Atos 19
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NAA
1 Wati nte nkeho Apolos Korent ŋa, Pol më tëfëk resiỹo hwëhn wahuŋ hna do tëk Efes. Hnam tëkatëkëhniwo vële hwëtahnëk vëryampo.
1 Aconteceu que, enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo, tendo passado pelas regiões mais altas, chegou a Éfeso. Encontrando ali alguns discípulos,
2 Më tëƴëkëhni: «Ante kwëtahnërunëho ŋa nuỹarunëho bi Iƴir Ipacah iŋa?»
2 perguntou-lhes: — Vocês receberam o Espírito Santo quando creram? Ao que eles responderam: — Pelo contrário, nem mesmo ouvimos que existe o Espírito Santo.
3 Pol më mbok tëƴëkëhni: «Iỹëhne sifa yarya yaryirun awa?»
3 Paulo perguntou: — Então que batismo vocês receberam? Eles responderam: — O batismo de João.
4 Pol më mbok ntehnëkëhni kat: «San njaryëkëhni vële w̃aw̃ëko nkwëcëtani vankeya vantëw̃ hni va ntehnatëndëhni ɓulunda Isërayel ỹa kwëtahnëniha Yesu, ale rëfiɗëha ỹa.»
4 Paulo explicou: — João realizou batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que viria depois dele, a saber, em Jesus.
5 Ante nkwëryëniho wanës watac ŋa njaryiniho g'uw̃ac Ahwëhn a Yesu.
5 Eles, tendo ouvido isto, foram batizados no nome do Senhor Jesus.
6 Pol tindëkëhniwo wëɓák ŋa, Iƴir Ipacah iŋa cëlëlehni hnë vëhni. Pëgwëlehnëni taŋ nësëndëni vanësa vakaw̃ary do pëƴahnëndëni wanës W̃ënu ŋa.
6 E, quando Paulo lhes impôs as mãos, o Espírito Santo veio sobre eles, e tanto falavam em línguas como profetizavam.
7 Vahnë vërac tëkëniho ipëhw gë vëhi.
7 Eram, ao todo, uns doze homens.
8 Pol njiɗëho caliŋa wasëwif hna kwëlëkwël do hnë wadepera watar, nësëɗëho g'ikwëtahn, pëƴahnatënd Inaw̃ W̃ënu ŋa do njawërëɗëho maw̃ehnëhni vële hnëpaɗëhawo va.
8 Durante três meses, Paulo frequentou a sinagoga, onde falava ousadamente, discutindo e persuadindo a respeito do Reino de Deus.
9 Ɓare vëryampo ñoñ vëỹaɗilohna nkwëryëni do ŋwëỹëniho vëhwëtahnëɗina, wameh fo nësëɗëniho soŋe nkaw̃ Ahwëhn a tase vahnë fop. Awa Pol më tavëkëhni nji, më njokëhni vële hwëtahnëk va do fac-wo-fac nkwajëlëɗëniho gë vëhni hnë cery cankaf nte nkwajëlahnëɗëniho Tiranus gë ɓulunda ỹa.
9 Mas como alguns deles se mostravam teimosos e descrentes, falando mal do Caminho diante da multidão, Paulo se afastou deles. E, levando consigo os discípulos, passou a falar diariamente na escola de Tirano.
10 Watac wabëhn waki mbiỹëko, hafo fop wasëwif gë vële wok vëyena wasëwif lëɗëko hnë resiỹo rac ỹa kolëni nkwëryëni wanës Ahwëhn a.
10 Paulo fez isso durante dois anos, de modo que todos os habitantes da província da Ásia ouviram a palavra do Senhor, tanto judeus como gregos.
11 Hnë wati rac W̃ënu ŋa ntiyehnëɗëhawo Pol vifëmpëhnahnah vile nkok nahana ahnë.
11 Deus, pelas mãos de Paulo, fazia milagres extraordinários,
12 Koyëna nufëɗeho wakantika gë wafand vunte ỹakëɗëhawo va njonëhnëndeni vëres. Vërac njërëɗëniho do waƴine ŋa cahnëɗënihëhniwo vahnë va.
