Atos 4
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARIB
1 Wati nte nësëhnëɗënihëhniwo Piyer gë San koyëna kore ỹa, tëkiniho vësëna wasaɗëha vëryampo, tëfëlini g'asankaf vële yëkaɗ Cery W̃ën Cankaf va do gë wasaduse w̃a.
1 Enquanto eles estavam falando ao povo, sobrevieram-lhes os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Ntavëkëhniwo ɗus gë vëfaƴik vëhi va soŋe ile karaŋëɗënihëhniwo ɓulunda do pëƴahnëhnëɗëniho vësëm va mbëhnëɗëni kaɓi Yesu mbëhnëk.
2 doendo-se muito de que eles ensinassem o povo, e anunciassem em Jesus a ressurreição dentre os mortos,
3 Awa më pëlanihëhni cëɗehnënihëhni hafo ge pacëk, kaɓi tëko mëɗ.
3 deitaram mão neles, e os encerraram na prisão até o dia seguinte; pois era já tarde.
4 Ɓare hnë vële wëryëko wanës vëfaƴik va, vëyaɓah kwëtahnëniho, do iƴaɓ vële hwëtahnëk na nkëhnëko tëkëni vahnë wawuli mbëɗ.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra, creram, e se elevou o número dos homens a quase cinco mil.
5 Ga pacëk vësankaf wasëwif va, gë vicër ɓulunda va do gë vëharaŋ sariya va mbarëniho Yerusalem hna.
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos, os escribas,
6 Nkeniho hnam Anas, asëna wasaɗëha asankaf a, gë Kayif, gë San, g'Alekësandër do gë fop vësëna wasaɗëha viyëntaw̃ vële nkeni hnënk g'asëna wasaɗëha asankaf a.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, João, Alexandre, e todos quantos eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Piyer gë San haryënkw vëhitiŋ hna|src="WA03950b.tif" size="span" copy="Graham Wade" ref="4.7" Umë cëɗëtijini vëhni, Piyer gë San, kahnëndënihëhni haryënkw mbara ntëw̃ hni hna do tëƴënihëhni: «Gë iỹëhne fanka, umë ye, g'uw̃ac mo ntihantun iỹin?»
7 E, pondo-os no meio deles, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes vós isto?
8 Awa Piyer, pëɓëkawo Iƴir Ipacah iŋa, më ntëkwakëhni: «Vësankaf do gë vicër ɓulunda,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e vós, anciãos,
9 dol tëƴëɗeɓun soŋe ufërën ule linëhnëɓunëha asan ale woko koɗilohna njas, umë ye, gante njërënik ka.
9 se nós hoje somos inquiridos acerca do benefício feito a um enfermo, e do modo como foi curado,
10 Awa, ƴëtëryin w̃uhnë fop, araɓi ɓulunda Isërayel ỹi fop njëtëni: g'uw̃ac Yesu Këris mbë Nasaret ŋantiɓun iỹin. Yesu nte fakehnërun ŋa do W̃ënu ŋa mbëhnëndanëka vësëm hna, soŋe lëw̃u kahnahnëk aỹi asan, ani haryënkw hun, g'imbahn kendeŋ.
10 seja conhecido de vós todos, e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, nesse nome está este aqui, são diante de vós.
11 Yesu ye
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta como pedra angular.
12 Hnë umë fo nke ipeh iŋa. Ɗuniỹa li fop, W̃ënu ŋa koɓëri canëtëlahna ahnë ahaw̃ary ale hoɗen tëfin pehëtahninëfu.»
12 E em nenhum outro há salvação; porque debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, em que devamos ser salvos.
13 Vëhitiŋ vësankaf va pëmpëhnahnëkëhniwo ɗus, kaɓi nunihëhniwo vëhni Piyer gë San g'ikwëtahn nësëɗëniho do njëtaniho fëna vëhni dënk vësan vëhwëhn uyët këm fo ye; do njavëtënihëhniwo taŋ vërëfal Yesu yeho koɓëri ŋa.
13 Então eles, vendo a intrepidez de Pedro e João, e tendo percebido que eram homens iletrados e indoutos, se admiravam; e reconheciam que haviam estado com Jesus.
14 Kaɓi nunihawo asan ale yërëniko ỹa, ga kahnëk ɗarël lëw̃ hni, ñoñ vëhwëhnalohna ile nësëɗëni.
14 E vendo em pé com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Awa më ntehnënihëhni cahnëni Mbara Vëhitiŋ hna do pëgwëlehnëni nkwajëlëndëni vëhni fo:
15 Todavia, mandando-os sair do sinédrio, conferenciaram entre si,
16 «Hak ntiɗenëhëhni vëỹi vësan? Vëvë Yerusalem vi fop njëtëni wapacëk vëhni lik viỹë vifëmpëhnahnah vi do koɗelënëhna nkwajin.
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar.
17 Karaŋ dëw̃ hni ŋi tëfëlahna camp g'ahaw̃ary ɓulunda hna. Tëfëka mbañëhninëhni antë mbok nësëhnënihëhni vahnë soŋe Yesu.»
17 Mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que de ora em diante não falem neste nome a homem algum.
18 Tac më mbok macënihëhni Piyer gë San do mbañëhnënihëhni antë mbok nësëni ma karaŋënihëhni vahnë soŋe Yesu.
18 E, chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Ɓare më ntëkwani: «Ƴëkëryin w̃uhnë dënk: caŋëk bi haryënkw W̃ën hna aw̃aw̃ëhniwu, hara gena w̃aw̃ëhnëfuna umë.
