Atos 23
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NTLH
1 Pol më ntaŋëkëhni Mbara Vëhitiŋ va do ntehnëhni: «Vëỹënta mën, gë hakili risah njasaryëɓu haryënkw W̃ënu ŋa do ñoñ gena ile hnirandeɓu hafo fac vë dol ỹi.»
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Hnë wati rac asëna wasaɗëha asankaf a Ananiyas më ntehnëkëhni vële kakëniho Pol va: «Ɗafëryina w̃ës li!»
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Awa Pol më ntehnëk: «Wëjë ndafëɗ W̃ënu ŋa, wëjë ale w̃ëntëlëk gë mir le yerënik ỹi! Ntañaru ahitiŋo gante nësëk sariya ka, ɓare ntiɗu ile ŋwëỹëk sariya ỹa: ntehnëru ryafiwu.»
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Vële yeho ɗarël Pol va më ntehnëniha: «Njëtëru bi njew̃ëruha asëna wasaɗëha asankaf ava W̃ënu ŋa?»
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Pol më ntëkwakëhni: «Vëỹënta mën, ƴëtaka asëna wasaɗëha sankaf ye. Toña ye, kerik kayëte W̃ën hna: “Ƴew̃ëɗilihahna ale ye asankaf ɓulunda hu ỹa.”»
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Pol njëtëko vële yeho Mbara Vëhitiŋ va fop vëryampo wasaduse yeho, vëỹëntaw̃ va wafarise. Soŋe umë ndekahnëko ɓulunda hna: «Vëỹënta mën, Farise yeɓu do wafarise ye warëm mën w̃a do soŋe ikwëtahn fu vësëm va mbëhnëɗëni hitiŋandeɓu.»
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Ante nësëko watac ŋa, nkwajëla cankaf yeho yëbëlan wafarise w̃a gë wasaduse w̃a, do mbarëla ŋa pitëlëko nke wakore waki.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Koyëna nkeho kaɓi wasaduse w̃a vëhni lehnëko vësëm va vëvëhnëɗina, do wamëleka gë waƴine wayena, ɓare wafarise w̃a vëhni kwëtahnëniho watac fop.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Nkelehn sonko sankaf kore hna. Vëharaŋ sariya vëryampo hnë wafarise hna, matëniho conkëndëni ɗus, ndekandëni: «Ñoñ nulëfuhna ile ntëntëk aỹi asan. Koɗ nke mpëd mëleka ma iƴir hnësëhnëka.»
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Sonko ỹa njakëko hafo Kumanda ỹa ntaka antë citëlëniha Pol fagant lëw̃ hni. Awa më ntehnëkëhni wasoɗaɗe walëw̃u w̃a canëniha Pol fagant lëw̃ hni mbokaryëniha gë kaŋ.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Ga mëɗëk, Ahwëhn a njiko vëhni Pol hna ntehna: «Antë ntaki! Seɗe mën yeru ani Yerusalem li, ayenëhno fëna Rom hna.»
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Ga pacëk wasëwif wëryampo më nkwëryëlëni; ntëkëni haryënkw W̃ën antë mbok tokëni do ceni hafo ndaw̃ëniha Pol.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Vële wëryëlëko watac va ntëbiniho vahnë wafëhw wahnah.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Më njini vësankaf vësëna wasaɗëha hna do gë vicër hna ntehnënihëhni: «Ntëkëɓun ɓokëɗilëfuhna rokëfu ma sefu iñë afo ryaw̃ëfuna Pol.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Awa w̃uhnë, gwëryëlëryin gë Mbara Vëhitiŋ va, tëƴëryina tame Kumanda ỹi mbok njonëhniw̃una Pol, alehnuna ñaɗun afëcëtawu soŋe lëw̃u ỹa. Ge fuhnë ye pëhwëtaɓun ryaw̃ëfuna tëkahnind ani ỹa.»
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Ɓare aju acëru asëval Pol umë nkwëryëk ga nësëɗe watac. Awa, më njik kaŋ hna pëƴahna Pol.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Awa Pol më macëka asankaf wasoɗaɗe ryampo ntehna: «Ƴoryehna aŋi jar Kumanda hna kaɓi iñë hwëhn nafa ñaɗ paƴahna.»
