Atos 21

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Pitëlëɓunëho gë vële hwëtahnëk vëvë Efes va haƴëlehnëfu sisikulu satënafu Kos; ga pacëk rëkëlehnëfu Rod, tac hafo Patara.
1 Depois de nos separarmos dele, embarcamos e fomos em direção a Cós, e no dia seguinte a Rodes e dali a Pátara.
2 Wati nte cëlëɓunëho hnam ŋa, tëkatëɓunëhawo sisikulu le yiɗëho Fenisi. Haƴëlehnëfu rac yifu.
2 Encontramos aí um navio que ia partir para a Fenícia. Entramos e seguimos viagem.
3 Umë hnuɓun Tinti Sipër ŋa ŋaw̃ët g'irahahn, ryëcëlehnëfu rëfëfu gë cape Siri, rëkëlehnëfu Tir; hnam tëfëkawo cëlëndi ile ndiɓëko sisikulu ỹa.
3 Quando estávamos à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, continuamos rumo à Síria e aportamos em Tiro, onde o navio devia ser descarregado.
4 Tëkatëɓunëhëhniwo hnam vële hwëtahnëk do umë ỹëw̃ëɓun wafac imbëɗ gë wahi gë vëhni. Iƴir Ipacah iŋa hnësehnëkëhniwo vahnë vërac; më ntehnëniha Pol antë nji Yerusalem.
4 Como achássemos uns discípulos, detivemo-nos com eles por sete dias. Eles, sob a inspiração do Espírito, aconselhavam Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Ɓare pund tuŋ wafac imbëɗ gë wahi warac, ryëcalëlehnëfu nkaw̃ ntëw̃ fu ŋa. Vëhni fop, vësan gë vësëval gë vutah, më ntapëhnanihëfu hafo sahnëfu nkol ŋa. Tac më ryëkwëhnëɓun tëfary wov hna yëfafuna W̃ënu ŋa.
5 Mas, passados que foram esses dias, partimos e seguimos a nossa viagem. Todos eles com suas mulheres e filhos acompanharam-nos até fora da cidade. Ajoelhados na praia, fizemos a nossa oração.
6 Ante koyalëɓun ŋa, më haƴëɓun sisikulu hna do vële hwëtahnëk va mbokalehnëni gë ỹal hni.
6 Despedimo-nos então e embarcamos, enquanto eles voltaram para suas casas.
7 Ga mbokëɓun w̃atëfu Tir hna gë sisikulu ỹa yilehnëfu Pëtolemayis, ỹaỹëfuni vëỹënta fu va hn'inaw̃ tac lifu fac ryampo gë vëhni.
7 Navegando, fomos de Tiro a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Ga pacëk ryëcalëlehnëfu rëkëfu inaw̃ Sesare hna, sëlëfu tere Filip, hnë ale haraŋëɗëhëhniwo vahnë wanës W̃ën hna, umë yentiko hnë vësan mbëɗ gë vëhi vële rëhnayiko Yerusalem va.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e, entrando na casa de Filipe, o Evangelista, que era um dos sete {diáconos}, ficamos com ele.
9 Kwëhnakëhniwo vëryag vëhnah vële woko vëỹëlina. Pëƴahnëɗëniho wante nësëhnëɗëhëhniwo W̃ënu ŋa had wakila.
9 Tinha quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Wafac wayaɓah liɓunëho hnam tëket asan ale w̃aciko Agabus, mati Yuɗe. Umë fëna had kila pëƴahnëɗëho ile nësëhnëɗëhawo W̃ënu ŋa.
10 Já estávamos aí fazia alguns dias, quando chegou da Judéia um profeta, chamado Ágabo.
11 Umë njijëk hn'ile nkeɓun hna, nuf ryil Pol ỹa ñëba wapary ŋi gë wëɓák ŋi do ntehn: «Wëlin ile ntehnëk Iƴir Ipacah iŋa: “Asan ale hwëhnëk iỹi ryil ỹa, aki ñabëɗëniha wasëwif w̃a Yerusalem hna, tac njëɗahnëniha hnë vële wok vëyena wasëwif.”»
11 Veio ter conosco, tomou o cinto de Paulo e, amarrando-se com ele pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: assim os judeus em Jerusalém ligarão o homem a quem pertence este cinto e o entregarão às mãos dos pagãos.
12 Ante nkwëryëɓunëho watac, fuhnë gë vële yeɓunëho hnam va, më hëlaɓunëha Pol antë nji Yerusalem.
12 A estas palavras, nós e os fiéis que eram daquele lugar, rogamos-lhe que não subisse a Jerusalém.
13 Ɓare umë ntëkwakëfu: «Soŋe ye hoɗun do yëkëlehnëɗun awoyehnuno? Ami, pëhwëtaɓu ỹabiwu, do sëmu Yerusalem hna soŋe Ahwëhn a Yesu.»
13 Paulo, porém, respondeu: Por que chorais e me magoais o coração? Pois eu estou pronto não só a ser preso, mas também a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Kaɓi koɗilëfuhna woyehnëfuhna më ravëɓunëha do lehnëfu: «Awa araɓi iña Ahwëhn a ntiya.»
