Atos 24

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ante ndëcëko wafac imbëɗ ŋa, asëna wasaɗëha asankaf, ale w̃aciko Ananiyas ỹa, tëkëniho Sesare hna gë vicër do gë ale hnësëhnëɗëhëhniwo vahnë ale w̃aciko Terëtuyus, soŋe pëƴaniha guverëner ỹa ile ntik Pol ỹa.
1 Cinco dias depois, o sumo sacerdote Ananias foi até Cesareia com alguns anciãos e com certo orador, chamado Tértulo, os quais apresentaram ao governador a sua acusação contra Paulo.
2 Pol macijiko do Terëtuyus pëgwëlehn pëƴahnënd: «Alënah Felikës, ucankaf hu ŋa njonëhnikëfu ƴam hnëŋah do hwëhna hakili hu ỹa gwëcëtëk viỹë viyaɓah nkal li.
2 Depois que Paulo foi chamado, Tértulo passou a acusá-lo, dizendo: — Excelentíssimo Félix, tendo nós desfrutado de paz perene por meio do senhor e tendo sido feitas, por seu providente cuidado, notáveis reformas em benefício deste povo,
3 Camehniru g'intaw̃ary pacah soŋe fop vile hnuỹaɗëfun kwëlëkwël va, hn'ile-wo-le hna.
3 sempre e em todos os lugares, reconhecemos isto com profunda gratidão.
4 Soŋe ant'avëỹehni hnani ỹa, muntaɗëmi aw̃aw̃ g'ipërëna hu ŋa ahnëpa fu toƴe.
4 Entretanto, para não deter o senhor por muito tempo, peço que, de acordo com a sua clemência, nos ouça por alguns instantes.
5 «Tëkatëɓun aỹi asan alakah ɗus ye. Tënkëndëlehnëɗëhëhni wasëwif wavë ɗuniỹa ỹi fop, do fëna asankaf vërëfal Yesu mbë Nasaret ye.
5 Porque, tendo nós verificado que este homem é uma peste e promove desordens entre os judeus do mundo inteiro, sendo também o principal agitador da seita dos nazarenos,
6 Ñaɗëho dënk nti ile sëvak Cery W̃ën Cankaf hna, awa tac pëlaɓunëhawo.
6 o qual também tentou profanar o templo, nós o prendemos com o intuito de julgá-lo segundo a nossa Lei.
7 [Ñaɗëfunëho hitiŋëfuna gë sariya lëw̃ fu ỹa, ɓare Kumanda ỹa, Lisiyas, më njijëk teɓëfuna gë fanka.
7 Mas, sobrevindo o comandante Lísias, o arrebatou das nossas mãos com grande violência,
8 Tac më ntehnëkëfu ỹal hu hna tëfëka yijëfu afëƴayi ile ntikëfu ỹa.] Ge tëƴëruha, njëtëɗu wëjë dënk wante hnësëɓun ŋi fop toña ye.»
8 ordenando que os seus acusadores viessem à presença do senhor. Se o interrogar, o senhor mesmo poderá tomar conhecimento de todas as coisas de que nós o acusamos.
9 Wasëwif w̃a njaw̃ënëniho ile nësëko ỹa ntehnëni: «Ha, ile nësëk ỹi fop toña ye.»
9 Os judeus também concordaram na acusação, afirmando que estas coisas eram assim.
10 Awa Guverëner ỹa më ndëkwanëka Pol teɓa wanës ŋa. Teɓalehn ntehn: «Njëtëɓu wabëhn waƴaɓah ye koɓëri ga kitiŋahnëɗuhëhni vahnë va nkal li. Soŋe umë hnësándëɓu g'ikwëtahn haryënkw lëw̃ hu.
10 Quando o governador fez sinal para que Paulo falasse, ele disse: — Sabendo que há muitos anos o senhor é juiz desta nação, sinto-me à vontade para me defender.
11 Koɗu ayëkëlehn wëjë dënk, dëbëna wafac pëhw gë wahi ga njihahniɓu Yerusalem soŋe icëmb W̃ënu ŋa.
11 O senhor mesmo pode verificar que não se passaram mais de doze dias desde que fui a Jerusalém para adorar a Deus;
12 Do ahnë nulohna ga conkëntëɗeɓu Cery W̃ën Cankaf hna ma ga matëndëɗëfuhëhni vahnë ntini sonko vacaliŋa hna, do gë hn'inaw̃ hna.
12 e que não me acharam no templo discutindo com ninguém, nem agitando o povo, fosse nas sinagogas ou na cidade;
13 Do fëna vëỹi vahnë ñoñ vëhwëhnana ile tufahnëɗëni toña ye wanës wadëw̃ hni ŋi.
13 nem podem provar diante do senhor as acusações que agora fazem contra mim.
14 Ɓare waŋi ye toña ỹa: W̃ën warëm fu ŋa ryokuŋëhnëɗëɓu rëfatëndu Ankaw̃ Ahwëhn a, nte ntehnëni gena catah ŋa; kwëtahnëɓu ile-wo-le herik vëkayëte Sariya hna do gë vëmba wakila hna.
