Atos 5
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NAA
1 Nkeho fëna asan ale w̃aciko Ananiyas. Nkwëryëlëniho g'asëvalu, Safira, nkwafëni kaỹ nte kwëhnaniho ŋa.
1 Entretanto, certo homem chamado Ananias, com sua mulher Safira, vendeu uma propriedade,
2 Ŋaỹëtëko koryi ỹa tac nji njëɗahni vëfaƴik va ile wok ỹa, do asëvalu njëtëko.
2 mas reteve uma parte do dinheiro. E Safira estava ciente disso. Levando o restante, depositou-o aos pés dos apóstolos.
3 Awa Piyer më ntehnëka: «Ananiyas, soŋe ye w̃aw̃ëru Sintani tënki hafo pëɓ ntaw̃ary hu hna? Mërëhnëruha Iƴir Ipacah iŋa, ŋaỹëtëru koryi ile wafahnëru kaỹ dëw̃ hu ŋa!
3 Então Pedro disse: — Ananias, por que você permitiu que Satanás enchesse o seu coração, para que você mentisse ao Espírito Santo, retendo parte do valor do campo?
4 Awafahnënd ỹa wëjë hwëhnëko kaỹ iŋi, do nte nkwafëru ŋa fëna gena bi wëjë hwëhnëko koryi ỹi? Hak kolëru ahnaha hafo ali koyëna? Gena vahnë w̃ërëhnëru, W̃ënu ŋa w̃ërëhnëru.»
4 Não é verdade que, conservando a propriedade, seria sua? E, depois de vendida, o dinheiro não estaria em seu poder? Por que você decidiu fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para os homens, mas para Deus.
5 Ananiyas, ga nkwëryëk watac, njok cëmëlehn taŋ. Fop vële yëtako watac va ntakëkëhniwo ɗus.
5 Ouvindo estas palavras, Ananias caiu morto. E sobreveio grande temor a todos os que souberam do que tinha acontecido.
6 Vëjar njilehnini përyëni iñas ŋa tac njoni mbañëni.
6 Levantando-se os moços, cobriram o corpo de Ananias e, levando-o para fora, o sepultaram.
7 Ga ndëcëk wëwati warar, asëvalu Ananiyas tëkëlehn, hara ƴëtëna ile liyak hnam ỹa.
7 Quase três horas depois, entrou a mulher de Ananias, sem saber o que tinha acontecido.
8 Piyer më tëƴëka: «Pëƴarye, kaỹ nte wafërun ŋa, koryi lëw̃u ỹi aki bi nke?»
8 Então Pedro, dirigindo-se a ela, perguntou: — Diga-me: foi por este valor que vocês venderam aquela terra? Ela respondeu: — Sim, foi por esse valor.
9 Awa Piyer më ntehnëka: «Hak kolahnërun aw̃ërëhnuna Iƴir Ahwëhn a aki? Nëpary: vële yikëh mbañiniha asan hu va tëkini rënka li do njiɗëni mbañinihi, wëjë fëna.»
9 Então Pedro disse: — Por que vocês entraram em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o seu marido, e eles levarão você também.
10 Wati rac dënk njolehn haryënkw Piyer cëmëlehn taŋ. Vëjar va tënkëlehnini tëkatëniha ga cëmëk; njolehnëniha mbañëniha ɗarël hn'ile mbañëniha asanu hna.
10 No mesmo instante, ela caiu aos pés de Pedro e morreu. Entrando os moços, viram que ela estava morta e, levando-a, sepultaram-na ao lado do marido.
11 Watac njonëhnikëhniwo ntakah cankaf vële hwëtahnëk va fop gë vahnë vëhaw̃ary vële yëtako va.
11 E sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos aqueles que ouviram falar destes acontecimentos.
12 Vëfaƴik va ntiɗëniho viỹë vifëmpëhnahnah gë wëdahëse waƴaɓah ɓulunda hna. Vële hwëtahnëk va fop njehëkëhniwo ɓarël nder Salomo mbë Cery W̃ën Cankaf hna.
12 Muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E todos costumavam se reunir, de comum acordo, no Pórtico de Salomão.
13 Ahnë ahaw̃ary ɗëkëɗilohna naw̃ahni; do vahnë va fop ntënënëɗënihëhniwo ɗus.
13 Mas, dos restantes, ninguém ousava juntar-se a eles; porém o povo tinha grande admiração por eles.
14 Hnë watac fop vële hwëtahnëɗëha Ahwëhn va nkwënaɗëniho kwëlëkwël, vësan gë vësëval.
14 E aumentava sempre mais o número de crentes no Senhor, uma multidão de homens e mulheres,
15 Njiniho hafo canëndënihëhni vëres va vankaw̃ hna: hnë wëgway kwëtëɗenihëhniwo ma hnë wafad, soŋe, ge Piyer ndëcëɗ, wëla cën dëw̃u ŋa fo koɗ cankëhni.
