Atos 20

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ante puko ŋañëna ŋa, Pol mbarëkëhniwo vële hwëtahnëk va kamënaỹehnëhni. Tac koyahni kahnëtalehn nji Masedëwan.
1 Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.
2 Ga tëkëk hnam ndëcëtako resiỹo rac, nësëhnëkëhniwo ɗus vële hwëtahnëk va, kamënaỹehnahnëhni do tëkëlehn Gëres,
2 Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,
3 do wadepera watar ñëw̃ëko hnam. Wati nte ñaɗëho kaƴ sisikulu nji Siri ŋa, njëtako wasëwif w̃a w̃eh ñaɗëni ntiniha. Awa më pëhnak mboka gë cape Masedëwan.
3 onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.
4 Vëỹi vësan tëfëlëniho: Sopater aju Pirus avë naw̃ Bere, Arisëtarëk gë Sëkundus vëvë Tesalonik, Gayiyus mbë Derëb, Timote, do Tisik gë Tërofim vëvë resiỹo Asi.
4 Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.
5 Vëhni ryënkwëhëko Tërowas hna napëhëɗënihëfuno.
5 Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.
6 Fuhnë, hnam nkoɓunëho hafo ndëc ambënt mburu kwëhn levir këm ŋa. Tac më haƴëɓun sisikulu Filip hna, yifu hnë wafac imbëɗ rëfëlehnëfuni gë Tërowas hn'ile njiɓunëho lifu wafac mbëɗ gë wahi.
6 Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.
7 Samëdi g'anëka mbarëpëlëɓunëho soŋe wubëlehnëfu mburu ŋa. Pol nësëndëhëhniwo vële hwëtahnëk va hafo fagant mëhwëry hna kaɓi tëfëkawo nji ge pacëk.
7 No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.
8 Cery nte ye cëmët mbëryëh hna mbarëɓunëho. Walampu wayaɓah fëɗiko hnam.
8 Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.
9 Ajar nte w̃aciko Utikus lañako fenetër hna. Ñëhnëlehn wakwëɗ kaɓi wanës Pol ŋa njaryëko. Paco ndëtajëk etas rarëna hna njoj gëɗ. Vahnë më cëlëni matëndëniha ɓare cëmëko.
9 Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.
10 Pol umë fëna më cëlëk nji muryahna do ntehn: «Ant'avalu, cëmëna!»
10 Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.
11 Tac më vokaɓun ƴaŋ, do Pol nkubëlehn mburu ŋa, rokëfu do mbok pëgwëlehn nësëhnëndëfu hafo lav a pëhni, njilehn.
11 Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.
12 Jar ŋa afërën fo mënceryiko do watac njamënëko wasakahn vahnë fop.
12 Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.
13 Ante nkëhnëɓunëho hahnëtafu ŋa Pol më lehnëkëfuno haƴëfu sisikulu yifu Asos hn'ile tëfëkawo hnufëhëfuna hna kaɓi umë gë wapary ñaɗëho njas hafo hnam.
13 Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.
14 Ga tëkëhëkëfu Asos hna më yoɓunëha sisikulu hna yifu Mitilen.
14 Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.
15 Hnam, më vokëɓun ryëcalëfu do rëkëfu ga pacëk haryënkw Kiyo. Fac le voko tëki kat ỹa vok rëkëlehnëfu Samos, ga mbok pac Mile hna tëkëɓunëho.
15 Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.
16 Pol pëhnako ndar Efes, soŋe antë mbiỹ hnë resiỹo Asi hna; ñankahnëkawo nji Yerusalem hna njanti ambënt nte w̃acik Pantëkot ŋa.
16 Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .
17 Mile hna paƴëkëhniwo Pol vahnë njini Efes macinihëhni vicër cery sali va njijëni.
17 Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.
18 Ante tëkini ŋa Pol më ntehnëkëhni: «Njëtërun gante nkeho nkeya mën ŋa wati le yelahninëko hna fop, tëk pëgw fac le rëkahniɓuho resiỹo Asi ỹa.
18 Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à
19 Ɗokuŋëhnëɓuha Ahwëhn a hara naỹënala mama korotehnëniho wasëwif w̃a hafo howu dënk.
19 Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.
20 Njëtërun fëna ñoñ cow̃ëluhna, pëƴamu do karaŋëmu fop ile hwëhnak nafa soŋe hun ỹa, tase vahnë fop do gë watere hun hna fëna.
