Atos 24

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ante ndëcëko wafac imbëɗ ŋa, asëna wasaɗëha asankaf, ale w̃aciko Ananiyas ỹa, tëkëniho Sesare hna gë vicër do gë ale hnësëhnëɗëhëhniwo vahnë ale w̃aciko Terëtuyus, soŋe pëƴaniha guverëner ỹa ile ntik Pol ỹa.
1 Cinco dias depois, o sumo sacerdote Ananias chegou com alguns dos líderes do povo e um advogado chamado Tértulo para exporem ao governador sua causa contra Paulo.
2 Pol macijiko do Terëtuyus pëgwëlehn pëƴahnënd: «Alënah Felikës, ucankaf hu ŋa njonëhnikëfu ƴam hnëŋah do hwëhna hakili hu ỹa gwëcëtëk viỹë viyaɓah nkal li.
2 Quando Paulo foi chamado, Tértulo apresentou as acusações: “Excelentíssimo Félix, o senhor tem proporcionado a nós, judeus, um longo período de paz e, com perspicácia, tem realizado reformas que muito nos beneficiam.
3 Camehniru g'intaw̃ary pacah soŋe fop vile hnuỹaɗëfun kwëlëkwël va, hn'ile-wo-le hna.
3 Por todas essas coisas nós lhe somos extremamente gratos.
4 Soŋe ant'avëỹehni hnani ỹa, muntaɗëmi aw̃aw̃ g'ipërëna hu ŋa ahnëpa fu toƴe.
4 Contudo, não desejo tomar seu tempo, por isso peço sua atenção apenas por um momento.
5 «Tëkatëɓun aỹi asan alakah ɗus ye. Tënkëndëlehnëɗëhëhni wasëwif wavë ɗuniỹa ỹi fop, do fëna asankaf vërëfal Yesu mbë Nasaret ye.
5 Constatamos que este homem é um perturbador, que vive causando tumultos entre os judeus de todo o mundo. É o principal líder da seita conhecida como os Nazarenos.
6 Ñaɗëho dënk nti ile sëvak Cery W̃ën Cankaf hna, awa tac pëlaɓunëhawo.
6 Quando o prendemos, estava tentando profanar o templo. Nós queríamos julgá-lo de acordo com nossa lei,
7 [Ñaɗëfunëho hitiŋëfuna gë sariya lëw̃ fu ỹa, ɓare Kumanda ỹa, Lisiyas, më njijëk teɓëfuna gë fanka.
7 mas Lísias, o comandante do regimento, usou de força e o tirou de nossas mãos,
8 Tac më ntehnëkëfu ỹal hu hna tëfëka yijëfu afëƴayi ile ntikëfu ỹa.] Ge tëƴëruha, njëtëɗu wëjë dënk wante hnësëɓun ŋi fop toña ye.»
8 e ordenou a nós, os acusadores, que nos apresentássemos perante o senhor. Nossas acusações poderão ser confirmadas quando o senhor interrogar Paulo pessoalmente”.
9 Wasëwif w̃a njaw̃ënëniho ile nësëko ỹa ntehnëni: «Ha, ile nësëk ỹi fop toña ye.»
9 Os outros judeus concordaram e declararam ser verdadeiro o que Tértulo tinha dito.
10 Awa Guverëner ỹa më ndëkwanëka Pol teɓa wanës ŋa. Teɓalehn ntehn: «Njëtëɓu wabëhn waƴaɓah ye koɓëri ga kitiŋahnëɗuhëhni vahnë va nkal li. Soŋe umë hnësándëɓu g'ikwëtahn haryënkw lëw̃ hu.
10 Quando Paulo recebeu um sinal do governador para falar, disse: “Sei que o senhor tem julgado questões dos judeus há muitos anos e, portanto, apresento-lhe minha defesa de bom grado.
11 Koɗu ayëkëlehn wëjë dënk, dëbëna wafac pëhw gë wahi ga njihahniɓu Yerusalem soŋe icëmb W̃ënu ŋa.
11 O senhor poderá verificar com facilidade que cheguei a Jerusalém não mais que doze dias atrás para adorar no templo.
12 Do ahnë nulohna ga conkëntëɗeɓu Cery W̃ën Cankaf hna ma ga matëndëɗëfuhëhni vahnë ntini sonko vacaliŋa hna, do gë hn'inaw̃ hna.
12 Meus acusadores não me encontraram discutindo com ninguém no templo, nem causando tumulto em nenhuma sinagoga, nem nas ruas da cidade.
13 Do fëna vëỹi vahnë ñoñ vëhwëhnana ile tufahnëɗëni toña ye wanës wadëw̃ hni ŋi.
13 Eles não podem provar as acusações que fazem contra mim.
14 Ɓare waŋi ye toña ỹa: W̃ën warëm fu ŋa ryokuŋëhnëɗëɓu rëfatëndu Ankaw̃ Ahwëhn a, nte ntehnëni gena catah ŋa; kwëtahnëɓu ile-wo-le herik vëkayëte Sariya hna do gë vëmba wakila hna.
14 “Reconheço, porém, que sou seguidor do Caminho, que eles chamam de seita. Adoro o Deus de nossos antepassados e creio firmemente na lei judaica e em tudo que está escrito nos profetas.
