Atos 9
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARIB
1 Hnë wati rac, Sol nahan dëw̃u ŋa fop iɗaw̃ vile hwëtahnëkawo Ahwëhn a fo yeho. Njiko asëna wasaɗëha asankaf hna
1 Saulo, porém, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote,
2 do tëƴa vëkayëte vante tufahnëɗ njëtahni hnë vacaliŋa vambë Damas hna bi mo nke. Koyëna, ge tëkatëkëhni hnam vësan ma vësëval vële rëfëɗ Nkaw̃ Ahwëhn a, vëkayëte vatac waw̃ëryanëɗëhawo pëlahni do njiryeryëhni Yerusalem.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, caso encontrasse alguns do Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Yesu macëka Pol|src="WA03960b.tif" size="span" copy="Graham Wade" ref="9.3" Awa gë Damas njiɗëho do tëko tëha naw̃ tac ante penëkawo taŋ caharaɓ humpen hunte w̃atiko g'ambin ŋa.
3 Mas, seguindo ele viagem e aproximando-se de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu;
4 Njolehn do nkwëryëlehn kopa ga ntehnëɗëha: «Sol, Sol, soŋe ye vërehnëɗuho?»
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Sol më tëƴëka: «Ahwëhn, mo yeru?»
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Tame matëry, tënkëry naw̃ hna, do hnam pëƴaɗeru ile rëfëka ali ỹa.»
6 mas levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te cumpre fazer.
7 Vële tëfëlëniho Sol va vëhoɗilohna mbok ñënkani do vëhoɗilohna fëna nësëni iñë. Nkwëryëɗëniho ɗus kopa ỹa, ɓare vëhnuɗilawohna ahnë.
7 Os homens que viajavam com ele quedaram-se emudecidos, ouvindo, na verdade, a voz, mas não vendo ninguém.
8 Sol matëlehn, ŋes ɗus, ɓare golohna nund. Awa më pëlayik vák ỹa kahi tëkaryi gë Damas.
8 Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via coisa alguma; e, guiando-o pela mão, conduziram-no a Damasco.
9 Hnë wafac warar mëpëko, do tokëɗilohna, ceɗilohna fëna.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 Hara, Damas hna nkeho ale hwëtahnëk do w̃acëɗeho Ananiyas. Ahwëhn a karyëtahnëkawo do ntehna: «Ananiyas!»
10 Ora, havia em Damasco certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! Respondeu ele: Eis-me aqui, Senhor.
11 Ahwëhn a më ntehnëka: «Ƴiryeyi tameki kalu ile w̃acëɗe Kalu Satah, do tere Yuɗa hna. Tëƴalëryehna asan avë nkol Tarës ale w̃acëɗe Sol ỹa. Iỹi wati dënk iƴëfa njëfaɗ
11 Ordenou-lhe o Senhor: Levanta-te, vai à rua chamada Direita e procura em casa de Judas um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 do, hn'ikaryëtahn, nukawo asan ale w̃acëɗe Ananiyas tënkëko tere hna do tinda wëɓák ŋa mëpëtahna.»
12 e viu um homem chamado Ananias entrar e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Ananiyas më ntehnëk: «Ahwëhn, vahnë vëyaɓah nësëhnëniho soŋe aỹi asan do pëƴaniho fop wameh wante ntikëhni vahnë hu va Yerusalem hna.
13 Respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Do njijëk hn'ani gë fanka vësankaf vësëna wasaɗëha va soŋe pëlahni fop vële ramahnëki va.»
14 e aqui tem poder dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Ɓare Ahwëhn a më ntehnëka: «Ƴirye, kaɓi tëhnaɓuha aỹi asan nke aryokuŋëhn mën, do ntiɗëfuha ayëtëndan uw̃ac mën hnë vële wok vëyena wasëwif hna gë vëhnaw̃ vëlëw̃ hni hna, do gë hnë vahnë vëva Isërayel hna fëna.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome perante os gentios, e os reis, e os filhos de Israel;
16 Tufëɗëfuha ami dënk fop ile rëfëka korot soŋe mën ỹa.»
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe cumpre padecer pelo meu nome.
