Atos 21
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NAA
1 Pitëlëɓunëho gë vële hwëtahnëk vëvë Efes va haƴëlehnëfu sisikulu satënafu Kos; ga pacëk rëkëlehnëfu Rod, tac hafo Patara.
1 Depois de nos separarmos deles, navegamos diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes, e dali fomos a Pátara.
2 Wati nte cëlëɓunëho hnam ŋa, tëkatëɓunëhawo sisikulu le yiɗëho Fenisi. Haƴëlehnëfu rac yifu.
2 Encontrando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Umë hnuɓun Tinti Sipër ŋa ŋaw̃ët g'irahahn, ryëcëlehnëfu rëfëfu gë cape Siri, rëkëlehnëfu Tir; hnam tëfëkawo cëlëndi ile ndiɓëko sisikulu ỹa.
3 Quando a ilha de Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Tëkatëɓunëhëhniwo hnam vële hwëtahnëk do umë ỹëw̃ëɓun wafac imbëɗ gë wahi gë vëhni. Iƴir Ipacah iŋa hnësehnëkëhniwo vahnë vërac; më ntehnëniha Pol antë nji Yerusalem.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias. Movidos pelo Espírito, eles recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Ɓare pund tuŋ wafac imbëɗ gë wahi warac, ryëcalëlehnëfu nkaw̃ ntëw̃ fu ŋa. Vëhni fop, vësan gë vësëval gë vutah, më ntapëhnanihëfu hafo sahnëfu nkol ŋa. Tac më ryëkwëhnëɓun tëfary wov hna yëfafuna W̃ënu ŋa.
5 Passados aqueles dias, saímos para continuar a viagem. Todos os discípulos, cada um com a sua mulher e os seus filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e, ajoelhados na praia, oramos.
6 Ante koyalëɓun ŋa, më haƴëɓun sisikulu hna do vële hwëtahnëk va mbokalehnëni gë ỹal hni.
6 Despedindo-nos uns dos outros, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Ga mbokëɓun w̃atëfu Tir hna gë sisikulu ỹa yilehnëfu Pëtolemayis, ỹaỹëfuni vëỹënta fu va hn'inaw̃ tac lifu fac ryampo gë vëhni.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem iniciada em Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Ga pacëk ryëcalëlehnëfu rëkëfu inaw̃ Sesare hna, sëlëfu tere Filip, hnë ale haraŋëɗëhëhniwo vahnë wanës W̃ën hna, umë yentiko hnë vësan mbëɗ gë vëhi vële rëhnayiko Yerusalem va.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia. E, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Kwëhnakëhniwo vëryag vëhnah vële woko vëỹëlina. Pëƴahnëɗëniho wante nësëhnëɗëhëhniwo W̃ënu ŋa had wakila.
9 Filipe tinha quatro filhas solteiras, que profetizavam.
10 Wafac wayaɓah liɓunëho hnam tëket asan ale w̃aciko Agabus, mati Yuɗe. Umë fëna had kila pëƴahnëɗëho ile nësëhnëɗëhawo W̃ënu ŋa.
10 Demorando-nos ali alguns dias, veio da Judeia um profeta chamado Ágabo,
11 Umë njijëk hn'ile nkeɓun hna, nuf ryil Pol ỹa ñëba wapary ŋi gë wëɓák ŋi do ntehn: «Wëlin ile ntehnëk Iƴir Ipacah iŋa: “Asan ale hwëhnëk iỹi ryil ỹa, aki ñabëɗëniha wasëwif w̃a Yerusalem hna, tac njëɗahnëniha hnë vële wok vëyena wasëwif.”»
11 que, aproximando-se de nós, pegou o cinto de Paulo e, amarrando com ele os próprios pés e mãos, declarou: — Assim diz o Espírito Santo: É isto que os judeus em Jerusalém farão ao dono deste cinto para entregá-lo nas mãos dos gentios.
12 Ante nkwëryëɓunëho watac, fuhnë gë vële yeɓunëho hnam va, më hëlaɓunëha Pol antë nji Yerusalem.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar rogamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Ɓare umë ntëkwakëfu: «Soŋe ye hoɗun do yëkëlehnëɗun awoyehnuno? Ami, pëhwëtaɓu ỹabiwu, do sëmu Yerusalem hna soŋe Ahwëhn a Yesu.»