19 Mas Pedro e João, respondendo, lhes disseram: Julgai vós se é justo diante de Deus ouvir-nos antes a vós do que a Deus;
20 Ge fuhnë ye koɗilëfuhna ravëfu inës ile hnuɓun do wëryëɓun ỹa.»
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Ga mbok ŋañënahnënihëhni kat vëfaƴik va, tavëlehnënihëhni; vëhnuỹalohna fere ntihahnënihëhni wameh, kaɓi ɓulunda ỹa fop cëmbëɗënihawo W̃ënu ŋa soŋe ile njërënik asan a.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais, e, não achando motivo para os castigar, soltaram-nos, por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera;
22 Asan arac kwëhnako ile lëbik wabëhn wafëhw wahnah.
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara esta cura milagrosa.
23 Piyer gë San, tavëndeni tuŋ, njilehnëni taŋ gë vële hwëtahnëk vëỹëntaw̃ pëƴanihëhni fop ile ntehnënihëhni vësankaf vësëna wasaɗëha va gë vicër vëỹëntaw̃ ɓulunda ỹa.
23 E soltos eles, foram para os seus, e contaram tudo o que lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 Ga nëpanihëhni, vëhni fop, pëgwëlehnëni njëfandëniha aki W̃ënu ŋa: «Ahwëhn, wëjë lik ambin ŋi, g'inkal iŋi, gë wov ỹi, do gë fop ile yehëhna hnam ỹa.
24 Ao ouvirem isto, levantaram unanimemente a voz a Deus e disseram: Senhor, tu que fizeste o céu, a terra, o mar, e tudo o que neles há;
25 Gë fere Iƴir Ipacah ŋa njëɗaruha acërakëlo fu David, aryokuŋëhn hu ỹa, nës:
25 que pelo Espírito Santo, por boca de nosso pai Davi, teu servo, disseste: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Vëhnaw̃ vëvë nkal vi pëhwëtani w̃ët w̃a.
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma, contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 Paryi nke, hn'iŋi naw̃, Eroɗ gë Pos Pilat nkwëryëlëni gë vële wok vëyena wasëwif va do gë ɓulunda Isërayel ỹa, këfëniha aryokuŋ asëvah alëw̃ hu ỹa Yesu, ale rëhnaru ỹa.
27 Porque verdadeiramente se ajuntaram, nesta cidade, contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, não só Herodes, mas também Pôncio Pilatos com os gentios e os povos de Israel;
28 Ɓare ile ntini ỹi fop, gena haw̃ary ile fëhnaruho wëjë dënk koɓëri ỹa fo ntini.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Tame, Ahwëhn, nëpary gante ŋañënahnëɗënihëfu ka, do njëɗaryihni, vëryokuŋ hu va, pëƴahnëni wanës hu ŋa g'ikwëtahn pëɓah.
29 Agora pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças, e concede aos teus servos que falem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 Tufahnëry fanka hu fa gë fere wëdahëse wapëmpëhnahnah njërënahnënihëhni vahnë va g'uw̃ac Yesu, aryokuŋ hu asëvah ỹa.»
30 enquanto estendes a mão para curar e para que se façam sinais e prodígios pelo nome de teu santo Servo Jesus.
31 Ga puhnani iƴëfa ŋa, pëgwëlehn ñënkand hn'ile mbarëniho hna. Pëɓëlehnëhni vëhni fop Iƴir Ipacah iŋa do pëgwëni pëƴahnëndëni wanës W̃ënu ŋa g'ikwëtahn.
31 E, tendo eles orado, tremeu o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo, e anunciavam com intrepidez a palavra de Deus.
32 Fop vële hwëtahnëko va nkwëryëlëniho g'intaw̃ary do g'inahan pacah, nkeni ndampo fo. Cehëlëɗëniho fop ile kwëhnani ỹa do ahnë dehnëɗilohna ile kwëhnak ỹa umë fo hwëhnëk.
32 Da multidão dos que criam, era um só o coração e uma só a alma, e ninguém dizia que coisa alguma das que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Vëfaƴik va pëƴahnëɗëniho iɓëhn Ahwëhn a Yesu gë fanka sankaf do W̃ënu ŋa njëɗaɗëhëhniwo fop ile valëɗëhëhniwo ỹa.
33 Com grande poder os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Hnë vëhni fop ahnë gojëlawohna iñë, kaɓi vële hwëhnako wëhaỹ ma watere va nkwafëɗëniho wati wati, do njojëndëni koryi ỹa
34 Pois não havia entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que vendiam e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 njëɗandënihëhni vëfaƴik va: vëhni, cehëlendënihëhniwo vëhni fop do ale-wo-le, gante mbalëka ka, nuỹaɗëho.
35 E se repartia a qualquer um que tivesse necessidade.
36 Nkeho hnam asan ale w̃aciko Yosef. Avë hnënk Levi yeho do Sipër hna nagiko. Vëfaƴik va Barënabas macënihawo, umë fëhnëtanëɗ «asan ale hamënaỹehnëɗ».
36 Então José, cognominado pelos apóstolos Barnabé {que quer dizer, filho de consolação}, levita, natural de Chipre,
37 Asan arac hwëhnako kaỹ nte nkwafëko do njo koryi ỹa, njëɗahni vëfaƴik va, soŋe vële mbalëɗ va.
37 possuindo um campo, vendeu-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.