Atos 26
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARA
1 Agëripa më ntehnëka Pol: «Teɓary wanës ŋa ahnësa soŋe lëw̃ hu ỹa.»
1 A seguir, Agripa, dirigindo-se a Paulo, disse: É permitido que uses da palavra em tua defesa. Então, Paulo, estendendo a mão, passou a defender-se nestes termos:
2 «Ahnaw̃ Agëripa, dol natëko gante kolëɓu hnësawu haryënkw lëw̃ hu soŋe fop wanës wante nësëni wasëwif nta mën ŋa,
2 Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, pelo privilégio de, hoje, na tua presença, poder produzir a minha defesa de todas as acusações feitas contra mim pelos judeus;
3 kaɓi njëtëru ɗus fop namu lëw̃ hni ỹa do gë nkwajëla ntëw̃ hni ŋa fop. Soŋe umë muntaɗëmi ahnëpawo g'iɗuñëna.
3 mormente porque és versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus; por isso, eu te peço que me ouças com paciência.
4 «Wasëwif w̃a fop njëtëni njasa mën ŋa koɓëri utah mën hna; njëtëni gante nkeɓuho ka koɓëri wapëgwa hna, fagant ɓulunda lëmën hna do gë Yerusalem hna.
4 Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre o meu povo e em Jerusalém, todos os judeus a conhecem;
5 Mbiỹëk ga njëtëniho do koɗëni nkeni waseɗe mën, ge paryi ñaɗëni, gë vële ỹak satëk, rëfëɗ namu wasëwif wapacëk va nkentiɓu: vëhni ye wafarise w̃a.
5 pois, na verdade, eu era conhecido deles desde o princípio, se assim o quiserem testemunhar, porque vivi fariseu conforme a seita mais severa da nossa religião.
6 Do tame njojiɓu hnë kitiŋa, kaɓi kwëtahnëɓu W̃ënu ŋa ntiɗ ile nësëhnëkëhniwo vacërakëlo fu va.
6 E, agora, estou sendo julgado por causa da esperança da promessa que por Deus foi feita a nossos pais,
7 Wahnënk ipëhw gë wahi Isërayel w̃a kwëtahnëni nuɗëni ga ntiyak watac, do soŋe rac ndokuŋëhnëɗëniha kwëlëkwël W̃ënu ŋa, g'umëɗ gë g'anent. Ha, ahnaw̃ Agëripa, soŋe ikwëtahn tac pëlahnëniho wasëwif w̃a!
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente de noite e de dia, almejam alcançar; é no tocante a esta esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 W̃uhnë wasëwif w̃i, soŋe ye worun kwëtahnëluhna W̃ënu ŋa mbëhnëndanëɗëhëhni vësëm va?
8 Por que se julga incrível entre vós que Deus ressuscite os mortos?
9 «Ami dënk nahaɓuho w̃ëtaryu gë wafere w̃a fop uw̃ac Yesu mbë Nasaret ŋa.
9 Na verdade, a mim me parecia que muitas coisas devia eu praticar contra o nome de Jesus, o Nazareno;
10 Umë liɓuho Yerusalem hna: vësankaf vësëna wasaɗëha va yëɗakowo fanka farac do cëɗëɓuhëhniwo vahnë W̃ën vëyaɓah; do ge ndaw̃ëɗeniho caŋahnëɗëhowo.
10 e assim procedi em Jerusalém. Havendo eu recebido autorização dos principais sacerdotes, encerrei muitos dos santos nas prisões; e contra estes dava o meu voto, quando os matavam.
11 Ndapëɗëfuho vacaliŋa va vërehnëndëw̃ëhni do yaw̃ërëndu ravëtehnëw̃ëhni ikwëtahn dëw̃ hni ŋa forosima. Ntavëɗëhowo gë vëhni afo yindu vërehnindëw̃ëhni vankol vakaw̃ary hna.
11 Muitas vezes, os castiguei por todas as sinagogas, obrigando-os até a blasfemar. E, demasiadamente enfurecido contra eles, mesmo por cidades estranhas os perseguia.
12 «Koyëna fac ryampo Damas yiɗëfuho, gë fanka fale njëɗanihowo vësankaf vësëna wasaɗëha va.
12 Com estes intuitos, parti para Damasco, levando autorização dos principais sacerdotes e por eles comissionado.
13 Ahnaw̃ Agëripa, lav a nkëhnëko tëk nkaf li, ante njiɗëfuho ŋa, do nuɓuho humpen ga matik g'ambin. Humpen hutac ntëbëko lav w̃i. Umë njijëk penëkëfu gë vële rëfëlëɓunëho va.
13 Ao meio-dia, ó rei, indo eu caminho fora, vi uma luz no céu, mais resplandecente que o sol, que brilhou ao redor de mim e dos que iam comigo.
14 Njoɓunëho fuhnë fop do wëryëlehnu kopa ga ntehnëɗëho gë wanës Wa-ebëre: “Sol, Sol, soŋe ye vërehnëɗuho? Cërehnaɗu wëjë had yihni ile hasëɗ ryoko ile keryande.”
14 E, caindo todos nós por terra, ouvi uma voz que me falava em língua hebraica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa é recalcitrares contra os aguilhões.
15 «Umë rëƴëɓu: “Ahwëhn, mo yeru?”
15 Então, eu perguntei: Quem és tu, Senhor? Ao que o Senhor respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues.
16 Matëry ahahn; tufëhnami soŋe aye aryokuŋëhn mën, ayehahn seɗe mën, pëƴaɗuhëhni vahnë va gante nuruho dol ka do le ỹaɗëmi rufi ỹa fëna.
