Atos 19

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Wati nte nkeho Apolos Korent ŋa, Pol më tëfëk resiỹo hwëhn wahuŋ hna do tëk Efes. Hnam tëkatëkëhniwo vële hwëtahnëk vëryampo.
1 Enquanto Apolo estava na cidade de Corinto, Paulo viajou pelo interior da província da Ásia e chegou a Éfeso. Ali encontrou alguns cristãos
2 Më tëƴëkëhni: «Ante kwëtahnërunëho ŋa nuỹarunëho bi Iƴir Ipacah iŋa?»
2 e perguntou: — Quando vocês creram, vocês receberam o Espírito Santo? Eles responderam: — Nós nem mesmo sabíamos que existe o Espírito Santo.
3 Pol më mbok tëƴëkëhni: «Iỹëhne sifa yarya yaryirun awa?»
3 — Então que tipo de batismo vocês receberam? — perguntou Paulo. — O batismo de João Batista! — responderam.
4 Pol më mbok ntehnëkëhni kat: «San njaryëkëhni vële w̃aw̃ëko nkwëcëtani vankeya vantëw̃ hni va ntehnatëndëhni ɓulunda Isërayel ỹa kwëtahnëniha Yesu, ale rëfiɗëha ỹa.»
4 Então Paulo disse: — João batizava aqueles que se arrependiam dos seus pecados. E também dizia ao povo de Israel que eles deviam crer naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 Ante nkwëryëniho wanës watac ŋa njaryiniho g'uw̃ac Ahwëhn a Yesu.
5 Depois de ouvirem isso, aqueles homens foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Pol tindëkëhniwo wëɓák ŋa, Iƴir Ipacah iŋa cëlëlehni hnë vëhni. Pëgwëlehnëni taŋ nësëndëni vanësa vakaw̃ary do pëƴahnëndëni wanës W̃ënu ŋa.
6 Aí Paulo pôs as mãos sobre eles, e o Espírito Santo veio sobre eles. Então começaram a falar em línguas estranhas e a anunciar também a mensagem de Deus.
7 Vahnë vërac tëkëniho ipëhw gë vëhi.
7 Esses homens eram mais ou menos doze.
8 Pol njiɗëho caliŋa wasëwif hna kwëlëkwël do hnë wadepera watar, nësëɗëho g'ikwëtahn, pëƴahnatënd Inaw̃ W̃ënu ŋa do njawërëɗëho maw̃ehnëhni vële hnëpaɗëhawo va.
8 Durante três meses Paulo foi à sinagoga e falou com coragem ao povo. Ele conversava com eles e tentava convencê-los a respeito do Reino de Deus .
9 Ɓare vëryampo ñoñ vëỹaɗilohna nkwëryëni do ŋwëỹëniho vëhwëtahnëɗina, wameh fo nësëɗëniho soŋe nkaw̃ Ahwëhn a tase vahnë fop. Awa Pol më tavëkëhni nji, më njokëhni vële hwëtahnëk va do fac-wo-fac nkwajëlëɗëniho gë vëhni hnë cery cankaf nte nkwajëlahnëɗëniho Tiranus gë ɓulunda ỹa.
9 Mas alguns eram teimosos, não acreditavam e, em frente de todos, ainda falavam mal do Caminho do Senhor . Então Paulo abandonou a sinagoga, levando os cristãos consigo, e começou a falar diariamente na escola de um homem chamado Tirano.
10 Watac wabëhn waki mbiỹëko, hafo fop wasëwif gë vële wok vëyena wasëwif lëɗëko hnë resiỹo rac ỹa kolëni nkwëryëni wanës Ahwëhn a.
10 Ele fez isso durante dois anos, até que todos os moradores da província da Ásia, tanto os judeus como os não judeus, ouviram a mensagem do Senhor.
11 Hnë wati rac W̃ënu ŋa ntiyehnëɗëhawo Pol vifëmpëhnahnah vile nkok nahana ahnë.
11 Deus fazia milagres extraordinários por meio de Paulo,
12 Koyëna nufëɗeho wakantika gë wafand vunte ỹakëɗëhawo va njonëhnëndeni vëres. Vërac njërëɗëniho do waƴine ŋa cahnëɗënihëhniwo vahnë va.
