Atos 22

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 «Vëỹënta mën, nëparyin wanës wante ỹaɗëfu hnësu tame ayëtahnu dila iñë w̃eh.»
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Ga nkwëryëni Pol wanës wadëw̃ hni ŋa nësëndëhëhni, ndemëhnaniho ntëbi nte njelakëhniwo ŋa. Më ntehnëkëhni:
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 «Sëwif yeɓu. Tarës hnagiɓu Silisi hna, ɓare Yerusalem li naỹëɓu. Gamaliyel yeho aharaŋ mën a. Karaŋëkowo afo yëtu ɗus sariya le njëɗakëhniwo W̃ënu ŋa vacërakëlo fu va do kahnëndaɓuho soŋe W̃ënu ŋa had gante nkerun w̃uhnë fop dol ki.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 Mbërehnëɓuhëhniwo vahnë vële rëfëɗëho aŋi Nkaw̃ Ahwëhn va hafo ryaw̃ëw̃ëhni. Pëlayehnëɓuhëhni vësan gë vësëval do sëɗehnëw̃ëhni kaso hna.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 Asëna wasaɗëha asankaf aỹi gë fop kore vëvë haryënkw vi koɗëni nkenëhnëniho seɗe. Kerëhnënihowo vëkayëte yinenëhnëw̃ëhni vëỹënta fu wasëwif wale lëɗëk Damas do njiɓuho fëlajëw̃ëhni vële rëfëɗëho Nkaw̃ Ahwëhn va ỹabiw̃ëhni, w̃ënceryiw̃ëhni Yerusalem li soŋe kwëɗini vëhni fop.»
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 «Ante njiɗëfuho do tëhaɓuho Damas ŋa, lav a nkëhnëko tëk nkaf li, matëlehni taŋ humpen hucankaf g'ambin njij cëpo penëlehno.
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 Yolehnu nkal hna, wëryëlehnu kopa ga macëɗëho: “Sol, Sol!” do më tëƴëko: “Soŋe ye vërehnëɗuho?”
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 «Më rëƴëɓuha: “Ahwëhn, mo yeru?”
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 Vële rëfëlëɓunëho va nuniho humpen ha, ɓare wawëryëlohna kopa le hnësëhnëɗëhowo ỹa.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 «Më rëƴëɓuha: “Ahwëhn ye rëfëko liwu?”
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Ɓare golëw̃ohna hnundu: humpen hutac mëpënëkowo. Awa vërëfal mën va më pëlaniho vák ỹi kahëniho hafo rëkëfu Damas hna.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 «Ale w̃acik Ananiyas yeho hnam. Asan arac ntakëɗëhawo gë W̃ënu ŋa do Sariya Moyis ỹa tëfëɗëho. Ipërëna dëw̃u fo nësëɗëniho wasëwif wale lëɗëko hnam va fop.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Umë njijëk tëkatëko, kahnëk ɗarël mën do ntehno: “Aỹënta mën, Sol, ɓokary ahnund!” Wati rac dënk hnulehnëw̃a Ananiyas hafo pac.
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 «Awa më ntehnëko: “W̃ën warëm fu ŋa mbiỹëk ga tëhnaki soŋe njëtëndani ile ñaɗ ỹa, ahnuhahna ale satëk a do awëryahnënd kopa lëw̃u ỹa.
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 Seɗe lëw̃u ỹa yeɗu haryënkw vahnë hna fop, soŋe afëƴahnëhni ile hnuru do wëryëru.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Tame, ye hnapëɗu? Matëry, ahwëtahna Ahwëhn a, diry ayaryi do afacëni wameh hu ŋa.”
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 «Tac, umë vokajëɓu Yerusalem li. Fac ryampo, ante njëfaɗëfuho Cery W̃ën Cankaf hna, më hnuɓuha Ahwëhn a hn'ikaryëtahn.
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 Më ntehnëko: “Cahnëry ñap Yerusalem li, kaɓi vële lëɗëk hn'ani vi vëw̃aw̃ëɗina wante hnësëɗu soŋe mën ŋi.”
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 «Umë lëkwaɓuha: “Ɓare Ahwëhn, njëtëni njiɗëfuho caliŋa-wo-caliŋa soŋe sëɗehnëw̃ëhni do ryafehnëw̃ëhni vële hwëtahnëkino va.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 Do ante ndaw̃ëɗeho seɗe lëw̃ hu ŋa, Ecen, hnam nkentiɓuho ami dënk. Caŋahnëkowo rac do ami yëkaɗëwo vëỹi vële ryaw̃ëɗëhawo gë wëraka va.”
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 «Awa Ahwëhn a më ntehnëko: “Ƴiry, kaɓi cañëtëɗëmi ŋaw̃ët, hnë vële wok vëyena wasëwif!”»
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Kore ỹa nëpaɗënihawo Pol hafo ante nësëko watac ŋa. Tac pëgwëlehnëni ndekandëni: «Dihëtëryina ɗuniỹa li aỹi asan! Ɗaw̃ëryina! Tëfëlahna nkonti ɗuniỹa li!»
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 Ŋañënaniho, do citëni viỹi vilëw̃ hni va, ntoŋëndëni nkal iŋa.
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 Awa asankaf wasoɗaɗe ỹa më ntehnëkëhni: «Ɗënëryina Pol kaŋ hna do alampuna, nësahn forosima; ñaɗëfu yëtu bi soŋe ye ndekaɗëni ɓulunda ỹi aki soŋe lëw̃u.»
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Ante ñabëɗeho ŋa, Pol tëƴëkawo asankaf wasoɗaɗe ale yeho hnam ỹa: «Koɗun bi alampuna ale kwëhnëk Rom ale worun kitiŋëluhna ten?»
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 Asankaf wasoɗaɗe ỹa, ga nkwëryëk watac, më njik pëƴaka kumanda ỹa: «Njëtëru bi ile ỹaɗu ali ỹa? Aỹi asan ale kwëhnëk Rom ye.»
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 Kumanda ỹa njilehn taŋ vëhni Pol hna do tëƴa: «Pëƴarye, paryi bi ale kwëhnëk Rom yeru?»
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 Kumanda ỹa më ntehnëka: «Ami cosahnëɓu yaɓah yehahnu ale kwëhnëk Rom.»
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Vële ỹaɗëho ntampëniha Pol nësahn va tavëlehnëniha taŋ. Kumanda ỹa ntakëkawo ɗus ante njëtëko ale kwëhnëk Rom ñabehnëk gë vankënca.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Pacënd tuŋ, Kumanda ỹa ñaɗëho njët facëk soŋe wante ntehnëɗëniha Pol wasëwif ŋi. Awa, më pëtehnëka do macehnëhni vësankaf vësëna wasaɗëha va do gë Mbara Vëhitiŋ va fop, tac canehna tase vahnë fop.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.