Gênesis 19
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARA
1 Ante tëkëniho wamëleka waki ŋa, g'anëka ga, Sodom hna, Lot rënka naw̃ hna ntañako. Nundëhni tuŋ, matëlehn nji pankëlëni do ndëkwëhn yëka ỹa nkal hna haryënkw lëw̃ hni.
1 Ao anoitecer, vieram os dois anjos a Sodoma, a cuja entrada estava Ló assentado; este, quando os viu, levantou-se e, indo ao seu encontro, prostrou-se, rosto em terra.
2 Më ntehnëkëhni: «Këlamu, wëlawo mën, maw̃ëryin asëlu ỹal mën hna, ntinëhnëɗëmu ile valëɗëhu ỹa. Koɗun awuyëtawu wapary ŋa do aryaku hnam. Acahn g'acahnëfëɗ ga ndëcalëɗun.»
2 E disse-lhes: Eis agora, meus senhores, vinde para a casa do vosso servo, pernoitai nela e lavai os pés; levantar-vos-eis de madrugada e seguireis o vosso caminho. Responderam eles: Não; passaremos a noite na praça.
3 Ɓare Lot ndëñanëkëhniwo ɗus hafo njini gë ỹalu. Umë ntëvakëhni roka fërën do nkulëhnëhni vamburu tokëni.
3 Instou-lhes muito, e foram e entraram em casa dele; deu-lhes um banquete, fez assar uns pães asmos, e eles comeram.
4 Vëryakëlohna ten, ante kwërëniho tere ỹa vësan vëvë Sodom va; vëjar gë vicër, fop hnam nkeniho, ahnë gojëlohna.
4 Mas, antes que se deitassem, os homens daquela cidade cercaram a casa, os homens de Sodoma, tanto os moços como os velhos, sim, todo o povo de todos os lados;
5 Më macëniha Lot do tëƴëniha: «Ne nkehëhni vësan vële yijëk ỹal hu va aŋi nëka? Canihni, ñaɗëfun ryakëlahnëfu gë vëhni.»
5 e chamaram por Ló e lhe disseram: Onde estão os homens que, à noitinha, entraram em tua casa? Traze-os fora a nós para que abusemos deles.
6 Lot më cahnëk do piɗ rënka ỹa kamëhni lëw̃u.
6 Saiu-lhes, então, Ló à porta, fechou-a após si
7 Më ntehnëkëhni: «Këlamu, vëỹënta mën, antë aliwu uw̃i w̃eh!
7 e lhes disse: Rogo-vos, meus irmãos, que não façais mal;
8 Nëparyin: kwëhnaɓuhëhni vëryag vëhi vëyëtëlëhnihna vësan ten. Njonëhniɗëmuni, aliwuni gante ñaɗun ka. Ɓare antë aliwuni iñë vëỹi vësan; kaɓi njijëni kuyëtani hn'icën tere mën hna.»
8 tenho duas filhas, virgens, eu vo-las trarei; tratai-as como vos parecer, porém nada façais a estes homens, porquanto se acham sob a proteção de meu teto.
9 Ɓare më ntëkwaniha: «Kërënary hn'ani! Ahneh fo yeru do aỹand aye ahitiŋ ỹal fu li! Awa, ntiɗeru w̃eh ntëbini vëhni!» Më cañëtëniha Lot gë fanka do tëhalehnëni rënka ỹa soŋe tënkëni.
9 Eles, porém, disseram: Retira-te daí. E acrescentaram: Só ele é estrangeiro, veio morar entre nós e pretende ser juiz em tudo? A ti, pois, faremos pior do que a eles. E arremessaram-se contra o homem, contra Ló, e se chegaram para arrombar a porta.
10 Ɓare wamëleka waki ŋa më piɗëtëni rënka ỹa pëlaniha Lot, ndohëniha ɓambery do piɗëni.
10 Porém os homens, estendendo a mão, fizeram entrar Ló e fecharam a porta;
11 Tac umë mëpënënihëhni vële hwërako rënka tere va, vëjar va gë vicër va per, do vëhnuɗilohna hn'ile nke rënka tere ỹa.
11 e feriram de cegueira aos que estavam fora, desde o menor até ao maior, de modo que se cansaram à procura da porta.
12 — ausente —
12 Então, disseram os homens a Ló: Tens aqui alguém mais dos teus? Genro, e teus filhos, e tuas filhas, todos quantos tens na cidade, faze-os sair deste lugar;
13 — ausente —
13 pois vamos destruir este lugar, porque o seu clamor se tem aumentado, chegando até à presença do Senhor ; e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 Lot më njik pëƴahni vëyëlawu, vële hwëhnëkëhniwo vëragu va. Më lehnëkëhniwo: «Matëryin ñap asahnu hn'iŋi naw̃, kaɓi Ahwëhn a W̃ënu ŋa nihëɗ!» Ɓare vëhni ntiyahnëkëhniwo nëh nëhahnëɗëhëhniwo.