12 tanto que as pessoas pegavam lenços e aventais que ele usava e os levavam para os doentes tocarem. E, quando estes tocavam neles, ficavam curados; e de outras pessoas saíam os espíritos maus.
13 Nkeniho fëna wasëwif wëryampo njiɗëniho waỹëw̃a hna fop soŋe ntandënihëhni waƴine vahnë hna. Fac ryampo njawërëniho fëna ntanihëhni g'uw̃ac Ahwëhn a Yesu. Ntehnëɗënihëhniwo: «G'uw̃ac Yesu, nte pëƴahnëɗ Pol ŋa, ntehnëɗerun: cahnëryin!»
13 Alguns judeus que andavam de um lugar para outro, expulsando espíritos maus, quiseram usar também o nome do Senhor Jesus para expulsar os espíritos maus, dizendo a eles: — Pelo poder do nome de Jesus, o mesmo que Paulo anuncia, eu mando que vocês saiam!
14 Vutah imbëɗ gë vuki vumba Seva va, asankaf vësëna wasaɗëha wasëwif ỹa, liɗëho koyëna.
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de um judeu chamado Ceva, que era Grande Sacerdote .
15 Ɓare, ga nësëni koyëna, ƴine ỹa më ntëkwakëhni: «Yesu? Njëtëɓuha. Pol, njëtëbu bi mo ye. Ɓare w̃uhnë, vëhni mo yerun?»
15 Mas certa vez um espírito mau disse a eles: — Eu conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vocês, quem são?
16 Asan ale pëlako ƴine ỹa ntoŋanëlehnëhni do mëkëkëhniwo vëhni fop, mbërehnëkëhni ɗus, cahnëlehnëni nkaryëni hnë tere rac viỹi këm fo do cërehnëkëhniwo ɗus.
16 Então o homem que estava dominado pelo espírito mau os atacou e bateu neles com tanta violência, que eles fugiram daquela casa feridos e com as roupas rasgadas.
17 Fop vële lëɗëk Efes va njëtaniho watac. Wasëwif gë vële wok vëyena wasëwif per ntakëkëhniwo do uw̃ac Ahwëhn a Yesu naỹëɗëho.
17 E todos os que moravam em Éfeso, judeus e não judeus, souberam disso. Eles ficaram com muito medo, e o nome do Senhor Jesus se tornou mais respeitado ainda.
18 Vëyaɓah hnë vële hwëtahnëko hna njijëɗëniho putandëni tase vahnë fop wameh wante ntiɗëniho ŋa.
18 Então muitos dos que creram vinham e confessavam publicamente as coisas más que haviam feito.
19 Vahnë vëyaɓah vële hwëhnako mbilaƴo njojëniho vëkayëte uyët mbilaƴo vantëw̃ hni va, kovëni do pëɗëni tase vahnë fop. Vëkayëte vatac hnapul yaɓah yeho.
19 E muitos daqueles que praticavam feitiçaria ajuntaram os seus livros e os trouxeram para queimar diante de todos. Quando calcularam o preço dos livros queimados, o total chegou a cinquenta mil moedas de prata .
20 Koyëna tufahnëɗëho Ahwëhn a fanka falëw̃u fa. Wanës wadëw̃u ŋa campëɗëho g'ahaw̃ary do hn'ile-wo-le tëkëko hna ntiɗëho ɗoku lëw̃u ỹa.
20 Assim, de maneira poderosa, a mensagem do Senhor era anunciada e se espalhava cada vez mais.
21 Ante ndëcëko watac ŋa, Iƴir Ipacah iŋa pëhnaỹehnëkawo Pol tëf Masedëwan gë Akayi nji Yerusalem. Ntehnëɗëho: «Ge tëkëɓu hnam afo yiwu Rom.»
21 Depois desses acontecimentos, Paulo resolveu passar pelas províncias da Macedônia e da Acaia e ir até Jerusalém. Ele dizia: — Depois que eu visitar Jerusalém, preciso ir a Roma.
