Atos 5
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NVI
1 Nkeho fëna asan ale w̃aciko Ananiyas. Nkwëryëlëniho g'asëvalu, Safira, nkwafëni kaỹ nte kwëhnaniho ŋa.
1 Um homem chamado Ananias, juntamente com Safira, sua mulher, também vendeu uma propriedade.
2 Ŋaỹëtëko koryi ỹa tac nji njëɗahni vëfaƴik va ile wok ỹa, do asëvalu njëtëko.
2 Ele reteve parte do dinheiro para si, sabendo disso também sua mulher; e o restante levou e colocou aos pés dos apóstolos.
3 Awa Piyer më ntehnëka: «Ananiyas, soŋe ye w̃aw̃ëru Sintani tënki hafo pëɓ ntaw̃ary hu hna? Mërëhnëruha Iƴir Ipacah iŋa, ŋaỹëtëru koryi ile wafahnëru kaỹ dëw̃ hu ŋa!
3 Então perguntou Pedro: "Ananias, como você permitiu que Satanás enchesse o seu coração, a ponto de você mentir ao Espírito Santo e guardar para si uma parte do dinheiro que recebeu pela propriedade?
4 Awafahnënd ỹa wëjë hwëhnëko kaỹ iŋi, do nte nkwafëru ŋa fëna gena bi wëjë hwëhnëko koryi ỹi? Hak kolëru ahnaha hafo ali koyëna? Gena vahnë w̃ërëhnëru, W̃ënu ŋa w̃ërëhnëru.»
4 Ela não lhe pertencia? E, depois de vendida, o dinheiro não estava em seu poder? O que o levou a pensar em fazer tal coisa? Você não mentiu aos homens, mas sim a Deus".
5 Ananiyas, ga nkwëryëk watac, njok cëmëlehn taŋ. Fop vële yëtako watac va ntakëkëhniwo ɗus.
5 Ouvindo isso, Ananias caiu e morreu. Grande temor apoderou-se de todos os que ouviram o que tinha acontecido.
6 Vëjar njilehnini përyëni iñas ŋa tac njoni mbañëni.
6 Então os moços vieram, envolveram seu corpo, levaram-no para fora e o sepultaram.
7 Ga ndëcëk wëwati warar, asëvalu Ananiyas tëkëlehn, hara ƴëtëna ile liyak hnam ỹa.
7 Cerca de três horas mais tarde, entrou sua mulher, sem saber o que havia acontecido.
8 Piyer më tëƴëka: «Pëƴarye, kaỹ nte wafërun ŋa, koryi lëw̃u ỹi aki bi nke?»
8 Pedro lhe perguntou: "Diga-me, foi esse o preço que vocês conseguiram pela propriedade? " Respondeu ela: "Sim, foi esse mesmo".
9 Awa Piyer më ntehnëka: «Hak kolahnërun aw̃ërëhnuna Iƴir Ahwëhn a aki? Nëpary: vële yikëh mbañiniha asan hu va tëkini rënka li do njiɗëni mbañinihi, wëjë fëna.»
9 Pedro lhe disse: "Por que vocês entraram em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Veja! Estão à porta os pés dos que sepultaram seu marido, e eles a levarão também".
10 Wati rac dënk njolehn haryënkw Piyer cëmëlehn taŋ. Vëjar va tënkëlehnini tëkatëniha ga cëmëk; njolehnëniha mbañëniha ɗarël hn'ile mbañëniha asanu hna.
10 Naquele mesmo instante, ela caiu aos pés dele e morreu. Então os moços entraram e, encontrando-a morta, levaram-na e a sepultaram ao lado de seu marido.
11 Watac njonëhnikëhniwo ntakah cankaf vële hwëtahnëk va fop gë vahnë vëhaw̃ary vële yëtako va.
11 E grande temor apoderou-se de toda a igreja e de todos os que ouviram falar desses acontecimentos.
12 Vëfaƴik va ntiɗëniho viỹë vifëmpëhnahnah gë wëdahëse waƴaɓah ɓulunda hna. Vële hwëtahnëk va fop njehëkëhniwo ɓarël nder Salomo mbë Cery W̃ën Cankaf hna.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos os que creram costumavam reunir-se no Pórtico de Salomão.
13 Ahnë ahaw̃ary ɗëkëɗilohna naw̃ahni; do vahnë va fop ntënënëɗënihëhniwo ɗus.
13 Dos demais, ninguém ousava juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alto conceito.
14 Hnë watac fop vële hwëtahnëɗëha Ahwëhn va nkwënaɗëniho kwëlëkwël, vësan gë vësëval.
14 Em número cada vez maior, homens e mulheres criam no Senhor e lhes eram acrescentados,
15 Njiniho hafo canëndënihëhni vëres va vankaw̃ hna: hnë wëgway kwëtëɗenihëhniwo ma hnë wafad, soŋe, ge Piyer ndëcëɗ, wëla cën dëw̃u ŋa fo koɗ cankëhni.