17 Awa Ananiyas njilehn. Ga tëkëk, tënkëko tere hna, tinda wëɓák ŋa Sol do ntehna: «Aỹënta mën Sol, Ahwëhn a Yesu haryëtahnikino nkaw̃ nte rëfiruho hna, paƴiko soŋe aholahn avoka hnund g'ahaw̃ary do pëɓahni Iƴir Ipacah iŋa.»
17 Partiu Ananias e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, enviou-me para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Taŋ, ile ye had vakuɓ wuwis njolehna vinkër Sol hna do kolëlehn mbok nund g'ahaw̃ary. Awa matëlehn do njaryi.
18 Logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista: então, levantando-se, foi batizado.
19 Tac tokëk do fanka fa mbokalehna.
19 E, tendo tomado alimento, ficou fortalecido. Depois demorou-se alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco;
20 Pëgwëlehn karaŋëndëhni caliŋa wasëwif hna pëƴahnënd Yesu Aju W̃ënu ỹa ye.
20 e logo nas sinagogas pregava a Jesus, que este era o filho de Deus.
21 Fop vële hnëpaɗëhawo va pëmpëhnahnëkëhniwo do tëƴëɗëniho: «Gena bi aỹi asan horotehnëɗëhëhniwo Yerusalem hna vële ramahnëka Yesu va? Do ƴijëna bi ani wakwëhnampër soŋe pëlahni do njiryeryëhni hnë vësankaf vësëna wasaɗëha hna?»
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam esse nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais sacerdotes?
22 Ɓare Sol nkwënaɗëhawo fanka fa karaŋ dëw̃u hna do wasëwif wale lëɗëko Damas w̃a vëyëtëlohna bi ye nahaɗëni ante tufëɗëhëhniwo wapacëk Yesu ye Arëhnayik a.
22 Saulo, porém, se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que Jesus era o Cristo.
23 Ga mbiỹëk Sol hnam, wasëwif w̃a më pëhnani ndampo fo ndaw̃ehnëniha,
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si matá-lo.
24 ɓare pëƴayiko wante pëhnalëniha ŋa. Njëkaɗeho warënka naw̃ hna g'umëɗ gë g'anent, soŋe kolahni ndaw̃i.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo. E como eles guardavam as portas de dia e de noite para tirar-lhe a vida,
25 Umëɗ ndampo, vële hwëtahnëk karaŋëɗëho va hnë kankel njëbënihawo, njoniha, cëlëndëniha hamëhni kece sankaf ile heceyahniko tenda hna.
25 os discípulos, tomando-o de noite, desceram-no pelo muro, dentro de um cesto.
26 Ga tëkëk Yerusalem hna Sol njëkëhnahnëko mbarëlënti gë vërëfal va, ɓare fop ntakëkëhniwo g'umë, kaɓi vëhwëtahnëlohna bi paryi gë vëhni nkentik.
26 Tendo Saulo chegado a Jerusalém, procurava juntar-se aos discípulos; mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Awa Barënabas më nufëka njoka vëfaƴik hna. Umë tëfëtanëhnëkëhni gante nukawo Sol Ahwëhn ka nkaw̃ Damas hna do gante nësëhnëkawo Ahwëhn ka. Pëƴakëhniwo fëna gante karaŋëɗëhëhniwo vahnë va g'uw̃ac Yesu w̃a Damas hna g'ikwëtahn cankaf.
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o levou aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira o Senhor e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Koɓëri tac, Sol gë vëhni nkentiko, njasëlehnëɗëho Yerusalem hna gante ñaɗ ka do karaŋëɗëhëhniwo vahnë va g'uw̃ac Ahwëhn a g'ikwëtahn.
28 Assim andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 Nësëhnëɗëhëhniwo fëna wasëwif wale hnësëɗ wanës wagërek ŋa do nkwajëlëɗëniho gë vëhni, ɓare vëhni fëna njëkëlehnëɗëniho ndaw̃ëniha.
