Atos 21

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Pitëlëɓunëho gë vële hwëtahnëk vëvë Efes va haƴëlehnëfu sisikulu satënafu Kos; ga pacëk rëkëlehnëfu Rod, tac hafo Patara.
1 Depois de nos apartarmos, fizemo-nos à vela e, correndo em direitura, chegamos a Cós; no dia seguinte, a Rodes, e dali, a Pátara.
2 Wati nte cëlëɓunëho hnam ŋa, tëkatëɓunëhawo sisikulu le yiɗëho Fenisi. Haƴëlehnëfu rac yifu.
2 Achando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Umë hnuɓun Tinti Sipër ŋa ŋaw̃ët g'irahahn, ryëcëlehnëfu rëfëfu gë cape Siri, rëkëlehnëfu Tir; hnam tëfëkawo cëlëndi ile ndiɓëko sisikulu ỹa.
3 Quando Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Tëkatëɓunëhëhniwo hnam vële hwëtahnëk do umë ỹëw̃ëɓun wafac imbëɗ gë wahi gë vëhni. Iƴir Ipacah iŋa hnësehnëkëhniwo vahnë vërac; më ntehnëniha Pol antë nji Yerusalem.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias; e eles, movidos pelo Espírito, recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Ɓare pund tuŋ wafac imbëɗ gë wahi warac, ryëcalëlehnëfu nkaw̃ ntëw̃ fu ŋa. Vëhni fop, vësan gë vësëval gë vutah, më ntapëhnanihëfu hafo sahnëfu nkol ŋa. Tac më ryëkwëhnëɓun tëfary wov hna yëfafuna W̃ënu ŋa.
5 Passados aqueles dias, tendo-nos retirado, prosseguimos viagem, acompanhados por todos, cada um com sua mulher e filhos, até fora da cidade; ajoelhados na praia, oramos.
6 Ante koyalëɓun ŋa, më haƴëɓun sisikulu hna do vële hwëtahnëk va mbokalehnëni gë ỹal hni.
6 E, despedindo-nos uns dos outros, então, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Ga mbokëɓun w̃atëfu Tir hna gë sisikulu ỹa yilehnëfu Pëtolemayis, ỹaỹëfuni vëỹënta fu va hn'inaw̃ tac lifu fac ryampo gë vëhni.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Ga pacëk ryëcalëlehnëfu rëkëfu inaw̃ Sesare hna, sëlëfu tere Filip, hnë ale haraŋëɗëhëhniwo vahnë wanës W̃ën hna, umë yentiko hnë vësan mbëɗ gë vëhi vële rëhnayiko Yerusalem va.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia; e, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Kwëhnakëhniwo vëryag vëhnah vële woko vëỹëlina. Pëƴahnëɗëniho wante nësëhnëɗëhëhniwo W̃ënu ŋa had wakila.
9 Tinha este quatro filhas donzelas, que profetizavam.
10 Wafac wayaɓah liɓunëho hnam tëket asan ale w̃aciko Agabus, mati Yuɗe. Umë fëna had kila pëƴahnëɗëho ile nësëhnëɗëhawo W̃ënu ŋa.
10 Demorando-nos ali alguns dias, desceu da Judeia um profeta chamado Ágabo;
11 Umë njijëk hn'ile nkeɓun hna, nuf ryil Pol ỹa ñëba wapary ŋi gë wëɓák ŋi do ntehn: «Wëlin ile ntehnëk Iƴir Ipacah iŋa: “Asan ale hwëhnëk iỹi ryil ỹa, aki ñabëɗëniha wasëwif w̃a Yerusalem hna, tac njëɗahnëniha hnë vële wok vëyena wasëwif.”»
11 e, vindo ter conosco, tomando o cinto de Paulo, ligando com ele os próprios pés e mãos, declarou: Isto diz o Espírito Santo: Assim os judeus, em Jerusalém, farão ao dono deste cinto e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Ante nkwëryëɓunëho watac, fuhnë gë vële yeɓunëho hnam va, më hëlaɓunëha Pol antë nji Yerusalem.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar, rogamos a Paulo que não subisse a Jerusalém.
13 Ɓare umë ntëkwakëfu: «Soŋe ye hoɗun do yëkëlehnëɗun awoyehnuno? Ami, pëhwëtaɓu ỹabiwu, do sëmu Yerusalem hna soŋe Ahwëhn a Yesu.»
