Atos 9
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NTLH
1 Hnë wati rac, Sol nahan dëw̃u ŋa fop iɗaw̃ vile hwëtahnëkawo Ahwëhn a fo yeho. Njiko asëna wasaɗëha asankaf hna
1 Enquanto isso, Saulo não parava de ameaçar de morte os seguidores do Senhor Jesus. Ele foi falar com o Grande Sacerdote
2 do tëƴa vëkayëte vante tufahnëɗ njëtahni hnë vacaliŋa vambë Damas hna bi mo nke. Koyëna, ge tëkatëkëhni hnam vësan ma vësëval vële rëfëɗ Nkaw̃ Ahwëhn a, vëkayëte vatac waw̃ëryanëɗëhawo pëlahni do njiryeryëhni Yerusalem.
2 e pediu cartas de apresentação para as sinagogas da cidade de Damasco. Com esses documentos Saulo poderia prender e levar para Jerusalém os seguidores do Caminho do Senhor que moravam ali, tanto os homens como as mulheres.
3 Yesu macëka Pol|src="WA03960b.tif" size="span" copy="Graham Wade" ref="9.3" Awa gë Damas njiɗëho do tëko tëha naw̃ tac ante penëkawo taŋ caharaɓ humpen hunte w̃atiko g'ambin ŋa.
3 Mas na estrada de Damasco, quando Saulo já estava perto daquela cidade, de repente, uma luz que vinha do céu brilhou em volta dele.
4 Njolehn do nkwëryëlehn kopa ga ntehnëɗëha: «Sol, Sol, soŋe ye vërehnëɗuho?»
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz que dizia:
5 Sol më tëƴëka: «Ahwëhn, mo yeru?»
5 — Quem é o senhor? — perguntou ele. A voz respondeu:
6 Tame matëry, tënkëry naw̃ hna, do hnam pëƴaɗeru ile rëfëka ali ỹa.»
6 Mas levante-se, entre na cidade, e ali dirão a você o que deve fazer.
7 Vële tëfëlëniho Sol va vëhoɗilohna mbok ñënkani do vëhoɗilohna fëna nësëni iñë. Nkwëryëɗëniho ɗus kopa ỹa, ɓare vëhnuɗilawohna ahnë.
7 Os homens que estavam viajando com Saulo ficaram parados sem poder dizer nada. Eles ouviram a voz, mas não viram ninguém.
8 Sol matëlehn, ŋes ɗus, ɓare golohna nund. Awa më pëlayik vák ỹa kahi tëkaryi gë Damas.
8 Saulo se levantou do chão e abriu os olhos, mas não podia ver nada. Então eles o pegaram pela mão e o levaram para Damasco.
9 Hnë wafac warar mëpëko, do tokëɗilohna, ceɗilohna fëna.
9 Ele ficou três dias sem poder ver e durante esses dias não comeu nem bebeu nada.
10 Hara, Damas hna nkeho ale hwëtahnëk do w̃acëɗeho Ananiyas. Ahwëhn a karyëtahnëkawo do ntehna: «Ananiyas!»
10 Em Damasco morava um seguidor de Jesus chamado Ananias. Ele teve uma visão, e nela apareceu o Senhor, chamando: Ele respondeu: — Aqui estou, Senhor!
11 Ahwëhn a më ntehnëka: «Ƴiryeyi tameki kalu ile w̃acëɗe Kalu Satah, do tere Yuɗa hna. Tëƴalëryehna asan avë nkol Tarës ale w̃acëɗe Sol ỹa. Iỹi wati dënk iƴëfa njëfaɗ
11 E o Senhor lhe disse:
12 do, hn'ikaryëtahn, nukawo asan ale w̃acëɗe Ananiyas tënkëko tere hna do tinda wëɓák ŋa mëpëtahna.»
12 e teve uma visão. Nela apareceu um homem chamado Ananias, que entrou e pôs as mãos sobre ele a fim de que ele pudesse ver de novo.