12 a ponto de levarem aos enfermos lenços e aventais do seu uso pessoal, diante dos quais as enfermidades fugiam das suas vítimas, e os espíritos malignos se retiravam.
13 Nkeniho fëna wasëwif wëryampo njiɗëniho waỹëw̃a hna fop soŋe ntandënihëhni waƴine vahnë hna. Fac ryampo njawërëniho fëna ntanihëhni g'uw̃ac Ahwëhn a Yesu. Ntehnëɗënihëhniwo: «G'uw̃ac Yesu, nte pëƴahnëɗ Pol ŋa, ntehnëɗerun: cahnëryin!»
13 E alguns judeus, exorcistas ambulantes, tentaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre pessoas possuídas de espíritos malignos, dizendo: — Ordeno que saiam pelo poder de Jesus, a quem Paulo prega.
14 Vutah imbëɗ gë vuki vumba Seva va, asankaf vësëna wasaɗëha wasëwif ỹa, liɗëho koyëna.
14 Os que faziam isto eram sete filhos de um judeu chamado Ceva, sumo sacerdote.
15 Ɓare, ga nësëni koyëna, ƴine ỹa më ntëkwakëhni: «Yesu? Njëtëɓuha. Pol, njëtëbu bi mo ye. Ɓare w̃uhnë, vëhni mo yerun?»
15 Mas o espírito maligno lhes respondeu: — Conheço Jesus e sei quem é Paulo; mas vocês, quem são?
16 Asan ale pëlako ƴine ỹa ntoŋanëlehnëhni do mëkëkëhniwo vëhni fop, mbërehnëkëhni ɗus, cahnëlehnëni nkaryëni hnë tere rac viỹi këm fo do cërehnëkëhniwo ɗus.
16 E o possuído do espírito maligno saltou sobre eles, dominando a todos e, de tal modo prevaleceu contra eles, que, nus e feridos, fugiram daquela casa.
17 Fop vële lëɗëk Efes va njëtaniho watac. Wasëwif gë vële wok vëyena wasëwif per ntakëkëhniwo do uw̃ac Ahwëhn a Yesu naỹëɗëho.
17 Este fato chegou ao conhecimento de todos os moradores de Éfeso, tanto judeus como gregos. Veio temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Vëyaɓah hnë vële hwëtahnëko hna njijëɗëniho putandëni tase vahnë fop wameh wante ntiɗëniho ŋa.
18 Muitos dos que creram vieram confessando e denunciando publicamente as suas próprias obras.
19 Vahnë vëyaɓah vële hwëhnako mbilaƴo njojëniho vëkayëte uyët mbilaƴo vantëw̃ hni va, kovëni do pëɗëni tase vahnë fop. Vëkayëte vatac hnapul yaɓah yeho.
19 Também muitos dos que haviam praticado magia, reunindo os seus livros, os queimaram diante de todos. Calculado o valor dos livros, verificaram que chegava a cinquenta mil denários.
20 Koyëna tufahnëɗëho Ahwëhn a fanka falëw̃u fa. Wanës wadëw̃u ŋa campëɗëho g'ahaw̃ary do hn'ile-wo-le tëkëko hna ntiɗëho ɗoku lëw̃u ỹa.
20 Assim, a palavra do Senhor crescia e prevalecia poderosamente.
21 Ante ndëcëko watac ŋa, Iƴir Ipacah iŋa pëhnaỹehnëkawo Pol tëf Masedëwan gë Akayi nji Yerusalem. Ntehnëɗëho: «Ge tëkëɓu hnam afo yiwu Rom.»
21 Depois destas coisas, Paulo resolveu, no seu espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e Acaia. Ele dizia: — Depois de passar por Jerusalém, preciso ir também a Roma.
