Atos 28

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ante ndanëɓunëho fuhnë fop ƴam fo ŋa, më fëƴayiɓun Tinti rac Malët macik.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Vële lëɗëk hnam va më kacanihëfu g'untënah cankaf; pëɗëhnënihëfu hwëɗëh hucankaf, kacahnënihëfu, kaɓi tëvëɗëho do huji ha njoko.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Pol më mbarëpik kore waɗëhwa, ntab hwëɗëh hna, ɓare lën më cahnik yakah hna ŋarëka vák li, nkolehna hnam.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Vëvë Tinti rac va, ante nuniha lën ỹa ga ntasaɗ vák Pol hna, më ntehnëlëɗëni: «Aỹi asan lëk aryaw̃ vahnë ye. Pehik wov hna, ɓare W̃ënu ŋa maw̃ëna nkonti ɗuniỹa li.»
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Ɓare Pol më cëlëvëtaka lën ỹa hwëɗëh hna do davëɗilawohna aŋar ŋa wëla toƴe.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Ntiyahnëkëhniwo nuɗëniha tameki ga matëka vák ỹa ma njoɗ cëmëlehn taŋ, ɓare ante napëniho hafo mbiỹ ŋa, nuniho ñoñ dilahna. Awa më nkwëcëtëni vinahan vidëw̃ hni va, ntehnëni Pol w̃ën ye.
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Wëhaỹ yeho ɗarël hnam wale kwëhnëko asankaf Tinti ale w̃aciko Pibëliyus. Më ntëvakëfu lëv sankaf hnë wafac warar.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Hara rëmu pad hna nkeho: ures yak mbahn tesëko do ɗonk yaryaryëɗëhawo fëna. Pol më njik njëka do tindëka wëɓák ŋa, njëfanëka, njërënëlehna.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Ga ndëcëk umë vëres vëỹëntaw̃ vëvë Tinti va fop njijëɗëniho do vëhni fëna njërënëkëhniwo.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Umë njëɗanihëfu untënah cankaf do, ante tëkëko wati ile vokahnëɗëfun gë wov ŋa, njëɗanihëfuno ile valëkëfuno soŋe uyas w̃a fop.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Ga nuỹaɓun wadepera watar hnam, më haƴëɓun sisikulu ile hwëhniko Alekësandëri hna, ile w̃acëɗeho «Diyosëkur», ile yeho hnë Tinti wati w̃eh hna fop.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Rëkëɓun Sirakis do ñëw̃ëɓunëho hnam wafac warar.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Tac vok ryëcalëlehnëfu rëkëfu hn'inaw̃ Regiyo. Ga pacëk, sël pëgwëlehn cëlënd, do hnë wafac wahi rëkëlehnëfu hnë sëla Pusol hna.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Vële hwëtahnëk rëkatëɓunëho hn'inaw̃ tac. Umë tëƴënihëfu ỹëwëfu gë vëhni soŋe wafac mbëɗ gë wahi. Tac ryëcalëlehnëfu gë wapary fo gë Rom ka.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Vële hwëtahnëk vëvë Rom va njëtaniho njijëɓun, vëhni njijëɗëniho hafo Saha Apiyus hna do hn'ile macëɗe Vacery Vatar hna kacanihëfuno. Pol nundëhni tuŋ, më camehnëka W̃ënu ŋa do ñab g'ahaw̃ary sakahnë hadëw̃u ha.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Ante tëkëɓun Rom ŋa, më maw̃ëryanik Pol ntëɗ hn'acery minu fo gë soɗaɗe ryampo njëkanda.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Ante ntiniho wafac warar ŋa Pol më paƴehnëkëhni vësankaf wasëwif wavë Rom w̃a njijëni ỹalu hna. Ga mbarëni më ntehnëkëhni: «Vëỹënta mën, mama nkoɓu dila w̃eh ɓulunda fu hna, do dila fëna ile hnëmpëlëk gë namu warëm fu ỹa, pëlayiɓuho Yerusalem hna do yëɗahniwu hnë wasoɗaɗe Rom.
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Vahnë vërac, ante pëcëtanihowo ŋa, ñaɗëniho tavëniho kaɓi ñoñ vëhnulohna ile rëfëka ndaw̃ahnëniho.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Ɓare kaɓi wasëwif w̃a ŋwëỹëni, më w̃ëcahnëɓuha Sesar. Ɓare dila rac kaɓi ñaɗëfu lehnëwëhni wameh ɓulunda mën ỹa.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Soŋe umë rëƴahnëmu ayiju nulin do hnësëhnu; kaɓi soŋe ale napëɗëniho ɓulunda vëva Isërayel do rëkik tame ỹa ỹabahniɓu gë vankënca.»
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Wasëwif w̃a më ntëkwaniha: «Wëla kayëte nte w̃atik Yuɗe soŋe lëw̃ hu nuỹalëfuhna do la aryampo ɓulunda lëw̃ fu ỹa matina hatac njij pëƴafu soŋe lëw̃ hu ile wok ƴivëna.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Ɓare ñaɗëfun ahnësëhnëfu wëjë dënk ile hnaharu ỹa, kaɓi njëtëɓun gante-wo-gante nkeni vahnë vële hnësëɗ wameh soŋe Nkaw̃ nte rëfëɗu ŋi.»
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Awa më kahnëndëni fac ile mbokëɗ mbarahnëni gë Pol ỹa. Fac rac njaɓiniho ntëbi haryënkwëryënkw tëkatëniha hn'ile ntëɗëko hna. Koɓëri g'acahnëfëɗ ga hafo g'anëka ga karaŋëɗëhëhniwo. Gë Sariya Moyis ỹa do gë Vëkayëte wakila ŋa nësëhnëɗëhëhniwo Naw̃ W̃ënu ŋa do koyëna njawërëɗëho kwëtahnëniha Yesu.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Ɓare vëryampo fo w̃aw̃ëko wante nësëɗëho ŋa, vëỹëntaw̃ va ŋwëỹëniho vëhwëtahnëɗina.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Wati nte pitëlëɗëniho ŋa, vëwëryëlëlohna yëbëlan lëw̃ hni. Awa Pol më ntehnëkëhni: «Iƴir Ipacah iŋa toña nësëhnëkëhniwo vacërakëlo hun va hnë w̃ës kila ale w̃aciko Esayi hna ante ntehnëɗëho:
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 «“Ƴiryeyi alehnëhni iỹi ɓulunda:
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Paryi nke iỹi ɓulunda kambëkëhni vankaf va.
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 Pol më mbok ntehnëk: «Tëfëka ayëtu iñë ryampo: kaɓi koyëna nke, tame vële wok vëyena wasëwif va pëƴayini wakasëk ipeh nte w̃atik gë W̃ënu ŋa. Vëhni, nëpaɗëni wanës watac.»
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 [Ga nësëk Pol watac, wasëwif w̃a kahnëtalehnëni nkwajëlëhatëndëni.]
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Wabëhn waki ntiko Pol cery nte cosahnëɗëho nkehahn hna. Kacaɗëhëhniwo vële yijëɗëho njëkëniha va fop.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 Pëƴahnëɗëho Naw̃ W̃ënu ŋa do karaŋëhnëɗëhëniho soŋe Ahwëhn a Yesu Këris g'ikwëtahn ƴaɓah do hara memaỹehnina.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.