20 Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.
21 Ntehnëɗëfuhëhniwo fëna kwëlëkwël wasëwif gë vële wok vëyena wasëwif tëfëka nkwëcëtani vankeya vantëw̃ hni va do kwëtahnëniha Ahwëhn fu ỹa Yesu.
21 Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.
22 «Tame wëli Yerusalem yiɗëfu kaɓi Iƴir Ipacah iŋa forosiŋëɗëho, ɓare ƴëtëla bi ye yiɗ nkewo hnam.
22 Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.
23 Ile pëƴako Iƴir Ipacah iŋa hnë vankol hna fop, umë fo yëtëɓu: mbëraɗëfu do cëɗëɗeɓu.
23 Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.
24 Ami, mena ge cëmëɓu ma wow̃u hnë ɗuniỹa li. Fuhnawu ɗoku le kwëtehnahnëko Ahwëhn a Yesu ỹi ỹaɗëfu: umë ye fëƴahnu Wanës Wakasëk ŋa W̃ënu ŋa pehëtëkëfu ipërëna dëw̃u ŋa.
24 Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.
25 «Njijëɓuho fagant hun fop fëƴahnëndu Inaw̃ W̃ënu ŋa, ɓare tame njëtëɓu ɓokëɗiluhna ahnuwuno.
25 — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.
26 Soŋe umë fëƴahnëɗëmu dol karaŋëmu fop ile holëɓu ỹa; ge ahnë ŋwëỹëk, umë yëtëk.
26 Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.
27 Pëƴamu fop ile ntehnëk W̃ën ntiɗe ỹa; ñoñ cow̃ëluhna.
27 Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Keryaryin vankaf hun va, w̃uhnë dënk do gë fop vahnë vëvë cery sali vi, w̃uhnë vële ntik Iƴir Ipacah vëhery had vëhery wape. Ɗënkwëtaryin, Aju W̃ënu ŋa soŋe lëw̃ hni ỹa ndehëtëk sat lëw̃u ỹa.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.
29 Njëtëɓu, ge gola hnani, vahnë vëyapah va njijëɗëni ỹal hun li, do kaỹëhnahnëɗilëhnihna.
29 Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.
30 Nkeɗëni vële w̃atëk hnë w̃uhnë dënk, nësëndëni wamër, nuỹahnënihëhni vële rëkëɗ tëfëlehnëndënihëhni.
30 E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.
31 Titënaryin ɗus! Ɗënkwëtaryin, hnë wabëhn watar, g'umëɗ gë g'anent, nkabëɗëmuno ale-wo-le hnë w̃uhnë, wëla gë wankwën ŋa.
31 Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.
32 «Tame W̃ënu ŋa hwëtehnahnëmu soŋe wanës wadëw̃u ŋa ntihahn ɗoku lëw̃u ỹa hnë w̃uhnë ndemaɗëhu le-wo-le ỹa. Kwëhnak fanka naỹënahnu kwëtahn hna do maw̃ëryahnu fop hnapul ile kwëhnëni fop vële kwëhnëk va.
32 — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.
33 Ñaɗëw̃ohna koryi ma viỹi vahnë vëhaw̃ary.
33 Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.
34 Njëtërun w̃uhnë dënk ŋacëŋac ntëmën ŋa hnuỹahnëɗëfunëho ile valëɗëhëfuno ỹa, ami gë vërëfal mën vi.
34 Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.
35 Tufëɗëmuno kwëlëkwël, aki tëfëka aryokuŋëndu aryemahnuni vëhaỹëhnah va. Ɗënkwëtaryin ile nësëko Ahwëhn a Yesu umë dënk: “Ile yëɗahnëɗu ỹa yaɓëka nafa gë ile hnuỹaɗu.”»
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”
36 Ante puhnak Pol wanës ŋa, umë ndëkwëhnëk njëfani gë vëhni fop.
36 Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.
37 Awa vëhni fop pëgwëlehnëni kondëni, muryalehnëniha mbucëndëniha.
37 Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.
38 Ile hoyehnëkëhniwo ɗus ỹa umë ye ile ntehnëkëhniwo ɓokëɗina nuniha. Tac ntapëhnaniha hafo sisikulu hna.
38 Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.