Atos 9
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NVI
1 Hnë wati rac, Sol nahan dëw̃u ŋa fop iɗaw̃ vile hwëtahnëkawo Ahwëhn a fo yeho. Njiko asëna wasaɗëha asankaf hna
1 Enquanto isso, Saulo ainda respirava ameaças de morte contra os discípulos do Senhor. Dirigindo-se ao sumo sacerdote,
2 do tëƴa vëkayëte vante tufahnëɗ njëtahni hnë vacaliŋa vambë Damas hna bi mo nke. Koyëna, ge tëkatëkëhni hnam vësan ma vësëval vële rëfëɗ Nkaw̃ Ahwëhn a, vëkayëte vatac waw̃ëryanëɗëhawo pëlahni do njiryeryëhni Yerusalem.
2 pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, de maneira que, caso encontrasse ali homens ou mulheres que pertencessem ao Caminho, pudesse levá-los presos para Jerusalém.
3 Yesu macëka Pol|src="WA03960b.tif" size="span" copy="Graham Wade" ref="9.3" Awa gë Damas njiɗëho do tëko tëha naw̃ tac ante penëkawo taŋ caharaɓ humpen hunte w̃atiko g'ambin ŋa.
3 Em sua viagem, quando se aproximava de Damasco, de repente brilhou ao seu redor uma luz vinda do céu.
4 Njolehn do nkwëryëlehn kopa ga ntehnëɗëha: «Sol, Sol, soŋe ye vërehnëɗuho?»
4 Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia: "Saulo, Saulo, por que você me persegue? "
5 Sol më tëƴëka: «Ahwëhn, mo yeru?»
5 Saulo perguntou: "Quem és tu, Senhor? " Ele respondeu: "Eu sou Jesus, a quem você persegue.
6 Tame matëry, tënkëry naw̃ hna, do hnam pëƴaɗeru ile rëfëka ali ỹa.»
6 Levante-se, entre na cidade; alguém lhe dirá o que você deve fazer".
7 Vële tëfëlëniho Sol va vëhoɗilohna mbok ñënkani do vëhoɗilohna fëna nësëni iñë. Nkwëryëɗëniho ɗus kopa ỹa, ɓare vëhnuɗilawohna ahnë.
7 Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos; ouviam a voz mas não viam ninguém.
8 Sol matëlehn, ŋes ɗus, ɓare golohna nund. Awa më pëlayik vák ỹa kahi tëkaryi gë Damas.
8 Saulo levantou-se do chão e, abrindo os olhos, não conseguia ver nada. E eles o levaram pela mão até Damasco.
9 Hnë wafac warar mëpëko, do tokëɗilohna, ceɗilohna fëna.
9 Por três dias ele esteve cego, não comeu nem bebeu.
10 Hara, Damas hna nkeho ale hwëtahnëk do w̃acëɗeho Ananiyas. Ahwëhn a karyëtahnëkawo do ntehna: «Ananiyas!»
10 Em Damasco havia um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: "Ananias! " "Eis-me aqui, Senhor", respondeu ele.
11 Ahwëhn a më ntehnëka: «Ƴiryeyi tameki kalu ile w̃acëɗe Kalu Satah, do tere Yuɗa hna. Tëƴalëryehna asan avë nkol Tarës ale w̃acëɗe Sol ỹa. Iỹi wati dënk iƴëfa njëfaɗ
11 O Senhor lhe disse: "Vá à casa de Judas, na rua chamada Direita, e pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando;
12 do, hn'ikaryëtahn, nukawo asan ale w̃acëɗe Ananiyas tënkëko tere hna do tinda wëɓák ŋa mëpëtahna.»
12 numa visão viu um homem chamado Ananias chegar e impor-lhe as mãos para que voltasse a ver".
13 Ananiyas më ntehnëk: «Ahwëhn, vahnë vëyaɓah nësëhnëniho soŋe aỹi asan do pëƴaniho fop wameh wante ntikëhni vahnë hu va Yerusalem hna.
13 Respondeu Ananias: "Senhor, tenho ouvido muita coisa a respeito desse homem e de todo o mal que ele tem feito aos teus santos em Jerusalém.
14 Do njijëk hn'ani gë fanka vësankaf vësëna wasaɗëha va soŋe pëlahni fop vële ramahnëki va.»
14 Ele chegou aqui com autorização dos chefes dos sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome".
15 Ɓare Ahwëhn a më ntehnëka: «Ƴirye, kaɓi tëhnaɓuha aỹi asan nke aryokuŋëhn mën, do ntiɗëfuha ayëtëndan uw̃ac mën hnë vële wok vëyena wasëwif hna gë vëhnaw̃ vëlëw̃ hni hna, do gë hnë vahnë vëva Isërayel hna fëna.
