Atos 22
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARA
1 «Vëỹënta mën, nëparyin wanës wante ỹaɗëfu hnësu tame ayëtahnu dila iñë w̃eh.»
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Ga nkwëryëni Pol wanës wadëw̃ hni ŋa nësëndëhëhni, ndemëhnaniho ntëbi nte njelakëhniwo ŋa. Më ntehnëkëhni:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 «Sëwif yeɓu. Tarës hnagiɓu Silisi hna, ɓare Yerusalem li naỹëɓu. Gamaliyel yeho aharaŋ mën a. Karaŋëkowo afo yëtu ɗus sariya le njëɗakëhniwo W̃ënu ŋa vacërakëlo fu va do kahnëndaɓuho soŋe W̃ënu ŋa had gante nkerun w̃uhnë fop dol ki.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Mbërehnëɓuhëhniwo vahnë vële rëfëɗëho aŋi Nkaw̃ Ahwëhn va hafo ryaw̃ëw̃ëhni. Pëlayehnëɓuhëhni vësan gë vësëval do sëɗehnëw̃ëhni kaso hna.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Asëna wasaɗëha asankaf aỹi gë fop kore vëvë haryënkw vi koɗëni nkenëhnëniho seɗe. Kerëhnënihowo vëkayëte yinenëhnëw̃ëhni vëỹënta fu wasëwif wale lëɗëk Damas do njiɓuho fëlajëw̃ëhni vële rëfëɗëho Nkaw̃ Ahwëhn va ỹabiw̃ëhni, w̃ënceryiw̃ëhni Yerusalem li soŋe kwëɗini vëhni fop.»
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 «Ante njiɗëfuho do tëhaɓuho Damas ŋa, lav a nkëhnëko tëk nkaf li, matëlehni taŋ humpen hucankaf g'ambin njij cëpo penëlehno.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Yolehnu nkal hna, wëryëlehnu kopa ga macëɗëho: “Sol, Sol!” do më tëƴëko: “Soŋe ye vërehnëɗuho?”
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 «Më rëƴëɓuha: “Ahwëhn, mo yeru?”
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Vële rëfëlëɓunëho va nuniho humpen ha, ɓare wawëryëlohna kopa le hnësëhnëɗëhowo ỹa.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 «Më rëƴëɓuha: “Ahwëhn ye rëfëko liwu?”
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Ɓare golëw̃ohna hnundu: humpen hutac mëpënëkowo. Awa vërëfal mën va më pëlaniho vák ỹi kahëniho hafo rëkëfu Damas hna.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 «Ale w̃acik Ananiyas yeho hnam. Asan arac ntakëɗëhawo gë W̃ënu ŋa do Sariya Moyis ỹa tëfëɗëho. Ipërëna dëw̃u fo nësëɗëniho wasëwif wale lëɗëko hnam va fop.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Umë njijëk tëkatëko, kahnëk ɗarël mën do ntehno: “Aỹënta mën, Sol, ɓokary ahnund!” Wati rac dënk hnulehnëw̃a Ananiyas hafo pac.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 «Awa më ntehnëko: “W̃ën warëm fu ŋa mbiỹëk ga tëhnaki soŋe njëtëndani ile ñaɗ ỹa, ahnuhahna ale satëk a do awëryahnënd kopa lëw̃u ỹa.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Seɗe lëw̃u ỹa yeɗu haryënkw vahnë hna fop, soŋe afëƴahnëhni ile hnuru do wëryëru.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Tame, ye hnapëɗu? Matëry, ahwëtahna Ahwëhn a, diry ayaryi do afacëni wameh hu ŋa.”
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 «Tac, umë vokajëɓu Yerusalem li. Fac ryampo, ante njëfaɗëfuho Cery W̃ën Cankaf hna, më hnuɓuha Ahwëhn a hn'ikaryëtahn.
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Më ntehnëko: “Cahnëry ñap Yerusalem li, kaɓi vële lëɗëk hn'ani vi vëw̃aw̃ëɗina wante hnësëɗu soŋe mën ŋi.”
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 «Umë lëkwaɓuha: “Ɓare Ahwëhn, njëtëni njiɗëfuho caliŋa-wo-caliŋa soŋe sëɗehnëw̃ëhni do ryafehnëw̃ëhni vële hwëtahnëkino va.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Do ante ndaw̃ëɗeho seɗe lëw̃ hu ŋa, Ecen, hnam nkentiɓuho ami dënk. Caŋahnëkowo rac do ami yëkaɗëwo vëỹi vële ryaw̃ëɗëhawo gë wëraka va.”
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 «Awa Ahwëhn a më ntehnëko: “Ƴiry, kaɓi cañëtëɗëmi ŋaw̃ët, hnë vële wok vëyena wasëwif!”»
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Kore ỹa nëpaɗënihawo Pol hafo ante nësëko watac ŋa. Tac pëgwëlehnëni ndekandëni: «Dihëtëryina ɗuniỹa li aỹi asan! Ɗaw̃ëryina! Tëfëlahna nkonti ɗuniỹa li!»
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Ŋañënaniho, do citëni viỹi vilëw̃ hni va, ntoŋëndëni nkal iŋa.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Awa asankaf wasoɗaɗe ỹa më ntehnëkëhni: «Ɗënëryina Pol kaŋ hna do alampuna, nësahn forosima; ñaɗëfu yëtu bi soŋe ye ndekaɗëni ɓulunda ỹi aki soŋe lëw̃u.»
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Ante ñabëɗeho ŋa, Pol tëƴëkawo asankaf wasoɗaɗe ale yeho hnam ỹa: «Koɗun bi alampuna ale kwëhnëk Rom ale worun kitiŋëluhna ten?»
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Asankaf wasoɗaɗe ỹa, ga nkwëryëk watac, më njik pëƴaka kumanda ỹa: «Njëtëru bi ile ỹaɗu ali ỹa? Aỹi asan ale kwëhnëk Rom ye.»
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Kumanda ỹa njilehn taŋ vëhni Pol hna do tëƴa: «Pëƴarye, paryi bi ale kwëhnëk Rom yeru?»
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Kumanda ỹa më ntehnëka: «Ami cosahnëɓu yaɓah yehahnu ale kwëhnëk Rom.»
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Vële ỹaɗëho ntampëniha Pol nësahn va tavëlehnëniha taŋ. Kumanda ỹa ntakëkawo ɗus ante njëtëko ale kwëhnëk Rom ñabehnëk gë vankënca.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Pacënd tuŋ, Kumanda ỹa ñaɗëho njët facëk soŋe wante ntehnëɗëniha Pol wasëwif ŋi. Awa, më pëtehnëka do macehnëhni vësankaf vësëna wasaɗëha va do gë Mbara Vëhitiŋ va fop, tac canehna tase vahnë fop.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.