Atos 26
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NAA
1 Agëripa më ntehnëka Pol: «Teɓary wanës ŋa ahnësa soŋe lëw̃ hu ỹa.»
1 A seguir, Agripa, dirigindo-se a Paulo, disse: — Você está autorizado a falar em sua defesa. Então Paulo, estendendo a mão, passou a defender-se nestes termos:
2 «Ahnaw̃ Agëripa, dol natëko gante kolëɓu hnësawu haryënkw lëw̃ hu soŋe fop wanës wante nësëni wasëwif nta mën ŋa,
2 — Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, pelo privilégio de, hoje, na presença do senhor, poder produzir a minha defesa de todas as acusações que os judeus fazem contra mim,
3 kaɓi njëtëru ɗus fop namu lëw̃ hni ỹa do gë nkwajëla ntëw̃ hni ŋa fop. Soŋe umë muntaɗëmi ahnëpawo g'iɗuñëna.
3 especialmente porque o senhor é versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus. Por isso, peço que o senhor me ouça com paciência.
4 «Wasëwif w̃a fop njëtëni njasa mën ŋa koɓëri utah mën hna; njëtëni gante nkeɓuho ka koɓëri wapëgwa hna, fagant ɓulunda lëmën hna do gë Yerusalem hna.
4 — Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre o meu povo e em Jerusalém, todos os judeus a conhecem;
5 Mbiỹëk ga njëtëniho do koɗëni nkeni waseɗe mën, ge paryi ñaɗëni, gë vële ỹak satëk, rëfëɗ namu wasëwif wapacëk va nkentiɓu: vëhni ye wafarise w̃a.
5 pois, na verdade, eu era conhecido deles desde o princípio, se assim o quiserem testemunhar, porque, na condição de fariseu, vivi conforme o partido mais rigoroso da nossa religião.
6 Do tame njojiɓu hnë kitiŋa, kaɓi kwëtahnëɓu W̃ënu ŋa ntiɗ ile nësëhnëkëhniwo vacërakëlo fu va.
6 E agora estou sendo julgado por causa da esperança da promessa feita por Deus aos nossos pais,
7 Wahnënk ipëhw gë wahi Isërayel w̃a kwëtahnëni nuɗëni ga ntiyak watac, do soŋe rac ndokuŋëhnëɗëniha kwëlëkwël W̃ënu ŋa, g'umëɗ gë g'anent. Ha, ahnaw̃ Agëripa, soŋe ikwëtahn tac pëlahnëniho wasëwif w̃a!
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente, noite e dia, almejam alcançar. É por causa dessa esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 W̃uhnë wasëwif w̃i, soŋe ye worun kwëtahnëluhna W̃ënu ŋa mbëhnëndanëɗëhëhni vësëm va?
8 Por que se julga incrível entre vocês que Deus ressuscite os mortos?
9 «Ami dënk nahaɓuho w̃ëtaryu gë wafere w̃a fop uw̃ac Yesu mbë Nasaret ŋa.
9 — Na verdade, eu pensava que devia fazer muitas coisas contra o nome de Jesus, o Nazareno;
10 Umë liɓuho Yerusalem hna: vësankaf vësëna wasaɗëha va yëɗakowo fanka farac do cëɗëɓuhëhniwo vahnë W̃ën vëyaɓah; do ge ndaw̃ëɗeniho caŋahnëɗëhowo.
10 e foi exatamente o que fiz em Jerusalém. Havendo eu recebido autorização dos principais sacerdotes, encerrei muitos dos santos na prisão; e, quando os condenavam à morte, eu dava o meu voto contra eles.
11 Ndapëɗëfuho vacaliŋa va vërehnëndëw̃ëhni do yaw̃ërëndu ravëtehnëw̃ëhni ikwëtahn dëw̃ hni ŋa forosima. Ntavëɗëhowo gë vëhni afo yindu vërehnindëw̃ëhni vankol vakaw̃ary hna.
