Atos 23

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Pol më ntaŋëkëhni Mbara Vëhitiŋ va do ntehnëhni: «Vëỹënta mën, gë hakili risah njasaryëɓu haryënkw W̃ënu ŋa do ñoñ gena ile hnirandeɓu hafo fac vë dol ỹi.»
1 E, pondo Paulo os olhos no conselho, disse: Varões irmãos, até ao dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Hnë wati rac asëna wasaɗëha asankaf a Ananiyas më ntehnëkëhni vële kakëniho Pol va: «Ɗafëryina w̃ës li!»
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Awa Pol më ntehnëk: «Wëjë ndafëɗ W̃ënu ŋa, wëjë ale w̃ëntëlëk gë mir le yerënik ỹi! Ntañaru ahitiŋo gante nësëk sariya ka, ɓare ntiɗu ile ŋwëỹëk sariya ỹa: ntehnëru ryafiwu.»
3 Então, Paulo lhe disse: Deus te ferirá, parede branqueada! Tu estás aqui assentado para julgar-me conforme a lei e, contra a lei, me mandas ferir?
4 Vële yeho ɗarël Pol va më ntehnëniha: «Njëtëru bi njew̃ëruha asëna wasaɗëha asankaf ava W̃ënu ŋa?»
4 E os que ali estavam disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Pol më ntëkwakëhni: «Vëỹënta mën, ƴëtaka asëna wasaɗëha sankaf ye. Toña ye, kerik kayëte W̃ën hna: “Ƴew̃ëɗilihahna ale ye asankaf ɓulunda hu ỹa.”»
5 E Paulo disse: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Pol njëtëko vële yeho Mbara Vëhitiŋ va fop vëryampo wasaduse yeho, vëỹëntaw̃ va wafarise. Soŋe umë ndekahnëko ɓulunda hna: «Vëỹënta mën, Farise yeɓu do wafarise ye warëm mën w̃a do soŋe ikwëtahn fu vësëm va mbëhnëɗëni hitiŋandeɓu.»
6 E Paulo, sabendo que uma parte era de saduceus, e outra, de fariseus, clamou no conselho: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseu! No tocante à esperança e ressurreição dos mortos sou julgado!
7 Ante nësëko watac ŋa, nkwajëla cankaf yeho yëbëlan wafarise w̃a gë wasaduse w̃a, do mbarëla ŋa pitëlëko nke wakore waki.
7 E, havendo dito isto, houve dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Koyëna nkeho kaɓi wasaduse w̃a vëhni lehnëko vësëm va vëvëhnëɗina, do wamëleka gë waƴine wayena, ɓare wafarise w̃a vëhni kwëtahnëniho watac fop.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Nkelehn sonko sankaf kore hna. Vëharaŋ sariya vëryampo hnë wafarise hna, matëniho conkëndëni ɗus, ndekandëni: «Ñoñ nulëfuhna ile ntëntëk aỹi asan. Koɗ nke mpëd mëleka ma iƴir hnësëhnëka.»
9 E originou-se um grande clamor; e, levantando-se os escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Nenhum mal achamos neste homem, e se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Sonko ỹa njakëko hafo Kumanda ỹa ntaka antë citëlëniha Pol fagant lëw̃ hni. Awa më ntehnëkëhni wasoɗaɗe walëw̃u w̃a canëniha Pol fagant lëw̃ hni mbokaryëniha gë kaŋ.
10 E, havendo grande dissensão, o tribuno, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a soldadesca, para que o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Ga mëɗëk, Ahwëhn a njiko vëhni Pol hna ntehna: «Antë ntaki! Seɗe mën yeru ani Yerusalem li, ayenëhno fëna Rom hna.»
11 E, na noite seguinte, apresentando-se-lhe o Senhor, disse: Paulo, tem ânimo! Porque, como de mim testificaste em Jerusalém, assim importa que testifiques também em Roma.
