Atos 22

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 «Vëỹënta mën, nëparyin wanës wante ỹaɗëfu hnësu tame ayëtahnu dila iñë w̃eh.»
1 Homens, irmàos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós
2 Ga nkwëryëni Pol wanës wadëw̃ hni ŋa nësëndëhëhni, ndemëhnaniho ntëbi nte njelakëhniwo ŋa. Më ntehnëkëhni:
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram). E disse:
3 «Sëwif yeɓu. Tarës hnagiɓu Silisi hna, ɓare Yerusalem li naỹëɓu. Gamaliyel yeho aharaŋ mën a. Karaŋëkowo afo yëtu ɗus sariya le njëɗakëhniwo W̃ënu ŋa vacërakëlo fu va do kahnëndaɓuho soŋe W̃ënu ŋa had gante nkerun w̃uhnë fop dol ki.
3 Quanto a mim, sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, e nesta cidade criado aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zelador de Deus, como todos vós hoje sois.
4 Mbërehnëɓuhëhniwo vahnë vële rëfëɗëho aŋi Nkaw̃ Ahwëhn va hafo ryaw̃ëw̃ëhni. Pëlayehnëɓuhëhni vësan gë vësëval do sëɗehnëw̃ëhni kaso hna.
4 E persegui este caminho até à morte, prendendo, e pondo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Asëna wasaɗëha asankaf aỹi gë fop kore vëvë haryënkw vi koɗëni nkenëhnëniho seɗe. Kerëhnënihowo vëkayëte yinenëhnëw̃ëhni vëỹënta fu wasëwif wale lëɗëk Damas do njiɓuho fëlajëw̃ëhni vële rëfëɗëho Nkaw̃ Ahwëhn va ỹabiw̃ëhni, w̃ënceryiw̃ëhni Yerusalem li soŋe kwëɗini vëhni fop.»
5 Como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos. E, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer maniatados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 «Ante njiɗëfuho do tëhaɓuho Damas ŋa, lav a nkëhnëko tëk nkaf li, matëlehni taŋ humpen hucankaf g'ambin njij cëpo penëlehno.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho, e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 Yolehnu nkal hna, wëryëlehnu kopa ga macëɗëho: “Sol, Sol!” do më tëƴëko: “Soŋe ye vërehnëɗuho?”
7 E caí por terra, e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 «Më rëƴëɓuha: “Ahwëhn, mo yeru?”
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus Nazareno, a quem tu persegues.
9 Vële rëfëlëɓunëho va nuniho humpen ha, ɓare wawëryëlohna kopa le hnësëhnëɗëhowo ỹa.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito, mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 «Më rëƴëɓuha: “Ahwëhn ye rëfëko liwu?”
10 Então disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te, e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Ɓare golëw̃ohna hnundu: humpen hutac mëpënëkowo. Awa vërëfal mën va më pëlaniho vák ỹi kahëniho hafo rëkëfu Damas hna.
11 E, como eu não via, por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo, e cheguei a Damasco.
12 «Ale w̃acik Ananiyas yeho hnam. Asan arac ntakëɗëhawo gë W̃ënu ŋa do Sariya Moyis ỹa tëfëɗëho. Ipërëna dëw̃u fo nësëɗëniho wasëwif wale lëɗëko hnam va fop.
12 E um certo Ananias, homem piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Umë njijëk tëkatëko, kahnëk ɗarël mën do ntehno: “Aỹënta mën, Sol, ɓokary ahnund!” Wati rac dënk hnulehnëw̃a Ananiyas hafo pac.
13 Vindo ter comigo, e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 «Awa më ntehnëko: “W̃ën warëm fu ŋa mbiỹëk ga tëhnaki soŋe njëtëndani ile ñaɗ ỹa, ahnuhahna ale satëk a do awëryahnënd kopa lëw̃u ỹa.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo e ouças a voz da sua boca.
15 Seɗe lëw̃u ỹa yeɗu haryënkw vahnë hna fop, soŋe afëƴahnëhni ile hnuru do wëryëru.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Tame, ye hnapëɗu? Matëry, ahwëtahna Ahwëhn a, diry ayaryi do afacëni wameh hu ŋa.”
16 E agora por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 «Tac, umë vokajëɓu Yerusalem li. Fac ryampo, ante njëfaɗëfuho Cery W̃ën Cankaf hna, më hnuɓuha Ahwëhn a hn'ikaryëtahn.
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 Më ntehnëko: “Cahnëry ñap Yerusalem li, kaɓi vële lëɗëk hn'ani vi vëw̃aw̃ëɗina wante hnësëɗu soŋe mën ŋi.”
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 «Umë lëkwaɓuha: “Ɓare Ahwëhn, njëtëni njiɗëfuho caliŋa-wo-caliŋa soŋe sëɗehnëw̃ëhni do ryafehnëw̃ëhni vële hwëtahnëkino va.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Do ante ndaw̃ëɗeho seɗe lëw̃ hu ŋa, Ecen, hnam nkentiɓuho ami dënk. Caŋahnëkowo rac do ami yëkaɗëwo vëỹi vële ryaw̃ëɗëhawo gë wëraka va.”
20 E quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as capas dos que o matavam.
21 «Awa Ahwëhn a më ntehnëko: “Ƴiry, kaɓi cañëtëɗëmi ŋaw̃ët, hnë vële wok vëyena wasëwif!”»
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Kore ỹa nëpaɗënihawo Pol hafo ante nësëko watac ŋa. Tac pëgwëlehnëni ndekandëni: «Dihëtëryina ɗuniỹa li aỹi asan! Ɗaw̃ëryina! Tëfëlahna nkonti ɗuniỹa li!»
22 E ouviram-no até esta palavra, e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva.
23 Ŋañënaniho, do citëni viỹi vilëw̃ hni va, ntoŋëndëni nkal iŋa.
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 Awa asankaf wasoɗaɗe ỹa më ntehnëkëhni: «Ɗënëryina Pol kaŋ hna do alampuna, nësahn forosima; ñaɗëfu yëtu bi soŋe ye ndekaɗëni ɓulunda ỹi aki soŋe lëw̃u.»
24 O tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Ante ñabëɗeho ŋa, Pol tëƴëkawo asankaf wasoɗaɗe ale yeho hnam ỹa: «Koɗun bi alampuna ale kwëhnëk Rom ale worun kitiŋëluhna ten?»
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Asankaf wasoɗaɗe ỹa, ga nkwëryëk watac, më njik pëƴaka kumanda ỹa: «Njëtëru bi ile ỹaɗu ali ỹa? Aỹi asan ale kwëhnëk Rom ye.»
26 E, ouvindo isto, o centurião foi, e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Kumanda ỹa njilehn taŋ vëhni Pol hna do tëƴa: «Pëƴarye, paryi bi ale kwëhnëk Rom yeru?»
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 Kumanda ỹa më ntehnëka: «Ami cosahnëɓu yaɓah yehahnu ale kwëhnëk Rom.»
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Vële ỹaɗëho ntampëniha Pol nësahn va tavëlehnëniha taŋ. Kumanda ỹa ntakëkawo ɗus ante njëtëko ale kwëhnëk Rom ñabehnëk gë vankënca.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 Pacënd tuŋ, Kumanda ỹa ñaɗëho njët facëk soŋe wante ntehnëɗëniha Pol wasëwif ŋi. Awa, më pëtehnëka do macehnëhni vësankaf vësëna wasaɗëha va do gë Mbara Vëhitiŋ va fop, tac canehna tase vahnë fop.
30 E no dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou vir o principais dos sacerdotes, e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.