Atos 8
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NTLH
1 — ausente —
1 E Saulo aprovou a morte de Estêvão. Naquele mesmo dia a igreja de Jerusalém começou a sofrer uma grande perseguição. E todos os cristãos, menos os
2 — ausente —
2 Alguns homens religiosos sepultaram Estêvão e choraram muito por causa da sua morte.
3 Sol, umë njawërëɗëho mbëvehnëhni vële hwëtahnëk va; njiɗëho tere-wo-tere canëndëhni, vësan gë vësëval, cëɗëndëhni.
3 Porém Saulo se esforçava para acabar com a igreja. Ele ia de casa em casa, arrastava homens e mulheres e os jogava na cadeia.
4 Vële sampehniko va ndapëniho wayal hna pëƴahnëndëni Wanës Wakasëk ŋa.
4 Aqueles que tinham sido espalhados anunciavam o evangelho por toda parte.
5 Filip njiko naw̃ cankaf Samari hna pëgwëlehn nësëhnëndëhni soŋe Arëhnayik a vahnë vëvë hnam va.
5 Filipe foi até a capital da Samaria e anunciava Cristo às pessoas dali,
6 Ɓulunda ỹa fop nëpaɗënihawo Filip gë yasery kaɓi nkwëryëniho ga nësëɗe vifëmpëhnahnah vile ntiɗëho va do nuniho:
6 e as multidões ouviam com atenção o que ele dizia. Todos o escutavam e viam os milagres que ele fazia.
7 vëyaɓah vële nkeniho gë waƴine va cahnënihëhniwo ndekatëndëni ɗus; do vëreyah gë vële ye vorovoro vëyaɓah njërëniniho.
7 Os espíritos maus, gritando, saíam de muitas pessoas, e muitos coxos e paralíticos eram curados.
8 Koyëna, naw̃ iŋa hnë uhnatah sankaf nkeho.
8 E assim o povo daquela cidade ficou muito alegre.
9 Hara, asan ale w̃acik Simo lëɗëntiko hn'ankol tac do mbilaƴo kavëla ntiɗëho. Pëmpëhnahnëndanëɗëhëhniwo ɓulunda Samari ỹa do naỹënaɗëho.
9 Morava ali um homem chamado Simão, que desde algum tempo atrás fazia feitiçaria entre os samaritanos e os havia deixado muito admirados. Ele se fazia de importante,
10 Fop ɓulunda ỹa, vutoƴ gë vënaỹah per, nëpaɗënihawo pary. Ntehnëɗeho: «Aỹi asan fanka W̃ën fa dënk ye, fale w̃acëɗe “Fanka Fahnaỹah.”»
10 e os moradores de Samaria, desde os mais importantes até os mais humildes, escutavam com muita atenção o que ele dizia. Eles afirmavam: — Este homem é o poder de Deus! Ele é “o Grande Poder”!
11 Mbiỹëko ga pëmpëhnahnëndanëkëhniwo gë mbilaƴo kavëla lëw̃u ỹa, soŋe umë nëpaɗënihawo pary.
11 Eles davam atenção ao que Simão fazia porque durante muito tempo ele os havia deixado assombrados com as suas feitiçarias.
12 Ɓare ante pëƴakëhniwo Filip Wanës Wakasëk soŋe Naw̃ W̃ënu ŋa do gë soŋe Yesu Këris ỹa, kwëtahnëniho do njaryiniho vësan gë vësëval per.
12 Mas eles acreditaram na mensagem de Filipe a respeito da boa notícia do Reino de Deus e a respeito de Jesus Cristo e foram batizados, tanto homens como mulheres.
13 Simo umë dënk më lehnëko kwëtahnëk do njaryiko. Koɓëri tac, ŋaw̃ëɗilawohna Filip kaɓi pëmpëhnahnëkawo ɗus vifëmpëhnahnah gë wëdahëse wade nuɗëho ŋa.
13 O próprio Simão também creu. E, depois de ser batizado, acompanhava Filipe de perto, muito admirado com os grandes milagres e maravilhas que ele fazia.
14 Ante njëtaniho, vëfaƴik va Yerusalem hna, vëvë Samari va maw̃ëni wanës W̃ënu ŋa, më paƴënihëhni ỹal hni hna Piyer gë San.
14 Os apóstolos , que estavam em Jerusalém, ficaram sabendo que o povo de Samaria também havia recebido a palavra de Deus e por isso mandaram Pedro e João para lá.