12 Ga pacëk wasëwif wëryampo më nkwëryëlëni; ntëkëni haryënkw W̃ën antë mbok tokëni do ceni hafo ndaw̃ëniha Pol.
12 Quando já era dia, alguns dos judeus fizeram uma conspiração e juraram dizendo que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Vële wëryëlëko watac va ntëbiniho vahnë wafëhw wahnah.
13 E eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração.
14 Më njini vësankaf vësëna wasaɗëha hna do gë vicër hna ntehnënihëhni: «Ntëkëɓun ɓokëɗilëfuhna rokëfu ma sefu iñë afo ryaw̃ëfuna Pol.
14 Estes foram ter com os principais dos sacerdotes e anciãos e disseram: Conjuramo-nos, sob pena de maldição, a nada provarmos até que matemos a Paulo.
15 Awa w̃uhnë, gwëryëlëryin gë Mbara Vëhitiŋ va, tëƴëryina tame Kumanda ỹi mbok njonëhniw̃una Pol, alehnuna ñaɗun afëcëtawu soŋe lëw̃u ỹa. Ge fuhnë ye pëhwëtaɓun ryaw̃ëfuna tëkahnind ani ỹa.»
15 Agora, pois, vós, com o conselho, rogai ao tribuno que vo-lo traga amanhã, como querendo saber mais alguma coisa de seus negócios, e, antes que chegue, estaremos prontos para o matar.
16 Ɓare aju acëru asëval Pol umë nkwëryëk ga nësëɗe watac. Awa, më njik kaŋ hna pëƴahna Pol.
16 E o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido acerca desta cilada, foi, e entrou na fortaleza, e o anunciou a Paulo.
17 Awa Pol më macëka asankaf wasoɗaɗe ryampo ntehna: «Ƴoryehna aŋi jar Kumanda hna kaɓi iñë hwëhn nafa ñaɗ paƴahna.»
17 E Paulo, chamando a si um dos centuriões, disse: Leva este jovem ao tribuno, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Arac më njoka jar ŋa gë Kumanda do ntehna: «Pol, ale sëɗika lehnëko yonëhniỹina aŋi jar; iñë ñaɗ pëƴaỹi.»
18 Tomando-o ele, pois, o levou ao tribuno e disse: O preso Paulo, chamando-me a si, me rogou que te trouxesse este jovem, que tem alguma coisa que dizer-te.
19 Kumanda ỹa më pëlaka jar ŋa vák ỹi canaryëka do tëƴa: «Ye ỹaɗu afëƴawo?»
19 E o tribuno, tomando- o pela mão e pondo-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que tens que me contar?
20 Jar ŋa më ntëkwaka: «Wasëwif w̃a nkwëryëlëni tëƴënihi ayonëhnihni Pol acahn Mbara Vëhitiŋ hna. Ntehnëɗëni ñaɗëni pëcëtani soŋe lëw̃u ỹa wapacëk.
20 E disse ele: Os judeus se concertaram rogar-te que amanhã leves Paulo ao conselho como tendo de inquirir dele mais alguma coisa ao certo.
21 Ɓare antë alëkwahni. Ntëbini vësan wafëhw wahnah vële fëhwëtak ndaw̃ëniha va. Ntëkëni ñoñ vërokëɗina, vëseɗina ge gena ndaw̃ëniha. Tame fop pëhwëtani; maw̃ëhu ŋa fo napëɗëni.»
21 Mas tu não os creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe andam armando ciladas, os quais se obrigaram, sob pena de maldição, a não comerem nem beberem até que o tenham morto; e já estão apercebidos, esperando de ti promessa.
22 Awa Kumanda ỹa më ntehnëka jar ŋa: «Antë afëƴahna wëla aryampo wante fëƴaruho ŋi.» Tac tavëlehna mboka.
22 Então, o tribuno despediu o jovem, mandando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Kumanda ỹa më macëkëhni taŋ wa-ofisiye waki walëw̃u do ntehnëhni: «Ɓarëpëryinëhni wasoɗaɗe wakeme waki, gë wasoɗaɗe wahwëhn wafahnac wafëhw mbëɗ gë wahi do gë wakeme waki vëhwëhn viw̃ëta. Pëhwëtani njini Sesare; kahnëta ŋa wëwati imbëɗ gë wahnah g'umëɗ ga ye.
