Atos 23

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Pol më ntaŋëkëhni Mbara Vëhitiŋ va do ntehnëhni: «Vëỹënta mën, gë hakili risah njasaryëɓu haryënkw W̃ënu ŋa do ñoñ gena ile hnirandeɓu hafo fac vë dol ỹi.»
1 Paulo, fixando os olhos no Sinédrio, disse: — Meus irmãos, tenho vivido até o dia de hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Hnë wati rac asëna wasaɗëha asankaf a Ananiyas më ntehnëkëhni vële kakëniho Pol va: «Ɗafëryina w̃ës li!»
2 Mas Ananias, o sumo sacerdote, mandou aos que estavam perto de Paulo que lhe batessem na boca.
3 Awa Pol më ntehnëk: «Wëjë ndafëɗ W̃ënu ŋa, wëjë ale w̃ëntëlëk gë mir le yerënik ỹi! Ntañaru ahitiŋo gante nësëk sariya ka, ɓare ntiɗu ile ŋwëỹëk sariya ỹa: ntehnëru ryafiwu.»
3 Então Paulo lhe disse: — Deus há de ferir você, parede branqueada! Você está aí sentado para me julgar de acordo com a Lei e, contra a Lei, ordena que eu seja agredido?
4 Vële yeho ɗarël Pol va më ntehnëniha: «Njëtëru bi njew̃ëruha asëna wasaɗëha asankaf ava W̃ënu ŋa?»
4 Os que estavam ali perguntaram a Paulo: — Você está insultando o sumo sacerdote de Deus?
5 Pol më ntëkwakëhni: «Vëỹënta mën, ƴëtaka asëna wasaɗëha sankaf ye. Toña ye, kerik kayëte W̃ën hna: “Ƴew̃ëɗilihahna ale ye asankaf ɓulunda hu ỹa.”»
5 Paulo respondeu: — Eu não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote. Porque está escrito: “Não fale mal de uma autoridade do seu povo.”
6 Pol njëtëko vële yeho Mbara Vëhitiŋ va fop vëryampo wasaduse yeho, vëỹëntaw̃ va wafarise. Soŋe umë ndekahnëko ɓulunda hna: «Vëỹënta mën, Farise yeɓu do wafarise ye warëm mën w̃a do soŋe ikwëtahn fu vësëm va mbëhnëɗëni hitiŋandeɓu.»
6 Como Paulo sabia que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: — Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Estou sendo julgado por causa da esperança e da ressurreição dos mortos!
7 Ante nësëko watac ŋa, nkwajëla cankaf yeho yëbëlan wafarise w̃a gë wasaduse w̃a, do mbarëla ŋa pitëlëko nke wakore waki.
7 Ditas estas palavras, começou uma grande discussão entre fariseus e saduceus, e o Sinédrio se dividiu.
8 Koyëna nkeho kaɓi wasaduse w̃a vëhni lehnëko vësëm va vëvëhnëɗina, do wamëleka gë waƴine wayena, ɓare wafarise w̃a vëhni kwëtahnëniho watac fop.
8 Pois os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito, ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Nkelehn sonko sankaf kore hna. Vëharaŋ sariya vëryampo hnë wafarise hna, matëniho conkëndëni ɗus, ndekandëni: «Ñoñ nulëfuhna ile ntëntëk aỹi asan. Koɗ nke mpëd mëleka ma iƴir hnësëhnëka.»
9 Houve, pois, muita gritaria no Sinédrio. E, levantando-se alguns escribas que eram do partido dos fariseus, discutiam, dizendo: — Não achamos neste homem mal algum. E se, de fato, algum espírito ou anjo falou com ele?
10 Sonko ỹa njakëko hafo Kumanda ỹa ntaka antë citëlëniha Pol fagant lëw̃ hni. Awa më ntehnëkëhni wasoɗaɗe walëw̃u w̃a canëniha Pol fagant lëw̃ hni mbokaryëniha gë kaŋ.
