Atos 5

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nkeho fëna asan ale w̃aciko Ananiyas. Nkwëryëlëniho g'asëvalu, Safira, nkwafëni kaỹ nte kwëhnaniho ŋa.
1 Um certo homem chamado Ananias, de comum acordo com sua mulher Safira, vendeu um campo
2 Ŋaỹëtëko koryi ỹa tac nji njëɗahni vëfaƴik va ile wok ỹa, do asëvalu njëtëko.
2 e, combinando com ela, reteve uma parte da quantia da venda. Levando apenas a outra parte, depositou-a aos pés dos apóstolos.
3 Awa Piyer më ntehnëka: «Ananiyas, soŋe ye w̃aw̃ëru Sintani tënki hafo pëɓ ntaw̃ary hu hna? Mërëhnëruha Iƴir Ipacah iŋa, ŋaỹëtëru koryi ile wafahnëru kaỹ dëw̃ hu ŋa!
3 Pedro, porém, disse: Ananias, por que tomou conta Satanás do teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e enganasses acerca do valor do campo?
4 Awafahnënd ỹa wëjë hwëhnëko kaỹ iŋi, do nte nkwafëru ŋa fëna gena bi wëjë hwëhnëko koryi ỹi? Hak kolëru ahnaha hafo ali koyëna? Gena vahnë w̃ërëhnëru, W̃ënu ŋa w̃ërëhnëru.»
4 Acaso não o podias conservar sem vendê-lo? E depois de vendido, não podias livremente dispor dessa quantia? Por que imaginaste isso em teu coração? Não foi aos homens que mentiste, mas a Deus.
5 Ananiyas, ga nkwëryëk watac, njok cëmëlehn taŋ. Fop vële yëtako watac va ntakëkëhniwo ɗus.
5 Ao ouvir estas palavras, Ananias caiu morto. Apoderou-se grande terror de todos os que o ouviram.
6 Vëjar njilehnini përyëni iñas ŋa tac njoni mbañëni.
6 Uns moços retiraram-no dali, levaram-no para fora e o enterraram.
7 Ga ndëcëk wëwati warar, asëvalu Ananiyas tëkëlehn, hara ƴëtëna ile liyak hnam ỹa.
7 Depois de umas três horas, entrou também sua mulher, nada sabendo do ocorrido.
8 Piyer më tëƴëka: «Pëƴarye, kaỹ nte wafërun ŋa, koryi lëw̃u ỹi aki bi nke?»
8 Pedro perguntou-lhe: Dize-me, mulher. Foi por tanto que vendestes o vosso campo? Respondeu ela: Sim, por esse preço.
9 Awa Piyer më ntehnëka: «Hak kolahnërun aw̃ërëhnuna Iƴir Ahwëhn a aki? Nëpary: vële yikëh mbañiniha asan hu va tëkini rënka li do njiɗëni mbañinihi, wëjë fëna.»
9 Replicou Pedro: Por que combinastes para pôr à prova o Espírito do Senhor? Estão ali à porta os pés daqueles que sepultaram teu marido. Hão de levar-te também a ti.
10 Wati rac dënk njolehn haryënkw Piyer cëmëlehn taŋ. Vëjar va tënkëlehnini tëkatëniha ga cëmëk; njolehnëniha mbañëniha ɗarël hn'ile mbañëniha asanu hna.
10 Imediatamente caiu aos seus pés e expirou. Entrando aqueles moços, acharam-na morta. Levaram-na para fora e a enterraram junto do seu marido.
11 Watac njonëhnikëhniwo ntakah cankaf vële hwëtahnëk va fop gë vahnë vëhaw̃ary vële yëtako va.
11 Sobreveio grande pavor a toda a comunidade e a todos os que ouviram falar desse acontecimento.
12 Vëfaƴik va ntiɗëniho viỹë vifëmpëhnahnah gë wëdahëse waƴaɓah ɓulunda hna. Vële hwëtahnëk va fop njehëkëhniwo ɓarël nder Salomo mbë Cery W̃ën Cankaf hna.
12 Enquanto isso, realizavam-se entre o povo pelas mãos dos apóstolos muitos milagres e prodígios. Reuniam-se eles todos unânimes no pórtico de Salomão.
13 Ahnë ahaw̃ary ɗëkëɗilohna naw̃ahni; do vahnë va fop ntënënëɗënihëhniwo ɗus.
13 Dos outros ninguém ousava juntar-se a eles, mas o povo lhes tributava grandes louvores.
14 Hnë watac fop vële hwëtahnëɗëha Ahwëhn va nkwënaɗëniho kwëlëkwël, vësan gë vësëval.
14 Cada vez mais aumentava a multidão dos homens e mulheres que acreditavam no Senhor.
15 Njiniho hafo canëndënihëhni vëres va vankaw̃ hna: hnë wëgway kwëtëɗenihëhniwo ma hnë wafad, soŋe, ge Piyer ndëcëɗ, wëla cën dëw̃u ŋa fo koɗ cankëhni.