11 Muitas vezes, os castiguei por todas as sinagogas, obrigando-os até a blasfemar. E, demasiadamente enfurecido contra eles, eu os perseguia até em cidades estrangeiras.
12 «Koyëna fac ryampo Damas yiɗëfuho, gë fanka fale njëɗanihowo vësankaf vësëna wasaɗëha va.
12 — Com isto em mente, parti para Damasco, levando autorização dos principais sacerdotes e por eles comissionado.
13 Ahnaw̃ Agëripa, lav a nkëhnëko tëk nkaf li, ante njiɗëfuho ŋa, do nuɓuho humpen ga matik g'ambin. Humpen hutac ntëbëko lav w̃i. Umë njijëk penëkëfu gë vële rëfëlëɓunëho va.
13 Ao meio-dia, ó rei, enquanto eu seguia pelo caminho, vi uma luz no céu, mais resplandecente que o sol, que brilhou ao redor de mim e dos que iam comigo.
14 Njoɓunëho fuhnë fop do wëryëlehnu kopa ga ntehnëɗëho gë wanës Wa-ebëre: “Sol, Sol, soŋe ye vërehnëɗuho? Cërehnaɗu wëjë had yihni ile hasëɗ ryoko ile keryande.”
14 E, caindo todos nós por terra, ouvi uma voz que me falava em língua hebraica: “Saulo, Saulo, por que você me persegue? É duro para você ficar dando coices contra os aguilhões!”
15 «Umë rëƴëɓu: “Ahwëhn, mo yeru?”
15 Então eu perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que o Senhor respondeu: “Eu sou Jesus, a quem você persegue.
16 Matëry ahahn; tufëhnami soŋe aye aryokuŋëhn mën, ayehahn seɗe mën, pëƴaɗuhëhni vahnë va gante nuruho dol ka do le ỹaɗëmi rufi ỹa fëna.
16 Mas levante-se e fique em pé. Eu apareci a você para constituí-lo ministro e testemunha, tanto das coisas em que você me viu como daquelas pelas quais ainda lhe aparecerei.
17 Keryëɗëmi gë wasëwif w̃a do gë vële wok vëyena wasëwif hnë ɗoku le faƴëɗëmi hna.
17 Vou livrar você do seu próprio povo e dos gentios, para os quais eu o envio,
18 Paƴëɗëmi ayi aỹesëhnëɗëhni, ntihëtëɗuhëhni umëhwëry hna, mbokaryëɗuhëhni gë humpen do ntihëtëɗuhëhni hnë imëk Sintani hna soŋe avokaryëhni gë W̃ën. Ge kwëtahnëniho ami, nuỹaɗëni itavëhn wameh wadëw̃ hni ŋa do gë ỹëw̃a hnë vahnë vële hwëtahnëka W̃ën hna.”
18 para abrir os olhos deles e convertê-los das trevas para a luz e do poder de Satanás para Deus, a fim de que eles recebam remissão de pecados e herança entre os que são santificados pela fé em mim.”
19 «Ahnaw̃ Agëripa, ŋwëỹëɗa waŋi wanës wante w̃atik g'ambin ŋi.
19 — Assim, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 Pëgw Damas, Yerusalem, Yuɗe hna fop hafo vëvë wayal waỹëntaw̃ va pëƴaɓuhëhni tëfëka nkwëcëtani vankeya vantëw̃ hni va, mbokani gë W̃ën do tufahnëni paryi nke nkwëcëtani.
20 mas anunciei primeiramente aos de Damasco e em Jerusalém, por toda a região da Judeia, e também aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Soŋe umë pëlahnëniho wasëwif w̃i Cery W̃ën Cankaf hna do ñaɗëniho ndaw̃ëniho.