15 de modo que o povo também levava os doentes às ruas e os colocava em camas e macas, para que pelo menos a sombra de Pedro se projetasse sobre alguns, enquanto ele passava.
16 Vahnë vëyaɓah fëna nkaryaryëɗënihëhniwo vëres do gë vële mbërehnëni waƴine vëvë vankol vante kakëniho gë Yerusalem va. Do fop njërënëɗeniho.
16 Afluíam também multidões das cidades próximas a Jerusalém, trazendo seus doentes e os que eram atormentados por espíritos imundos; e todos eram curados.
17 Asëna wasaɗëha asankaf a gë wasaduse waỹëntaw̃ w̃a fop ñew̃aryënihëhniwo vëfaƴik va ile ntiɗëniho ỹa. Awa umë pëhnani ntinihëhni iñë.
17 Então o sumo sacerdote e todos os seus companheiros, membros do partido dos saduceus, ficaram cheios de inveja.
18 Më matëni pëlanihëhni vëfaƴik va do cëɗehnënihëhni kaso ɓulunda hna.
18 Por isso, mandaram prender os apóstolos, colocando-os numa prisão pública.
19 Ɓare g'umëɗ ga, mëleka Ahwëhn a më piɗëtëk warënka kaso w̃a, canëkëhni do ntehnëhni:
19 Mas durante a noite um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere, levou-os para fora e
20 «Ƴiryin Cery W̃ën Cankaf hna afëƴawuni ɓulunda ỹa wanës wante yoɗ uwám usër hna.»
20 disse: "Dirijam-se ao templo e relatem ao povo toda a mensagem desta Vida".
21 Vëfaƴik va maw̃ëhnëlehnëniha: koɓëri fo g'acahnëfëɗ ga, njilehnëni Cery W̃ën Cankaf hna pëgwëlehnëni karaŋëndënihëhni vahnë va.
21 Ao amanhecer, eles entraram no pátio do templo, como haviam sido instruídos, e começaram a ensinar o povo. Quando chegaram o sumo sacerdote e os que os seus companheiros, convocaram o Sinédrio — toda a assembléia dos líderes religiosos de Israel — e mandaram buscar os apóstolos na prisão.
22 Ɓare vëyëka va ga tëkëni kaso hna, vërëkatëlëhniwohna hnam. Umë mbokani pëƴahnëni:
22 Todavia, ao chegarem à prisão, os guardas não os encontraram ali. Então, voltaram e relataram:
23 «Tëkatëɓun warënka kaso w̃a ga nkok piɗi ɗus vëyëka va ale-wo-le ỹëw̃a lëw̃u hna haryënkw warënka hna, ɓare ga piɗëtëɓun, ahnë tëkatëlëfunahna ɓambery!»
23 "Encontramos a prisão trancada com toda a segurança, com os guardas diante das portas; mas, quando as abrimos não havia ninguém".
24 Ante nkwëryëniho watac ŋa, asankaf vëyëka Cery W̃ën Cankaf ŋa gë vësankaf vësëna wasaɗëha va vëyëtëlohna ile nahaɗëni do tëƴëlëɗëniho bi ye likëhni vëfaƴik va.
24 Diante desse relato, o capitão da guarda do templo e os chefes dos sacerdotes ficaram perplexos, imaginando o que teria acontecido.
25 Hnë wati rac, tëkëlehni ahnë pëƴahni: «Vësan vële sëɗehnërunëho va selele Cery W̃ën Cankaf hna nkeni do ɓulunda ỹa karaŋëɗëni.»
25 Nesse momento chegou alguém e disse: "Os homens que os senhores puseram na prisão estão no pátio do templo, ensinando o povo".
26 Awa, vësankaf vëyëka va njilehnëni gë vësan vërac mbokaryinihëhni vëfaƴik va. Ɓare vëỹañënalohna, kaɓi ntakëkëhniwo gë ɓulunda ỹa antë ntutënihëhni gë wëraka.
26 Então, indo para lá com os guardas, o capitão trouxe os apóstolos, mas sem o uso de força, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 Ga mbokaryinihëhni, umë njonihëhni Mbara Vëhitiŋ hna gë vësëna wasaɗëha hna. Asankaf vësëna wasaɗëha ỹa
27 Tendo levado os apóstolos, apresentaram-nos ao Sinédrio para serem interrogados pelo sumo sacerdote,
28 më ntehnëkëhni: «Mbañëhnirun karaŋ vahnë g'uw̃ac aỹi asan ŋa. Ɓare wëli pëɓënërunëhëhni vahnë vëvë Yerusalem vi ikaraŋ hun iŋi wahakili walëw̃ hni hna, do ntehnërun fuhnë ryaw̃ëka aỹi asan.»
28 que lhes disse: "Demos ordens expressas a vocês para que não ensinassem neste nome. Todavia, vocês encheram Jerusalém com sua doutrina e nos querem tornar culpados do sangue desse homem".