13 Então, ele respondeu: Que fazeis chorando e quebrantando-me o coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Kaɓi koɗilëfuhna woyehnëfuhna më ravëɓunëha do lehnëfu: «Awa araɓi iña Ahwëhn a ntiya.»
14 Como, porém, não o persuadimos, conformados, dissemos: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Ga ntiɓun wafac hnam, më fëhwëtaɓun hahnëtalehnëfu yifu Yerusalem.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, subimos para Jerusalém;
16 Vahnë vële hwëtahnëk vëvë inaw̃ Sesare va më ntapëhnanihëfu. Hnë ale w̃acik Mënason avë Sipër njonihëfuno, ỹaluhna tëfëkawo sëlëfu. Asan arac, gë vële ryënkwëko kwëtahnëniha Ahwëhn va nkentiko.
16 e alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Ante tëkëɓunëho Yerusalem ŋa vëỹënta fu va kacanihëfuno g'uhnatah.
17 Tendo nós chegado a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Ga pacëk, Pol gë fuhnë më yiɓun vëhni Sak hna. Hnam mbarëniho fop vëvë haryënkw cery sali va.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Pol nkaỹëkëhniwo umë tëfëtanëkëhni fop, ryampo ryampo, ile ntiko W̃ënu ŋa hnë ɗoku lëw̃u vële wok vëyena wasëwif hna.
19 E, tendo-os saudado, contou minuciosamente o que Deus fizera entre os gentios por seu ministério.
20 Vëvë haryënkw va ga nkwëryëni watac, umë njëw̃ëɗëni icëmb W̃ënu ŋa do ntehnëndëniha Pol: «Aỹënta fu, nuru wasëwif wayaɓah kwëtahnëniha Yesu do g'ucatah tëfëɗëni Sariya Moyis ỹa.
20 Ouvindo-o, deram eles glória a Deus e lhe disseram: Bem vês, irmão, quantas dezenas de milhares há entre os judeus que creram, e todos são zelosos da lei;
21 Wëlin wade hnësëɗe soŋe lëw̃ hu ỹa: karaŋëɗuhëhni fop wasëwif wale lëɗëk hnë vële wok vëyena wasëwif hna, soŋe tavëni Sariya Moyis ỹa do antë kácehnënihëhni vutah hni va do antë mbok tëfëni namu wasëwif w̃a.
21 e foram informados a teu respeito que ensinas todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da lei.
22 Awa ye rëfëka ntiyin? Pacëk njëtaɗëni njijëru ani.
22 Que se há de fazer, pois? Certamente saberão da tua chegada.
23 Soŋe umë, diry ile lehnëɗeru ỹa. Vësan vëhnah yentik gë fuhnë, kwëryëhnëniha W̃ënu ŋa iñë.
23 Faze, portanto, o que te vamos dizer: estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, aceitaram voto;
24 Ƴoryihni, afacënaju do asosahn soŋe kwëtëla ntëw̃ hni ŋa. Tac, ndirini vankaf va had dahëse puhnani kwëtëla tac. Koyëna vahnë va fop nuɗëni wante hnësëɗe soŋe hu ŋa wamër fo ye, do nkoru ahwëtahn, wëjë dënk, Sariya Moyis ỹa.
24 toma-os, purifica-te com eles e faze a despesa necessária para que raspem a cabeça; e saberão todos que não é verdade o que se diz a teu respeito; e que, pelo contrário, andas também, tu mesmo, guardando a lei.
25 Ɓare soŋe vële wok vëyena wasëwif do hwëtahnëk va kerëhnëɓunëhëhni, fëƴafuni wanës wante hahnëndëɓun ŋa: Tëfëlahna tokëni faỹar saɗëha, wasat, do fëna faỹar ile wok kácina soŋe cahna sat ỹa, do asan g'asëval ntë ndakëni ge vëỹëlëlëna.»
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e das relações sexuais ilícitas.
26 Ga pacëk Pol më njokëhni vësan vërac njini soŋe pacënajëni vëhni fop. Hnë wati rac më tënkëni selele Cery W̃ën Cankaf hna, pëƴahnëni fac le puhand pacëna ŋa, gë fac le cënanëhnande saɗëha ale-wo-le hnë vëhni ỹa.
