Atos 8
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARC
1 — ausente —
1 E também Saulo consentiu na morte dele. E fez-se, naquele dia, uma grande perseguição contra a igreja que estava em Jerusalém; e todos foram dispersos pelas terras da Judeia e da Samaria, exceto os apóstolos.
2 — ausente —
2 E uns varões piedosos foram enterrar Estêvão e fizeram sobre ele grande pranto.
3 Sol, umë njawërëɗëho mbëvehnëhni vële hwëtahnëk va; njiɗëho tere-wo-tere canëndëhni, vësan gë vësëval, cëɗëndëhni.
3 E Saulo assolava a igreja, entrando pelas casas; e, arrastando homens e mulheres, os encerrava na prisão.
4 Vële sampehniko va ndapëniho wayal hna pëƴahnëndëni Wanës Wakasëk ŋa.
4 Mas os que andavam dispersos iam por toda parte anunciando a palavra.
5 Filip njiko naw̃ cankaf Samari hna pëgwëlehn nësëhnëndëhni soŋe Arëhnayik a vahnë vëvë hnam va.
5 E, descendo Filipe à cidade de Samaria, lhes pregava a Cristo.
6 Ɓulunda ỹa fop nëpaɗënihawo Filip gë yasery kaɓi nkwëryëniho ga nësëɗe vifëmpëhnahnah vile ntiɗëho va do nuniho:
6 E as multidões unanimemente prestavam atenção ao que Filipe dizia, porque ouviam e viam os sinais que ele fazia,
7 vëyaɓah vële nkeniho gë waƴine va cahnënihëhniwo ndekatëndëni ɗus; do vëreyah gë vële ye vorovoro vëyaɓah njërëniniho.
7 pois que os espíritos imundos saíam de muitos que os tinham, clamando em alta voz; e muitos paralíticos e coxos eram curados.
8 Koyëna, naw̃ iŋa hnë uhnatah sankaf nkeho.
8 E havia grande alegria naquela cidade.
9 Hara, asan ale w̃acik Simo lëɗëntiko hn'ankol tac do mbilaƴo kavëla ntiɗëho. Pëmpëhnahnëndanëɗëhëhniwo ɓulunda Samari ỹa do naỹënaɗëho.
9 E estava ali um certo homem chamado Simão, que anteriormente exercera naquela cidade a arte mágica e tinha iludido a gente de Samaria, dizendo que era uma grande personagem;
10 Fop ɓulunda ỹa, vutoƴ gë vënaỹah per, nëpaɗënihawo pary. Ntehnëɗeho: «Aỹi asan fanka W̃ën fa dënk ye, fale w̃acëɗe “Fanka Fahnaỹah.”»
10 ao qual todos atendiam, desde o mais pequeno até ao maior, dizendo: Este é a grande virtude de Deus.
11 Mbiỹëko ga pëmpëhnahnëndanëkëhniwo gë mbilaƴo kavëla lëw̃u ỹa, soŋe umë nëpaɗënihawo pary.
11 E atendiam-no a ele, porque já desde muito tempo os havia iludido com artes mágicas.
12 Ɓare ante pëƴakëhniwo Filip Wanës Wakasëk soŋe Naw̃ W̃ënu ŋa do gë soŋe Yesu Këris ỹa, kwëtahnëniho do njaryiniho vësan gë vësëval per.
12 Mas, como cressem em Filipe, que lhes pregava acerca do Reino de Deus e do nome de Jesus Cristo, se batizavam, tanto homens como mulheres.
13 Simo umë dënk më lehnëko kwëtahnëk do njaryiko. Koɓëri tac, ŋaw̃ëɗilawohna Filip kaɓi pëmpëhnahnëkawo ɗus vifëmpëhnahnah gë wëdahëse wade nuɗëho ŋa.
13 E creu até o próprio Simão; e, sendo batizado, ficou, de contínuo, com Filipe e, vendo os sinais e as grandes maravilhas que se faziam, estava atônito.
14 Ante njëtaniho, vëfaƴik va Yerusalem hna, vëvë Samari va maw̃ëni wanës W̃ënu ŋa, më paƴënihëhni ỹal hni hna Piyer gë San.
