Atos 20
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NVI
1 Ante puko ŋañëna ŋa, Pol mbarëkëhniwo vële hwëtahnëk va kamënaỹehnëhni. Tac koyahni kahnëtalehn nji Masedëwan.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e, depois de encorajá-los, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 Ga tëkëk hnam ndëcëtako resiỹo rac, nësëhnëkëhniwo ɗus vële hwëtahnëk va, kamënaỹehnahnëhni do tëkëlehn Gëres,
2 Viajou por aquela região, encorajando os irmãos com muitas palavras e, por fim, chegou à Grécia,
3 do wadepera watar ñëw̃ëko hnam. Wati nte ñaɗëho kaƴ sisikulu nji Siri ŋa, njëtako wasëwif w̃a w̃eh ñaɗëni ntiniha. Awa më pëhnak mboka gë cape Masedëwan.
3 onde ficou três meses. Quando estava a ponto de embarcar para a Síria, os judeus fizeram uma conspiração contra ele; por isso decidiu voltar pela Macedônia,
4 Vëỹi vësan tëfëlëniho: Sopater aju Pirus avë naw̃ Bere, Arisëtarëk gë Sëkundus vëvë Tesalonik, Gayiyus mbë Derëb, Timote, do Tisik gë Tërofim vëvë resiỹo Asi.
4 sendo acompanhado por Sópatro, filho de Pirro, de Beréia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; e Timóteo, além de Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Vëhni ryënkwëhëko Tërowas hna napëhëɗënihëfuno.
5 Esses homens foram adiante e nos esperaram em Trôade.
6 Fuhnë, hnam nkoɓunëho hafo ndëc ambënt mburu kwëhn levir këm ŋa. Tac më haƴëɓun sisikulu Filip hna, yifu hnë wafac imbëɗ rëfëlehnëfuni gë Tërowas hn'ile njiɓunëho lifu wafac mbëɗ gë wahi.
6 Navegamos de Filipos, após a festa dos pães sem fermento, e cinco dias depois nos reunimos com os outros em Trôade, onde ficamos sete dias.
7 Samëdi g'anëka mbarëpëlëɓunëho soŋe wubëlehnëfu mburu ŋa. Pol nësëndëhëhniwo vële hwëtahnëk va hafo fagant mëhwëry hna kaɓi tëfëkawo nji ge pacëk.
7 No primeiro dia da semana reunimo-nos para partir o pão, e Paulo falou ao povo. Pretendendo partir no dia seguinte, continuou falando até à meia-noite.
8 Cery nte ye cëmët mbëryëh hna mbarëɓunëho. Walampu wayaɓah fëɗiko hnam.
8 Havia muitas candeias no piso superior onde estávamos reunidos.
9 Ajar nte w̃aciko Utikus lañako fenetër hna. Ñëhnëlehn wakwëɗ kaɓi wanës Pol ŋa njaryëko. Paco ndëtajëk etas rarëna hna njoj gëɗ. Vahnë më cëlëni matëndëniha ɓare cëmëko.
9 Um jovem chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormeceu profundamente durante o longo discurso de Paulo. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar. Quando o levantaram, estava morto.
10 Pol umë fëna më cëlëk nji muryahna do ntehn: «Ant'avalu, cëmëna!»
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o rapaz e o abraçou, dizendo: "Não fiquem alarmados! Ele está vivo! "
11 Tac më vokaɓun ƴaŋ, do Pol nkubëlehn mburu ŋa, rokëfu do mbok pëgwëlehn nësëhnëndëfu hafo lav a pëhni, njilehn.
11 Então subiu novamente, partiu o pão e comeu. Depois, continuou a falar até o amanhecer e foi embora.
12 Jar ŋa afërën fo mënceryiko do watac njamënëko wasakahn vahnë fop.
12 Levaram vivo o jovem, o que muito os consolou.
13 Ante nkëhnëɓunëho hahnëtafu ŋa Pol më lehnëkëfuno haƴëfu sisikulu yifu Asos hn'ile tëfëkawo hnufëhëfuna hna kaɓi umë gë wapary ñaɗëho njas hafo hnam.