14 Então, saiu Ló e falou a seus genros, aos que estavam para casar com suas filhas e disse: Levantai-vos, saí deste lugar, porque o Senhor há de destruir a cidade. Acharam, porém, que ele gracejava com eles.
15 Wakëwak ỹa, wamëleka ŋa ñankëɗënihawo Lot, ntehnëndëniha: «Matëry! Nufëryehna asëval hu gë vëryag hu vëhi vi, ge ñaɗiluhna asëmëntiwu gë vëvë iŋi naw̃ vi ge kitiŋëɗeni soŋe wameh wante ntini ŋa.»
15 Ao amanhecer, apertaram os anjos com Ló, dizendo: Levanta-te, toma tua mulher e tuas duas filhas, que aqui se encontram, para que não pereças no castigo da cidade.
16 Kaɓi nkoko kwajëlehnand, wamëleka waki ŋa më pëlanihëhni wëɓák ŋa, umë g'asëvalu do gë vëryagu, canënihëhni naw̃ hna, kaɓi Ahwëhn a W̃ënu ŋa ñaɗëho pehëtëhni.
16 Como, porém, se demorasse, pegaram-no os homens pela mão, a ele, a sua mulher e as duas filhas, sendo-lhe o Senhor misericordioso, e o tiraram, e o puseram fora da cidade.
17 Ante canënihëhni ŋa, mëleka ryampo më ntehnëka Lot: «Garyëry afehët ntaw̃ary hu ŋa! Antë ayëka hamëhni do antë ahahn wëla sëñ! Garyëry asow̃a kuŋ hna soŋe antë asëm!»
17 Havendo-os levado fora, disse um deles: Livra-te, salva a tua vida; não olhes para trás, nem pares em toda a campina; foge para o monte, para que não pereças.
18 Lot më ntëkwak: «Hali, Ahwëhn,
18 Respondeu-lhes Ló: Assim não, Senhor meu!
19 paryi nke, ami, aryokuŋ hu ỹa, tëkëɓu hnuỹaw̃u ipaɓ hu ŋa do ndemaruho ɗus g'ipehët ntaw̃ary mën ŋi; koɗa yaryu hafo rëku kuŋ hn'ani, hara w̃eh w̃a tëkalohna, do sëmu.
19 Eis que o teu servo achou mercê diante de ti, e engrandeceste a tua misericórdia que me mostraste, salvando-me a vida; não posso escapar no monte, pois receio que o mal me apanhe, e eu morra.
20 Nuru faŋi fankol hn'ani? Ŋaw̃ëna, koɗëfun yaryëfu hafo hnam sow̃afu. Maw̃ëryanëryifu yifu sow̃afu hnam-kaɓi fatoƴ fo ye-soŋe feharyahnëfu walaw̃ary fu w̃a.»
20 Eis aí uma cidade perto para a qual eu posso fugir, e é pequena. Permite que eu fuja para lá (porventura, não é pequena?), e nela viverá a minha alma.
21 Mëleka ỹa më ntehnëka Lot: «Awa! Mbokëɗëmi w̃aw̃ëryani kat iŋi ɗema do nihëɗa fankol fante lehnëru fi.
21 Disse-lhe: Quanto a isso, estou de acordo, para não subverter a cidade de que acabas de falar.
22 Garyëryin ñap ayiwu asow̃awu hnam, kaɓi ñoñ koɗa liwu ge tëkëluhna hnam!» Soŋe rac ankol tac Sowar maciko (umë fëhnëtanëɗ «naỹëna»).
22 Apressa-te, refugia-te nela; pois nada posso fazer, enquanto não tiveres chegado lá. Por isso, se chamou Zoar o nome da cidade.
23 Wati nte pëhniɗëho lav ŋa, tëkëɗëniho Sowar hna.
23 Saía o sol sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 Awa Ahwëhn a W̃ënu ŋa më këfik g'ambin hn'inkal Sodom hna gë Gomor hna rëv hwëɗëh do gë wëraka wale fëɗëɗ.
24 Então, fez o Senhor chover enxofre e fogo, da parte do Senhor , sobre Sodoma e Gomorra.
25 Umë nihëk gë uw̃eh sankaf waỹi wahnaw̃ do gë resiỹo hna fop. Fop vahnë vëvë waỹi wahnaw̃ va cëmëniho do gë vile fëhnëko nkal va per.