15 a ponto de levarem os enfermos até pelas ruas e os colocarem sobre leitos e macas, para que, ao passar Pedro, ao menos a sua sombra se projetasse sobre alguns deles.
16 Vahnë vëyaɓah fëna nkaryaryëɗënihëhniwo vëres do gë vële mbërehnëni waƴine vëvë vankol vante kakëniho gë Yerusalem va. Do fop njërënëɗeniho.
16 Vinha também muita gente das cidades vizinhas de Jerusalém, levando doentes e atormentados por espíritos imundos, e todos eram curados.
17 Asëna wasaɗëha asankaf a gë wasaduse waỹëntaw̃ w̃a fop ñew̃aryënihëhniwo vëfaƴik va ile ntiɗëniho ỹa. Awa umë pëhnani ntinihëhni iñë.
17 Levantando-se, porém, o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele, isto é, o partido dos saduceus, ficaram com muita inveja,
18 Më matëni pëlanihëhni vëfaƴik va do cëɗehnënihëhni kaso ɓulunda hna.
18 prenderam os apóstolos e os recolheram à prisão pública.
19 Ɓare g'umëɗ ga, mëleka Ahwëhn a më piɗëtëk warënka kaso w̃a, canëkëhni do ntehnëhni:
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas da prisão e, levando-os para fora, lhes disse:
20 «Ƴiryin Cery W̃ën Cankaf hna afëƴawuni ɓulunda ỹa wanës wante yoɗ uwám usër hna.»
20 — Vão ao templo e digam ao povo todas as palavras desta Vida.
21 Vëfaƴik va maw̃ëhnëlehnëniha: koɓëri fo g'acahnëfëɗ ga, njilehnëni Cery W̃ën Cankaf hna pëgwëlehnëni karaŋëndënihëhni vahnë va.
21 Tendo ouvido isto, logo ao amanhecer entraram no templo e ensinavam. Quando chegaram o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o Sinédrio e todo o conselho dos anciãos do povo de Israel e mandaram buscar os apóstolos na prisão.
22 Ɓare vëyëka va ga tëkëni kaso hna, vërëkatëlëhniwohna hnam. Umë mbokani pëƴahnëni:
22 Mas, quando os guardas chegaram lá, não os encontraram no cárcere. E, voltando, relataram,
23 «Tëkatëɓun warënka kaso w̃a ga nkok piɗi ɗus vëyëka va ale-wo-le ỹëw̃a lëw̃u hna haryënkw warënka hna, ɓare ga piɗëtëɓun, ahnë tëkatëlëfunahna ɓambery!»
23 dizendo: — Encontramos a prisão fechada com toda a segurança e as sentinelas nos seus postos junto às portas; mas, abrindo as portas, não encontramos ninguém dentro.
24 Ante nkwëryëniho watac ŋa, asankaf vëyëka Cery W̃ën Cankaf ŋa gë vësankaf vësëna wasaɗëha va vëyëtëlohna ile nahaɗëni do tëƴëlëɗëniho bi ye likëhni vëfaƴik va.
24 Quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas informações, ficaram perplexos a respeito deles e do que viria a ser isto.
25 Hnë wati rac, tëkëlehni ahnë pëƴahni: «Vësan vële sëɗehnërunëho va selele Cery W̃ën Cankaf hna nkeni do ɓulunda ỹa karaŋëɗëni.»
25 Nesse momento, alguém chegou e lhes comunicou: — Vejam! Os homens que os senhores prenderam estão no templo ensinando o povo.
26 Awa, vësankaf vëyëka va njilehnëni gë vësan vërac mbokaryinihëhni vëfaƴik va. Ɓare vëỹañënalohna, kaɓi ntakëkëhniwo gë ɓulunda ỹa antë ntutënihëhni gë wëraka.
26 Então o capitão e os guardas foram e os trouxeram sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Ga mbokaryinihëhni, umë njonihëhni Mbara Vëhitiŋ hna gë vësëna wasaɗëha hna. Asankaf vësëna wasaɗëha ỹa
27 Trouxeram os apóstolos, apresentando-os ao Sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou,
28 më ntehnëkëhni: «Mbañëhnirun karaŋ vahnë g'uw̃ac aỹi asan ŋa. Ɓare wëli pëɓënërunëhëhni vahnë vëvë Yerusalem vi ikaraŋ hun iŋi wahakili walëw̃ hni hna, do ntehnërun fuhnë ryaw̃ëka aỹi asan.»
28 dizendo: — Não é verdade que ordenamos expressamente que vocês não ensinassem nesse nome? No entanto, vocês encheram Jerusalém com a doutrina de vocês e ainda querem lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Awa Piyer gë vëfaƴik vëỹëntaw̃ va më ntehnëni: «W̃ënu ŋa rëfëka maw̃ëhni, gena vahnë.
