Atos 28
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARIB
1 Ante ndanëɓunëho fuhnë fop ƴam fo ŋa, më fëƴayiɓun Tinti rac Malët macik.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Vële lëɗëk hnam va më kacanihëfu g'untënah cankaf; pëɗëhnënihëfu hwëɗëh hucankaf, kacahnënihëfu, kaɓi tëvëɗëho do huji ha njoko.
2 Os indígenas usaram conosco de não pouca humanidade; pois acenderam uma fogueira e nos recolheram a todos por causa da chuva que caía, e por causa do frio.
3 Pol më mbarëpik kore waɗëhwa, ntab hwëɗëh hna, ɓare lën më cahnik yakah hna ŋarëka vák li, nkolehna hnam.
3 Ora havendo Paulo ajuntado e posto sobre o fogo um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, apegou-se-lhe à mão.
4 Vëvë Tinti rac va, ante nuniha lën ỹa ga ntasaɗ vák Pol hna, më ntehnëlëɗëni: «Aỹi asan lëk aryaw̃ vahnë ye. Pehik wov hna, ɓare W̃ënu ŋa maw̃ëna nkonti ɗuniỹa li.»
4 Quando os indígenas viram o réptil pendente da mão dele, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, pois, embora salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Ɓare Pol më cëlëvëtaka lën ỹa hwëɗëh hna do davëɗilawohna aŋar ŋa wëla toƴe.
5 Mas ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Ntiyahnëkëhniwo nuɗëniha tameki ga matëka vák ỹa ma njoɗ cëmëlehn taŋ, ɓare ante napëniho hafo mbiỹ ŋa, nuniho ñoñ dilahna. Awa më nkwëcëtëni vinahan vidëw̃ hni va, ntehnëni Pol w̃ën ye.
6 Eles, porém, esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado muito tempo e vendo que nada de anormal lhe sucedia, mudaram de parecer e diziam que era um deus.
7 Wëhaỹ yeho ɗarël hnam wale kwëhnëko asankaf Tinti ale w̃aciko Pibëliyus. Më ntëvakëfu lëv sankaf hnë wafac warar.
7 Ora, nos arredores daquele lugar havia umas terras que pertenciam ao homem principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou bondosamente por três dias.
8 Hara rëmu pad hna nkeho: ures yak mbahn tesëko do ɗonk yaryaryëɗëhawo fëna. Pol më njik njëka do tindëka wëɓák ŋa, njëfanëka, njërënëlehna.
8 Aconteceu estar de cama, enfermo de febre e disenteria, o pai de Públio; Paulo foi visitá-lo, e havendo orado, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Ga ndëcëk umë vëres vëỹëntaw̃ vëvë Tinti va fop njijëɗëniho do vëhni fëna njërënëkëhniwo.
9 Feito isto, vinham também os demais enfermos da ilha, e eram curados;
10 Umë njëɗanihëfu untënah cankaf do, ante tëkëko wati ile vokahnëɗëfun gë wov ŋa, njëɗanihëfuno ile valëkëfuno soŋe uyas w̃a fop.
10 e estes nos distinguiram com muitas honras; e, ao embarcarmos, puseram a bordo as coisas que nos eram necessárias.
11 Ga nuỹaɓun wadepera watar hnam, më haƴëɓun sisikulu ile hwëhniko Alekësandëri hna, ile w̃acëɗeho «Diyosëkur», ile yeho hnë Tinti wati w̃eh hna fop.
11 Passados três meses, partimos em um navio de Alexandria que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Rëkëɓun Sirakis do ñëw̃ëɓunëho hnam wafac warar.
12 E chegando a Siracusa, ficamos ali três dias;
13 Tac vok ryëcalëlehnëfu rëkëfu hn'inaw̃ Regiyo. Ga pacëk, sël pëgwëlehn cëlënd, do hnë wafac wahi rëkëlehnëfu hnë sëla Pusol hna.
13 donde, costeando, viemos a Régio; e, soprando no dia seguinte o vento sul, chegamos em dois dias a Putéoli,
14 Vële hwëtahnëk rëkatëɓunëho hn'inaw̃ tac. Umë tëƴënihëfu ỹëwëfu gë vëhni soŋe wafac mbëɗ gë wahi. Tac ryëcalëlehnëfu gë wapary fo gë Rom ka.
14 onde, achando alguns irmãos, fomos convidados a ficar com eles sete dias; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Vële hwëtahnëk vëvë Rom va njëtaniho njijëɓun, vëhni njijëɗëniho hafo Saha Apiyus hna do hn'ile macëɗe Vacery Vatar hna kacanihëfuno. Pol nundëhni tuŋ, më camehnëka W̃ënu ŋa do ñab g'ahaw̃ary sakahnë hadëw̃u ha.
15 Ora, os irmãos da lá, havendo recebido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, quando os viu, deu graças a Deus e cobrou ânimo.
16 Ante tëkëɓun Rom ŋa, më maw̃ëryanik Pol ntëɗ hn'acery minu fo gë soɗaɗe ryampo njëkanda.
16 Quando chegamos a Roma, {o centurião entregou os presos ao general do exército, mas,} a Paulo se lhe permitiu morar à parte, com o soldado que o guardava.