25 E subverteu aquelas cidades, e toda a campina, e todos os moradores das cidades, e o que nascia na terra.
26 Asëvalu Lot më njëkak hamëhni, më mbacik nke had apahn waŋiry.
26 E a mulher de Ló olhou para trás e converteu-se numa estátua de sal.
27 Ga pacëk koɓëri fo g'acahnëfëɗ ga, Abëraham më njik le kahnëko haryënkw Ahwëhn a W̃ënu ŋa.
27 Tendo-se levantado Abraão de madrugada, foi para o lugar onde estivera na presença do Senhor ;
28 Më njëkëk gë cape Sodom gë Gomor do gë resiỹo ỹa fop do më nuk ga cëhnëɗ hwëcic. Gë aŋan cankaf mëntëlëniho.
28 e olhou para Sodoma e Gomorra e para toda a terra da campina e viu que da terra subia fumaça, como a fumarada de uma fornalha.
29 Koyëna, ante mbëvehnëko W̃ën wahnaw̃ wavë iỹi resiỹo ŋa, kaɓi ɗënkwëlawohna Abëraham, do pehëtëkawo Lot hn'uw̃eh le mbëvehnahnëko wahnaw̃ wale ntëɗahnëko w̃a.
29 Ao tempo que destruía as cidades da campina, lembrou-se Deus de Abraão e tirou a Ló do meio das ruínas, quando subverteu as cidades em que Ló habitara.
30 Tac, Lot më matëk Sowar hna kaɓi ntakëkawo nko ntëɗ hnam, do nji ntëɗëni gë vëryagu hn'ikuŋ. Hn'uhary ñëw̃ëniho gë vëhni.
30 Subiu Ló de Zoar e habitou no monte, ele e suas duas filhas, porque receavam permanecer em Zoar; e habitou numa caverna, e com ele as duas filhas.
31 Fac ryampo, fandënkwëryënkw fa më ntehnëka aheryu: «Nëpary, rëm fu ỹi ɓiỹëɗina cërëɗ do vësan vëhaw̃ary vëyena resiỹo li soŋe ndakin nuỹahnihni vutah, gante ntiɗëni vahnë fop ka.
31 Então, a primogênita disse à mais moça: Nosso pai está velho, e não há homem na terra que venha unir-se conosco, segundo o costume de toda terra.
32 Pëɗëfuhna uñen hafo ndëw̃ tac ndakin nagëhnahnihna vutah nkohahn hnënk lëw̃u ỹa.»
32 Vem, façamo-lo beber vinho, deitemo-nos com ele e conservemos a descendência de nosso pai.
33 Hn'umëɗ tac, më ndëw̃ënëniha rëm hni do fandënkwëryënkw fa më njik ndakëni gë rëmu. Lot ndëw̃ëko ɗus, ƴëtalohna ile ntiko aryagu ỹa.
33 Naquela noite, pois, deram a beber vinho a seu pai, e, entrando a primogênita, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 Ga pacëk fandënkwëryënkw fa më ntehnëka aheryu: «Wëli umëɗ nte ryëcëk ŋi ndakëɓun gë rëm mën ỹa; ɓokëfu ndëw̃ënihna dol tac g'ayi aryakëgu. Kaɓi koyëna fo nagëhnëɗeha vutah.»
34 No dia seguinte, disse a primogênita à mais nova: Deitei-me, ontem, à noite, com o meu pai. Demos-lhe a beber vinho também esta noite; entra e deita-te com ele, para que preservemos a descendência de nosso pai.
35 Hnë anëka tac mboko ndëw̃ënëniha rëm hni do maherya njigëlehn ndakëgëni gë rëmu. Lot mboko ndëw̃ ɗus, ƴëtalohna ile ntiko aryagu ỹa.
35 De novo, pois, deram, aquela noite, a beber vinho a seu pai, e, entrando a mais nova, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 Awa, koyëna ndonkëndëkëhniwo Lot vëryag vëhi vëlëw̃u va.
36 E assim as duas filhas de Ló conceberam do próprio pai.
37 Fandënkwëryënkw fa facan nagëko do maca Mowab (umë fëhnëtanëɗ «ale w̃atik hnë rëm»); rëm hnënk Mowab vële wok hafo dol va ye.
37 A primogênita deu à luz um filho e lhe chamou Moabe: é o pai dos moabitas, até ao dia de hoje.
38 Maherya fëna më nagëka facan, do maca Ben-Ami (umë fëhnëtanëɗ «fatah hnënk mën»); rëm hnënk Amon vële wok hafo dol va ye.
38 A mais nova também deu à luz um filho e lhe chamou Ben-Ami: é o pai dos filhos de Amom, até ao dia de hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.