Atos 4
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NVT
1 Wati nte nësëhnëɗënihëhniwo Piyer gë San koyëna kore ỹa, tëkiniho vësëna wasaɗëha vëryampo, tëfëlini g'asankaf vële yëkaɗ Cery W̃ën Cankaf va do gë wasaduse w̃a.
1 Enquanto falavam ao povo, Pedro e João foram confrontados pelos sacerdotes, pelo capitão da guarda do templo e por alguns saduceus.
2 Ntavëkëhniwo ɗus gë vëfaƴik vëhi va soŋe ile karaŋëɗënihëhniwo ɓulunda do pëƴahnëhnëɗëniho vësëm va mbëhnëɗëni kaɓi Yesu mbëhnëk.
2 Os líderes estavam muito perturbados porque Pedro e João ensinavam ao povo que em Jesus há ressurreição dos mortos.
3 Awa më pëlanihëhni cëɗehnënihëhni hafo ge pacëk, kaɓi tëko mëɗ.
3 Eles os prenderam e, como já anoitecia, os colocaram na prisão até a manhã seguinte.
4 Ɓare hnë vële wëryëko wanës vëfaƴik va, vëyaɓah kwëtahnëniho, do iƴaɓ vële hwëtahnëk na nkëhnëko tëkëni vahnë wawuli mbëɗ.
4 Muitos que tinham ouvido a mensagem creram, totalizando, agora, cerca de cinco mil homens.
5 Ga pacëk vësankaf wasëwif va, gë vicër ɓulunda va do gë vëharaŋ sariya va mbarëniho Yerusalem hna.
5 No dia seguinte, o conselho das autoridades, dos líderes do povo e dos mestres da lei se reuniu em Jerusalém.
6 Nkeniho hnam Anas, asëna wasaɗëha asankaf a, gë Kayif, gë San, g'Alekësandër do gë fop vësëna wasaɗëha viyëntaw̃ vële nkeni hnënk g'asëna wasaɗëha asankaf a.
6 Estavam ali Anás, o sumo sacerdote, e também Caifás, João, Alexandre e outros parentes do sumo sacerdote.
7 Piyer gë San haryënkw vëhitiŋ hna|src="WA03950b.tif" size="span" copy="Graham Wade" ref="4.7" Umë cëɗëtijini vëhni, Piyer gë San, kahnëndënihëhni haryënkw mbara ntëw̃ hni hna do tëƴënihëhni: «Gë iỹëhne fanka, umë ye, g'uw̃ac mo ntihantun iỹin?»
7 Mandaram trazer Pedro e João e os interrogaram: “Com que poder, ou em nome de quem, vocês fizeram isso?”.
8 Awa Piyer, pëɓëkawo Iƴir Ipacah iŋa, më ntëkwakëhni: «Vësankaf do gë vicër ɓulunda,
8 Cheio do Espírito Santo, Pedro lhes respondeu: “Autoridades e líderes do povo,
9 dol tëƴëɗeɓun soŋe ufërën ule linëhnëɓunëha asan ale woko koɗilohna njas, umë ye, gante njërënik ka.
9 estamos sendo interrogados hoje porque realizamos uma boa ação em favor de um aleijado, e os senhores querem saber como ele foi curado.
10 Awa, ƴëtëryin w̃uhnë fop, araɓi ɓulunda Isërayel ỹi fop njëtëni: g'uw̃ac Yesu Këris mbë Nasaret ŋantiɓun iỹin. Yesu nte fakehnërun ŋa do W̃ënu ŋa mbëhnëndanëka vësëm hna, soŋe lëw̃u kahnahnëk aỹi asan, ani haryënkw hun, g'imbahn kendeŋ.
10 Saibam os senhores e todo o povo de Israel que ele foi curado pelo nome de Jesus Cristo, o nazareno, a quem os senhores crucificaram, mas a quem Deus ressuscitou dos mortos.
11 Yesu ye
11 Pois é a respeito desse Jesus que se diz: ‘A pedra que vocês, os construtores, rejeitaram se tornou a pedra angular’.
12 Hnë umë fo nke ipeh iŋa. Ɗuniỹa li fop, W̃ënu ŋa koɓëri canëtëlahna ahnë ahaw̃ary ale hoɗen tëfin pehëtahninëfu.»
12 Não há salvação em nenhum outro! Não há nenhum outro nome debaixo do céu, em toda a humanidade, por meio do qual devamos ser salvos”.