22 Umë paƴëkëhni Masedëwan Timote gë Erasët, vësan vëhi vële ryemaɗëhawo va, ɓare umë dënk resiỹo Asi hna nkoko hafo mbiỹ.
22 Então Paulo enviou para a Macedônia dois dos seus ajudantes, Timóteo e Erasto, mas ele ficou mais algum tempo na província da Ásia.
23 Hnë wati rac uryëñah sankaf yeho Efes hna soŋe Nkaw̃ Ahwëhn a.
23 Foi nessa ocasião que houve na cidade de Éfeso uma grande desordem por causa do Caminho do Senhor .
24 Aryëhwar koryi ale w̃acik Demetëriyus, ryëhwarëɗëho vucery koryi vunte w̃ëntëlëk gë cery w̃ënu cankaf mba w̃ënu wagërek ile w̃aciko Arëtemis do vëryokuŋ vëlëw̃u va nuỹaɗëniho hnapul yaɓah.
24 Um ourives chamado Demétrio fazia pequenos modelos de prata do templo da deusa Diana, e o seu negócio dava muito lucro aos que trabalhavam com ele.
25 Fac ryampo Demetëriyus mbarëkëhniwo vëryokuŋ vëlëw̃u va fop gë vëryëhwarëntaw̃u va, do ntehnëhni: «Vëỹënta mën, njëtërun iỹi ɗoku hnuỹahnëɗen hnapul yaɓah.
25 Então ele chamou estes e outros da mesma profissão e disse: — Meus amigos, vocês sabem que a nossa riqueza vem deste nosso ofício.
26 Ɓare nurun ma nkwëryërun ile ryëcëtaɗ ỹa: aỹi asan, Pol, pëƴahnëɗ wamën wante ntiɗëni vahnë gena W̃ën paryi do mëkëɗ maw̃ehnëhni watac vahnë vëyaɓah ani Efes li do resiỹo Asi hna fop.
26 Vocês mesmos podem ver e ouvir o que esse tal de Paulo está fazendo. Ele afirma que os deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. E está conseguindo convencer muita gente, tanto daqui como de quase toda a província da Ásia.
27 Ỹaƴah waŋi wanës wadëw̃u ŋi gena ɗoku fu ỹi fo përëkanëɗ ɓare fëna këfëɗ cery w̃ën cankaf mba Arëtemis, w̃ën hucankaf fu ŋa. Koyëna kihnëɗ ntënah ale cëmbëɗëni Asi hafo ɗuniỹa ỹi fop.»
27 Assim nós estamos correndo o perigo de ver o povo rejeitar o nosso negócio. E não é só isso. Existe o perigo de o templo da grande deusa Diana não ficar valendo mais nada e também de ser destruída a grandeza dessa deusa adorada por todos na Ásia e no mundo inteiro.
28 Ante nkwëryëni watac ŋa ntavëlehnëkëhniwo taŋ, pëgwëlehnëni ndekandëni: «Arëtemis mbë Efes naỹëk!»
28 Quando a multidão ouviu isso, ficou furiosa e começou a gritar: — Viva a grande Diana de Éfeso!
29 Ankol ŋa fop ñënkalehn. Vahnë va njolehnënihëhni Gayiyus gë Arisëtarëk, vësan vëhi vëvë Masedëwan vële tëfëlëniho Pol uyas va, ntëfaryini gë mbara ntëw̃ hni.
29 E a confusão se espalhou por toda a cidade. A multidão agarrou Gaio e Aristarco, dois macedônios que viajavam com Paulo, e os arrastou até o teatro.
30 Pol ñaɗëho nji ɓulunda hna ɓare vële hwëtahnëk va vëw̃aw̃ëlohna.
30 Paulo queria falar ao povo, mas os irmãos não deixaram.
31 Vëryampo hnë vësankaf vëvë resiỹo Asi hna fëna, wëlawo walëw̃u w̃a, paƴehniniho këlaniha antë nji mbara hna.
31 Alguns altos funcionários daquela província, que eram amigos de Paulo, mandaram a ele um recado, pedindo que não fosse ao teatro.