13 Quanto a nós, fomos até o navio e embarcamos para Assôs, onde iríamos receber Paulo a bordo. Assim ele tinha determinado, tendo preferido ir a pé.
14 Ga tëkëhëkëfu Asos hna më yoɓunëha sisikulu hna yifu Mitilen.
14 Quando nos encontrou em Assôs, nós o recebemos a bordo e prosseguimos até Mitilene.
15 Hnam, më vokëɓun ryëcalëfu do rëkëfu ga pacëk haryënkw Kiyo. Fac le voko tëki kat ỹa vok rëkëlehnëfu Samos, ga mbok pac Mile hna tëkëɓunëho.
15 No dia seguinte navegamos dali e chegamos defronte de Quio; no outro dia atravessamos para Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Pol pëhnako ndar Efes, soŋe antë mbiỹ hnë resiỹo Asi hna; ñankahnëkawo nji Yerusalem hna njanti ambënt nte w̃acik Pantëkot ŋa.
16 Paulo tinha decidido não aportar em Éfeso, para não se demorar na província da Ásia, pois estava com pressa de chegar a Jerusalém, se possível antes do dia de Pentecoste.
17 Mile hna paƴëkëhniwo Pol vahnë njini Efes macinihëhni vicër cery sali va njijëni.
17 De Mileto, Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Ante tëkini ŋa Pol më ntehnëkëhni: «Njëtërun gante nkeho nkeya mën ŋa wati le yelahninëko hna fop, tëk pëgw fac le rëkahniɓuho resiỹo Asi ỹa.
18 Quando chegaram, ele lhes disse: "Vocês sabem como vivi todo o tempo em que estive com vocês, desde o primeiro dia em que cheguei à província da Ásia.
19 Ɗokuŋëhnëɓuha Ahwëhn a hara naỹënala mama korotehnëniho wasëwif w̃a hafo howu dënk.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade e com lágrimas, sendo severamente provado pelas conspirações dos judeus.
20 Njëtërun fëna ñoñ cow̃ëluhna, pëƴamu do karaŋëmu fop ile hwëhnak nafa soŋe hun ỹa, tase vahnë fop do gë watere hun hna fëna.
20 Vocês sabem que não deixei de pregar-lhes nada que fosse proveitoso, mas ensinei-lhes tudo publicamente e de casa em casa.
21 Ntehnëɗëfuhëhniwo fëna kwëlëkwël wasëwif gë vële wok vëyena wasëwif tëfëka nkwëcëtani vankeya vantëw̃ hni va do kwëtahnëniha Ahwëhn fu ỹa Yesu.
21 Testifiquei, tanto a judeus como a gregos, que eles precisam converter-se a Deus com arrependimento e fé em nosso Senhor Jesus.
22 «Tame wëli Yerusalem yiɗëfu kaɓi Iƴir Ipacah iŋa forosiŋëɗëho, ɓare ƴëtëla bi ye yiɗ nkewo hnam.
22 "Agora, compelido pelo Espírito, estou indo para Jerusalém, sem saber o que me acontecerá ali,
23 Ile pëƴako Iƴir Ipacah iŋa hnë vankol hna fop, umë fo yëtëɓu: mbëraɗëfu do cëɗëɗeɓu.
23 senão que, em todas as cidades, o Espírito Santo me avisa que prisões e sofrimentos me esperam.
24 Ami, mena ge cëmëɓu ma wow̃u hnë ɗuniỹa li. Fuhnawu ɗoku le kwëtehnahnëko Ahwëhn a Yesu ỹi ỹaɗëfu: umë ye fëƴahnu Wanës Wakasëk ŋa W̃ënu ŋa pehëtëkëfu ipërëna dëw̃u ŋa.
24 Todavia, não me importo, nem considero a minha vida de valor algum para mim mesmo, se tão-somente puder terminar a corrida e completar o ministério que o Senhor Jesus me confiou, de testemunhar do evangelho da graça de Deus.
25 «Njijëɓuho fagant hun fop fëƴahnëndu Inaw̃ W̃ënu ŋa, ɓare tame njëtëɓu ɓokëɗiluhna ahnuwuno.
25 "Agora sei que nenhum de vocês, entre os quais passei pregando o Reino, verá novamente a minha face.