14 Porém confesso ao senhor que, segundo o Caminho, a que chamam seita, assim eu sirvo ao Deus de nossos pais, acreditando em todas as coisas que concordam com a lei e os escritos dos profetas,
15 Iŋi kwëtahn hwëhnaɓu, vëhni fëna kwëtahn tac dënk kwëhnani, vëhni fop, vëli wameh gë vësatah per mbëhnëndanëɗeni.
15 tendo esperança em Deus, como também estes a têm, de que haverá ressurreição, tanto de justos como de injustos.
16 Soŋe umë ye hn'ile-wo-le nkeɓu hna njawërëɗëfu liwu kwëlëkwël ile satëk haryënkw W̃ën hna do gë vahnë hna.
16 Por isso, também me esforço por ter sempre uma consciência pura diante de Deus e dos homens.
17 «Ga mbiỹëk wabëhn waƴaɓah ƴijëla Yerusalem, umë vokajëɓu yonëhniw̃ëhni uryema koryi wasëwif wale hwëtahnëk w̃a do sanëhnëwa W̃ën mën ŋa saɗëha.
17 — Depois de anos, vim trazer donativos para o meu povo e também fazer oferendas,
18 Umë liɗëfuho ante tëkatënihow̃o selele Cery W̃ën Cankaf ŋa ante puhnaɗëfuho pacëna ŋa; gelëfunohna gë kore, matëndëlëw̃ohna fëna sonko.
18 e foi nesta prática que alguns judeus da província da Ásia me encontraram já purificado no templo, sem ajuntamento de povo e sem tumulto,
19 Ɓare wasëwif wëryampo wavë resiỹo Asi w̃a hnam nkentiniho. Vëhni rëfakëha kahnëni haryënkw hu pëƴahnëni ile liɓu ỹa, ge nke ile lavëkëhni g'ami.
19 os quais deviam comparecer diante do senhor e fazer as acusações, se tivessem alguma coisa contra mim.
20 Ma hnë vële ye hnani vi, ge nuko iñë w̃eh ile liɓu ante njoyiɓuho Mbara Vëhitiŋ vëlëw̃ hni hna, pëƴahn.
20 Ou então que estes homens que estão aqui digam que crime acharam em mim, por ocasião do meu comparecimento diante do Sinédrio,
21 Kaɓi ntehnëɓuho vahnë va mbëhnëɗëni, soŋe rac hitiŋahnëɗunëho dol!»
21 salvo estas palavras que clamei, estando entre eles: “Hoje estou sendo julgado por vocês por causa da ressurreição dos mortos.”
22 Felikës njëtëko ɗus Ankaw̃ Ahwëhn a. Awa, umë karacëk kiti ỹa nkaw̃ kaw̃ary ntehn: «Kitiŋëɗëmu ge Lisiyas njijëk.»
22 Então Félix, conhecendo mais acuradamente as coisas relacionadas com o Caminho, adiou a causa, dizendo: — Quando chegar o comandante Lísias, tomarei uma decisão a respeito do caso de vocês.
23 Umë ntehnëka ofisiye le hwëtehnahnikawo Pol ỹa tëfëka njëkanda, ɓare ant'aw̃emaỹehna ɗus, do ant'aw̃emaỹehnëhni vëlëw̃u va njijëni ndemaniha.
23 E ordenou ao centurião que conservasse Paulo na prisão, tratando-o com tolerância e não impedindo que os seus próprios o servissem.
24 Ga ndëcëk wafac, Felikës tëkiniho g'asëvalu Dërusi, ale yeho sëwif ỹa. Umë paƴehnëko njinëhni Pol do nëpakawo nës soŋe ikwëtahn Yesu Këris ŋa.
24 Passados alguns dias, Félix veio com Drusila, sua mulher, que era judia. Mandou chamar Paulo e passou a ouvi-lo a respeito da fé em Cristo Jesus.
25 Ɓare Pol, umë pëgwëk nësënd gante tëfëka nke ahnë nëŋahna W̃ënu ŋa g'umë, aw̃ënk nkaf hu ŋa do gë kiti vahnë nte yejëk ŋa. Awa Felikës ntakëlehna taŋ, më ntehnëka: «Tame gwër nke, soŋe dol ỹa! Ante njivëmaɗëho ŋa mbokëɗëmi w̃aci.»
25 Quando Paulo começou a falar sobre a justiça, o domínio próprio e o Juízo vindouro, Félix ficou amedrontado e disse: — Por agora, você pode retirar-se, e, quando eu tiver oportunidade, mandarei chamá-lo.
26 Felikës ntiyahnëkawo fëna Pol njëɗaɗëha koryi. Soŋe umë macehnahnëɗëhawo wati-wati nësëlëndëni.
26 Ao mesmo tempo, esperava que Paulo lhe desse dinheiro. Por isso, chamando-o mais frequentemente, conversava com ele.
27 Wabëhn waki ryëcëko koyëna, tac Felikës, Porësiyus Fesëtus, hnëmpëtëkawo, ɓare kaɓi Felikës, ñaɗëho wasëwif w̃a nëŋëhni g'umë, umë tavëka Pol kaso hna.
27 Dois anos mais tarde, Félix teve por sucessor Pórcio Festo. E, como Félix queria assegurar o apoio dos judeus, manteve Paulo encarcerado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.