29 e pregando ousadamente em nome do Senhor. Falava e disputava também com os helenistas; mas procuravam matá-lo.
30 Ante njëtani vële hwëtahnëk ŋa më njoniha hafo hn'ankol Sesare hna do, hnam, më cañëtëniha nji hn'ankol Tarës hna.
30 Os irmãos, porém, quando o souberam, acompanharam-no até Cesaréia e o enviaram a Tarso.
31 Awa fop vële hwëtahnëk vëvë Yuɗe, Galile, do gë Samari hna ƴam nkeniho, naỹëɗëniho hnë kwëtahn hna; ankaw̃ Ahwëhn ŋa tëfëɗëniho, do nkwënaɗëniho, g'iɗema Iƴir Ipacah iŋa.
31 Assim, pois, a igreja em toda a Judéia, Galiléia e Samária, tinha paz, sendo edificada, e andando no temor do Senhor; e, pelo auxílio do Espírito Santo, se multiplicava.
32 Hnë wafac warac Piyer njasëlendëho nkal hna fop. Hnë fac ryampo cabëko hnë vële hwëtahnëkawo Yesu do lëɗëko hn'ankol Lida hna.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Umë tëkatëka asan ale w̃acik Ene. Vorovoro nkeho: matëlohna hn'ipad dëw̃u hna koɓëri wabëhn mbëɗ gë watar.
33 Achou ali certo homem, chamado Enéias, que havia oito anos jazia numa cama, porque era paralítico.
34 Piyer më ntehnëka: «Ene, Yesu Këris njërënëki! Matëry afëhwët ipad hu ŋi.» Ene matëlehn taŋ.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura; levanta e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Fop vële lëɗëko Lida va gë vëvë lañ Saron va nunihawo do kwëtahnënihawo Ahwëhn a.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Asëval ale hwëtahnëk yeho nkol nte w̃acik Yafa. Tabita maciko. Uw̃i w̃ac «Dorëka» ye gë wanës wagërek ŋa, (umë lehnëɗe «incaw»). Uli fërën fo paɓëko g'uryema vëhaỹëhnah.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, que traduzido quer dizer Dorcas, a qual estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Wati rac tesëko cëmëlehn. Ga njaryik ñas iŋa, më kwëtik hnë cery mbë ƴaŋ etas hna.
37 Ora, aconteceu naqueles dias que ela, adoecendo, morreu; e, tendo-a lavado, a colocaram no cenáculo.
38 Vële hwëtahnëk vëvë Yafa va njëtaniho Piyer Lida hna nke, ɗarël lëw̃ hni. Më cañëtënihëhni vësan vëhi, paƴënihëhni aki: «Këlayiru, ƴij ỹal fuhn'a hara ɓiỹëlihna.»
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Awa Piyer tëfëlëntëlehni gë vëhni. Ga tëkëni, më njiryeryik cery nte ye ƴaŋ etas hna. Vële cëmaryëk vësan va fop tëhanihawo kotëndëni; tufëɗënihawo vacuɗ gë viỹi vihaw̃ary vile ntiɗëho Dorëka ante nkoko cëmëna ŋa.
39 Pedro levantou-se e foi com eles; quando chegou, levaram-no ao cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe as túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Piyer më canëkëhni vahnë va fop. Më ndëkwëhnëk do njëfa. Tac cahëtak gë cape iñas do ntehn: «Tabita, matëry!» Umë ŋesëk. Ga nuka Piyer, matëlehn ntaña.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pôs-se de joelhos e orou; e voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Piyer më pëlaka vák ỹa ndemaka mat. Macëlehnëhni taŋ vësëval vële cëmaryëk vësan va gë vële hwëtahnëk vëhaw̃ary, tufëkëhni ga njënëk.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Njëtayiko naw̃ Yafa hna fop do vëyaɓah kwëtahnënihawo Ahwëhn a.
42 Tornou-se isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Piyer mbiỹëko Yafa hna; hnë tere avál ale w̃aciko Simo hna nkeho.
43 Pedro ficou muitos dias em Jope, em casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.