14 Os apóstolos, pois, que estavam em Jerusalém, ouvindo que Samaria recebera a palavra de Deus, enviaram para lá Pedro e João,
15 Vëhni ga tëkëni Samari hna, umë muntanënihëhni vële hwëtahnëk va nuỹahnëni Iƴir Ipacah iŋa
15 os quais, tendo descido, oraram por eles para que recebessem o Espírito Santo.
16 kaɓi Iƴir Ipacah iŋa cëlëlohna ten wëla hnë aryampo hnë vëhni; g'uw̃ac Ahwëhn a Yesu fo njaryiniho.
16 (Porque sobre nenhum deles tinha ainda descido, mas somente eram batizados em nome do Senhor Jesus.)
17 Awa Piyer gë San më tindënihëhni wëɓák ŋa nuỹalehnëni Iƴir Ipacah iŋa.
17 Então, lhes impuseram as mãos, e receberam o Espírito Santo.
18 Simo ga nuk vële hwëtahnëk va njëɗayini Iƴir Ipacah iŋa ante tindënihëhni vëfaƴik wëɓák ŋa, më ñaɗ njëɗahni koryi vëhni Piyer gë San
18 E Simão, vendo que pela imposição das mãos dos apóstolos era dado o Espírito Santo, lhes ofereceu dinheiro,
19 ntehnëhni: «Maw̃ëryanëryino ami fëna iŋi mëk, soŋe ale-wo-le rindëɗëfu wëɓák ŋa nuỹahn Iƴir Ipacah iŋa.»
19 dizendo: Dai-me também a mim esse poder, para que aquele sobre quem eu puser as mãos receba o Espírito Santo.
20 Ɓare Piyer më ntëkwaka: «Araɓi mbëvehni koryi hu ỹi gë wëjë per, kaɓi naharu uyëɗ W̃ënu ŋa koɗe ntaw̃i!
20 Mas disse-lhe Pedro: O teu dinheiro seja contigo para perdição, pois cuidaste que o dom de Deus se alcança por dinheiro.
21 Tëfëlihna wëla toƴe alinti ɗoku le liɗëfun ỹi, kaɓi ntaw̃ary hu ŋa catëna haryënkw W̃ën hna.
21 Tu não tens parte nem sorte nesta palavra, porque o teu coração não é reto diante de Deus.
22 Tavëry iña hu meh iŋi do muntaryehna Ahwëhn a soŋe, ge koɗ nke, tavëhnahni iña meh nte hwëhnaru ntaw̃ary hu ŋi.
22 Arrepende-te, pois, dessa tua iniquidade e ora a Deus, para que, porventura, te seja perdoado o pensamento do teu coração;
23 Ha, tavëry kaɓi nuɗëfu njapëru do aramp wameh yeru.»
23 pois vejo que estás em fel de amargura e em laço de iniquidade.
24 Awa Simo më ntehnëkëhni vëhni Piyer gë San: «Muntanëryinow̃a Ahwëhn a w̃uhnë dënk soŋe antë nkewo iñë hnë wante hnësërun ŋi fop.»
24 Respondendo, porém, Simão disse: Orai vós por mim ao Senhor, para que nada do que dissestes venha sobre mim.
25 Vëfaƴik vëhi va, ga puhnani nës ile njëtëniho soŋe Ahwëhn a Yesu do pëƴahnëni wanës waɗëw̃u ŋa, mbokalehnëni Yerusalem. Nkaw̃ hna pëƴahnëhëɗëniho vankol Samari vaƴaɓah Wanës Wakasëk ŋa.
25 Tendo eles, pois, testificado e falado a palavra do Senhor, voltaram para Jerusalém e, em muitas aldeias dos samaritanos, anunciaram o evangelho.
26 Fac ryampo mëleka Ahwëhn lehnëkawo Filip: «Ƴiryeyi g'ankaw̃ ƴirah nte w̃atëk Yerusalem yiɗ Gasa ŋi.»
26 E o anjo do Senhor falou a Filipe, dizendo: Levanta-te e vai para a banda do Sul, ao caminho que desce de Jerusalém para Gaza, que está deserto.