15 Iŋi kwëtahn hwëhnaɓu, vëhni fëna kwëtahn tac dënk kwëhnani, vëhni fop, vëli wameh gë vësatah per mbëhnëndanëɗeni.
15 Tenho em Deus a mesma esperança destes homens, de que ele ressuscitará tanto os justos como os injustos.
16 Soŋe umë ye hn'ile-wo-le nkeɓu hna njawërëɗëfu liwu kwëlëkwël ile satëk haryënkw W̃ën hna do gë vahnë hna.
16 Por isso, procuro sempre manter a consciência limpa diante de Deus e dos homens.
17 «Ga mbiỹëk wabëhn waƴaɓah ƴijëla Yerusalem, umë vokajëɓu yonëhniw̃ëhni uryema koryi wasëwif wale hwëtahnëk w̃a do sanëhnëwa W̃ën mën ŋa saɗëha.
17 “Depois de estar ausente por vários anos, voltei a Jerusalém com dinheiro para ajudar meu povo e apresentar ofertas.
18 Umë liɗëfuho ante tëkatënihow̃o selele Cery W̃ën Cankaf ŋa ante puhnaɗëfuho pacëna ŋa; gelëfunohna gë kore, matëndëlëw̃ohna fëna sonko.
18 Meus acusadores me viram no templo depois que completei minha cerimônia de purificação. Não havia multidão nenhuma ao meu redor e nenhum tumulto.
19 Ɓare wasëwif wëryampo wavë resiỹo Asi w̃a hnam nkentiniho. Vëhni rëfakëha kahnëni haryënkw hu pëƴahnëni ile liɓu ỹa, ge nke ile lavëkëhni g'ami.
19 Só estavam ali alguns judeus da Ásia, e são eles que deveriam estar aqui diante do senhor para me acusar, se têm algo contra mim.
20 Ma hnë vële ye hnani vi, ge nuko iñë w̃eh ile liɓu ante njoyiɓuho Mbara Vëhitiŋ vëlëw̃ hni hna, pëƴahn.
20 Pergunte a estes homens que aqui estão de que crimes o conselho dos líderes do povo me considerou culpado,
21 Kaɓi ntehnëɓuho vahnë va mbëhnëɗëni, soŋe rac hitiŋahnëɗunëho dol!»
21 exceto pela ocasião em que gritei: ‘Estou sendo julgado diante dos senhores porque creio na ressurreição dos mortos!’”.
22 Felikës njëtëko ɗus Ankaw̃ Ahwëhn a. Awa, umë karacëk kiti ỹa nkaw̃ kaw̃ary ntehn: «Kitiŋëɗëmu ge Lisiyas njijëk.»
22 Nesse momento, Félix, que tinha bastante conhecimento sobre o Caminho, interrompeu a audiência e disse: “Esperem até Lísias, o comandante do regimento, chegar. Então decidirei o caso de vocês”.
23 Umë ntehnëka ofisiye le hwëtehnahnikawo Pol ỹa tëfëka njëkanda, ɓare ant'aw̃emaỹehna ɗus, do ant'aw̃emaỹehnëhni vëlëw̃u va njijëni ndemaniha.
23 Ordenou que um oficial mantivesse Paulo sob custódia, mas lhe deu certa liberdade e permitiu que seus amigos o visitassem e providenciassem aquilo de que ele precisava.
24 Ga ndëcëk wafac, Felikës tëkiniho g'asëvalu Dërusi, ale yeho sëwif ỹa. Umë paƴehnëko njinëhni Pol do nëpakawo nës soŋe ikwëtahn Yesu Këris ŋa.
24 Alguns dias depois, Félix voltou com sua esposa, Drusila, que era judia. Mandou chamar Paulo, e os dois ouviram enquanto ele lhes falava a respeito da fé em Cristo Jesus.
25 Ɓare Pol, umë pëgwëk nësënd gante tëfëka nke ahnë nëŋahna W̃ënu ŋa g'umë, aw̃ënk nkaf hu ŋa do gë kiti vahnë nte yejëk ŋa. Awa Felikës ntakëlehna taŋ, më ntehnëka: «Tame gwër nke, soŋe dol ỹa! Ante njivëmaɗëho ŋa mbokëɗëmi w̃aci.»
25 Quando Paulo passou a falar da justiça divina, do domínio próprio e do dia do juízo que estava por vir, Félix teve medo e disse: “Pode ir, por enquanto. Quando for mais conveniente, mandarei chamá-lo outra vez”.
26 Felikës ntiyahnëkawo fëna Pol njëɗaɗëha koryi. Soŋe umë macehnahnëɗëhawo wati-wati nësëlëndëni.
26 Félix também esperava que Paulo lhe oferecesse dinheiro, de modo que mandava buscá-lo com frequência e conversava com ele.
27 Wabëhn waki ryëcëko koyëna, tac Felikës, Porësiyus Fesëtus, hnëmpëtëkawo, ɓare kaɓi Felikës, ñaɗëho wasëwif w̃a nëŋëhni g'umë, umë tavëka Pol kaso hna.
27 Assim se passaram dois anos, e Félix foi sucedido por Pórcio Festo. E, uma vez que Félix desejava obter a simpatia dos judeus, manteve Paulo na prisão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.