29 Awa Piyer gë vëfaƴik vëỹëntaw̃ va më ntehnëni: «W̃ënu ŋa rëfëka maw̃ëhni, gena vahnë.
29 Pedro e os outros apóstolos responderam: "É preciso obedecer antes a Deus do que aos homens!
30 W̃ën warëm fu ŋa mbëhnëndanëka Yesu nte fakërun hnë kërëwa soŋe aryaw̃una.
30 O Deus dos nossos antepassados ressuscitou Jesus, a quem os senhores mataram, suspendendo-o num madeiro.
31 Umë matëndëk W̃ënu ŋa soŋe ntaña g'irëhw lëw̃u had asankaf do afehët, njëɗahnëhni vahnë vëva Isërayel va nkwëcëtëni vankeya vantëw̃ hni va do nuỹahnëni itavëhn wameh wadëw̃ hni ŋa.
31 Deus o exaltou, colocando-o à sua direita como Príncipe e Salvador, para dar a Israel arrependimento e perdão de pecados.
32 Do fuhnë, waseɗe warac yeɓun, g'Iƴir Ipacah nte njëɗakëhni W̃ën vële w̃aw̃ëhnëɗëha va.»
32 Nós somos testemunhas destas coisas, bem como o Espírito Santo, que Deus concedeu aos que lhe obedecem".
33 Mbara Vëhitiŋ va, ga nkwëryëni watac, ntavëkëhniwo had tënkëhni wasakahn w̃a, do ñaɗëniho ndaw̃ehnënihëhni vëfaƴik va.
33 Ouvindo isso, eles ficaram furiosos e queriam matá-los.
34 Ɓare aryampo hnë vëhni, farise ale w̃aciko Gamaliyel, teɓako wanës ŋa. Aharaŋ sariya ale ntënënëniho ɓulunda ỹa fop yeho. Matëko tase vahnë fop tëƴ canini ten toƴe vëfaƴik va.
34 Mas um fariseu chamado Gamaliel, mestre da lei, respeitado por todo o povo, levantou-se no Sinédrio e pediu que os homens fossem retirados por um momento.
35 Tac më ntehnëkëhni vële mbarëniho va: «Vëva Isërayel, diryin wajira ile ỹaɗun aliwuni vëỹi vësan vi.
35 Então lhes disse: "Israelitas, considerem cuidadosamente o que pretendem fazer a esses homens.
36 Ɗënkwëtaryin: ɓiỹëna nuyinëkawo asan ale w̃aciko Teyudas, pëlako nkaf ntëw̃u ŋa had aryëndah; tëkëniho vahnë wakeme wahnah vële rëfëɗëhawo va, ɓare ndaw̃iko, do fop vële rëfëɗëhawo va campëniho do golohna nkwëryënde ga nësëɗe soŋe lëw̃ hni.
36 Há algum tempo, apareceu Teudas, reivindicando ser alguém, e cerca de quatrocentos homens se juntaram a ele. Ele foi morto, todos os seus seguidores se dispersaram e acabaram em nada.
37 Umë, ga ndëcëk, wati vaker hna, Yuɗa avë Galile ỹa cahniko. Umë fëna vahnë vëyaɓah tëfëɗënihawo ɓare ndaw̃iko umë fëna do fop vële rëfëɗëhawo va campehniniho.
37 Depois dele, nos dias do recenseamento, apareceu Judas, o galileu, que liderou um grupo em rebelião. Ele também foi morto, e todos os seus seguidores foram dispersos.
38 Awa tame, wëli ile hnahaɓu ỹa: antë awo afaɓu wëɓa vëỹi vësan do tavëryinëhni njini. Ge ile ntiɗëni ỹi gë ile ñaɗëni ỹi nahan dëw̃ hni dënk matik përëkaɗ.
38 Portanto, neste caso eu os aconselho: deixem esses homens em paz e soltem-nos. Se o propósito ou atividade deles for de origem humana, fracassará;
39 Ɓare ge paryi W̃ën hna matik koɗiluhna aw̃emaỹehnuni, ant'aliwu hafo aw̃ëtaryuna W̃ënu ŋa!»
39 se proceder de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los, pois se acharão lutando contra Deus".
40 Macëlehnënihëhni vëfaƴik va, ndafehnënihëhni tac ntehnënihëhni antë mbok nësëni g'uw̃ac Yesu, tavëlehnënihëhni.
40 Eles foram convencidos pelo discurso de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram-lhes que não falassem em nome de Jesus e os deixaram sair em liberdade.
41 Vëfaƴik va cahnëlehnëni hnam g'uhnatah sankaf kaɓi W̃ënu ŋa catahnëkawo gë vëhni korotëni soŋe w̃ac Yesu w̃a.
41 Os apóstolos saíram do Sinédrio, alegres por terem sido considerados dignos de serem humilhados por causa do Nome.
42 Pëgw hnë fac rac, selele Cery W̃ën Cankaf hna do watere hna, nkoniho karaŋëndënihëhni vahnë va do pëƴahnëndëni Wanës Wakasëk Arëhnayik a, Yesu.
42 Todos os dias, no templo e de casa em casa, não deixavam de ensinar e proclamar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.