15 De maneira que traziam os doentes para as ruas e punham-nos em leitos e macas, a fim de que, quando Pedro passasse, ao menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Vahnë vëyaɓah fëna nkaryaryëɗënihëhniwo vëres do gë vële mbërehnëni waƴine vëvë vankol vante kakëniho gë Yerusalem va. Do fop njërënëɗeniho.
16 Também das cidades vizinhas de Jerusalém afluía muita gente, trazendo os enfermos e os atormentados por espíritos imundos, e todos eles eram curados.
17 Asëna wasaɗëha asankaf a gë wasaduse waỹëntaw̃ w̃a fop ñew̃aryënihëhniwo vëfaƴik va ile ntiɗëniho ỹa. Awa umë pëhnani ntinihëhni iñë.
17 Levantaram-se então os sumos sacerdotes e seus partidários {isto é, a seita dos saduceus} cheios de inveja,
18 Më matëni pëlanihëhni vëfaƴik va do cëɗehnënihëhni kaso ɓulunda hna.
18 e deitaram as mãos nos apóstolos e meteram-nos na cadeia pública.
19 Ɓare g'umëɗ ga, mëleka Ahwëhn a më piɗëtëk warënka kaso w̃a, canëkëhni do ntehnëhni:
19 Mas um anjo do Senhor abriu de noite as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, disse-lhes:
20 «Ƴiryin Cery W̃ën Cankaf hna afëƴawuni ɓulunda ỹa wanës wante yoɗ uwám usër hna.»
20 Ide e apresentai-vos no templo e pregai ao povo as palavras desta vida.
21 Vëfaƴik va maw̃ëhnëlehnëniha: koɓëri fo g'acahnëfëɗ ga, njilehnëni Cery W̃ën Cankaf hna pëgwëlehnëni karaŋëndënihëhni vahnë va.
21 Obedecendo a essa ordem, eles entraram ao amanhecer, no templo, e puseram-se a ensinar. Enquanto isso, o sumo sacerdote e os seus partidários reuniram-se e convocaram o Grande Conselho e todos os anciãos de Israel, e mandaram trazer os apóstolos do cárcere.
22 Ɓare vëyëka va ga tëkëni kaso hna, vërëkatëlëhniwohna hnam. Umë mbokani pëƴahnëni:
22 Dirigiram-se para lá os guardas, mas ao abrirem o cárcere, não os encontraram, e voltaram a informar:
23 «Tëkatëɓun warënka kaso w̃a ga nkok piɗi ɗus vëyëka va ale-wo-le ỹëw̃a lëw̃u hna haryënkw warënka hna, ɓare ga piɗëtëɓun, ahnë tëkatëlëfunahna ɓambery!»
23 Achamos o cárcere fechado com toda segurança e os guardas de pé diante das portas, e, no entanto, abrindo-as, não achamos ninguém lá dentro.
24 Ante nkwëryëniho watac ŋa, asankaf vëyëka Cery W̃ën Cankaf ŋa gë vësankaf vësëna wasaɗëha va vëyëtëlohna ile nahaɗëni do tëƴëlëɗëniho bi ye likëhni vëfaƴik va.
24 A essa notícia, os sumos sacerdotes e o chefe do templo ficaram perplexos e indagaram entre si sobre o que significava isso.
25 Hnë wati rac, tëkëlehni ahnë pëƴahni: «Vësan vële sëɗehnërunëho va selele Cery W̃ën Cankaf hna nkeni do ɓulunda ỹa karaŋëɗëni.»
25 Mas, nesse momento, alguém transmitiu-lhes esta notícia: Aqueles homens que metestes no cárcere estão no templo ensinando o povo!
26 Awa, vësankaf vëyëka va njilehnëni gë vësan vërac mbokaryinihëhni vëfaƴik va. Ɓare vëỹañënalohna, kaɓi ntakëkëhniwo gë ɓulunda ỹa antë ntutënihëhni gë wëraka.
26 Foi então o comandante do templo com seus guardas e trouxe-os sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Ga mbokaryinihëhni, umë njonihëhni Mbara Vëhitiŋ hna gë vësëna wasaɗëha hna. Asankaf vësëna wasaɗëha ỹa
27 Trouxeram-nos e os introduziram no Grande Conselho, onde o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 më ntehnëkëhni: «Mbañëhnirun karaŋ vahnë g'uw̃ac aỹi asan ŋa. Ɓare wëli pëɓënërunëhëhni vahnë vëvë Yerusalem vi ikaraŋ hun iŋi wahakili walëw̃ hni hna, do ntehnërun fuhnë ryaw̃ëka aỹi asan.»
28 Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome. Não obstante isso, tendes enchido Jerusalém de vossa doutrina! Quereis fazer recair sobre nós o sangue deste homem!
