Atos 19
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ACF
1 Wati nte nkeho Apolos Korent ŋa, Pol më tëfëk resiỹo hwëhn wahuŋ hna do tëk Efes. Hnam tëkatëkëhniwo vële hwëtahnëk vëryampo.
1 E sucedeu que, enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo, tendo passado por todas as regiões superiores, chegou a Éfeso; e achando ali alguns discípulos,
2 Më tëƴëkëhni: «Ante kwëtahnërunëho ŋa nuỹarunëho bi Iƴir Ipacah iŋa?»
2 Disse-lhes: Recebestes vós já o Espírito Santo quando crestes? E eles disseram-lhe: Nós nem ainda ouvimos que haja Espírito Santo.
3 Pol më mbok tëƴëkëhni: «Iỹëhne sifa yarya yaryirun awa?»
3 Perguntou-lhes, então: Em que sois batizados então? E eles disseram: No batismo de João.
4 Pol më mbok ntehnëkëhni kat: «San njaryëkëhni vële w̃aw̃ëko nkwëcëtani vankeya vantëw̃ hni va ntehnatëndëhni ɓulunda Isërayel ỹa kwëtahnëniha Yesu, ale rëfiɗëha ỹa.»
4 Mas Paulo disse: Certamente João batizou com o batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse no que após ele havia de vir, isto é, em Jesus Cristo.
5 Ante nkwëryëniho wanës watac ŋa njaryiniho g'uw̃ac Ahwëhn a Yesu.
5 E os que ouviram foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Pol tindëkëhniwo wëɓák ŋa, Iƴir Ipacah iŋa cëlëlehni hnë vëhni. Pëgwëlehnëni taŋ nësëndëni vanësa vakaw̃ary do pëƴahnëndëni wanës W̃ënu ŋa.
6 E, impondo-lhes Paulo as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo; e falavam línguas, e profetizavam.
7 Vahnë vërac tëkëniho ipëhw gë vëhi.
7 E estes eram, ao todo, uns doze homens.
8 Pol njiɗëho caliŋa wasëwif hna kwëlëkwël do hnë wadepera watar, nësëɗëho g'ikwëtahn, pëƴahnatënd Inaw̃ W̃ënu ŋa do njawërëɗëho maw̃ehnëhni vële hnëpaɗëhawo va.
8 E, entrando na sinagoga, falou ousadamente por espaço de três meses, disputando e persuadindo-os acerca do reino de Deus.
9 Ɓare vëryampo ñoñ vëỹaɗilohna nkwëryëni do ŋwëỹëniho vëhwëtahnëɗina, wameh fo nësëɗëniho soŋe nkaw̃ Ahwëhn a tase vahnë fop. Awa Pol më tavëkëhni nji, më njokëhni vële hwëtahnëk va do fac-wo-fac nkwajëlëɗëniho gë vëhni hnë cery cankaf nte nkwajëlahnëɗëniho Tiranus gë ɓulunda ỹa.
9 Mas, como alguns deles se endurecessem e não obedecessem, falando mal do Caminho perante a multidão, retirou-se deles, e separou os discípulos, disputando todos os dias na escola de um certo Tirano.
10 Watac wabëhn waki mbiỹëko, hafo fop wasëwif gë vële wok vëyena wasëwif lëɗëko hnë resiỹo rac ỹa kolëni nkwëryëni wanës Ahwëhn a.
10 E durou isto por espaço de dois anos; de tal maneira que todos os que habitavam na Ásia ouviram a palavra do Senhor Jesus, assim judeus como gregos.
11 Hnë wati rac W̃ënu ŋa ntiyehnëɗëhawo Pol vifëmpëhnahnah vile nkok nahana ahnë.
11 E Deus pelas mãos de Paulo fazia maravilhas extraordinárias.
12 Koyëna nufëɗeho wakantika gë wafand vunte ỹakëɗëhawo va njonëhnëndeni vëres. Vërac njërëɗëniho do waƴine ŋa cahnëɗënihëhniwo vahnë va.
12 De sorte que até os lenços e aventais se levavam do seu corpo aos enfermos, e as enfermidades fugiam deles, e os espíritos malignos saíam.
13 Nkeniho fëna wasëwif wëryampo njiɗëniho waỹëw̃a hna fop soŋe ntandënihëhni waƴine vahnë hna. Fac ryampo njawërëniho fëna ntanihëhni g'uw̃ac Ahwëhn a Yesu. Ntehnëɗënihëhniwo: «G'uw̃ac Yesu, nte pëƴahnëɗ Pol ŋa, ntehnëɗerun: cahnëryin!»
13 E alguns dos exorcistas judeus ambulantes tentavam invocar o nome do Senhor Jesus sobre os que tinham espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus a quem Paulo prega.
14 Vutah imbëɗ gë vuki vumba Seva va, asankaf vësëna wasaɗëha wasëwif ỹa, liɗëho koyëna.
14 E os que faziam isto eram sete filhos de Ceva, judeu, principal dos sacerdotes.
15 Ɓare, ga nësëni koyëna, ƴine ỹa më ntëkwakëhni: «Yesu? Njëtëɓuha. Pol, njëtëbu bi mo ye. Ɓare w̃uhnë, vëhni mo yerun?»