32 Wati rac ɓulunda ỹa vëwolohna nëpalëndëni. Ale-wo-le haw̃ary ndekantëɗeho do vëyaɓah hnë vëhni vëyëtëlohna dënk bi soŋe ye varëlik.
32 Naquela altura dos acontecimentos a multidão que se achava no teatro estava em completa desordem: uns gritavam uma coisa, e outros gritavam outra, pois a maioria nem sabia por que estava ali.
33 Wasëwif wëryampo hnë vëvë ɓulunda hna paƴënihawo haryënkw ɓulunda hna ale w̃aciko Alekësandër soŋe nkabahn ile liyak ỹa. Arac më njelak vák ỹa: ñaɗëho nësëhnëhni ɓulunda ỹa.
33 Algumas pessoas ficaram pensando que Alexandre era o culpado, pois os judeus o obrigaram a ir e ficar lá na frente. Aí Alexandre fez um sinal com a mão e tentou falar para se defender diante do povo.
34 Ɓare ante njavëtënihawo ɓulunda ỹa sëwif ye, vëhni fop ndekaɗëniho ndampo fo, uhnësë rac fo, ile yëhnëko tëk wawati wahi: «Arëtemis mbë Efes naỹëk!»
34 Mas, quando perceberam que ele era judeu, ficaram gritando todos juntos a mesma coisa durante duas horas: — Viva a grande Diana de Éfeso!
35 Ga mbiỹëk asankaf ahigëna ỹa ndemëhnaỹehnëkëhniwo ɓulunda ỹa do ntehn: «Vëvë Efes, mo wok ƴëtëna ɗuniỹa li nkol Efes ŋi ye ante yëkaɗ cery w̃ën Arëtemis ŋi gë taka cëvah nte mëntëlëni sëlik g'ambin ŋi?
35 Finalmente o secretário da prefeitura da cidade conseguiu acalmar o povo. Ele disse o seguinte: — Cidadãos de Éfeso! Todos sabem que a nossa cidade é a guardadora do templo da grande Diana e da pedra sagrada que caiu do céu.
36 Ahnë koɗina nkwaj. Awa tëfëka aryemëhnaw̃u do ant'aliwu iñë hara nahaluhna.
36 Ninguém pode negar isso. Assim fiquem calmos e não façam nada sem pensar bem.
37 Njojërunëhëhni vëỹi vësan hnani, ɓare ñoñ vëlina ile w̃ek cery w̃ën cankaf fu hna do vëyew̃ëlahna fëna w̃ën fu ŋa.
37 Vocês trouxeram aqui estes homens, mas eles não assaltaram o templo, nem ofenderam a nossa deusa.
38 Ge Demetëriyus gë vële ndokuŋëlahnëɗëni va kwëhnani ile pëƴahnëɗëni menëk ahnë, awa soŋe rac nkehëhna vakitiŋa gë vëhitiŋ per; hnam tëfëka pëƴahnëni.
38 Se Demétrio e os seus ajudantes têm alguma acusação contra alguém, eles podem apresentar suas acusações no tribunal, pois para isso há dias certos de reunião, e também existem os governadores.
39 Do ge kwëhnarun wanës wakaw̃ary wante rëƴëɗun pëhwëtëɗen tase ɓulunda hna gë vële yëtëk sariya lëw̃ fu va.
39 Porém, se vocês querem mais alguma coisa, isso será tratado na reunião do povo, convocada de acordo com a lei .
40 Ge diyilënëhna wajira ntehnëɗenëhëfu ŋañënayinëk soŋe ile liyak dol ỹi kaɓi kwëhnayilënëhna toña soŋe aŋi mbarëla, koɗelënëhna nësin ile liyehnëkëfu rac ỹa.» Ante nësëko waŋi wanës ŋa më ntehnëkëhni ɓulunda ỹa campëni.
40 Pois corremos o risco de sermos acusados de revolta, por causa do que está acontecendo hoje. Não há motivo para toda esta confusão. E nós não poderíamos justificar tudo isso.
41 — ausente —
41 Depois de dizer essas palavras, ele terminou a reunião.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.