15 Mas o Senhor disse a Ananias: "Vá! Este homem é meu instrumento escolhido para levar o meu nome perante os gentios e seus reis, e perante o povo de Israel.
16 Tufëɗëfuha ami dënk fop ile rëfëka korot soŋe mën ỹa.»
16 Mostrarei a ele o quanto deve sofrer pelo meu nome".
17 Awa Ananiyas njilehn. Ga tëkëk, tënkëko tere hna, tinda wëɓák ŋa Sol do ntehna: «Aỹënta mën Sol, Ahwëhn a Yesu haryëtahnikino nkaw̃ nte rëfiruho hna, paƴiko soŋe aholahn avoka hnund g'ahaw̃ary do pëɓahni Iƴir Ipacah iŋa.»
17 Então Ananias foi, entrou na casa, impôs as mãos sobre Saulo e disse: "Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho por onde você vinha, enviou-me para que você volte a ver e seja cheio do Espírito Santo".
18 Taŋ, ile ye had vakuɓ wuwis njolehna vinkër Sol hna do kolëlehn mbok nund g'ahaw̃ary. Awa matëlehn do njaryi.
18 Imediatamente, algo como escamas caiu dos olhos de Saulo e ele passou a ver novamente. Levantando-se, foi batizado
19 Tac tokëk do fanka fa mbokalehna.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo passou vários dias com os discípulos em Damasco.
20 Pëgwëlehn karaŋëndëhni caliŋa wasëwif hna pëƴahnënd Yesu Aju W̃ënu ỹa ye.
20 Logo começou a pregar nas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Fop vële hnëpaɗëhawo va pëmpëhnahnëkëhniwo do tëƴëɗëniho: «Gena bi aỹi asan horotehnëɗëhëhniwo Yerusalem hna vële ramahnëka Yesu va? Do ƴijëna bi ani wakwëhnampër soŋe pëlahni do njiryeryëhni hnë vësankaf vësëna wasaɗëha hna?»
21 Todos os que o ouviam ficavam perplexos e perguntavam: "Não é ele o homem que procurava destruir em Jerusalém aqueles que invocam este nome? E não veio para cá justamente para levá-los presos aos chefes dos sacerdotes? "
22 Ɓare Sol nkwënaɗëhawo fanka fa karaŋ dëw̃u hna do wasëwif wale lëɗëko Damas w̃a vëyëtëlohna bi ye nahaɗëni ante tufëɗëhëhniwo wapacëk Yesu ye Arëhnayik a.
22 Todavia, Saulo se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que viviam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Ga mbiỹëk Sol hnam, wasëwif w̃a më pëhnani ndampo fo ndaw̃ehnëniha,
23 Decorridos muitos dias, os judeus decidiram de comum acordo matá-lo,
24 ɓare pëƴayiko wante pëhnalëniha ŋa. Njëkaɗeho warënka naw̃ hna g'umëɗ gë g'anent, soŋe kolahni ndaw̃i.
24 mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Dia e noite eles vigiavam as portas da cidade a fim de matá-lo.
25 Umëɗ ndampo, vële hwëtahnëk karaŋëɗëho va hnë kankel njëbënihawo, njoniha, cëlëndëniha hamëhni kece sankaf ile heceyahniko tenda hna.
25 Mas os seus discípulos o levaram de noite e o fizeram descer num cesto, através de uma abertura na muralha.
26 Ga tëkëk Yerusalem hna Sol njëkëhnahnëko mbarëlënti gë vërëfal va, ɓare fop ntakëkëhniwo g'umë, kaɓi vëhwëtahnëlohna bi paryi gë vëhni nkentik.
26 Quando chegou a Jerusalém, tentou reunir-se aos discípulos, mas todos estavam com medo dele, não acreditando que fosse realmente um discípulo.
27 Awa Barënabas më nufëka njoka vëfaƴik hna. Umë tëfëtanëhnëkëhni gante nukawo Sol Ahwëhn ka nkaw̃ Damas hna do gante nësëhnëkawo Ahwëhn ka. Pëƴakëhniwo fëna gante karaŋëɗëhëhniwo vahnë va g'uw̃ac Yesu w̃a Damas hna g'ikwëtahn cankaf.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como, no caminho, Saulo vira o Senhor, que lhe falara, e como em Damasco ele havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 Koɓëri tac, Sol gë vëhni nkentiko, njasëlehnëɗëho Yerusalem hna gante ñaɗ ka do karaŋëɗëhëhniwo vahnë va g'uw̃ac Ahwëhn a g'ikwëtahn.
28 Assim, Saulo ficou com eles, e andava com liberdade em Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Nësëhnëɗëhëhniwo fëna wasëwif wale hnësëɗ wanës wagërek ŋa do nkwajëlëɗëniho gë vëhni, ɓare vëhni fëna njëkëlehnëɗëniho ndaw̃ëniha.