14 Como não pudéssemos persuadi-lo, desistimos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Ga ntiɓun wafac hnam, më fëhwëtaɓun hahnëtalehnëfu yifu Yerusalem.
15 Depois desses dias, terminados os preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Vahnë vële hwëtahnëk vëvë inaw̃ Sesare va më ntapëhnanihëfu. Hnë ale w̃acik Mënason avë Sipër njonihëfuno, ỹaluhna tëfëkawo sëlëfu. Asan arac, gë vële ryënkwëko kwëtahnëniha Ahwëhn va nkentiko.
16 Foram também conosco alguns dos discípulos de Cesaréia, que nos levaram à casa de Menason de Chipre, um antigo discípulo em cuja casa nos devíamos hospedar.
17 Ante tëkëɓunëho Yerusalem ŋa vëỹënta fu va kacanihëfuno g'uhnatah.
17 À nossa chegada em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Ga pacëk, Pol gë fuhnë më yiɓun vëhni Sak hna. Hnam mbarëniho fop vëvë haryënkw cery sali va.
18 No dia seguinte, Paulo dirigiu-se conosco à casa de Tiago, onde todos os anciãos se reuniram.
19 Pol nkaỹëkëhniwo umë tëfëtanëkëhni fop, ryampo ryampo, ile ntiko W̃ënu ŋa hnë ɗoku lëw̃u vële wok vëyena wasëwif hna.
19 Tendo-os saudado, contou-lhes uma por uma todas as coisas que Deus fizera entre os pagãos por seu ministério.
20 Vëvë haryënkw va ga nkwëryëni watac, umë njëw̃ëɗëni icëmb W̃ënu ŋa do ntehnëndëniha Pol: «Aỹënta fu, nuru wasëwif wayaɓah kwëtahnëniha Yesu do g'ucatah tëfëɗëni Sariya Moyis ỹa.
20 Ouvindo isso, glorificaram a Deus e disseram a Paulo: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus abraçaram a fé sem abandonar seu zelo pela lei.
21 Wëlin wade hnësëɗe soŋe lëw̃ hu ỹa: karaŋëɗuhëhni fop wasëwif wale lëɗëk hnë vële wok vëyena wasëwif hna, soŋe tavëni Sariya Moyis ỹa do antë kácehnënihëhni vutah hni va do antë mbok tëfëni namu wasëwif w̃a.
21 Eles têm ouvido dizer de ti que ensinas os judeus, que vivem entre os gentios, a deixarem Moisés, dizendo que não devem circuncidar os seus filhos nem observar os costumes {mosaicos}.
22 Awa ye rëfëka ntiyin? Pacëk njëtaɗëni njijëru ani.
22 Que se há de fazer? Sem dúvida, saberão de tua chegada.
23 Soŋe umë, diry ile lehnëɗeru ỹa. Vësan vëhnah yentik gë fuhnë, kwëryëhnëniha W̃ënu ŋa iñë.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer. Temos aqui quatro homens que têm um voto.
24 Ƴoryihni, afacënaju do asosahn soŋe kwëtëla ntëw̃ hni ŋa. Tac, ndirini vankaf va had dahëse puhnani kwëtëla tac. Koyëna vahnë va fop nuɗëni wante hnësëɗe soŋe hu ŋa wamër fo ye, do nkoru ahwëtahn, wëjë dënk, Sariya Moyis ỹa.
24 Toma-os contigo, faze com eles os ritos da purificação e paga por eles {a oferta obrigatória} para que rapem a cabeça. Então todos saberão que é falso quanto de ti ouviram, mas que também tu guardas a lei.
25 Ɓare soŋe vële wok vëyena wasëwif do hwëtahnëk va kerëhnëɓunëhëhni, fëƴafuni wanës wante hahnëndëɓun ŋa: Tëfëlahna tokëni faỹar saɗëha, wasat, do fëna faỹar ile wok kácina soŋe cahna sat ỹa, do asan g'asëval ntë ndakëni ge vëỹëlëlëna.»
25 Mas a respeito dos que creram dentre os gentios, já escrevemos, ordenando que se abstenham do que for sacrificado aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da fornicação.
26 Ga pacëk Pol më njokëhni vësan vërac njini soŋe pacënajëni vëhni fop. Hnë wati rac më tënkëni selele Cery W̃ën Cankaf hna, pëƴahnëni fac le puhand pacëna ŋa, gë fac le cënanëhnande saɗëha ale-wo-le hnë vëhni ỹa.
26 Então Paulo acompanhou aqueles homens no dia seguinte e, purificando-se com eles, entrou no templo e fez aí uma declaração do termo do voto, findo o qual se devia oferecer um sacrifício a favor de cada um deles.