22 Umë paƴëkëhni Masedëwan Timote gë Erasët, vësan vëhi vële ryemaɗëhawo va, ɓare umë dënk resiỹo Asi hna nkoko hafo mbiỹ.
22 Tendo enviado à Macedônia dois daqueles que o ajudavam, a saber, Timóteo e Erasto, permaneceu algum tempo na província da Ásia.
23 Hnë wati rac uryëñah sankaf yeho Efes hna soŋe Nkaw̃ Ahwëhn a.
23 Por esse tempo, houve grande tumulto em Éfeso por causa do Caminho.
24 Aryëhwar koryi ale w̃acik Demetëriyus, ryëhwarëɗëho vucery koryi vunte w̃ëntëlëk gë cery w̃ënu cankaf mba w̃ënu wagërek ile w̃aciko Arëtemis do vëryokuŋ vëlëw̃u va nuỹaɗëniho hnapul yaɓah.
24 Pois um ourives, chamado Demétrio, que fazia modelos de prata do templo de Diana e que dava muito lucro aos artífices,
25 Fac ryampo Demetëriyus mbarëkëhniwo vëryokuŋ vëlëw̃u va fop gë vëryëhwarëntaw̃u va, do ntehnëhni: «Vëỹënta mën, njëtërun iỹi ɗoku hnuỹahnëɗen hnapul yaɓah.
25 convocando-os juntamente com outros do mesmo ofício, disse-lhes: — Senhores, vocês sabem que a nossa prosperidade vem deste ofício.
26 Ɓare nurun ma nkwëryërun ile ryëcëtaɗ ỹa: aỹi asan, Pol, pëƴahnëɗ wamën wante ntiɗëni vahnë gena W̃ën paryi do mëkëɗ maw̃ehnëhni watac vahnë vëyaɓah ani Efes li do resiỹo Asi hna fop.
26 E agora vocês estão vendo e ouvindo que não só em Éfeso, mas em quase toda a província da Ásia, este Paulo tem persuadido e desencaminhado muita gente, afirmando que os deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade.
27 Ỹaƴah waŋi wanës wadëw̃u ŋi gena ɗoku fu ỹi fo përëkanëɗ ɓare fëna këfëɗ cery w̃ën cankaf mba Arëtemis, w̃ën hucankaf fu ŋa. Koyëna kihnëɗ ntënah ale cëmbëɗëni Asi hafo ɗuniỹa ỹi fop.»
27 Não somente há o perigo de que o nosso negócio caia em descrédito, como também de que o próprio templo da grande deusa Diana seja considerado sem valor, e que até venha a ser destruída a majestade daquela que toda a província da Ásia e o mundo adoram.
28 Ante nkwëryëni watac ŋa ntavëlehnëkëhniwo taŋ, pëgwëlehnëni ndekandëni: «Arëtemis mbë Efes naỹëk!»
28 Ouvindo isto, ficaram furiosos e começaram a gritar: — Grande é a Diana dos efésios!
29 Ankol ŋa fop ñënkalehn. Vahnë va njolehnënihëhni Gayiyus gë Arisëtarëk, vësan vëhi vëvë Masedëwan vële tëfëlëniho Pol uyas va, ntëfaryini gë mbara ntëw̃ hni.
29 A confusão se espalhou pela cidade, e todos juntos foram correndo para o teatro, arrastando consigo os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de Paulo.
30 Pol ñaɗëho nji ɓulunda hna ɓare vële hwëtahnëk va vëw̃aw̃ëlohna.
30 Quando Paulo quis apresentar-se ao povo, os discípulos não o permitiram.
31 Vëryampo hnë vësankaf vëvë resiỹo Asi hna fëna, wëlawo walëw̃u w̃a, paƴehniniho këlaniha antë nji mbara hna.
31 Também algumas autoridades da província, que eram amigos de Paulo, mandaram um recado, pedindo que ele não se arriscasse indo ao teatro.
