Atos 20
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs VC
1 Ante puko ŋañëna ŋa, Pol mbarëkëhniwo vële hwëtahnëk va kamënaỹehnëhni. Tac koyahni kahnëtalehn nji Masedëwan.
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
2 Ga tëkëk hnam ndëcëtako resiỹo rac, nësëhnëkëhniwo ɗus vële hwëtahnëk va, kamënaỹehnahnëhni do tëkëlehn Gëres,
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
3 do wadepera watar ñëw̃ëko hnam. Wati nte ñaɗëho kaƴ sisikulu nji Siri ŋa, njëtako wasëwif w̃a w̃eh ñaɗëni ntiniha. Awa më pëhnak mboka gë cape Masedëwan.
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
4 Vëỹi vësan tëfëlëniho: Sopater aju Pirus avë naw̃ Bere, Arisëtarëk gë Sëkundus vëvë Tesalonik, Gayiyus mbë Derëb, Timote, do Tisik gë Tërofim vëvë resiỹo Asi.
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
5 Vëhni ryënkwëhëko Tërowas hna napëhëɗënihëfuno.
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
6 Fuhnë, hnam nkoɓunëho hafo ndëc ambënt mburu kwëhn levir këm ŋa. Tac më haƴëɓun sisikulu Filip hna, yifu hnë wafac imbëɗ rëfëlehnëfuni gë Tërowas hn'ile njiɓunëho lifu wafac mbëɗ gë wahi.
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Samëdi g'anëka mbarëpëlëɓunëho soŋe wubëlehnëfu mburu ŋa. Pol nësëndëhëhniwo vële hwëtahnëk va hafo fagant mëhwëry hna kaɓi tëfëkawo nji ge pacëk.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
8 Cery nte ye cëmët mbëryëh hna mbarëɓunëho. Walampu wayaɓah fëɗiko hnam.
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
9 Ajar nte w̃aciko Utikus lañako fenetër hna. Ñëhnëlehn wakwëɗ kaɓi wanës Pol ŋa njaryëko. Paco ndëtajëk etas rarëna hna njoj gëɗ. Vahnë më cëlëni matëndëniha ɓare cëmëko.
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Pol umë fëna më cëlëk nji muryahna do ntehn: «Ant'avalu, cëmëna!»
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
11 Tac më vokaɓun ƴaŋ, do Pol nkubëlehn mburu ŋa, rokëfu do mbok pëgwëlehn nësëhnëndëfu hafo lav a pëhni, njilehn.
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
12 Jar ŋa afërën fo mënceryiko do watac njamënëko wasakahn vahnë fop.
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
13 Ante nkëhnëɓunëho hahnëtafu ŋa Pol më lehnëkëfuno haƴëfu sisikulu yifu Asos hn'ile tëfëkawo hnufëhëfuna hna kaɓi umë gë wapary ñaɗëho njas hafo hnam.
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
14 Ga tëkëhëkëfu Asos hna më yoɓunëha sisikulu hna yifu Mitilen.
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Hnam, më vokëɓun ryëcalëfu do rëkëfu ga pacëk haryënkw Kiyo. Fac le voko tëki kat ỹa vok rëkëlehnëfu Samos, ga mbok pac Mile hna tëkëɓunëho.
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
16 Pol pëhnako ndar Efes, soŋe antë mbiỹ hnë resiỹo Asi hna; ñankahnëkawo nji Yerusalem hna njanti ambënt nte w̃acik Pantëkot ŋa.
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
17 Mile hna paƴëkëhniwo Pol vahnë njini Efes macinihëhni vicër cery sali va njijëni.
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Ante tëkini ŋa Pol më ntehnëkëhni: «Njëtërun gante nkeho nkeya mën ŋa wati le yelahninëko hna fop, tëk pëgw fac le rëkahniɓuho resiỹo Asi ỹa.
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
19 Ɗokuŋëhnëɓuha Ahwëhn a hara naỹënala mama korotehnëniho wasëwif w̃a hafo howu dënk.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Njëtërun fëna ñoñ cow̃ëluhna, pëƴamu do karaŋëmu fop ile hwëhnak nafa soŋe hun ỹa, tase vahnë fop do gë watere hun hna fëna.