26 Então, Paulo, tomando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Ante ñaɗëho pu wafac imbëɗ gë wahi wale sënande saɗëha pacëna ŋa, wasëwif wale w̃atiko hnë resiỹo Asi më nuniha Pol Cery W̃ën Cankaf hna. Umë ntavëndanënihëhni kore ỹa fop pëlalehnëniha,
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus vindos da Ásia, tendo visto Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 ndekatëndëni: «Vëva Isërayel! Ɗemaryinëfu! Wëliho ale haraŋëɗëhëhni vahnë fop gante-wo-gante ile wok tëfëlëna gë ɓulunda lëw̃ fu ỹa, gë sariya lëw̃ fu ỹa. Ndënikëhni dënk vële wok vëyena wasëwif Cery W̃ën Cankaf hna, do tonkënëk iỹi ỹëw̃a sëvah!»
28 gritando: Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte ensina todos a serem contra o povo, contra a lei e contra este lugar; ainda mais, introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Nësëɗëniho koyëna kaɓi Tërofim mbë Efes nuniho ga tëfëlëni gë Pol naw̃ hna do ntiyahnëkëhniwo bi ndënëka Cery W̃ën Cankaf hna.
29 Pois, antes, tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e julgavam que Paulo o introduzira no templo.
30 Naw̃ iŋa ñënkalehn fop do vahnë va nkaryini gante-wo-gante. Më pëlaniha Pol, kuhëniha, canëniha Cery W̃ën Cankaf hna, piɗëlehnëni taŋ warënka w̃a.
30 Agitou-se toda a cidade, havendo concorrência do povo; e, agarrando a Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Wati nte ñaɗëniho ndaw̃ëniha Pol ŋa, pëƴayiko asankaf wasoɗaɗe wavë Rom w̃a, fop vëvë Yerusalem va ñënkani.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante da força que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Mbarëpëlehnëhni taŋ wasoɗaɗe w̃a gë vësankaf vëlëw̃ hni va nkaryëni gë kore. Vahnë va nundëniha tuŋ asankaf wasoɗaɗe w̃a gë wasoɗaɗe walëw̃u w̃a tavëlehnëniha gona ndafëndëniha Pol.
32 Então, este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Awa asankaf wasoɗaɗe ỹa më tëhaka, pëlaka do ntehn ñabi gë vankënca vaki, tac më tëƴëk bi hak macik do bi ye ntik.
33 Aproximando-se o comandante, apoderou-se de Paulo e ordenou que fosse acorrentado com duas cadeias, perguntando quem era e o que havia feito.
34 Ɓare kore ỹa wanës wanëmpëlah ndekaɗëniho hafo asankaf wasoɗaɗe ỹa kolëlohna njët ile ye toña soŋe waɗeka wanëmpëlah watac. Umë ntehnëk njoyi Pol gë kaŋ wasoɗaɗe.
34 Na multidão, uns gritavam de um modo; outros, de outro; não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Ga tëkëk Pol rënka cery nte hwëhnako rënka le haƴëɗe ỹa, wasoɗaɗe w̃a njihnënihawo, kaɓi kore ỹa ŋañënaniho,
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Ñaɗëniho ntoŋanëniha ndekatëndëni: «Ɗaw̃ëryiyi!»
36 pois a massa de povo o seguia gritando: Mata-o!
37 Wati nte ñaɗeho ndëni Pol hnë kaŋ hna, më ntehnëka asankaf wasoɗaɗe w̃a: «Koɗëfu bi lehni iñë?»
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: É-me permitido dizer-te alguma coisa? Respondeu ele: Sabes o grego?
38 Awa wëjë gelihna bi avë Esipët ale ỹañënaỹehnëkëhniwo vahnë do njohni ɓiỹëna gë lañ? Vëryaw̃ vahnë, vësan wawuli wahnah yeho.»
38 Não és tu, porventura, o egípcio que, há tempos, sublevou e conduziu ao deserto quatro mil sicários?
39 Pol më ntëkwaka: «Sëwif yeɓu. Tarës hnagiɓu, Silisi hna. Inaw̃ dënah ɗus ye. Këlami maw̃ëryanërye hnësëhnëw̃ëhni ɓulunda ỹi.»
39 Respondeu-lhe Paulo: Eu sou judeu, natural de Tarso, cidade não insignificante da Cilícia; e rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Asankaf wasoɗaɗe ỹa më maw̃ëryanëka. Awa më kahnëk rënka kaŋ hna do njelahni ɓulunda ỹa. Ndemëhnalehnëni taŋ, umë ntehnëkëhni gë Wa-ebëre ŋa, wanës wasëwif ŋa:
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escada, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.