21 Por causa disto, alguns judeus me prenderam, quando eu estava no templo, e tentaram me matar.
22 Ɓare hafo dol W̃ënu ŋa ndemaɗëho kwëlëkwël do hnani nkeɓu soŋe yëtëndanëw̃ëhni ceɗeya mën ŋa vahnë fop, vële hwëhnak nafa gë vële wok vëhwëhnana per. Ñoñ nësëɗa haw̃ary ge gena ile nësëɗëniho tëkiɗ hnë vëkayëte wakila gë Moyis ỹa fo ye. Umë ye:
22 Mas, com a ajuda de Deus, permaneço até o dia de hoje, dando testemunho, tanto a pequenos como a grandes, nada dizendo, a não ser o que os profetas e Moisés disseram que ia acontecer,
23 afo Arëhnayik a korot; umë yeɗ ale ryënkwëɗ mbëhn vësëm hna do tufëɗëhëhni nkaw̃ ipeh iŋa gë humpen hudëw̃u ha wasëwif w̃a do gë vële wok vëyena wasëwif.»
23 isto é, que o Cristo devia padecer e, sendo o primeiro da ressurreição dos mortos, anunciaria a luz ao seu próprio povo e aos gentios.
24 Pol nkoko nësand ante ndekako Fesëtus ntehn: «Cenaki, Pol! Karaŋëru hafo cenaỹi!»
24 Quando Paulo estava dizendo estas coisas em sua defesa, Festo o interrompeu, gritando: — Você está louco, Paulo! Ficou louco de tanto estudar!
25 Pol më ntëkwaka ntehna: «Alënah Fesëtus, cenalohna. Wanës toña do gë hakili fërën hnësëɗëfu.
25 Paulo, porém, respondeu: — Não estou louco, ó excelentíssimo Festo! Pelo contrário, digo palavras de verdade e de bom senso.
26 Ahnaw̃ Agëripa njëtëk waŋi fop, soŋe umë hnësandëɓu g'ikwëtahn tase lëw̃u. Pacëko njëtëk waŋi fop kaɓi waŋi diyana hn'ile nkok nuyina.
26 Porque tudo isto é do conhecimento do rei, a quem me dirijo com franqueza, pois estou persuadido de que nenhuma destas coisas lhe é oculta, pois nada se passou em algum lugar escondido.
27 Ahnaw̃ Agëripa, kwëtahnëru bi wanës wakila ŋa? Ha, njëtëɓu kwëtahnëru.»
27 — Por isso, pergunto: Rei Agripa, o senhor acredita nos profetas? Eu sei que o senhor acredita.
28 Agëripa më ntëkwaka Pol: «Ge nkoru ahnësëhnëndo ntiyahnëko ɓiỹëɗina kwëtahnëɗëfuha Yesu.»
28 Então Agripa se dirigiu a Paulo e disse: — Por pouco você me convence a me tornar cristão.
29 Pol më ntëkwaka: «Araɓi nkekënd, mbiỹëk ɓiỹëna! Wëjë, gë w̃uhnë vële hnëpaɗëho dol vi, ndëwaɗëfu g'iɗema W̃ënu ŋa ayewu fop g'ami ki, ɓare hara vankënca këm!»
29 Paulo respondeu: — Peço a Deus que faça com que, por pouco ou por muito, não apenas o senhor, ó rei, mas todos os que hoje me ouvem venham a ser alguém como eu, mas sem estas correntes.
30 Wati rac ahnaw̃ a, gë Guverëner ỹa, gë Berenis do gë fop vële yentiko hnam va matëlehnëni.
30 A essa altura, levantou-se o rei, e também o governador, e Berenice, bem como os que estavam assentados com eles.
31 Cahnëɗëniho nësëlëhatëndëni: «Aỹi asan ñoñ dina ile rëfëka ndaw̃ahni ma cëɗahni.»
31 E, ao saírem, falavam uns com os outros, dizendo: — Este homem não fez nada passível de morte ou de prisão.
32 Agëripa më ntehnëka Fesëtus: «Aỹi asan kokënde tavi age mëcakëndilahna Sesar.»
32 Então Agripa se dirigiu a Festo e disse: — Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.