26 Soŋe umë fëƴahnëɗëmu dol karaŋëmu fop ile holëɓu ỹa; ge ahnë ŋwëỹëk, umë yëtëk.
26 Portanto, eu lhes declaro hoje que estou inocente do sangue de todos.
27 Pëƴamu fop ile ntehnëk W̃ën ntiɗe ỹa; ñoñ cow̃ëluhna.
27 Pois não deixei de proclamar-lhes toda a vontade de Deus.
28 Keryaryin vankaf hun va, w̃uhnë dënk do gë fop vahnë vëvë cery sali vi, w̃uhnë vële ntik Iƴir Ipacah vëhery had vëhery wape. Ɗënkwëtaryin, Aju W̃ënu ŋa soŋe lëw̃ hni ỹa ndehëtëk sat lëw̃u ỹa.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, para pastorearem a igreja de Deus, que ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Njëtëɓu, ge gola hnani, vahnë vëyapah va njijëɗëni ỹal hun li, do kaỹëhnahnëɗilëhnihna.
29 Sei que, depois da minha partida, lobos ferozes penetrarão no meio de vocês e não pouparão o rebanho.
30 Nkeɗëni vële w̃atëk hnë w̃uhnë dënk, nësëndëni wamër, nuỹahnënihëhni vële rëkëɗ tëfëlehnëndënihëhni.
30 E dentre vocês mesmos se levantarão homens que torcerão a verdade, a fim de atrair os discípulos.
31 Titënaryin ɗus! Ɗënkwëtaryin, hnë wabëhn watar, g'umëɗ gë g'anent, nkabëɗëmuno ale-wo-le hnë w̃uhnë, wëla gë wankwën ŋa.
31 Por isso, vigiem! Lembrem-se de que durante três anos jamais cessei de advertir a cada um de vocês disso, noite e dia, com lágrimas.
32 «Tame W̃ënu ŋa hwëtehnahnëmu soŋe wanës wadëw̃u ŋa ntihahn ɗoku lëw̃u ỹa hnë w̃uhnë ndemaɗëhu le-wo-le ỹa. Kwëhnak fanka naỹënahnu kwëtahn hna do maw̃ëryahnu fop hnapul ile kwëhnëni fop vële kwëhnëk va.
32 "Agora, eu os entrego a Deus e à palavra da sua graça, que pode edificá-los e dar-lhes herança entre todos os que são santificados.
33 Ñaɗëw̃ohna koryi ma viỹi vahnë vëhaw̃ary.
33 Não cobicei a prata nem o ouro nem as roupas de ninguém.
34 Njëtërun w̃uhnë dënk ŋacëŋac ntëmën ŋa hnuỹahnëɗëfunëho ile valëɗëhëfuno ỹa, ami gë vërëfal mën vi.
34 Vocês mesmos sabem que estas minhas mãos supriram minhas necessidades e as de meus companheiros.
35 Tufëɗëmuno kwëlëkwël, aki tëfëka aryokuŋëndu aryemahnuni vëhaỹëhnah va. Ɗënkwëtaryin ile nësëko Ahwëhn a Yesu umë dënk: “Ile yëɗahnëɗu ỹa yaɓëka nafa gë ile hnuỹaɗu.”»
35 Em tudo o que fiz, mostrei-lhes que mediante trabalho árduo devemos ajudar os fracos, lembrando as palavras do próprio Senhor Jesus, que disse: ‘Há maior felicidade em dar do que em receber’ ".
36 Ante puhnak Pol wanës ŋa, umë ndëkwëhnëk njëfani gë vëhni fop.
36 Tendo dito isso, ajoelhou-se com todos eles e orou.
37 Awa vëhni fop pëgwëlehnëni kondëni, muryalehnëniha mbucëndëniha.
37 Todos choraram muito e, abraçando-o, o beijavam.
38 Ile hoyehnëkëhniwo ɗus ỹa umë ye ile ntehnëkëhniwo ɓokëɗina nuniha. Tac ntapëhnaniha hafo sisikulu hna.
38 O que mais os entristeceu foi a declaração de que nunca mais veriam a sua face. Então o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.