10 Como a discussão ficava cada vez mais intensa, o comandante, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Ga mëɗëk, Ahwëhn a njiko vëhni Pol hna ntehna: «Antë ntaki! Seɗe mën yeru ani Yerusalem li, ayenëhno fëna Rom hna.»
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado de Paulo, disse:
12 Ga pacëk wasëwif wëryampo më nkwëryëlëni; ntëkëni haryënkw W̃ën antë mbok tokëni do ceni hafo ndaw̃ëniha Pol.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Vële wëryëlëko watac va ntëbiniho vahnë wafëhw wahnah.
13 Eram mais de quarenta os que se envolveram nessa conspiração.
14 Më njini vësankaf vësëna wasaɗëha hna do gë vicër hna ntehnënihëhni: «Ntëkëɓun ɓokëɗilëfuhna rokëfu ma sefu iñë afo ryaw̃ëfuna Pol.
14 Estes foram falar com os principais sacerdotes e os anciãos e disseram: — Juramos, sob pena de maldição, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Awa w̃uhnë, gwëryëlëryin gë Mbara Vëhitiŋ va, tëƴëryina tame Kumanda ỹi mbok njonëhniw̃una Pol, alehnuna ñaɗun afëcëtawu soŋe lëw̃u ỹa. Ge fuhnë ye pëhwëtaɓun ryaw̃ëfuna tëkahnind ani ỹa.»
15 Por isso, agora, juntamente com o Sinédrio, mandem um recado ao comandante para que ele o apresente a vocês, sob o pretexto de que desejam investigar mais acuradamente o caso dele; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para matá-lo.
16 Ɓare aju acëru asëval Pol umë nkwëryëk ga nësëɗe watac. Awa, më njik kaŋ hna pëƴahna Pol.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a respeito da trama, foi, entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Awa Pol më macëka asankaf wasoɗaɗe ryampo ntehna: «Ƴoryehna aŋi jar Kumanda hna kaɓi iñë hwëhn nafa ñaɗ paƴahna.»
17 Então este, chamando um dos centuriões, disse: — Leve este rapaz ao comandante, porque tem algo a dizer.
18 Arac më njoka jar ŋa gë Kumanda do ntehna: «Pol, ale sëɗika lehnëko yonëhniỹina aŋi jar; iñë ñaɗ pëƴaỹi.»
18 O centurião levou o rapaz ao comandante e disse: — O prisioneiro Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse à sua presença este rapaz, pois tem algo a dizer ao senhor.
19 Kumanda ỹa më pëlaka jar ŋa vák ỹi canaryëka do tëƴa: «Ye ỹaɗu afëƴawo?»
19 O comandante pegou o rapaz pela mão e, levando-o para um lado, perguntou-lhe: — O que você tem para me dizer?
20 Jar ŋa më ntëkwaka: «Wasëwif w̃a nkwëryëlëni tëƴënihi ayonëhnihni Pol acahn Mbara Vëhitiŋ hna. Ntehnëɗëni ñaɗëni pëcëtani soŋe lëw̃u ỹa wapacëk.
20 Ele respondeu: — Os judeus decidiram pedir ao senhor que, amanhã, apresente Paulo ao Sinédrio, sob o pretexto de que desejam fazer uma investigação mais acurada a respeito dele.
21 Ɓare antë alëkwahni. Ntëbini vësan wafëhw wahnah vële fëhwëtak ndaw̃ëniha va. Ntëkëni ñoñ vërokëɗina, vëseɗina ge gena ndaw̃ëniha. Tame fop pëhwëtani; maw̃ëhu ŋa fo napëɗëni.»
21 Não se deixe persuadir, porque mais de quarenta deles armaram uma emboscada. Fizeram um pacto de, sob pena de maldição, não comer, nem beber, enquanto não matarem Paulo; e agora estão prontos, esperando que o senhor prometa atender o pedido deles.