17 Ante ntiniho wafac warar ŋa Pol më paƴehnëkëhni vësankaf wasëwif wavë Rom w̃a njijëni ỹalu hna. Ga mbarëni më ntehnëkëhni: «Vëỹënta mën, mama nkoɓu dila w̃eh ɓulunda fu hna, do dila fëna ile hnëmpëlëk gë namu warëm fu ỹa, pëlayiɓuho Yerusalem hna do yëɗahniwu hnë wasoɗaɗe Rom.
17 Passados três dias, ele convocou os principais dentre os judeus; e reunidos eles, disse-lhes: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo, ou contra os ritos paternos, vim contudo preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Vahnë vërac, ante pëcëtanihowo ŋa, ñaɗëniho tavëniho kaɓi ñoñ vëhnulohna ile rëfëka ndaw̃ahnëniho.
18 os quais, havendo-me interrogado, queriam soltar-me, por não haver em mim crime algum que merecesse a morte.
19 Ɓare kaɓi wasëwif w̃a ŋwëỹëni, më w̃ëcahnëɓuha Sesar. Ɓare dila rac kaɓi ñaɗëfu lehnëwëhni wameh ɓulunda mën ỹa.
19 Mas opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, não tendo, contudo, nada de que acusar a minha nação.
20 Soŋe umë rëƴahnëmu ayiju nulin do hnësëhnu; kaɓi soŋe ale napëɗëniho ɓulunda vëva Isërayel do rëkik tame ỹa ỹabahniɓu gë vankënca.»
20 Por esta causa, pois, vos convidei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou preso com esta cadeia.
21 Wasëwif w̃a më ntëkwaniha: «Wëla kayëte nte w̃atik Yuɗe soŋe lëw̃ hu nuỹalëfuhna do la aryampo ɓulunda lëw̃ fu ỹa matina hatac njij pëƴafu soŋe lëw̃ hu ile wok ƴivëna.
21 Mas eles lhe disseram: Nem recebemos da Judéia cartas a teu respeito, nem veio aqui irmão algum que contasse ou dissesse mal de ti.
22 Ɓare ñaɗëfun ahnësëhnëfu wëjë dënk ile hnaharu ỹa, kaɓi njëtëɓun gante-wo-gante nkeni vahnë vële hnësëɗ wameh soŋe Nkaw̃ nte rëfëɗu ŋi.»
22 No entanto bem quiséramos ouvir de ti o que pensas; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte é impugnada.
23 Awa më kahnëndëni fac ile mbokëɗ mbarahnëni gë Pol ỹa. Fac rac njaɓiniho ntëbi haryënkwëryënkw tëkatëniha hn'ile ntëɗëko hna. Koɓëri g'acahnëfëɗ ga hafo g'anëka ga karaŋëɗëhëhniwo. Gë Sariya Moyis ỹa do gë Vëkayëte wakila ŋa nësëhnëɗëhëhniwo Naw̃ W̃ënu ŋa do koyëna njawërëɗëho kwëtahnëniha Yesu.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, muitos foram ter com ele à sua morada, aos quais desde a manhã até a noite explicava com bom testemunho o reino de Deus e procurava persuadí-los acerca de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 Ɓare vëryampo fo w̃aw̃ëko wante nësëɗëho ŋa, vëỹëntaw̃ va ŋwëỹëniho vëhwëtahnëɗina.
24 Uns criam nas suas palavras, mas outros as rejeitavam.
25 Wati nte pitëlëɗëniho ŋa, vëwëryëlëlohna yëbëlan lëw̃ hni. Awa Pol më ntehnëkëhni: «Iƴir Ipacah iŋa toña nësëhnëkëhniwo vacërakëlo hun va hnë w̃ës kila ale w̃aciko Esayi hna ante ntehnëɗëho:
25 E estando discordes entre si, retiraram-se, havendo Paulo dito esta palavra: Bem falou o Espírito Santo aos vossos pais pelo profeta Isaías,
26 «“Ƴiryeyi alehnëhni iỹi ɓulunda:
26 dizendo: Vai a este povo e dize: Ouvindo, ouvireis, e de maneira nenhuma entendereis; e vendo, vereis, e de maneira nenhuma percebereis.
27 Paryi nke iỹi ɓulunda kambëkëhni vankaf va.
27 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardamente, e fecharam os olhos; para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração nem se convertam e eu os cure.
28 Pol më mbok ntehnëk: «Tëfëka ayëtu iñë ryampo: kaɓi koyëna nke, tame vële wok vëyena wasëwif va pëƴayini wakasëk ipeh nte w̃atik gë W̃ënu ŋa. Vëhni, nëpaɗëni wanës watac.»
28 Seja-vos pois notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles ouvirão.
29 [Ga nësëk Pol watac, wasëwif w̃a kahnëtalehnëni nkwajëlëhatëndëni.]
29 {E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.}
30 Wabëhn waki ntiko Pol cery nte cosahnëɗëho nkehahn hna. Kacaɗëhëhniwo vële yijëɗëho njëkëniha va fop.
30 E morou dois anos inteiros na casa que alugara, e recebia a todos os que o visitavam,
31 Pëƴahnëɗëho Naw̃ W̃ënu ŋa do karaŋëhnëɗëhëniho soŋe Ahwëhn a Yesu Këris g'ikwëtahn ƴaɓah do hara memaỹehnina.
31 pregando o reino de Deus e ensinando as coisas concernentes ao Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.