29 Falava e discutia com os judeus de fala grega, mas estes tentavam matá-lo.
30 Ante njëtani vële hwëtahnëk ŋa më njoniha hafo hn'ankol Sesare hna do, hnam, më cañëtëniha nji hn'ankol Tarës hna.
30 Sabendo disso, os irmãos o levaram para Cesaréia e o enviaram para Tarso.
31 Awa fop vële hwëtahnëk vëvë Yuɗe, Galile, do gë Samari hna ƴam nkeniho, naỹëɗëniho hnë kwëtahn hna; ankaw̃ Ahwëhn ŋa tëfëɗëniho, do nkwënaɗëniho, g'iɗema Iƴir Ipacah iŋa.
31 A igreja passava por um período de paz em toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Ela se edificava e, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número, vivendo no temor do Senhor.
32 Hnë wafac warac Piyer njasëlendëho nkal hna fop. Hnë fac ryampo cabëko hnë vële hwëtahnëkawo Yesu do lëɗëko hn'ankol Lida hna.
32 Viajando por toda parte, Pedro foi visitar os santos que viviam em Lida.
33 Umë tëkatëka asan ale w̃acik Ene. Vorovoro nkeho: matëlohna hn'ipad dëw̃u hna koɓëri wabëhn mbëɗ gë watar.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Enéias, que estava acamado fazia oito anos.
34 Piyer më ntehnëka: «Ene, Yesu Këris njërënëki! Matëry afëhwët ipad hu ŋi.» Ene matëlehn taŋ.
34 Disse-lhe Pedro: "Enéias, Jesus Cristo vai curá-lo! Levante-se e arrume a sua cama". Ele se levantou imediatamente.
35 Fop vële lëɗëko Lida va gë vëvë lañ Saron va nunihawo do kwëtahnënihawo Ahwëhn a.
35 Todos os que viviam em Lida e Sarona o viram e se converteram ao Senhor.
36 Asëval ale hwëtahnëk yeho nkol nte w̃acik Yafa. Tabita maciko. Uw̃i w̃ac «Dorëka» ye gë wanës wagërek ŋa, (umë lehnëɗe «incaw»). Uli fërën fo paɓëko g'uryema vëhaỹëhnah.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, que em grego é Dorcas, que se dedicava a praticar boas obras e dar esmolas.
37 Wati rac tesëko cëmëlehn. Ga njaryik ñas iŋa, më kwëtik hnë cery mbë ƴaŋ etas hna.
37 Naqueles dias ela ficou doente e morreu, e seu corpo foi lavado e colocado num quarto do andar superior.
38 Vële hwëtahnëk vëvë Yafa va njëtaniho Piyer Lida hna nke, ɗarël lëw̃ hni. Më cañëtënihëhni vësan vëhi, paƴënihëhni aki: «Këlayiru, ƴij ỹal fuhn'a hara ɓiỹëlihna.»
38 Lida ficava perto de Jope, e quando os discípulos ouviram falar que Pedro estava em Lida, mandaram-lhe dois homens dizer-lhe: "Não se demore em vir até nós".
39 Awa Piyer tëfëlëntëlehni gë vëhni. Ga tëkëni, më njiryeryik cery nte ye ƴaŋ etas hna. Vële cëmaryëk vësan va fop tëhanihawo kotëndëni; tufëɗënihawo vacuɗ gë viỹi vihaw̃ary vile ntiɗëho Dorëka ante nkoko cëmëna ŋa.
39 Pedro foi com eles e, quando chegou, foi levado para o quarto do andar superior. Todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando-lhe os vestidos e outras roupas que Dorcas tinha feito quando ainda estava com elas.
40 Piyer më canëkëhni vahnë va fop. Më ndëkwëhnëk do njëfa. Tac cahëtak gë cape iñas do ntehn: «Tabita, matëry!» Umë ŋesëk. Ga nuka Piyer, matëlehn ntaña.
40 Pedro mandou que todos saíssem do quarto; depois, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para a mulher morta, disse: "Tabita, levante-se". Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Piyer më pëlaka vák ỹa ndemaka mat. Macëlehnëhni taŋ vësëval vële cëmaryëk vësan va gë vële hwëtahnëk vëhaw̃ary, tufëkëhni ga njënëk.
41 Tomando-a pela mão, ajudou-a a pôr-se de pé. Então, chamando os santos e as viúvas, apresentou-a viva.
42 Njëtayiko naw̃ Yafa hna fop do vëyaɓah kwëtahnënihawo Ahwëhn a.
42 Este fato se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Piyer mbiỹëko Yafa hna; hnë tere avál ale w̃aciko Simo hna nkeho.
43 Pedro ficou em Jope durante algum tempo, com um curtidor de couro chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.