13 Vëhitiŋ vësankaf va pëmpëhnahnëkëhniwo ɗus, kaɓi nunihëhniwo vëhni Piyer gë San g'ikwëtahn nësëɗëniho do njëtaniho fëna vëhni dënk vësan vëhwëhn uyët këm fo ye; do njavëtënihëhniwo taŋ vërëfal Yesu yeho koɓëri ŋa.
13 Quando os membros do conselho viram a coragem de Pedro e João, ficaram admirados, pois perceberam que eram homens comuns, sem instrução religiosa formal. Reconheceram também que eles haviam estado com Jesus.
14 Kaɓi nunihawo asan ale yërëniko ỹa, ga kahnëk ɗarël lëw̃ hni, ñoñ vëhwëhnalohna ile nësëɗëni.
14 Mas não havia nada que pudessem fazer, pois o homem que tinha sido curado estava ali diante deles.
15 Awa më ntehnënihëhni cahnëni Mbara Vëhitiŋ hna do pëgwëlehnëni nkwajëlëndëni vëhni fo:
15 Assim, ordenaram que Pedro e João fossem retirados da sala do conselho e começaram a discutir entre si.
16 «Hak ntiɗenëhëhni vëỹi vësan? Vëvë Yerusalem vi fop njëtëni wapacëk vëhni lik viỹë vifëmpëhnahnah vi do koɗelënëhna nkwajin.
16 “Que faremos com esses homens?”, perguntavam uns aos outros. “Não podemos negar que realizaram um sinal, como todos em Jerusalém sabem.
17 Karaŋ dëw̃ hni ŋi tëfëlahna camp g'ahaw̃ary ɓulunda hna. Tëfëka mbañëhninëhni antë mbok nësëhnënihëhni vahnë soŋe Yesu.»
17 Mas, para evitar que espalhem sua mensagem, devemos adverti-los de que não falem nesse nome a mais ninguém.”
18 Tac më mbok macënihëhni Piyer gë San do mbañëhnënihëhni antë mbok nësëni ma karaŋënihëhni vahnë soŋe Yesu.
18 Então os chamaram de volta e ordenaram que nunca mais falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Ɓare më ntëkwani: «Ƴëkëryin w̃uhnë dënk: caŋëk bi haryënkw W̃ën hna aw̃aw̃ëhniwu, hara gena w̃aw̃ëhnëfuna umë.
19 Pedro e João, porém, responderam: “Os senhores acreditam que Deus quer que obedeçamos a vocês, e não a ele?
20 Ge fuhnë ye koɗilëfuhna ravëfu inës ile hnuɓun do wëryëɓun ỹa.»
20 Não podemos deixar de falar do que vimos e ouvimos!”.
21 Ga mbok ŋañënahnënihëhni kat vëfaƴik va, tavëlehnënihëhni; vëhnuỹalohna fere ntihahnënihëhni wameh, kaɓi ɓulunda ỹa fop cëmbëɗënihawo W̃ënu ŋa soŋe ile njërënik asan a.
21 Os membros do conselho fizeram novas ameaças, mas, por fim, os soltaram. Não sabiam como castigá-los sem provocar um tumulto, visto que todos louvavam a Deus pelo ocorrido,
22 Asan arac kwëhnako ile lëbik wabëhn wafëhw wahnah.
22 pois o aleijado que havia sido curado milagrosamente tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Piyer gë San, tavëndeni tuŋ, njilehnëni taŋ gë vële hwëtahnëk vëỹëntaw̃ pëƴanihëhni fop ile ntehnënihëhni vësankaf vësëna wasaɗëha va gë vicër vëỹëntaw̃ ɓulunda ỹa.
23 Assim que foram libertos, Pedro e João voltaram ao lugar onde estavam os outros irmãos e lhes contaram o que os principais sacerdotes e líderes tinham dito.
24 Ga nëpanihëhni, vëhni fop, pëgwëlehnëni njëfandëniha aki W̃ënu ŋa: «Ahwëhn, wëjë lik ambin ŋi, g'inkal iŋi, gë wov ỹi, do gë fop ile yehëhna hnam ỹa.
24 Ao ouvir o relato, todos os presentes levantaram juntos a voz e oraram a Deus: “Ó Soberano Senhor, Criador dos céus e da terra, do mar e de tudo que neles há,
25 Gë fere Iƴir Ipacah ŋa njëɗaruha acërakëlo fu David, aryokuŋëhn hu ỹa, nës:
25 falaste muito tempo atrás pelo Espírito Santo, nas palavras de nosso antepassado Davi, teu servo: ‘Por que as nações se enfureceram tanto? Por que perderam tempo com planos inúteis?