15 Vëhni ga tëkëni Samari hna, umë muntanënihëhni vële hwëtahnëk va nuỹahnëni Iƴir Ipacah iŋa
15 Quando os dois chegaram, oraram para que a gente de Samaria recebesse o Espírito Santo,
16 kaɓi Iƴir Ipacah iŋa cëlëlohna ten wëla hnë aryampo hnë vëhni; g'uw̃ac Ahwëhn a Yesu fo njaryiniho.
16 pois o Espírito ainda não tinha descido sobre nenhum deles. Eles apenas haviam sido batizados em nome do Senhor Jesus.
17 Awa Piyer gë San më tindënihëhni wëɓák ŋa nuỹalehnëni Iƴir Ipacah iŋa.
17 Aí Pedro e João puseram as mãos sobre eles, e assim eles receberam o Espírito Santo.
18 Simo ga nuk vële hwëtahnëk va njëɗayini Iƴir Ipacah iŋa ante tindënihëhni vëfaƴik wëɓák ŋa, më ñaɗ njëɗahni koryi vëhni Piyer gë San
18 Simão viu que, quando os apóstolos punham as mãos sobre as pessoas, Deus dava a elas o Espírito Santo. Por isso ofereceu dinheiro a Pedro e a João,
19 ntehnëhni: «Maw̃ëryanëryino ami fëna iŋi mëk, soŋe ale-wo-le rindëɗëfu wëɓák ŋa nuỹahn Iƴir Ipacah iŋa.»
19 dizendo: — Quero que vocês me deem também esse poder. Assim, quando eu puser as mãos sobre alguém, essa pessoa receberá o Espírito Santo.
20 Ɓare Piyer më ntëkwaka: «Araɓi mbëvehni koryi hu ỹi gë wëjë per, kaɓi naharu uyëɗ W̃ënu ŋa koɗe ntaw̃i!
20 Então Pedro respondeu: — Que Deus mande você e o seu dinheiro para o inferno! Você pensa que pode conseguir com dinheiro o
21 Tëfëlihna wëla toƴe alinti ɗoku le liɗëfun ỹi, kaɓi ntaw̃ary hu ŋa catëna haryënkw W̃ën hna.
21 Você não tem direito de tomar parte no nosso trabalho porque o seu coração não é honesto diante de Deus.
22 Tavëry iña hu meh iŋi do muntaryehna Ahwëhn a soŋe, ge koɗ nke, tavëhnahni iña meh nte hwëhnaru ntaw̃ary hu ŋi.
22 Arrependa-se, deixe o seu plano perverso e peça ao Senhor que o perdoe por essa má intenção.
23 Ha, tavëry kaɓi nuɗëfu njapëru do aramp wameh yeru.»
23 Vejo que você está cheio de inveja, uma inveja amarga como fel, e vejo também que você está preso pelo pecado.
24 Awa Simo më ntehnëkëhni vëhni Piyer gë San: «Muntanëryinow̃a Ahwëhn a w̃uhnë dënk soŋe antë nkewo iñë hnë wante hnësërun ŋi fop.»
24 Aí Simão disse a Pedro e a João: — Por favor, peçam ao Senhor por mim para que não aconteça comigo nada do que vocês disseram.
25 Vëfaƴik vëhi va, ga puhnani nës ile njëtëniho soŋe Ahwëhn a Yesu do pëƴahnëni wanës waɗëw̃u ŋa, mbokalehnëni Yerusalem. Nkaw̃ hna pëƴahnëhëɗëniho vankol Samari vaƴaɓah Wanës Wakasëk ŋa.
25 Depois de terem dado o seu testemunho e de terem pregado a palavra do Senhor, Pedro e João voltaram para Jerusalém. No caminho eles espalhavam o evangelho em muitos povoados da Samaria.
26 Fac ryampo mëleka Ahwëhn lehnëkawo Filip: «Ƴiryeyi g'ankaw̃ ƴirah nte w̃atëk Yerusalem yiɗ Gasa ŋi.»
26 Um anjo do Senhor disse a Filipe: — Apronte-se e vá para o Sul, pelo caminho que vai de Jerusalém até a cidade de Gaza. (Pouca gente passava por aquele caminho.)