15 Respondendo, porém, o espírito maligno, disse: Conheço a Jesus, e bem sei quem é Paulo; mas vós quem sois?
16 Asan ale pëlako ƴine ỹa ntoŋanëlehnëhni do mëkëkëhniwo vëhni fop, mbërehnëkëhni ɗus, cahnëlehnëni nkaryëni hnë tere rac viỹi këm fo do cërehnëkëhniwo ɗus.
16 E, saltando neles o homem que tinha o espírito maligno, e assenhoreando-se de todos, pôde mais do que eles; de tal maneira que, nus e feridos, fugiram daquela casa.
17 Fop vële lëɗëk Efes va njëtaniho watac. Wasëwif gë vële wok vëyena wasëwif per ntakëkëhniwo do uw̃ac Ahwëhn a Yesu naỹëɗëho.
17 E foi isto notório a todos os que habitavam em Éfeso, tanto judeus como gregos; e caiu temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Vëyaɓah hnë vële hwëtahnëko hna njijëɗëniho putandëni tase vahnë fop wameh wante ntiɗëniho ŋa.
18 E muitos dos que tinham crido vinham, confessando e publicando os seus feitos.
19 Vahnë vëyaɓah vële hwëhnako mbilaƴo njojëniho vëkayëte uyët mbilaƴo vantëw̃ hni va, kovëni do pëɗëni tase vahnë fop. Vëkayëte vatac hnapul yaɓah yeho.
19 Também muitos dos que seguiam artes mágicas trouxeram os seus livros, e os queimaram na presença de todos e, feita a conta do seu preço, acharam que montava a cinqüenta mil peças de prata.
20 Koyëna tufahnëɗëho Ahwëhn a fanka falëw̃u fa. Wanës wadëw̃u ŋa campëɗëho g'ahaw̃ary do hn'ile-wo-le tëkëko hna ntiɗëho ɗoku lëw̃u ỹa.
20 Assim a palavra do Senhor crescia poderosamente e prevalecia.
21 Ante ndëcëko watac ŋa, Iƴir Ipacah iŋa pëhnaỹehnëkawo Pol tëf Masedëwan gë Akayi nji Yerusalem. Ntehnëɗëho: «Ge tëkëɓu hnam afo yiwu Rom.»
21 E, cumpridas estas coisas, Paulo propôs, em espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e pela Acaia, dizendo: Depois que houver estado ali, importa-me ver também Roma.
22 Umë paƴëkëhni Masedëwan Timote gë Erasët, vësan vëhi vële ryemaɗëhawo va, ɓare umë dënk resiỹo Asi hna nkoko hafo mbiỹ.
22 E, enviando à Macedônia dois daqueles que o serviam, Timóteo e Erasto, ficou ele por algum tempo na Ásia.
23 Hnë wati rac uryëñah sankaf yeho Efes hna soŋe Nkaw̃ Ahwëhn a.
23 E, naquele mesmo tempo, houve um não pequeno alvoroço acerca do Caminho.
24 Aryëhwar koryi ale w̃acik Demetëriyus, ryëhwarëɗëho vucery koryi vunte w̃ëntëlëk gë cery w̃ënu cankaf mba w̃ënu wagërek ile w̃aciko Arëtemis do vëryokuŋ vëlëw̃u va nuỹaɗëniho hnapul yaɓah.
24 Porque um certo ourives da prata, por nome Demétrio, que fazia de prata nichos de Diana, dava não pouco lucro aos artífices,
25 Fac ryampo Demetëriyus mbarëkëhniwo vëryokuŋ vëlëw̃u va fop gë vëryëhwarëntaw̃u va, do ntehnëhni: «Vëỹënta mën, njëtërun iỹi ɗoku hnuỹahnëɗen hnapul yaɓah.
25 Aos quais, havendo-os ajuntado com os oficiais de obras semelhantes, disse: Senhores, vós bem sabeis que deste ofício temos a nossa prosperidade;
26 Ɓare nurun ma nkwëryërun ile ryëcëtaɗ ỹa: aỹi asan, Pol, pëƴahnëɗ wamën wante ntiɗëni vahnë gena W̃ën paryi do mëkëɗ maw̃ehnëhni watac vahnë vëyaɓah ani Efes li do resiỹo Asi hna fop.
26 E bem vedes e ouvis que não só em Éfeso, mas até quase em toda a Ásia, este Paulo tem convencido e afastado uma grande multidão, dizendo que não são deuses os que se fazem com as mãos.
27 Ỹaƴah waŋi wanës wadëw̃u ŋi gena ɗoku fu ỹi fo përëkanëɗ ɓare fëna këfëɗ cery w̃ën cankaf mba Arëtemis, w̃ën hucankaf fu ŋa. Koyëna kihnëɗ ntënah ale cëmbëɗëni Asi hafo ɗuniỹa ỹi fop.»
27 E não somente há o perigo de que a nossa profissão caia em descrédito, mas também de que o próprio templo da grande deusa Diana seja estimado em nada, vindo a ser destruída a majestade daquela que toda a Ásia e o mundo veneram.