13 Ananiyas më ntehnëk: «Ahwëhn, vahnë vëyaɓah nësëhnëniho soŋe aỹi asan do pëƴaniho fop wameh wante ntikëhni vahnë hu va Yerusalem hna.
13 Ananias respondeu: — Senhor, muita gente tem me falado a respeito desse homem e de todas as maldades que ele fez em Jerusalém com os que creem no Senhor.
14 Do njijëk hn'ani gë fanka vësankaf vësëna wasaɗëha va soŋe pëlahni fop vële ramahnëki va.»
14 E agora ele veio aqui a Damasco com autorização dos chefes dos sacerdotes para prender todos os que te adoram.
15 Ɓare Ahwëhn a më ntehnëka: «Ƴirye, kaɓi tëhnaɓuha aỹi asan nke aryokuŋëhn mën, do ntiɗëfuha ayëtëndan uw̃ac mën hnë vële wok vëyena wasëwif hna gë vëhnaw̃ vëlëw̃ hni hna, do gë hnë vahnë vëva Isërayel hna fëna.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Tufëɗëfuha ami dënk fop ile rëfëka korot soŋe mën ỹa.»
16 Eu mesmo vou mostrar a Saulo tudo o que ele terá de sofrer por minha causa.
17 Awa Ananiyas njilehn. Ga tëkëk, tënkëko tere hna, tinda wëɓák ŋa Sol do ntehna: «Aỹënta mën Sol, Ahwëhn a Yesu haryëtahnikino nkaw̃ nte rëfiruho hna, paƴiko soŋe aholahn avoka hnund g'ahaw̃ary do pëɓahni Iƴir Ipacah iŋa.»
17 Então Ananias foi, entrou na casa de Judas, pôs as mãos sobre Saulo e disse: — Saulo, meu irmão, o Senhor que me mandou aqui é o mesmo Jesus que você viu na estrada de Damasco. Ele me mandou para que você veja de novo e fique cheio do Espírito Santo.
18 Taŋ, ile ye had vakuɓ wuwis njolehna vinkër Sol hna do kolëlehn mbok nund g'ahaw̃ary. Awa matëlehn do njaryi.
18 No mesmo instante umas coisas parecidas com escamas caíram dos olhos de Saulo, e ele pôde ver de novo. Ele se levantou e foi batizado;
19 Tac tokëk do fanka fa mbokalehna.
19 depois ele comeu alguma coisa e ficou forte como antes. Saulo ficou alguns dias com os seguidores de Jesus em Damasco.
20 Pëgwëlehn karaŋëndëhni caliŋa wasëwif hna pëƴahnënd Yesu Aju W̃ënu ỹa ye.
20 E começou imediatamente a anunciar Jesus nas sinagogas , dizendo: — Jesus é o Filho de Deus.
21 Fop vële hnëpaɗëhawo va pëmpëhnahnëkëhniwo do tëƴëɗëniho: «Gena bi aỹi asan horotehnëɗëhëhniwo Yerusalem hna vële ramahnëka Yesu va? Do ƴijëna bi ani wakwëhnampër soŋe pëlahni do njiryeryëhni hnë vësankaf vësëna wasaɗëha hna?»
21 Todos os que ouviam Saulo ficavam admirados e perguntavam: — Não é este o homem que em Jerusalém estava matando todos os seguidores de Jesus? Não foi ele que veio até aqui para prender e levar essa gente aos chefes dos sacerdotes?
22 Ɓare Sol nkwënaɗëhawo fanka fa karaŋ dëw̃u hna do wasëwif wale lëɗëko Damas w̃a vëyëtëlohna bi ye nahaɗëni ante tufëɗëhëhniwo wapacëk Yesu ye Arëhnayik a.
22 Mas as mensagens de Saulo se tornavam cada vez mais poderosas. E as provas que ele apresentava de que Jesus era o Messias eram tão fortes, que os judeus que moravam em Damasco não sabiam o que dizer.