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
21 Ntehnëɗëfuhëhniwo fëna kwëlëkwël wasëwif gë vële wok vëyena wasëwif tëfëka nkwëcëtani vankeya vantëw̃ hni va do kwëtahnëniha Ahwëhn fu ỹa Yesu.
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 «Tame wëli Yerusalem yiɗëfu kaɓi Iƴir Ipacah iŋa forosiŋëɗëho, ɓare ƴëtëla bi ye yiɗ nkewo hnam.
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
23 Ile pëƴako Iƴir Ipacah iŋa hnë vankol hna fop, umë fo yëtëɓu: mbëraɗëfu do cëɗëɗeɓu.
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
24 Ami, mena ge cëmëɓu ma wow̃u hnë ɗuniỹa li. Fuhnawu ɗoku le kwëtehnahnëko Ahwëhn a Yesu ỹi ỹaɗëfu: umë ye fëƴahnu Wanës Wakasëk ŋa W̃ënu ŋa pehëtëkëfu ipërëna dëw̃u ŋa.
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
25 «Njijëɓuho fagant hun fop fëƴahnëndu Inaw̃ W̃ënu ŋa, ɓare tame njëtëɓu ɓokëɗiluhna ahnuwuno.
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
26 Soŋe umë fëƴahnëɗëmu dol karaŋëmu fop ile holëɓu ỹa; ge ahnë ŋwëỹëk, umë yëtëk.
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
27 Pëƴamu fop ile ntehnëk W̃ën ntiɗe ỹa; ñoñ cow̃ëluhna.
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
28 Keryaryin vankaf hun va, w̃uhnë dënk do gë fop vahnë vëvë cery sali vi, w̃uhnë vële ntik Iƴir Ipacah vëhery had vëhery wape. Ɗënkwëtaryin, Aju W̃ënu ŋa soŋe lëw̃ hni ỹa ndehëtëk sat lëw̃u ỹa.
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
29 Njëtëɓu, ge gola hnani, vahnë vëyapah va njijëɗëni ỹal hun li, do kaỹëhnahnëɗilëhnihna.
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
30 Nkeɗëni vële w̃atëk hnë w̃uhnë dënk, nësëndëni wamër, nuỹahnënihëhni vële rëkëɗ tëfëlehnëndënihëhni.
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
31 Titënaryin ɗus! Ɗënkwëtaryin, hnë wabëhn watar, g'umëɗ gë g'anent, nkabëɗëmuno ale-wo-le hnë w̃uhnë, wëla gë wankwën ŋa.
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 «Tame W̃ënu ŋa hwëtehnahnëmu soŋe wanës wadëw̃u ŋa ntihahn ɗoku lëw̃u ỹa hnë w̃uhnë ndemaɗëhu le-wo-le ỹa. Kwëhnak fanka naỹënahnu kwëtahn hna do maw̃ëryahnu fop hnapul ile kwëhnëni fop vële kwëhnëk va.
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
33 Ñaɗëw̃ohna koryi ma viỹi vahnë vëhaw̃ary.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Njëtërun w̃uhnë dënk ŋacëŋac ntëmën ŋa hnuỹahnëɗëfunëho ile valëɗëhëfuno ỹa, ami gë vërëfal mën vi.
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
35 Tufëɗëmuno kwëlëkwël, aki tëfëka aryokuŋëndu aryemahnuni vëhaỹëhnah va. Ɗënkwëtaryin ile nësëko Ahwëhn a Yesu umë dënk: “Ile yëɗahnëɗu ỹa yaɓëka nafa gë ile hnuỹaɗu.”»
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
36 Ante puhnak Pol wanës ŋa, umë ndëkwëhnëk njëfani gë vëhni fop.
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
37 Awa vëhni fop pëgwëlehnëni kondëni, muryalehnëniha mbucëndëniha.
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
38 Ile hoyehnëkëhniwo ɗus ỹa umë ye ile ntehnëkëhniwo ɓokëɗina nuniha. Tac ntapëhnaniha hafo sisikulu hna.
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.