22 Awa Kumanda ỹa më ntehnëka jar ŋa: «Antë afëƴahna wëla aryampo wante fëƴaruho ŋi.» Tac tavëlehna mboka.
22 Então o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que não dissesse a ninguém ter lhe trazido estas informações.
23 Kumanda ỹa më macëkëhni taŋ wa-ofisiye waki walëw̃u do ntehnëhni: «Ɓarëpëryinëhni wasoɗaɗe wakeme waki, gë wasoɗaɗe wahwëhn wafahnac wafëhw mbëɗ gë wahi do gë wakeme waki vëhwëhn viw̃ëta. Pëhwëtani njini Sesare; kahnëta ŋa wëwati imbëɗ gë wahnah g'umëɗ ga ye.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: — Tenham de prontidão duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem até Cesareia a partir das nove horas da noite.
24 Pëhwëtanëhnëryina Pol fëna wafahnac, ayowuna ƴam fo vëhni guverëner Felikës hna.»
24 Preparem também animais para fazer Paulo montar e levem-no com segurança ao governador Félix.
25 Tac më kerëhnëka Guverëner ỹa aŋi kayëte:
25 O comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 «Asankaf alënah Felikës, ami, Këlod Lisiyas yaỹëryiɗëhi.
26 “Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 «Asan ale yëɗanahnëryiɗëmina aỹi wasëwif w̃a fëlakawo do ñaɗëniho ndaw̃ëniha. Awa më rëkiɓu gë wasoɗaɗe mën w̃a lëcëɓuha, kaɓi njëtaɓuho ale kwëhnëk Rom ye.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Ñaɗëfuho yëtu bi soŋe ye ndëñanëniha wasëwif w̃a, awa umë yoɓuha Mbara Vëhitiŋ ntëw̃ hni hna.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, levei-o ao Sinédrio deles.
29 Awa tëkatëɓuho pëlaniha kaɓi dënënëɗina sariya lëw̃ hni ỹa, ñoñ gena ile hoɗe ndaw̃ahni ma cëɗahni.
29 Descobri que ele era acusado de coisas referentes à lei que os rege, mas nada que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Ɓare takan pëƴayiɓu wasëwif wëryampo pëhwëtani soŋe ndaw̃ëniha. Umë yëɗanahnëryiɗëmina hara napëla mbiỹ, do njëtandanëɓuhëhni wasëwif w̃a ỹal hu hna tëfëka pëƴahnëni ile lavëkëhni g'umë ỹa.»
30 Sendo eu informado de que ia haver uma emboscada contra o homem, tratei de enviá-lo imediatamente ao senhor, intimando também os acusadores a irem dizer, na sua presença, o que eles têm contra ele. Passe bem.”
31 Wasoɗaɗe w̃a umë njiryeryëniha Pol g'umëɗ fo gë Antipatëris gante ntehniniho ka.
31 Então os soldados, conforme lhes foi ordenado, pegaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride.
32 Ga pacëk, mbokalehnëni gë kaŋ lëw̃ hni, tavënihëhni vëhwëhn wafahnac va fo tëkaryëniha hafo vëhni Felikës hna.
32 No dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado os cavaleiros encarregados de seguir viagem com ele.
33 Ante tëkëni Sesare ŋa, vëhwëhn wafahnac va më njëɗaniha Felikës kayëte ŋa do njëɗahnëniha Pol.
33 Quando estes chegaram a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Guverëner ỹa, ga karaŋëk kayëte ŋa, umë tëƴëka Pol bi avë resiỹo ỹëhne ye. Më ntëkwaka: «Avë Silisi yeɓu».
34 Lida a carta, o governador perguntou de que província Paulo era. E, quando soube que era da Cilícia,
35 Awa Felikës më ntehnëka: «Nkwëryëɗëmi ge tëkini vële yelëku va.» Tac më ntehnëk kwëti Pol cery cankaf Eroɗ hna, do njëkande.
35 disse: — Ouvirei você quando chegarem os seus acusadores. E mandou que ele ficasse preso no Pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.