27 Filip g'asan avë Ecopi|src="lb00331c.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="8.27" Awa Filip njilehn taŋ. Nkaw̃ ntëw̃u hna, nulehna asan. Asan arac alënënik avë Ecopi yeho, ale hwëtehnahniko hnapul Kandas ỹa, ahnaw̃ asëval avë Ecopi ỹa. Soŋe icëmb W̃ënu ŋa njiko Yerusalem hna
27 — ausente —
28 do gë ỹalu mëncëɗëho. Saret lëw̃u hna ntañako do kayëte nte kerëko kila le w̃aciko Esayi ŋa karaŋëɗëho.
28 — ausente —
29 Iƴir Ipacah iŋa më ntehnëka Filip: «Ƴiryeyi arëka iỹi saret.»
29 Então o Espírito Santo disse a Filipe: — Chegue perto dessa carruagem e acompanhe-a.
30 Filip më nkaryëk, tëhahna, do nkwëryëɗëho avë Ecopi ỹa kayëte kila Esayi ŋa karaŋëɗëho. Umë tëƴëka: «Nkwëryëɗu bi ile haraŋëɗu ỹi?»
30 Filipe correu para perto da carruagem e ouviu o funcionário lendo o livro do profeta Isaías. Aí perguntou: — O senhor entende o que está lendo?
31 Asan a më ntëkwak: «Hak koɗëfu wëryu, ge ahnë pacënëhnëɗilohna?» Do umë ntehnëka Filip kaƴënti saret hna ntaña ɗarël lëw̃u.
31 — Como posso entender se ninguém me explica? — respondeu o funcionário. Então convidou Filipe para subir e sentar-se com ele na carruagem.
32 Hara viŋi Vikerëh karaŋëɗëho:
32 A parte das Escrituras Sagradas que o funcionário estava lendo era esta: “Ele era como um cordeiro que é levado para ser morto; era como uma ovelha que fica muda quando cortam a sua lã. Ele não disse nada.
33 Cëfëhnanik do nuỹana satah.
33 Foi humilhado, e foram injustos com ele. Ninguém poderá falar a respeito de descendentes dele, já que a sua vida na terra chegou ao fim.”
34 Avë Ecopi ỹa më tëƴëka Filip: «Këlami, pëƴarye bi soŋe mo nësëɗ kila ỹi aki? Soŋe lëw̃u ỹa dënk bi, ma ahnë ahaw̃ary ye?»
34 O funcionário perguntou a Filipe: — Por favor, me explique uma coisa! De quem é que o profeta está falando isso? É dele mesmo ou de outro?
35 Awa Filip më teɓak wanës ŋa, pëgw hnë Vikerëh vitac dënk, më nësëhnëka Wanës Wakasëk wëɓa Yesu ŋa.
35 Então, começando com aquela parte das Escrituras, Filipe anunciou ao funcionário a boa notícia a respeito de Jesus.
36 Nkoniho njindëni tëkëlehnëni hn'ile nke w̃ënka. Awa avë Ecopi ỹa më ntehnëk: «Wëlin w̃ënka; ye w̃emaỹehnëɗ yaryiwu?»
36 Enquanto estavam viajando, chegaram a um lugar onde havia água. Então o funcionário disse: — Veja! Aqui tem água. Será que eu não posso ser batizado?
37 [Filip më ntëkwaka: «Ge kwëtahnëru gë intaw̃ary fu ŋa fop, koɗeru ayaryi.» Awa asan a më ntehnëka: «Kwëtahnëɓu Yesu Këris Aju W̃ënu ŋa ye.»]
37 [Filipe respondeu: — Se o senhor crê de todo o coração, é claro que pode. E o funcionário disse: — Sim, eu creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.]
38 Tac Filip më kahnëndehnëk saret ỹa cëlëlehnëni g'umë w̃ënka hna do njarya.
38 Ele mandou parar a carruagem, os dois entraram na água, e Filipe o batizou ali.
39 Ga ndanini w̃ënka hna, Iƴir Ahwëhn a nufëlehna Filip. Asan a golohna nunda, ɓare nkoko njind nkaw̃ ntëw̃u ŋa g'uhnatah.
39 Quando eles estavam saindo da água, o Espírito do Senhor levou Filipe embora. O funcionário não viu mais Filipe, porém continuou a sua viagem, cheio de alegria.
40 Filip umë nulehn hnë nkol Asot hna nkeho, tac më tëfëk naw̃ g'inaw̃, pëƴahnëhënd gante-wo-gante Wanës Wakasëk ŋa, hafo wati nte tëkëko hn'inaw̃ Sesare hna.
40 De repente, Filipe se encontrou na cidade de Azoto e seguiu viagem, anunciando o evangelho por todas as cidades até chegar a Cesareia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.