27 Filip g'asan avë Ecopi|src="lb00331c.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="8.27" Awa Filip njilehn taŋ. Nkaw̃ ntëw̃u hna, nulehna asan. Asan arac alënënik avë Ecopi yeho, ale hwëtehnahniko hnapul Kandas ỹa, ahnaw̃ asëval avë Ecopi ỹa. Soŋe icëmb W̃ënu ŋa njiko Yerusalem hna
27 E levantou-se e foi. E eis que um homem etíope, eunuco, mordomo-mor de Candace, rainha dos etíopes, o qual era superintendente de todos os seus tesouros e tinha ido a Jerusalém para adoração,
28 do gë ỹalu mëncëɗëho. Saret lëw̃u hna ntañako do kayëte nte kerëko kila le w̃aciko Esayi ŋa karaŋëɗëho.
28 regressava e, assentado no seu carro, lia o profeta Isaías.
29 Iƴir Ipacah iŋa më ntehnëka Filip: «Ƴiryeyi arëka iỹi saret.»
29 E disse o Espírito a Filipe: Chega-te e ajunta-te a esse carro.
30 Filip më nkaryëk, tëhahna, do nkwëryëɗëho avë Ecopi ỹa kayëte kila Esayi ŋa karaŋëɗëho. Umë tëƴëka: «Nkwëryëɗu bi ile haraŋëɗu ỹi?»
30 E, correndo Filipe, ouviu que lia o profeta Isaías e disse: Entendes tu o que lês?
31 Asan a më ntëkwak: «Hak koɗëfu wëryu, ge ahnë pacënëhnëɗilohna?» Do umë ntehnëka Filip kaƴënti saret hna ntaña ɗarël lëw̃u.
31 E ele disse: Como poderei entender, se alguém me não ensinar? E rogou a Filipe que subisse e com ele se assentasse.
32 Hara viŋi Vikerëh karaŋëɗëho:
32 E o lugar da Escritura que lia era este: Foi levado como a ovelha para o matadouro; e, como está mudo o cordeiro diante do que o tosquia, assim não abriu a sua boca.
33 Cëfëhnanik do nuỹana satah.
33 Na sua humilhação, foi tirado o seu julgamento; e quem contará a sua geração? Porque a sua vida é tirada da terra.
34 Avë Ecopi ỹa më tëƴëka Filip: «Këlami, pëƴarye bi soŋe mo nësëɗ kila ỹi aki? Soŋe lëw̃u ỹa dënk bi, ma ahnë ahaw̃ary ye?»
34 E, respondendo o eunuco a Filipe, disse: Rogo-te, de quem diz isto o profeta? De si mesmo ou de algum outro?
35 Awa Filip më teɓak wanës ŋa, pëgw hnë Vikerëh vitac dënk, më nësëhnëka Wanës Wakasëk wëɓa Yesu ŋa.
35 Então, Filipe, abrindo a boca e começando nesta Escritura, lhe anunciou a Jesus.
36 Nkoniho njindëni tëkëlehnëni hn'ile nke w̃ënka. Awa avë Ecopi ỹa më ntehnëk: «Wëlin w̃ënka; ye w̃emaỹehnëɗ yaryiwu?»
36 E, indo eles caminhando, chegaram ao pé de alguma água, e disse o eunuco: Eis aqui água; que impede que eu seja batizado?
37 [Filip më ntëkwaka: «Ge kwëtahnëru gë intaw̃ary fu ŋa fop, koɗeru ayaryi.» Awa asan a më ntehnëka: «Kwëtahnëɓu Yesu Këris Aju W̃ënu ŋa ye.»]
37 E disse Filipe: É lícito, se crês de todo o coração. E, respondendo ele, disse: Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.
38 Tac Filip më kahnëndehnëk saret ỹa cëlëlehnëni g'umë w̃ënka hna do njarya.
38 E mandou parar o carro, e desceram ambos à água, tanto Filipe como o eunuco, e o batizou.
39 Ga ndanini w̃ënka hna, Iƴir Ahwëhn a nufëlehna Filip. Asan a golohna nunda, ɓare nkoko njind nkaw̃ ntëw̃u ŋa g'uhnatah.
39 E, quando saíram da água, o Espírito do Senhor arrebatou a Filipe, e não o viu mais o eunuco; e, jubiloso, continuou o seu caminho.
40 Filip umë nulehn hnë nkol Asot hna nkeho, tac më tëfëk naw̃ g'inaw̃, pëƴahnëhënd gante-wo-gante Wanës Wakasëk ŋa, hafo wati nte tëkëko hn'inaw̃ Sesare hna.
40 E Filipe se achou em Azoto e, indo passando, anunciava o evangelho em todas as cidades, até que chegou a Cesareia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.