Atos 4

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Wati nte nësëhnëɗënihëhniwo Piyer gë San koyëna kore ỹa, tëkiniho vësëna wasaɗëha vëryampo, tëfëlini g'asankaf vële yëkaɗ Cery W̃ën Cankaf va do gë wasaduse w̃a.
1 Enquanto Pedro e João ainda falavam ao povo, chegaram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Ntavëkëhniwo ɗus gë vëfaƴik vëhi va soŋe ile karaŋëɗënihëhniwo ɓulunda do pëƴahnëhnëɗëniho vësëm va mbëhnëɗëni kaɓi Yesu mbëhnëk.
2 ressentidos porque os apóstolos estavam ensinando o povo e anunciando, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos.
3 Awa më pëlanihëhni cëɗehnënihëhni hafo ge pacëk, kaɓi tëko mëɗ.
3 Prenderam Pedro e João e os recolheram ao cárcere até o dia seguinte, pois já era tarde.
4 Ɓare hnë vële wëryëko wanës vëfaƴik va, vëyaɓah kwëtahnëniho, do iƴaɓ vële hwëtahnëk na nkëhnëko tëkëni vahnë wawuli mbëɗ.
4 Porém muitos dos que ouviram a palavra creram, subindo o número desses homens a quase cinco mil.
5 Ga pacëk vësankaf wasëwif va, gë vicër ɓulunda va do gë vëharaŋ sariya va mbarëniho Yerusalem hna.
5 No dia seguinte, as autoridades, os anciãos e os escribas se reuniram em Jerusalém
6 Nkeniho hnam Anas, asëna wasaɗëha asankaf a, gë Kayif, gë San, g'Alekësandër do gë fop vësëna wasaɗëha viyëntaw̃ vële nkeni hnënk g'asëna wasaɗëha asankaf a.
6 com o sumo sacerdote Anás, com Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Piyer gë San haryënkw vëhitiŋ hna|src="WA03950b.tif" size="span" copy="Graham Wade" ref="4.7" Umë cëɗëtijini vëhni, Piyer gë San, kahnëndënihëhni haryënkw mbara ntëw̃ hni hna do tëƴënihëhni: «Gë iỹëhne fanka, umë ye, g'uw̃ac mo ntihantun iỹin?»
7 E, colocando os apóstolos diante deles, perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 Awa Piyer, pëɓëkawo Iƴir Ipacah iŋa, më ntëkwakëhni: «Vësankaf do gë vicër ɓulunda,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: — Autoridades do povo e anciãos,
9 dol tëƴëɗeɓun soŋe ufërën ule linëhnëɓunëha asan ale woko koɗilohna njas, umë ye, gante njërënik ka.
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo como ele foi curado,
10 Awa, ƴëtëryin w̃uhnë fop, araɓi ɓulunda Isërayel ỹi fop njëtëni: g'uw̃ac Yesu Këris mbë Nasaret ŋantiɓun iỹin. Yesu nte fakehnërun ŋa do W̃ënu ŋa mbëhnëndanëka vësëm hna, soŋe lëw̃u kahnahnëk aỹi asan, ani haryënkw hun, g'imbahn kendeŋ.
10 saibam os senhores todos e todo o povo de Israel que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vocês crucificaram e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado na presença de vocês.
11 Yesu ye
11 Este Jesus é a pedra que vocês, os construtores, rejeitaram, mas ele veio a ser a pedra angular.
12 Hnë umë fo nke ipeh iŋa. Ɗuniỹa li fop, W̃ënu ŋa koɓëri canëtëlahna ahnë ahaw̃ary ale hoɗen tëfin pehëtahninëfu.»
12 E não há salvação em nenhum outro, porque debaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Vëhitiŋ vësankaf va pëmpëhnahnëkëhniwo ɗus, kaɓi nunihëhniwo vëhni Piyer gë San g'ikwëtahn nësëɗëniho do njëtaniho fëna vëhni dënk vësan vëhwëhn uyët këm fo ye; do njavëtënihëhniwo taŋ vërëfal Yesu yeho koɓëri ŋa.
13 Ao verem a ousadia de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, ficaram admirados; e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Kaɓi nunihawo asan ale yërëniko ỹa, ga kahnëk ɗarël lëw̃ hni, ñoñ vëhwëhnalohna ile nësëɗëni.
14 Vendo que o homem que havia sido curado estava com eles, nada tinham a dizer em contrário.
15 Awa më ntehnënihëhni cahnëni Mbara Vëhitiŋ hna do pëgwëlehnëni nkwajëlëndëni vëhni fo:
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, discutiam entre si,
16 «Hak ntiɗenëhëhni vëỹi vësan? Vëvë Yerusalem vi fop njëtëni wapacëk vëhni lik viỹë vifëmpëhnahnah vi do koɗelënëhna nkwajin.
16 dizendo: — Que faremos com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar.
17 Karaŋ dëw̃ hni ŋi tëfëlahna camp g'ahaw̃ary ɓulunda hna. Tëfëka mbañëhninëhni antë mbok nësëhnënihëhni vahnë soŋe Yesu.»
17 Mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, vamos ameaçá-los para não falarem mais neste nome a quem quer que seja.
18 Tac më mbok macënihëhni Piyer gë San do mbañëhnënihëhni antë mbok nësëni ma karaŋënihëhni vahnë soŋe Yesu.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que de modo nenhum falassem nem ensinassem no nome de Jesus.
