ñap ayiwu asow̃awu hnam, kaɓi ñoñ koɗa liwu ge tëkëluhna hnam!» Soŋe rac ankol tac Sowar maciko (umë fëhnëtanëɗ «naỹëna»).
22 Fuja depressa, porque nada poderei fazer enquanto você não chegar lá". Por isso a cidade foi chamada Zoar.
23 Wati nte pëhniɗëho lav ŋa, tëkëɗëniho Sowar hna.
23 Quando Ló chegou a Zoar, o sol já havia nascido sobre a terra.
24 Awa Ahwëhn a W̃ënu ŋa më këfik g'ambin hn'inkal Sodom hna gë Gomor hna rëv hwëɗëh do gë wëraka wale fëɗëɗ.
24 Então o Senhor, o próprio Senhor, fez chover do céu fogo e enxofre sobre Sodoma e Gomorra.
25 Umë nihëk gë uw̃eh sankaf waỹi wahnaw̃ do gë resiỹo hna fop. Fop vahnë vëvë waỹi wahnaw̃ va cëmëniho do gë vile fëhnëko nkal va per.
25 Assim ele destruiu aquelas cidades e toda a planície, com todos os habitantes das cidades e a vegetação.
26 Asëvalu Lot më njëkak hamëhni, më mbacik nke had apahn waŋiry.
26 Mas a mulher de Ló olhou para trás e se transformou numa coluna de sal.
27 Ga pacëk koɓëri fo g'acahnëfëɗ ga, Abëraham më njik le kahnëko haryënkw Ahwëhn a W̃ënu ŋa.
27 Na manhã seguinte, Abraão se levantou e voltou ao lugar onde tinha estado diante do Senhor.
28 Më njëkëk gë cape Sodom gë Gomor do gë resiỹo ỹa fop do më nuk ga cëhnëɗ hwëcic. Gë aŋan cankaf mëntëlëniho.
28 E olhou para Sodoma e Gomorra, para toda a planície, e viu uma densa fumaça subindo da terra, como fumaça de uma fornalha.
29 Koyëna, ante mbëvehnëko W̃ën wahnaw̃ wavë iỹi resiỹo ŋa, kaɓi ɗënkwëlawohna Abëraham, do pehëtëkawo Lot hn'uw̃eh le mbëvehnahnëko wahnaw̃ wale ntëɗahnëko w̃a.
29 Quando Deus arrasou as cidades da planície, lembrou-se de Abraão e tirou Ló do meio da catástrofe que destruiu as cidades onde Ló vivia.
30 Tac, Lot më matëk Sowar hna kaɓi ntakëkawo nko ntëɗ hnam, do nji ntëɗëni gë vëryagu hn'ikuŋ. Hn'uhary ñëw̃ëniho gë vëhni.
30 Ló partiu de Zoar com suas duas filhas e passou a viver nas montanhas, porque tinha medo de permanecer em Zoar. Ele e suas duas filhas ficaram morando numa caverna.
31 Fac ryampo, fandënkwëryënkw fa më ntehnëka aheryu: «Nëpary, rëm fu ỹi ɓiỹëɗina cërëɗ do vësan vëhaw̃ary vëyena resiỹo li soŋe ndakin nuỹahnihni vutah, gante ntiɗëni vahnë fop ka.
31 Um dia, a filha mais velha disse à mais jovem: "Nosso pai já está velho, e não há homens nas redondezas que nos possuam, segundo o costume de toda a terra.
32 Pëɗëfuhna uñen hafo ndëw̃ tac ndakin nagëhnahnihna vutah nkohahn hnënk lëw̃u ỹa.»
32 Vamos dar vinho a nosso pai e então nos deitaremos com ele para preservar a linhagem de nosso pai".
33 Hn'umëɗ tac, më ndëw̃ënëniha rëm hni do fandënkwëryënkw fa më njik ndakëni gë rëmu. Lot ndëw̃ëko ɗus, ƴëtalohna ile ntiko aryagu ỹa.
33 Naquela noite deram vinho ao pai, e a filha mais velha entrou e se deitou com ele. E ele não percebeu quando ela se deitou nem quando se levantou.
34 Ga pacëk fandënkwëryënkw fa më ntehnëka aheryu: «Wëli umëɗ nte ryëcëk ŋi ndakëɓun gë rëm mën ỹa; ɓokëfu ndëw̃ënihna dol tac g'ayi aryakëgu. Kaɓi koyëna fo nagëhnëɗeha vutah.»
34 No dia seguinte a filha mais velha disse à mais nova: "Ontem à noite deitei-me com meu pai. Vamos dar-lhe vinho também esta noite, e você se deitará com ele, para que preservemos a linhagem de nosso pai".
35 Hnë anëka tac mboko ndëw̃ënëniha rëm hni do maherya njigëlehn ndakëgëni gë rëmu. Lot mboko ndëw̃ ɗus, ƴëtalohna ile ntiko aryagu ỹa.
35 Então, outra vez deram vinho ao pai naquela noite, e a mais nova foi e se deitou com ele. E ele não percebeu quando ela se deitou nem quando se levantou.
36 Awa, koyëna ndonkëndëkëhniwo Lot vëryag vëhi vëlëw̃u va.
36 Assim, as duas filhas de Ló engravidaram do próprio pai.
37 Fandënkwëryënkw fa facan nagëko do maca Mowab (umë fëhnëtanëɗ «ale w̃atik hnë rëm»); rëm hnënk Mowab vële wok hafo dol va ye.
37 A mais velha teve um filho, e deu-lhe o nome de Moabe; este é o pai dos moabitas de hoje.
38 Maherya fëna më nagëka facan, do maca Ben-Ami (umë fëhnëtanëɗ «fatah hnënk mën»); rëm hnënk Amon vële wok hafo dol va ye.
38 A mais nova também teve um filho, e deu-lhe o nome de Ben-Ami; este é o pai dos amonitas de hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.