32 Wati rac ɓulunda ỹa vëwolohna nëpalëndëni. Ale-wo-le haw̃ary ndekantëɗeho do vëyaɓah hnë vëhni vëyëtëlohna dënk bi soŋe ye varëlik.
32 Uns, pois, gritavam de uma forma; outros, de outra; porque a assembleia tinha virado uma confusão. E, na sua maior parte, nem sabiam por que motivo estavam reunidos.
33 Wasëwif wëryampo hnë vëvë ɓulunda hna paƴënihawo haryënkw ɓulunda hna ale w̃aciko Alekësandër soŋe nkabahn ile liyak ỹa. Arac më njelak vák ỹa: ñaɗëho nësëhnëhni ɓulunda ỹa.
33 Então tiraram Alexandre do meio da multidão, e os judeus o empurraram para a frente. Este, acenando com a mão, queria falar ao povo.
34 Ɓare ante njavëtënihawo ɓulunda ỹa sëwif ye, vëhni fop ndekaɗëniho ndampo fo, uhnësë rac fo, ile yëhnëko tëk wawati wahi: «Arëtemis mbë Efes naỹëk!»
34 Quando, porém, reconheceram que ele era judeu, todos, a uma voz, gritaram durante quase duas horas: — Grande é a Diana dos efésios!
35 Ga mbiỹëk asankaf ahigëna ỹa ndemëhnaỹehnëkëhniwo ɓulunda ỹa do ntehn: «Vëvë Efes, mo wok ƴëtëna ɗuniỹa li nkol Efes ŋi ye ante yëkaɗ cery w̃ën Arëtemis ŋi gë taka cëvah nte mëntëlëni sëlik g'ambin ŋi?
35 O escrivão da cidade, tendo apaziguado o povo, disse: — Senhores efésios, quem não sabe que a cidade de Éfeso é a guardiã do templo da grande Diana e da imagem que caiu do céu?
36 Ahnë koɗina nkwaj. Awa tëfëka aryemëhnaw̃u do ant'aliwu iñë hara nahaluhna.
36 Ora, não podendo isto ser contestado, convém que vocês se mantenham calmos e não façam nada de forma precipitada;
37 Njojërunëhëhni vëỹi vësan hnani, ɓare ñoñ vëlina ile w̃ek cery w̃ën cankaf fu hna do vëyew̃ëlahna fëna w̃ën fu ŋa.
37 porque estes homens que vocês trouxeram para cá não profanaram o templo, nem blasfemam contra a nossa deusa.
38 Ge Demetëriyus gë vële ndokuŋëlahnëɗëni va kwëhnani ile pëƴahnëɗëni menëk ahnë, awa soŋe rac nkehëhna vakitiŋa gë vëhitiŋ per; hnam tëfëka pëƴahnëni.
38 Portanto, se Demétrio e os artífices que o acompanham têm alguma queixa contra alguém, saibam que existem os tribunais e os procônsules; que se acusem uns aos outros ali.
39 Do ge kwëhnarun wanës wakaw̃ary wante rëƴëɗun pëhwëtëɗen tase ɓulunda hna gë vële yëtëk sariya lëw̃ fu va.
39 Mas, se vocês estão pleiteando alguma outra coisa, isso será decidido em assembleia regular.
40 Ge diyilënëhna wajira ntehnëɗenëhëfu ŋañënayinëk soŋe ile liyak dol ỹi kaɓi kwëhnayilënëhna toña soŋe aŋi mbarëla, koɗelënëhna nësin ile liyehnëkëfu rac ỹa.» Ante nësëko waŋi wanës ŋa më ntehnëkëhni ɓulunda ỹa campëni.
40 Porque também corremos o risco de sermos, hoje, acusados de revolta, não havendo motivo algum que possamos alegar para justificar este ajuntamento.
41 — ausente —
41 E, havendo dito isto, dissolveu a assembleia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.