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Arac më njoka jar ŋa gë Kumanda do ntehna: «Pol, ale sëɗika lehnëko yonëhniỹina aŋi jar; iñë ñaɗ pëƴaỹi.»
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Kumanda ỹa më pëlaka jar ŋa vák ỹi canaryëka do tëƴa: «Ye ỹaɗu afëƴawo?»
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Jar ŋa më ntëkwaka: «Wasëwif w̃a nkwëryëlëni tëƴënihi ayonëhnihni Pol acahn Mbara Vëhitiŋ hna. Ntehnëɗëni ñaɗëni pëcëtani soŋe lëw̃u ỹa wapacëk.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Ɓare antë alëkwahni. Ntëbini vësan wafëhw wahnah vële fëhwëtak ndaw̃ëniha va. Ntëkëni ñoñ vërokëɗina, vëseɗina ge gena ndaw̃ëniha. Tame fop pëhwëtani; maw̃ëhu ŋa fo napëɗëni.»
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Awa Kumanda ỹa më ntehnëka jar ŋa: «Antë afëƴahna wëla aryampo wante fëƴaruho ŋi.» Tac tavëlehna mboka.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Kumanda ỹa më macëkëhni taŋ wa-ofisiye waki walëw̃u do ntehnëhni: «Ɓarëpëryinëhni wasoɗaɗe wakeme waki, gë wasoɗaɗe wahwëhn wafahnac wafëhw mbëɗ gë wahi do gë wakeme waki vëhwëhn viw̃ëta. Pëhwëtani njini Sesare; kahnëta ŋa wëwati imbëɗ gë wahnah g'umëɗ ga ye.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Pëhwëtanëhnëryina Pol fëna wafahnac, ayowuna ƴam fo vëhni guverëner Felikës hna.»
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Tac më kerëhnëka Guverëner ỹa aŋi kayëte:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 «Asankaf alënah Felikës, ami, Këlod Lisiyas yaỹëryiɗëhi.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 «Asan ale yëɗanahnëryiɗëmina aỹi wasëwif w̃a fëlakawo do ñaɗëniho ndaw̃ëniha. Awa më rëkiɓu gë wasoɗaɗe mën w̃a lëcëɓuha, kaɓi njëtaɓuho ale kwëhnëk Rom ye.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Ñaɗëfuho yëtu bi soŋe ye ndëñanëniha wasëwif w̃a, awa umë yoɓuha Mbara Vëhitiŋ ntëw̃ hni hna.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Awa tëkatëɓuho pëlaniha kaɓi dënënëɗina sariya lëw̃ hni ỹa, ñoñ gena ile hoɗe ndaw̃ahni ma cëɗahni.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Ɓare takan pëƴayiɓu wasëwif wëryampo pëhwëtani soŋe ndaw̃ëniha. Umë yëɗanahnëryiɗëmina hara napëla mbiỹ, do njëtandanëɓuhëhni wasëwif w̃a ỹal hu hna tëfëka pëƴahnëni ile lavëkëhni g'umë ỹa.»
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Wasoɗaɗe w̃a umë njiryeryëniha Pol g'umëɗ fo gë Antipatëris gante ntehniniho ka.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Ga pacëk, mbokalehnëni gë kaŋ lëw̃ hni, tavënihëhni vëhwëhn wafahnac va fo tëkaryëniha hafo vëhni Felikës hna.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Ante tëkëni Sesare ŋa, vëhwëhn wafahnac va më njëɗaniha Felikës kayëte ŋa do njëɗahnëniha Pol.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Guverëner ỹa, ga karaŋëk kayëte ŋa, umë tëƴëka Pol bi avë resiỹo ỹëhne ye. Më ntëkwaka: «Avë Silisi yeɓu».
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 Awa Felikës më ntehnëka: «Nkwëryëɗëmi ge tëkini vële yelëku va.» Tac më ntehnëk kwëti Pol cery cankaf Eroɗ hna, do njëkande.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.