16 Mas levanta-te e firma-te sobre teus pés, porque por isto te apareci, para te constituir ministro e testemunha, tanto das coisas em que me viste como daquelas pelas quais te aparecerei ainda,
17 Keryëɗëmi gë wasëwif w̃a do gë vële wok vëyena wasëwif hnë ɗoku le faƴëɗëmi hna.
17 livrando-te do povo e dos gentios, para os quais eu te envio,
18 Paƴëɗëmi ayi aỹesëhnëɗëhni, ntihëtëɗuhëhni umëhwëry hna, mbokaryëɗuhëhni gë humpen do ntihëtëɗuhëhni hnë imëk Sintani hna soŋe avokaryëhni gë W̃ën. Ge kwëtahnëniho ami, nuỹaɗëni itavëhn wameh wadëw̃ hni ŋa do gë ỹëw̃a hnë vahnë vële hwëtahnëka W̃ën hna.”
18 para lhes abrires os olhos e os converteres das trevas para a luz e da potestade de Satanás para Deus, a fim de que recebam eles remissão de pecados e herança entre os que são santificados pela fé em mim.
19 «Ahnaw̃ Agëripa, ŋwëỹëɗa waŋi wanës wante w̃atik g'ambin ŋi.
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 Pëgw Damas, Yerusalem, Yuɗe hna fop hafo vëvë wayal waỹëntaw̃ va pëƴaɓuhëhni tëfëka nkwëcëtani vankeya vantëw̃ hni va, mbokani gë W̃ën do tufahnëni paryi nke nkwëcëtani.
20 mas anunciei primeiramente aos de Damasco e em Jerusalém, por toda a região da Judeia, e aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Soŋe umë pëlahnëniho wasëwif w̃i Cery W̃ën Cankaf hna do ñaɗëniho ndaw̃ëniho.
21 Por causa disto, alguns judeus me prenderam, estando eu no templo, e tentaram matar-me.
22 Ɓare hafo dol W̃ënu ŋa ndemaɗëho kwëlëkwël do hnani nkeɓu soŋe yëtëndanëw̃ëhni ceɗeya mën ŋa vahnë fop, vële hwëhnak nafa gë vële wok vëhwëhnana per. Ñoñ nësëɗa haw̃ary ge gena ile nësëɗëniho tëkiɗ hnë vëkayëte wakila gë Moyis ỹa fo ye. Umë ye:
22 Mas, alcançando socorro de Deus, permaneço até ao dia de hoje, dando testemunho, tanto a pequenos como a grandes, nada dizendo, senão o que os profetas e Moisés disseram haver de acontecer,
23 afo Arëhnayik a korot; umë yeɗ ale ryënkwëɗ mbëhn vësëm hna do tufëɗëhëhni nkaw̃ ipeh iŋa gë humpen hudëw̃u ha wasëwif w̃a do gë vële wok vëyena wasëwif.»
23 isto é, que o Cristo devia padecer e, sendo o primeiro da ressurreição dos mortos, anunciaria a luz ao povo e aos gentios.
24 Pol nkoko nësand ante ndekako Fesëtus ntehn: «Cenaki, Pol! Karaŋëru hafo cenaỹi!»
24 Dizendo ele estas coisas em sua defesa, Festo o interrompeu em alta voz: Estás louco, Paulo! As muitas letras te fazem delirar!
25 Pol më ntëkwaka ntehna: «Alënah Fesëtus, cenalohna. Wanës toña do gë hakili fërën hnësëɗëfu.
25 Paulo, porém, respondeu: Não estou louco, ó excelentíssimo Festo! Pelo contrário, digo palavras de verdade e de bom senso.
26 Ahnaw̃ Agëripa njëtëk waŋi fop, soŋe umë hnësandëɓu g'ikwëtahn tase lëw̃u. Pacëko njëtëk waŋi fop kaɓi waŋi diyana hn'ile nkok nuyina.
26 Porque tudo isto é do conhecimento do rei, a quem me dirijo com franqueza, pois estou persuadido de que nenhuma destas coisas lhe é oculta; porquanto nada se passou em algum lugar escondido.
27 Ahnaw̃ Agëripa, kwëtahnëru bi wanës wakila ŋa? Ha, njëtëɓu kwëtahnëru.»
27 Acreditas, ó rei Agripa, nos profetas? Bem sei que acreditas.
28 Agëripa më ntëkwaka Pol: «Ge nkoru ahnësëhnëndo ntiyahnëko ɓiỹëɗina kwëtahnëɗëfuha Yesu.»
28 Então, Agripa se dirigiu a Paulo e disse: Por pouco me persuades a me fazer cristão.
29 Pol më ntëkwaka: «Araɓi nkekënd, mbiỹëk ɓiỹëna! Wëjë, gë w̃uhnë vële hnëpaɗëho dol vi, ndëwaɗëfu g'iɗema W̃ënu ŋa ayewu fop g'ami ki, ɓare hara vankënca këm!»
29 Paulo respondeu: Assim Deus permitisse que, por pouco ou por muito, não apenas tu, ó rei, porém todos os que hoje me ouvem se tornassem tais qual eu sou, exceto estas cadeias.
30 Wati rac ahnaw̃ a, gë Guverëner ỹa, gë Berenis do gë fop vële yentiko hnam va matëlehnëni.
30 A essa altura, levantou-se o rei, e também o governador, e Berenice, bem como os que estavam assentados com eles;
31 Cahnëɗëniho nësëlëhatëndëni: «Aỹi asan ñoñ dina ile rëfëka ndaw̃ahni ma cëɗahni.»
31 e, havendo-se retirado, falavam uns com os outros, dizendo: Este homem nada tem feito passível de morte ou de prisão.
32 Agëripa më ntehnëka Fesëtus: «Aỹi asan kokënde tavi age mëcakëndilahna Sesar.»
32 Então, Agripa se dirigiu a Festo e disse: Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.