13 Mas ele respondeu: — O que estão fazendo, ao chorar assim e partir o meu coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Kaɓi koɗilëfuhna woyehnëfuhna më ravëɓunëha do lehnëfu: «Awa araɓi iña Ahwëhn a ntiya.»
14 Como Paulo não se deixou persuadir, conformados, dissemos: — Seja feita a vontade do Senhor!
15 Ga ntiɓun wafac hnam, më fëhwëtaɓun hahnëtalehnëfu yifu Yerusalem.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, fomos para Jerusalém.
16 Vahnë vële hwëtahnëk vëvë inaw̃ Sesare va më ntapëhnanihëfu. Hnë ale w̃acik Mënason avë Sipër njonihëfuno, ỹaluhna tëfëkawo sëlëfu. Asan arac, gë vële ryënkwëko kwëtahnëniha Ahwëhn va nkentiko.
16 Alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Ante tëkëɓunëho Yerusalem ŋa vëỹënta fu va kacanihëfuno g'uhnatah.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Ga pacëk, Pol gë fuhnë më yiɓun vëhni Sak hna. Hnam mbarëniho fop vëvë haryënkw cery sali va.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Pol nkaỹëkëhniwo umë tëfëtanëkëhni fop, ryampo ryampo, ile ntiko W̃ënu ŋa hnë ɗoku lëw̃u vële wok vëyena wasëwif hna.
19 E, tendo-os saudado, contou em detalhes o que Deus tinha feito entre os gentios por seu ministério.
20 Vëvë haryënkw va ga nkwëryëni watac, umë njëw̃ëɗëni icëmb W̃ënu ŋa do ntehnëndëniha Pol: «Aỹënta fu, nuru wasëwif wayaɓah kwëtahnëniha Yesu do g'ucatah tëfëɗëni Sariya Moyis ỹa.
20 Ouvindo isso, eles deram glória a Deus e lhe disseram: — Você percebe, irmão, que há milhares de judeus que creram, e todos são zelosos da Lei.
21 Wëlin wade hnësëɗe soŋe lëw̃ hu ỹa: karaŋëɗuhëhni fop wasëwif wale lëɗëk hnë vële wok vëyena wasëwif hna, soŋe tavëni Sariya Moyis ỹa do antë kácehnënihëhni vutah hni va do antë mbok tëfëni namu wasëwif w̃a.
21 Eles foram informados que você ensina todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da Lei.
22 Awa ye rëfëka ntiyin? Pacëk njëtaɗëni njijëru ani.
22 Que faremos, então? Certamente saberão que você já chegou.
23 Soŋe umë, diry ile lehnëɗeru ỹa. Vësan vëhnah yentik gë fuhnë, kwëryëhnëniha W̃ënu ŋa iñë.
23 Faça, portanto, o que vamos dizer: Estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, fizeram um voto.
24 Ƴoryihni, afacënaju do asosahn soŋe kwëtëla ntëw̃ hni ŋa. Tac, ndirini vankaf va had dahëse puhnani kwëtëla tac. Koyëna vahnë va fop nuɗëni wante hnësëɗe soŋe hu ŋa wamër fo ye, do nkoru ahwëtahn, wëjë dënk, Sariya Moyis ỹa.
24 Leve esses homens, participe da cerimônia de purificação com eles e pague a despesa deles, para que rapem a cabeça. Assim todos saberão que não procede a informação que receberam a respeito de você e que, pelo contrário, você mesmo vive de conformidade com a lei.
25 Ɓare soŋe vële wok vëyena wasëwif do hwëtahnëk va kerëhnëɓunëhëhni, fëƴafuni wanës wante hahnëndëɓun ŋa: Tëfëlahna tokëni faỹar saɗëha, wasat, do fëna faỹar ile wok kácina soŋe cahna sat ỹa, do asan g'asëval ntë ndakëni ge vëỹëlëlëna.»
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual.
26 Ga pacëk Pol më njokëhni vësan vërac njini soŋe pacënajëni vëhni fop. Hnë wati rac më tënkëni selele Cery W̃ën Cankaf hna, pëƴahnëni fac le puhand pacëna ŋa, gë fac le cënanëhnande saɗëha ale-wo-le hnë vëhni ỹa.