19 Ɓare më ntëkwani: «Ƴëkëryin w̃uhnë dënk: caŋëk bi haryënkw W̃ën hna aw̃aw̃ëhniwu, hara gena w̃aw̃ëhnëfuna umë.
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem se é justo diante de Deus ouvirmos antes aos senhores do que a Deus;
20 Ge fuhnë ye koɗilëfuhna ravëfu inës ile hnuɓun do wëryëɓun ỹa.»
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 Ga mbok ŋañënahnënihëhni kat vëfaƴik va, tavëlehnënihëhni; vëhnuỹalohna fere ntihahnënihëhni wameh, kaɓi ɓulunda ỹa fop cëmbëɗënihawo W̃ënu ŋa soŋe ile njërënik asan a.
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Asan arac kwëhnako ile lëbik wabëhn wafëhw wahnah.
22 Ora, o homem em quem tinha sido operado esse milagre de cura tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Piyer gë San, tavëndeni tuŋ, njilehnëni taŋ gë vële hwëtahnëk vëỹëntaw̃ pëƴanihëhni fop ile ntehnënihëhni vësankaf vësëna wasaɗëha va gë vicër vëỹëntaw̃ ɓulunda ỹa.
23 Uma vez soltos, Pedro e João procuraram os irmãos e lhes contaram tudo o que os principais sacerdotes e os anciãos lhes tinham falado.
24 Ga nëpanihëhni, vëhni fop, pëgwëlehnëni njëfandëniha aki W̃ënu ŋa: «Ahwëhn, wëjë lik ambin ŋi, g'inkal iŋi, gë wov ỹi, do gë fop ile yehëhna hnam ỹa.
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: — Tu, Soberano Senhor, fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há!
25 Gë fere Iƴir Ipacah ŋa njëɗaruha acërakëlo fu David, aryokuŋëhn hu ỹa, nës:
25 Disseste por meio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: “Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Vëhnaw̃ vëvë nkal vi pëhwëtani w̃ët w̃a.
26 Os reis da terra se levantaram, e as autoridades se juntaram contra o Senhor e contra o seu Ungido.”
27 Paryi nke, hn'iŋi naw̃, Eroɗ gë Pos Pilat nkwëryëlëni gë vële wok vëyena wasëwif va do gë ɓulunda Isërayel ỹa, këfëniha aryokuŋ asëvah alëw̃ hu ỹa Yesu, ale rëhnaru ỹa.
27 — Porque de fato, nesta cidade, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel, se juntaram contra o teu santo Servo Jesus, a quem ungiste,
28 Ɓare ile ntini ỹi fop, gena haw̃ary ile fëhnaruho wëjë dënk koɓëri ỹa fo ntini.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram.
29 Tame, Ahwëhn, nëpary gante ŋañënahnëɗënihëfu ka, do njëɗaryihni, vëryokuŋ hu va, pëƴahnëni wanës hu ŋa g'ikwëtahn pëɓah.
29 Agora, Senhor, olha para as ameaças deles e concede aos teus servos que anunciem a tua palavra com toda a ousadia,
30 Tufahnëry fanka hu fa gë fere wëdahëse wapëmpëhnahnah njërënahnënihëhni vahnë va g'uw̃ac Yesu, aryokuŋ hu asëvah ỹa.»
30 enquanto estendes a tua mão para fazer curas, sinais e prodígios por meio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Ga puhnani iƴëfa ŋa, pëgwëlehn ñënkand hn'ile mbarëniho hna. Pëɓëlehnëhni vëhni fop Iƴir Ipacah iŋa do pëgwëni pëƴahnëndëni wanës W̃ënu ŋa g'ikwëtahn.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos. Todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com ousadia, anunciavam a palavra de Deus.
32 Fop vële hwëtahnëko va nkwëryëlëniho g'intaw̃ary do g'inahan pacah, nkeni ndampo fo. Cehëlëɗëniho fop ile kwëhnani ỹa do ahnë dehnëɗilohna ile kwëhnak ỹa umë fo hwëhnëk.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Vëfaƴik va pëƴahnëɗëniho iɓëhn Ahwëhn a Yesu gë fanka sankaf do W̃ënu ŋa njëɗaɗëhëhniwo fop ile valëɗëhëhniwo ỹa.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Hnë vëhni fop ahnë gojëlawohna iñë, kaɓi vële hwëhnako wëhaỹ ma watere va nkwafëɗëniho wati wati, do njojëndëni koryi ỹa
34 Não havia nenhum necessitado entre eles, porque os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 njëɗandënihëhni vëfaƴik va: vëhni, cehëlendënihëhniwo vëhni fop do ale-wo-le, gante mbalëka ka, nuỹaɗëho.
35 e os depositavam aos pés dos apóstolos; então se distribuía a cada um conforme a sua necessidade.
36 Nkeho hnam asan ale w̃aciko Yosef. Avë hnënk Levi yeho do Sipër hna nagiko. Vëfaƴik va Barënabas macënihawo, umë fëhnëtanëɗ «asan ale hamënaỹehnëɗ».
36 Então José, a quem os apóstolos chamavam de Barnabé, que quer dizer filho da consolação, um levita natural de Chipre,
37 Asan arac hwëhnako kaỹ nte nkwafëko do njo koryi ỹa, njëɗahni vëfaƴik va, soŋe vële mbalëɗ va.
37 vendeu um campo que possuía, trouxe o dinheiro e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.