26 Vëhnaw̃ vëvë nkal vi pëhwëtani w̃ët w̃a.
26 Os reis da terra se prepararam para guerrear; os governantes se uniram contra o Senhor e contra seu Cristo’.
27 Paryi nke, hn'iŋi naw̃, Eroɗ gë Pos Pilat nkwëryëlëni gë vële wok vëyena wasëwif va do gë ɓulunda Isërayel ỹa, këfëniha aryokuŋ asëvah alëw̃ hu ỹa Yesu, ale rëhnaru ỹa.
27 “De fato, isso aconteceu aqui, nesta cidade, pois Herodes Antipas, o governador Pôncio Pilatos, os gentios e o povo de Israel se uniram contra Jesus, teu santo Servo, a quem ungiste.
28 Ɓare ile ntini ỹi fop, gena haw̃ary ile fëhnaruho wëjë dënk koɓëri ỹa fo ntini.
28 Tudo que fizeram, porém, havia sido decidido de antemão pela tua vontade.
29 Tame, Ahwëhn, nëpary gante ŋañënahnëɗënihëfu ka, do njëɗaryihni, vëryokuŋ hu va, pëƴahnëni wanës hu ŋa g'ikwëtahn pëɓah.
29 E agora, Senhor, ouve as ameaças deles e concede a teus servos coragem para anunciar tua palavra.
30 Tufahnëry fanka hu fa gë fere wëdahëse wapëmpëhnahnah njërënahnënihëhni vahnë va g'uw̃ac Yesu, aryokuŋ hu asëvah ỹa.»
30 Estende tua mão com poder para curar, e que sinais e maravilhas sejam realizados por meio do nome de teu santo Servo Jesus”.
31 Ga puhnani iƴëfa ŋa, pëgwëlehn ñënkand hn'ile mbarëniho hna. Pëɓëlehnëhni vëhni fop Iƴir Ipacah iŋa do pëgwëni pëƴahnëndëni wanës W̃ënu ŋa g'ikwëtahn.
31 Depois dessa oração, o lugar onde estavam reunidos tremeu, e todos ficaram cheios do Espírito Santo e pregavam corajosamente a palavra de Deus.
32 Fop vële hwëtahnëko va nkwëryëlëniho g'intaw̃ary do g'inahan pacah, nkeni ndampo fo. Cehëlëɗëniho fop ile kwëhnani ỹa do ahnë dehnëɗilohna ile kwëhnak ỹa umë fo hwëhnëk.
32 Todos os que creram estavam unidos em coração e mente. Não se consideravam donos de seus bens, de modo que compartilhavam tudo que tinham.
33 Vëfaƴik va pëƴahnëɗëniho iɓëhn Ahwëhn a Yesu gë fanka sankaf do W̃ënu ŋa njëɗaɗëhëhniwo fop ile valëɗëhëhniwo ỹa.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e sobre todos eles havia grande graça.
34 Hnë vëhni fop ahnë gojëlawohna iñë, kaɓi vële hwëhnako wëhaỹ ma watere va nkwafëɗëniho wati wati, do njojëndëni koryi ỹa
34 Entre eles não havia necessitados, pois quem possuía terras ou casas vendia o que era seu
35 njëɗandënihëhni vëfaƴik va: vëhni, cehëlendënihëhniwo vëhni fop do ale-wo-le, gante mbalëka ka, nuỹaɗëho.
35 e levava o dinheiro aos apóstolos, para que dessem aos que precisavam de ajuda.
36 Nkeho hnam asan ale w̃aciko Yosef. Avë hnënk Levi yeho do Sipër hna nagiko. Vëfaƴik va Barënabas macënihawo, umë fëhnëtanëɗ «asan ale hamënaỹehnëɗ».
36 José, a quem os apóstolos deram o nome Barnabé, que significa “Filho do encorajamento”, era da tribo de Levi e tinha nascido na ilha de Chipre.
37 Asan arac hwëhnako kaỹ nte nkwafëko do njo koryi ỹa, njëɗahni vëfaƴik va, soŋe vële mbalëɗ va.
37 Ele vendeu um campo que possuía e entregou o dinheiro aos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.