Atos 14
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NVT
1 Ikoniỹum hna fëna, Pol gë Barënabas tënkëniho caliŋa wasëwif hna do nësëniho wanës wapacah hafo wasëwif wayaɓah gë vële wok vëyena wasëwif kwëtahnënihawo Yesu.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 Ɓare wasëwif wale w̃ëỹëko vëhwëtahnëɗina va cënkwëɗënihëhniwo vële wok vëyena wasëwif nahanëhnëndënihëhni uw̃eh fo vële hwëtahnëk va.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 Pol gë Barënabas mbiỹëniho Ikoniỹum hna. Njaw̃ënëniho wanës wadëw̃ hni ŋa, pëɓëkëhniwo ikwëtahn iŋa Ahwëhn hna. Ahwëhn a njëɗaɗëhëhniwo imëk ntindëni vifëmpëhnahnah do gë wëdahëse do koyëna njaw̃ënëɗëniho toña ile karaŋëɗënihëhniwo vahnë soŋe ifërën ile ntinëhnëɗëhëhni W̃ën vahnë vëlëw̃u va.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Vahnë vëvë naw̃ va, nahan dëw̃ hni ŋa nëmpëlëko: vëryampo gë wasëwif w̃a nkeniho, vëỹëntaw̃ va gë vëfaƴik va.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 Wasëwif w̃a gë vële wok vëyena wasëwif va, do gë vësankaf vëlëw̃ hni va, pëhwëtaniho ntinihëhni këm fo vëhni Pol gë Barënabas do ndaw̃ënihëhni gë wëraka.
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 Ɓare vëhni, njëtandëni tuŋ nkaryëlehnëni gë cape Lisëtër gë Derëb, hnë resiỹo Likawoni hna, do gë caharaɓ lëw̃u ỹa.
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 Hnam fëna pëgwëlehnëni pëƴahnëndëni Wanës Wakasëk ŋa.
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 Nkeho asan Lisëtër hna. Asan arac kwëlëkwël ntañaɗëho, kaɓi vorovoro nkehawo wakwër ŋi; koyëna nagiko, koɓëri ƴasëlohna.
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 Ante nësëɗëho Pol ŋa, nëpaɗëho. Pol ntaŋëkawo do nuko kwëhnak ikwëtahn njërënahni.
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 Awa umë ndekahnëka: «Matëry, kahnëry!» Asan a ntoŋalehn, kahn, pëgw njasënd.
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 Kore ỹa, ga nuni ile ntiko Pol ỹa, umë ndekani gë wanës waɓë nkal Likawoni ŋa: «Wamën ŋa mbacani vahnë do cëlini ỹal fu li!»
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 Umë macëniha Barënabas «Sus» do Pol «Herëmes», kaɓi Pol yeho ahnës wanës ỹa.
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 Asëna ava Sus ỹa, njojëkëhniwo wuhni wule hayëtik haryënkw rënka naw̃ hna hn'ile nkeho caliŋa ntëw̃u hna: ñaɗëniho gë kore ỹa cënanëhnënihëhni saɗëha vëhni Pol gë Barënabas.
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Ɓare ante njëtaniho vëfaƴik vëhi va, citëniho viỹi vilëw̃ hni va tufahnahnëni vëỹaɗina koyëna do ntëfëni gë kore ndekahatëndëni:
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 «Wëlawo fu, tëfëluhna aliwu koyëna. Vahnë fo yeɓun, had w̃uhnë. Wanës Wakasëk ŋa yonëhnijirun, aravëtehniwu fop waỹi waravahn wahwëhn nafa këm wale sëmbëɗun w̃i do asahëtawu gë W̃ën paryi ka, hunte lik ambin ŋi, g'inkal iŋi, wov ỹi gë fop ile yehëhna hnam ỹa.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 Wati le ryëcëk ỹa, tavëkëhniw̃o wayal w̃i fop tëfëndëni vankaw̃ vantëw̃ hni va dënk.
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 Ɓare, tufahnëɗëho kwëlëkwël g'ipërëna nte ntiɗëho ŋa. Njëɗaɗëhu rëv ỹa do njëɗaɗëhu iɓarëp roka yaɓah, maw̃ëryanëɗëhu ile rokëɗun do pëɓënëɗëhu walaw̃ary hun w̃a uhnatah.»
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 Wëlakënde ga nësëɗëniho aki vëfaƴik va ntakaryëkëhniwo tavëtehnënihëhni kore ỹa cënahn dëw̃ hni saɗëha ŋa.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 Pol ntutik gë wëraka|src="cn01967C.tif" size="span" copy="David C. Cook" ref="14.19" Hnë wati rac dënk wasëwif w̃atiko Antiyos mbë Pisidi g'inaw̃ Ikoniỹum, cënkwënihëhniwo kore ỹa ntutëniha Pol gë wëraka soŋe ndaw̃ëniha. Ntiyahnëkëhniwo cëmëk awa më kuhëniha canëniha naw̃ hna.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 Ɓare ante kwërënihawo vële hwëtahnëk ŋa, matëko do mbokanti g'inaw̃. Ga pacëk më njini gë Barënabas Derëb.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Pol gë Barënabas pëƴahnëniho Wanës Wakasëk ŋa Derëb hna. Hnam vëyaɓah kwëtahnënihawo Yesu. Tac mbokani Lisëtër, Ikoniỹum do gë Antiyos mbë Pisidi hna.
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 Njaw̃ënëni wasakahn vële hwëtahnëk va, kamënaỹehnënihëhni nkoni njaw̃ënëni kwëtahn iŋa do ntehnëɗënihëhniwo: «Tëfëkëfu mbërayin ɗus tënkahnin Naw̃ ambin hna.»
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 Hnë cery sali-wo, tahnënihëhniwo vicër, do ga cuŋëni do njëfani, më kwëtehnahnëniha Ahwëhn a, umë ale kwëtahnëni ỹa.
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 Tac më ndëcëni resiỹo Pisidi hna, njini resiỹo Pampëfili.
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 Umë pëƴahnëni wanës W̃ënu ŋa inaw̃ Perëg hna, tac njilehnëni inaw̃ Atali.
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 Hnam më kaƴëni sisikulu njini Antiyos mbë Siri, hn'inaw̃ nte kwëtiniho hnë wëɓák W̃ën soŋe iỹi ɗoku ile puhnani tameki ỹi.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 Ga tëkëni Antiyos hna, umë mbarënihëhni vëvë cery sali va fop tëfëtanënihëhni ile ntiyehnëkëhni W̃ënu ŋa fop, do gante piɗëtëni rënka ikwëtahn ŋa soŋe vële wok vëyena wasëwif va, vëhni fëna kwëtahnahnëni.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 Pol gë Barënabas ñëw̃ëniho afo mbiỹ hnë vële hwëtahnëk vëvë Antiyos hna.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.