29 Então Pedro e os demais apóstolos afirmaram: — É mais importante obedecer a Deus do que aos homens.
30 W̃ën warëm fu ŋa mbëhnëndanëka Yesu nte fakërun hnë kërëwa soŋe aryaw̃una.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, a quem vocês mataram, pendurando-o num madeiro.
31 Umë matëndëk W̃ënu ŋa soŋe ntaña g'irëhw lëw̃u had asankaf do afehët, njëɗahnëhni vahnë vëva Isërayel va nkwëcëtëni vankeya vantëw̃ hni va do nuỹahnëni itavëhn wameh wadëw̃ hni ŋa.
31 Deus, porém, com a sua mão direita, o exaltou a Príncipe e Salvador, a fim de conceder a Israel o arrependimento e a remissão de pecados.
32 Do fuhnë, waseɗe warac yeɓun, g'Iƴir Ipacah nte njëɗakëhni W̃ën vële w̃aw̃ëhnëɗëha va.»
32 E nós somos testemunhas destes fatos — nós e o Espírito Santo, que Deus deu aos que lhe obedecem.
33 Mbara Vëhitiŋ va, ga nkwëryëni watac, ntavëkëhniwo had tënkëhni wasakahn w̃a, do ñaɗëniho ndaw̃ehnënihëhni vëfaƴik va.
33 Eles, porém, ouvindo isso, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Ɓare aryampo hnë vëhni, farise ale w̃aciko Gamaliyel, teɓako wanës ŋa. Aharaŋ sariya ale ntënënëniho ɓulunda ỹa fop yeho. Matëko tase vahnë fop tëƴ canini ten toƴe vëfaƴik va.
34 Mas, levantando-se no Sinédrio um fariseu chamado Gamaliel, mestre da lei, respeitado por todo o povo, mandou que os apóstolos fossem levados para fora, por um momento.
35 Tac më ntehnëkëhni vële mbarëniho va: «Vëva Isërayel, diryin wajira ile ỹaɗun aliwuni vëỹi vësan vi.
35 Então disse ao Sinédrio: — Israelitas, tenham cuidado com o que vão fazer a estes homens.
36 Ɗënkwëtaryin: ɓiỹëna nuyinëkawo asan ale w̃aciko Teyudas, pëlako nkaf ntëw̃u ŋa had aryëndah; tëkëniho vahnë wakeme wahnah vële rëfëɗëhawo va, ɓare ndaw̃iko, do fop vële rëfëɗëhawo va campëniho do golohna nkwëryënde ga nësëɗe soŋe lëw̃ hni.
36 Porque algum tempo atrás se levantou Teudas, dizendo ser alguém muito importante, ao qual se juntaram cerca de quatrocentos homens. Mas ele foi morto, e todos os que lhe obedeciam se dispersaram e foram reduzidos a nada.
37 Umë, ga ndëcëk, wati vaker hna, Yuɗa avë Galile ỹa cahniko. Umë fëna vahnë vëyaɓah tëfëɗënihawo ɓare ndaw̃iko umë fëna do fop vële rëfëɗëhawo va campehniniho.
37 Depois desse, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos consigo. Também este foi morto, e todos os que lhe obedeciam foram dispersos.
38 Awa tame, wëli ile hnahaɓu ỹa: antë awo afaɓu wëɓa vëỹi vësan do tavëryinëhni njini. Ge ile ntiɗëni ỹi gë ile ñaɗëni ỹi nahan dëw̃ hni dënk matik përëkaɗ.
38 Neste caso de agora, digo a vocês: Não façam nada contra esses homens. Deixem que vão embora, porque, se este plano ou esta obra vem de homens, será destruído;
39 Ɓare ge paryi W̃ën hna matik koɗiluhna aw̃emaỹehnuni, ant'aliwu hafo aw̃ëtaryuna W̃ënu ŋa!»
39 mas, se vem de Deus, vocês não poderão destruí-los e correm o risco de estar lutando contra Deus. E os membros do Sinédrio concordaram com Gamaliel.
40 Macëlehnënihëhni vëfaƴik va, ndafehnënihëhni tac ntehnënihëhni antë mbok nësëni g'uw̃ac Yesu, tavëlehnënihëhni.
40 Então chamaram os apóstolos e os açoitaram. E, ordenando-lhes que não falassem no nome de Jesus, os soltaram.
41 Vëfaƴik va cahnëlehnëni hnam g'uhnatah sankaf kaɓi W̃ënu ŋa catahnëkawo gë vëhni korotëni soŋe w̃ac Yesu w̃a.
41 E eles se retiraram do Sinédrio muito alegres por terem sido considerados dignos de sofrer afrontas por esse Nome.
42 Pëgw hnë fac rac, selele Cery W̃ën Cankaf hna do watere hna, nkoniho karaŋëndënihëhni vahnë va do pëƴahnëndëni Wanës Wakasëk Arëhnayik a, Yesu.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar e de pregar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.