23 Ga mbiỹëk Sol hnam, wasëwif w̃a më pëhnani ndampo fo ndaw̃ehnëniha,
23 Muitos dias depois, os judeus de Damasco se reuniram e resolveram matá-lo,
24 ɓare pëƴayiko wante pëhnalëniha ŋa. Njëkaɗeho warënka naw̃ hna g'umëɗ gë g'anent, soŋe kolahni ndaw̃i.
24 mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Eles vigiavam os portões da cidade dia e noite para o matar.
25 Umëɗ ndampo, vële hwëtahnëk karaŋëɗëho va hnë kankel njëbënihawo, njoniha, cëlëndëniha hamëhni kece sankaf ile heceyahniko tenda hna.
25 Mas certa noite os seguidores de Saulo o puseram dentro de um cesto e o desceram por uma abertura que havia na muralha da cidade.
26 Ga tëkëk Yerusalem hna Sol njëkëhnahnëko mbarëlënti gë vërëfal va, ɓare fop ntakëkëhniwo g'umë, kaɓi vëhwëtahnëlohna bi paryi gë vëhni nkentik.
26 Saulo foi para Jerusalém e tentou juntar-se aos seguidores de Jesus. Porém todos tinham medo dele porque não acreditavam que ele também era seguidor de Jesus.
27 Awa Barënabas më nufëka njoka vëfaƴik hna. Umë tëfëtanëhnëkëhni gante nukawo Sol Ahwëhn ka nkaw̃ Damas hna do gante nësëhnëkawo Ahwëhn ka. Pëƴakëhniwo fëna gante karaŋëɗëhëhniwo vahnë va g'uw̃ac Yesu w̃a Damas hna g'ikwëtahn cankaf.
27 Então Barnabé veio ajudá-lo e o apresentou aos apóstolos . E lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho e como o Senhor havia falado com ele. Barnabé também contou como, em Damasco, Saulo, pelo poder do nome de Jesus, havia anunciado corajosamente o evangelho .
28 Koɓëri tac, Sol gë vëhni nkentiko, njasëlehnëɗëho Yerusalem hna gante ñaɗ ka do karaŋëɗëhëhniwo vahnë va g'uw̃ac Ahwëhn a g'ikwëtahn.
28 Depois disso Saulo ficou com eles, andando por toda parte em Jerusalém; e, pelo poder do nome do Senhor, ele anunciava corajosamente o evangelho.
29 Nësëhnëɗëhëhniwo fëna wasëwif wale hnësëɗ wanës wagërek ŋa do nkwajëlëɗëniho gë vëhni, ɓare vëhni fëna njëkëlehnëɗëniho ndaw̃ëniha.
29 Ele também conversava e discutia com os judeus que tinham sido criados fora da terra de Israel, mas eles procuravam um jeito de matá-lo.
30 Ante njëtani vële hwëtahnëk ŋa më njoniha hafo hn'ankol Sesare hna do, hnam, më cañëtëniha nji hn'ankol Tarës hna.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo até a cidade de Cesareia e depois o mandaram para a cidade de Tarso.
31 Awa fop vële hwëtahnëk vëvë Yuɗe, Galile, do gë Samari hna ƴam nkeniho, naỹëɗëniho hnë kwëtahn hna; ankaw̃ Ahwëhn ŋa tëfëɗëniho, do nkwënaɗëniho, g'iɗema Iƴir Ipacah iŋa.
31 Em toda a região da Judeia, Galileia e Samaria, a Igreja estava em paz. Ela ficava cada vez mais forte, crescia em número de pessoas com a ajuda do Espírito Santo e mostrava grande respeito pelo Senhor Jesus.
32 Hnë wafac warac Piyer njasëlendëho nkal hna fop. Hnë fac ryampo cabëko hnë vële hwëtahnëkawo Yesu do lëɗëko hn'ankol Lida hna.