28 Ante nkwëryëni watac ŋa ntavëlehnëkëhniwo taŋ, pëgwëlehnëni ndekandëni: «Arëtemis mbë Efes naỹëk!»
28 E, ouvindo-o, encheram-se de ira, e clamaram, dizendo: Grande é a Diana dos efésios.
29 Ankol ŋa fop ñënkalehn. Vahnë va njolehnënihëhni Gayiyus gë Arisëtarëk, vësan vëhi vëvë Masedëwan vële tëfëlëniho Pol uyas va, ntëfaryini gë mbara ntëw̃ hni.
29 E encheu-se de confusão toda a cidade e, unânimes, correram ao teatro, arrebatando a Gaio e a Aristarco, macedônios, companheiros de Paulo na viagem.
30 Pol ñaɗëho nji ɓulunda hna ɓare vële hwëtahnëk va vëw̃aw̃ëlohna.
30 E, querendo Paulo apresentar-se ao povo, não lho permitiram os discípulos.
31 Vëryampo hnë vësankaf vëvë resiỹo Asi hna fëna, wëlawo walëw̃u w̃a, paƴehniniho këlaniha antë nji mbara hna.
31 E também alguns dos principais da Ásia, que eram seus amigos, lhe rogaram que não se apresentasse no teatro.
32 Wati rac ɓulunda ỹa vëwolohna nëpalëndëni. Ale-wo-le haw̃ary ndekantëɗeho do vëyaɓah hnë vëhni vëyëtëlohna dënk bi soŋe ye varëlik.
32 Uns, pois, clamavam de uma maneira, outros de outra, porque o ajuntamento era confuso; e os mais deles não sabiam por que causa se tinham ajuntado.
33 Wasëwif wëryampo hnë vëvë ɓulunda hna paƴënihawo haryënkw ɓulunda hna ale w̃aciko Alekësandër soŋe nkabahn ile liyak ỹa. Arac më njelak vák ỹa: ñaɗëho nësëhnëhni ɓulunda ỹa.
33 Então tiraram Alexandre dentre a multidão, impelindo-o os judeus para diante; e Alexandre, acenando com a mão, queria dar razão disto ao povo.
34 Ɓare ante njavëtënihawo ɓulunda ỹa sëwif ye, vëhni fop ndekaɗëniho ndampo fo, uhnësë rac fo, ile yëhnëko tëk wawati wahi: «Arëtemis mbë Efes naỹëk!»
34 Mas quando conheceram que era judeu, todos unanimemente levantaram a voz, clamando por espaço de quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios.
35 Ga mbiỹëk asankaf ahigëna ỹa ndemëhnaỹehnëkëhniwo ɓulunda ỹa do ntehn: «Vëvë Efes, mo wok ƴëtëna ɗuniỹa li nkol Efes ŋi ye ante yëkaɗ cery w̃ën Arëtemis ŋi gë taka cëvah nte mëntëlëni sëlik g'ambin ŋi?
35 Então o escrivão da cidade, tendo apaziguado a multidão, disse: Homens efésios, qual é o homem que não sabe que a cidade dos efésios é a guardadora do templo da grande deusa Diana, e da imagem que desceu de Júpiter?
36 Ahnë koɗina nkwaj. Awa tëfëka aryemëhnaw̃u do ant'aliwu iñë hara nahaluhna.
36 Ora, não podendo isto ser contraditado, convém que vos aplaqueis e nada façais temerariamente;
37 Njojërunëhëhni vëỹi vësan hnani, ɓare ñoñ vëlina ile w̃ek cery w̃ën cankaf fu hna do vëyew̃ëlahna fëna w̃ën fu ŋa.
37 Porque estes homens que aqui trouxestes nem são sacrílegos nem blasfemam da vossa deusa.
38 Ge Demetëriyus gë vële ndokuŋëlahnëɗëni va kwëhnani ile pëƴahnëɗëni menëk ahnë, awa soŋe rac nkehëhna vakitiŋa gë vëhitiŋ per; hnam tëfëka pëƴahnëni.
38 Mas, se Demétrio e os artífices que estão com ele têm alguma coisa contra alguém, há audiências e há procônsules; que se acusem uns aos outros;
39 Do ge kwëhnarun wanës wakaw̃ary wante rëƴëɗun pëhwëtëɗen tase ɓulunda hna gë vële yëtëk sariya lëw̃ fu va.
39 E, se alguma outra coisa demandais, averiguar-se-á em legítima assembléia.
40 Ge diyilënëhna wajira ntehnëɗenëhëfu ŋañënayinëk soŋe ile liyak dol ỹi kaɓi kwëhnayilënëhna toña soŋe aŋi mbarëla, koɗelënëhna nësin ile liyehnëkëfu rac ỹa.» Ante nësëko waŋi wanës ŋa më ntehnëkëhni ɓulunda ỹa campëni.
40 Na verdade até corremos perigo de que, por hoje, sejamos acusados de sedição, não havendo causa alguma com que possamos justificar este concurso.
41 — ausente —
41 E, tendo dito isto, despediu a assembléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.