23 E, chamando dois centuriões, lhes disse: Aprontai para as três horas da noite duzentos soldados, e setenta de cavalo, e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 Pëhwëtanëhnëryina Pol fëna wafahnac, ayowuna ƴam fo vëhni guverëner Felikës hna.»
24 e aparelhai cavalgaduras, para que, pondo nelas a Paulo, o levem salvo ao governador Félix.
25 Tac më kerëhnëka Guverëner ỹa aŋi kayëte:
25 E escreveu uma carta que continha isto:
26 «Asankaf alënah Felikës, ami, Këlod Lisiyas yaỹëryiɗëhi.
26 Cláudio Lísias a Félix, potentíssimo governador, saúde.
27 «Asan ale yëɗanahnëryiɗëmina aỹi wasëwif w̃a fëlakawo do ñaɗëniho ndaw̃ëniha. Awa më rëkiɓu gë wasoɗaɗe mën w̃a lëcëɓuha, kaɓi njëtaɓuho ale kwëhnëk Rom ye.
27 Este homem foi preso pelos judeus; e, estando já a ponto de ser morto por eles, sobrevim eu com a soldadesca e o livrei, informado de que era romano.
28 Ñaɗëfuho yëtu bi soŋe ye ndëñanëniha wasëwif w̃a, awa umë yoɓuha Mbara Vëhitiŋ ntëw̃ hni hna.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, o levei ao seu conselho.
29 Awa tëkatëɓuho pëlaniha kaɓi dënënëɗina sariya lëw̃ hni ỹa, ñoñ gena ile hoɗe ndaw̃ahni ma cëɗahni.
29 E achei que o acusavam de algumas questões da sua lei, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou de prisão.
30 Ɓare takan pëƴayiɓu wasëwif wëryampo pëhwëtani soŋe ndaw̃ëniha. Umë yëɗanahnëryiɗëmina hara napëla mbiỹ, do njëtandanëɓuhëhni wasëwif w̃a ỹal hu hna tëfëka pëƴahnëni ile lavëkëhni g'umë ỹa.»
30 E, sendo-me notificado que os judeus haviam de armar ciladas a esse homem, logo to enviei, mandando também aos acusadores que perante ti digam o que tiverem contra ele. Passa bem.
31 Wasoɗaɗe w̃a umë njiryeryëniha Pol g'umëɗ fo gë Antipatëris gante ntehniniho ka.
31 Tomando, pois, os soldados a Paulo, como lhes fora mandado, o trouxeram de noite a Antipátride.
32 Ga pacëk, mbokalehnëni gë kaŋ lëw̃ hni, tavënihëhni vëhwëhn wafahnac va fo tëkaryëniha hafo vëhni Felikës hna.
32 No dia seguinte, deixando aos de cavalo irem com ele, tornaram à fortaleza;
33 Ante tëkëni Sesare ŋa, vëhwëhn wafahnac va më njëɗaniha Felikës kayëte ŋa do njëɗahnëniha Pol.
33 os quais, logo que chegaram a Cesareia e entregaram a carta ao governador, lhe apresentaram Paulo.
34 Guverëner ỹa, ga karaŋëk kayëte ŋa, umë tëƴëka Pol bi avë resiỹo ỹëhne ye. Më ntëkwaka: «Avë Silisi yeɓu».
34 E o governador, lida a carta, perguntou de que província era; e, sabendo que era da Cilícia,
35 Awa Felikës më ntehnëka: «Nkwëryëɗëmi ge tëkini vële yelëku va.» Tac më ntehnëk kwëti Pol cery cankaf Eroɗ hna, do njëkande.
35 disse: Ouvir-te-ei quando também aqui vierem os teus acusadores. E mandou que o guardassem no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.