29 Awa Piyer gë vëfaƴik vëỹëntaw̃ va më ntehnëni: «W̃ënu ŋa rëfëka maw̃ëhni, gena vahnë.
29 Pedro e os apóstolos replicaram: Importa obedecer antes a Deus do que aos homens.
30 W̃ën warëm fu ŋa mbëhnëndanëka Yesu nte fakërun hnë kërëwa soŋe aryaw̃una.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, que vós matastes, suspendendo-o num madeiro.
31 Umë matëndëk W̃ënu ŋa soŋe ntaña g'irëhw lëw̃u had asankaf do afehët, njëɗahnëhni vahnë vëva Isërayel va nkwëcëtëni vankeya vantëw̃ hni va do nuỹahnëni itavëhn wameh wadëw̃ hni ŋa.
31 Deus elevou-o pela mão direita como Príncipe e Salvador, a fim de dar a Israel o arrependimento e a remissão dos pecados.
32 Do fuhnë, waseɗe warac yeɓun, g'Iƴir Ipacah nte njëɗakëhni W̃ën vële w̃aw̃ëhnëɗëha va.»
32 Deste fato nós somos testemunhas, nós e o Espírito Santo, que Deus deu a todos aqueles que lhe obedecem.
33 Mbara Vëhitiŋ va, ga nkwëryëni watac, ntavëkëhniwo had tënkëhni wasakahn w̃a, do ñaɗëniho ndaw̃ehnënihëhni vëfaƴik va.
33 Ao ouvirem essas palavras, enfureceram-se e resolveram matá-los.
34 Ɓare aryampo hnë vëhni, farise ale w̃aciko Gamaliyel, teɓako wanës ŋa. Aharaŋ sariya ale ntënënëniho ɓulunda ỹa fop yeho. Matëko tase vahnë fop tëƴ canini ten toƴe vëfaƴik va.
34 Levantou-se, porém, um membro do Grande Conselho. Era Gamaliel, um fariseu, doutor da lei, respeitado por todo o povo.
35 Tac më ntehnëkëhni vële mbarëniho va: «Vëva Isërayel, diryin wajira ile ỹaɗun aliwuni vëỹi vësan vi.
35 Mandou que se retirassem aqueles homens por um momento, e então lhes disse: Homens de Israel, considerai bem o que ides fazer com estes homens.
36 Ɗënkwëtaryin: ɓiỹëna nuyinëkawo asan ale w̃aciko Teyudas, pëlako nkaf ntëw̃u ŋa had aryëndah; tëkëniho vahnë wakeme wahnah vële rëfëɗëhawo va, ɓare ndaw̃iko, do fop vële rëfëɗëhawo va campëniho do golohna nkwëryënde ga nësëɗe soŋe lëw̃ hni.
36 Faz algum tempo apareceu um certo Teudas, que se considerava um grande homem. A ele se associaram cerca de quatrocentos homens: foi morto e todos os seus partidários foram dispersados e reduzidos a nada.
37 Umë, ga ndëcëk, wati vaker hna, Yuɗa avë Galile ỹa cahniko. Umë fëna vahnë vëyaɓah tëfëɗënihawo ɓare ndaw̃iko umë fëna do fop vële rëfëɗëhawo va campehniniho.
37 Depois deste, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e arrastou o povo consigo, mas também ele pereceu e todos quantos o seguiam foram dispersados.
38 Awa tame, wëli ile hnahaɓu ỹa: antë awo afaɓu wëɓa vëỹi vësan do tavëryinëhni njini. Ge ile ntiɗëni ỹi gë ile ñaɗëni ỹi nahan dëw̃ hni dënk matik përëkaɗ.
38 Agora, pois, eu vos aconselho: não vos metais com estes homens. Deixai-os! Se o seu projeto ou a sua obra provém de homens, por si mesma se destruirá;
39 Ɓare ge paryi W̃ën hna matik koɗiluhna aw̃emaỹehnuni, ant'aliwu hafo aw̃ëtaryuna W̃ënu ŋa!»
39 mas se provier de Deus, não podereis desfazê-la. Vós vos arriscaríeis a entrar em luta contra o próprio Deus. Aceitaram o seu conselho.
40 Macëlehnënihëhni vëfaƴik va, ndafehnënihëhni tac ntehnënihëhni antë mbok nësëni g'uw̃ac Yesu, tavëlehnënihëhni.
40 Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Ordenaram-lhes então que não pregassem mais em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Vëfaƴik va cahnëlehnëni hnam g'uhnatah sankaf kaɓi W̃ënu ŋa catahnëkawo gë vëhni korotëni soŋe w̃ac Yesu w̃a.
41 Eles saíram da sala do Grande Conselho, cheios de alegria, por terem sido achados dignos de sofrer afrontas pelo nome de Jesus.
42 Pëgw hnë fac rac, selele Cery W̃ën Cankaf hna do watere hna, nkoniho karaŋëndënihëhni vahnë va do pëƴahnëndëni Wanës Wakasëk Arëhnayik a, Yesu.
42 E todos os dias não cessavam de ensinar e de pregar o Evangelho de Jesus Cristo no templo e pelas casas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.