27 Ante ñaɗëho pu wafac imbëɗ gë wahi wale sënande saɗëha pacëna ŋa, wasëwif wale w̃atiko hnë resiỹo Asi më nuniha Pol Cery W̃ën Cankaf hna. Umë ntavëndanënihëhni kore ỹa fop pëlalehnëniha,
27 Ao fim dos sete dias, os judeus, vindos da Ásia, viram Paulo no templo e amotinaram todo o povo. Lançando-lhe as mãos,
28 ndekatëndëni: «Vëva Isërayel! Ɗemaryinëfu! Wëliho ale haraŋëɗëhëhni vahnë fop gante-wo-gante ile wok tëfëlëna gë ɓulunda lëw̃ fu ỹa, gë sariya lëw̃ fu ỹa. Ndënikëhni dënk vële wok vëyena wasëwif Cery W̃ën Cankaf hna, do tonkënëk iỹi ỹëw̃a sëvah!»
28 gritavam: Ó judeus, valei-nos! Este é o homem que por toda parte prega a todos contra o povo, a lei e o templo. Além disso, introduziu até gregos no templo e profanou o lugar santo.
29 Nësëɗëniho koyëna kaɓi Tërofim mbë Efes nuniho ga tëfëlëni gë Pol naw̃ hna do ntiyahnëkëhniwo bi ndënëka Cery W̃ën Cankaf hna.
29 É que tinham visto Trófimo, de Éfeso, com ele na cidade, e pensavam que Paulo o tivesse introduzido no templo.
30 Naw̃ iŋa ñënkalehn fop do vahnë va nkaryini gante-wo-gante. Më pëlaniha Pol, kuhëniha, canëniha Cery W̃ën Cankaf hna, piɗëlehnëni taŋ warënka w̃a.
30 Alvoroçou-se toda a cidade com grande ajuntamento de povo. Agarraram Paulo e arrastaram-no para fora do templo, cujas portas se fecharam imediatamente.
31 Wati nte ñaɗëniho ndaw̃ëniha Pol ŋa, pëƴayiko asankaf wasoɗaɗe wavë Rom w̃a, fop vëvë Yerusalem va ñënkani.
31 Como quisessem matá-lo, o tribuno da coorte foi avisado de que toda Jerusalém estava amotinada.
32 Mbarëpëlehnëhni taŋ wasoɗaɗe w̃a gë vësankaf vëlëw̃ hni va nkaryëni gë kore. Vahnë va nundëniha tuŋ asankaf wasoɗaɗe w̃a gë wasoɗaɗe walëw̃u w̃a tavëlehnëniha gona ndafëndëniha Pol.
32 Ele tomou logo soldados e oficiais e correu aos manifestantes. Estes, ao avistarem o tribuno e os saldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Awa asankaf wasoɗaɗe ỹa më tëhaka, pëlaka do ntehn ñabi gë vankënca vaki, tac më tëƴëk bi hak macik do bi ye ntik.
33 Aproximando-se então o tribuno, prendeu-o e mandou acorrentá-lo com duas cadeias. Perguntou então quem era e o que havia feito.
34 Ɓare kore ỹa wanës wanëmpëlah ndekaɗëniho hafo asankaf wasoɗaɗe ỹa kolëlohna njët ile ye toña soŋe waɗeka wanëmpëlah watac. Umë ntehnëk njoyi Pol gë kaŋ wasoɗaɗe.
34 Na multidão todos gritavam de tal modo que, não podendo apurar a verdade por causa do tumulto, mandou que fosse recolhido à cidadela.
35 Ga tëkëk Pol rënka cery nte hwëhnako rënka le haƴëɗe ỹa, wasoɗaɗe w̃a njihnënihawo, kaɓi kore ỹa ŋañënaniho,
35 Quando Paulo chegou às escadas, foi carregado pelos soldados, por causa do furor da multidão.
36 Ñaɗëniho ntoŋanëniha ndekatëndëni: «Ɗaw̃ëryiyi!»
36 O povo o seguia em massa dizendo aos gritos: À morte
37 Wati nte ñaɗeho ndëni Pol hnë kaŋ hna, më ntehnëka asankaf wasoɗaɗe w̃a: «Koɗëfu bi lehni iñë?»
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, Paulo perguntou ao tribuno: É-me permitido dizer duas palavras? Este respondeu: Sabes o grego!
38 Awa wëjë gelihna bi avë Esipët ale ỹañënaỹehnëkëhniwo vahnë do njohni ɓiỹëna gë lañ? Vëryaw̃ vahnë, vësan wawuli wahnah yeho.»
38 Não és tu, portanto, aquele egípcio que há tempos levantou um tumulto e conduziu ao deserto quatro mil extremistas?
39 Pol më ntëkwaka: «Sëwif yeɓu. Tarës hnagiɓu, Silisi hna. Inaw̃ dënah ɗus ye. Këlami maw̃ëryanërye hnësëhnëw̃ëhni ɓulunda ỹi.»
39 Paulo replicou: Eu sou judeu, natural de Tarso, na Cilícia, cidadão dessa ilustre cidade. Mas rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Asankaf wasoɗaɗe ỹa më maw̃ëryanëka. Awa më kahnëk rënka kaŋ hna do njelahni ɓulunda ỹa. Ndemëhnalehnëni taŋ, umë ntehnëkëhni gë Wa-ebëre ŋa, wanës wasëwif ŋa:
40 O tribuno lho permitiu. Paulo, em pé nos degraus, acenou ao povo com a mão e se fez um grande silêncio. Falou em língua hebraica do seguinte modo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.