26 Então Paulo, levando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Ante ñaɗëho pu wafac imbëɗ gë wahi wale sënande saɗëha pacëna ŋa, wasëwif wale w̃atiko hnë resiỹo Asi më nuniha Pol Cery W̃ën Cankaf hna. Umë ntavëndanënihëhni kore ỹa fop pëlalehnëniha,
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus que tinham vindo da província da Ásia, ao verem Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 ndekatëndëni: «Vëva Isërayel! Ɗemaryinëfu! Wëliho ale haraŋëɗëhëhni vahnë fop gante-wo-gante ile wok tëfëlëna gë ɓulunda lëw̃ fu ỹa, gë sariya lëw̃ fu ỹa. Ndënikëhni dënk vële wok vëyena wasëwif Cery W̃ën Cankaf hna, do tonkënëk iỹi ỹëw̃a sëvah!»
28 gritando: — Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte anda ensinando todos a serem contra o povo, contra a Lei e contra este lugar. E mais ainda: introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Nësëɗëniho koyëna kaɓi Tërofim mbë Efes nuniho ga tëfëlëni gë Pol naw̃ hna do ntiyahnëkëhniwo bi ndënëka Cery W̃ën Cankaf hna.
29 Disseram isso, pois antes tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e pensavam que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Naw̃ iŋa ñënkalehn fop do vahnë va nkaryini gante-wo-gante. Më pëlaniha Pol, kuhëniha, canëniha Cery W̃ën Cankaf hna, piɗëlehnëni taŋ warënka w̃a.
30 Toda a cidade ficou em grande alvoroço, e o povo veio correndo. Agarraram Paulo e o arrastaram para fora do templo; e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Wati nte ñaɗëniho ndaw̃ëniha Pol ŋa, pëƴayiko asankaf wasoɗaɗe wavë Rom w̃a, fop vëvë Yerusalem va ñënkani.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante das tropas romanas que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Mbarëpëlehnëhni taŋ wasoɗaɗe w̃a gë vësankaf vëlëw̃ hni va nkaryëni gë kore. Vahnë va nundëniha tuŋ asankaf wasoɗaɗe w̃a gë wasoɗaɗe walëw̃u w̃a tavëlehnëniha gona ndafëndëniha Pol.
32 Então este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Awa asankaf wasoɗaɗe ỹa më tëhaka, pëlaka do ntehn ñabi gë vankënca vaki, tac më tëƴëk bi hak macik do bi ye ntik.
33 O comandante se aproximou e ordenou que Paulo fosse preso e amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era e o que havia feito.
34 Ɓare kore ỹa wanës wanëmpëlah ndekaɗëniho hafo asankaf wasoɗaɗe ỹa kolëlohna njët ile ye toña soŋe waɗeka wanëmpëlah watac. Umë ntehnëk njoyi Pol gë kaŋ wasoɗaɗe.
34 Na multidão, uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Ga tëkëk Pol rënka cery nte hwëhnako rënka le haƴëɗe ỹa, wasoɗaɗe w̃a njihnënihawo, kaɓi kore ỹa ŋañënaniho,
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Ñaɗëniho ntoŋanëniha ndekatëndëni: «Ɗaw̃ëryiyi!»
36 pois a massa de povo o seguia gritando: — Mate-o!
37 Wati nte ñaɗeho ndëni Pol hnë kaŋ hna, më ntehnëka asankaf wasoɗaɗe w̃a: «Koɗëfu bi lehni iñë?»
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: — Seria possível dizer algo para o senhor? O comandante respondeu: — Você sabe grego?
38 Awa wëjë gelihna bi avë Esipët ale ỹañënaỹehnëkëhniwo vahnë do njohni ɓiỹëna gë lañ? Vëryaw̃ vahnë, vësan wawuli wahnah yeho.»
38 Você não é, por acaso, aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolta e levou quatro mil guerrilheiros para o deserto?
39 Pol më ntëkwaka: «Sëwif yeɓu. Tarës hnagiɓu, Silisi hna. Inaw̃ dënah ɗus ye. Këlami maw̃ëryanërye hnësëhnëw̃ëhni ɓulunda ỹi.»
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, natural de Tarso, uma importante cidade da Cilícia. E peço ao senhor que me permita falar ao povo.
40 Asankaf wasoɗaɗe ỹa më maw̃ëryanëka. Awa më kahnëk rënka kaŋ hna do njelahni ɓulunda ỹa. Ndemëhnalehnëni taŋ, umë ntehnëkëhni gë Wa-ebëre ŋa, wanës wasëwif ŋa:
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escadaria, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.