32 Pedro viajava por toda parte. Um dia foi visitar o povo de Deus que morava na cidade de Lida.
33 Umë tëkatëka asan ale w̃acik Ene. Vorovoro nkeho: matëlohna hn'ipad dëw̃u hna koɓëri wabëhn mbëɗ gë watar.
33 Encontrou ali um homem chamado Eneias, que era paralítico e fazia oito anos que não saía da cama.
34 Piyer më ntehnëka: «Ene, Yesu Këris njërënëki! Matëry afëhwët ipad hu ŋi.» Ene matëlehn taŋ.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo já curou você. Levante-se e arrume a sua cama. Na mesma hora Eneias se levantou.
35 Fop vële lëɗëko Lida va gë vëvë lañ Saron va nunihawo do kwëtahnënihawo Ahwëhn a.
35 Então todos os moradores da cidade de Lida e da região de Sarom viram isso e se converteram ao Senhor.
36 Asëval ale hwëtahnëk yeho nkol nte w̃acik Yafa. Tabita maciko. Uw̃i w̃ac «Dorëka» ye gë wanës wagërek ŋa, (umë lehnëɗe «incaw»). Uli fërën fo paɓëko g'uryema vëhaỹëhnah.
36 Na cidade de Jope havia uma seguidora de Jesus chamada Tabita. (Este nome em grego é Dorcas .) Ela usava todo o seu tempo fazendo o bem e ajudando os pobres.
37 Wati rac tesëko cëmëlehn. Ga njaryik ñas iŋa, më kwëtik hnë cery mbë ƴaŋ etas hna.
37 Naqueles dias Dorcas ficou doente e morreu. Lavaram o corpo dela e depois o puseram num quarto do andar de cima.
38 Vële hwëtahnëk vëvë Yafa va njëtaniho Piyer Lida hna nke, ɗarël lëw̃ hni. Më cañëtënihëhni vësan vëhi, paƴënihëhni aki: «Këlayiru, ƴij ỹal fuhn'a hara ɓiỹëlihna.»
38 Jope ficava perto de Lida. Quando os seguidores de Jesus em Jope souberam que Pedro estava em Lida, enviaram dois homens para levar-lhe o seguinte recado: — Por favor, venha depressa até Jope!
39 Awa Piyer tëfëlëntëlehni gë vëhni. Ga tëkëni, më njiryeryik cery nte ye ƴaŋ etas hna. Vële cëmaryëk vësan va fop tëhanihawo kotëndëni; tufëɗënihawo vacuɗ gë viỹi vihaw̃ary vile ntiɗëho Dorëka ante nkoko cëmëna ŋa.
39 Então Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram para o quarto de cima. Todas as viúvas ficaram em volta dele, chorando e mostrando os vestidos e as outras roupas que Dorcas havia feito quando ainda vivia.
40 Piyer më canëkëhni vahnë va fop. Më ndëkwëhnëk do njëfa. Tac cahëtak gë cape iñas do ntehn: «Tabita, matëry!» Umë ŋesëk. Ga nuka Piyer, matëlehn ntaña.
40 Então Pedro mandou que todos saíssem do quarto e em seguida se ajoelhou e orou. Depois virou-se para o corpo de Dorcas e disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, quando viu Pedro, sentou-se.
41 Piyer më pëlaka vák ỹa ndemaka mat. Macëlehnëhni taŋ vësëval vële cëmaryëk vësan va gë vële hwëtahnëk vëhaw̃ary, tufëkëhni ga njënëk.
41 Pedro pegou-a pela mão e ajudou-a a ficar de pé. Em seguida chamou toda a gente da igreja, inclusive as viúvas, e a entregou a eles viva.
42 Njëtayiko naw̃ Yafa hna fop do vëyaɓah kwëtahnënihawo Ahwëhn a.
42 As notícias a respeito disso se espalharam por toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Piyer mbiỹëko Yafa hna; hnë tere avál ale w̃aciko Simo hna nkeho.
43 E Pedro ficou lá muitos dias, na casa de um curtidor de couros chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.