Atos 14
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARIB
1 Ikoniỹum hna fëna, Pol gë Barënabas tënkëniho caliŋa wasëwif hna do nësëniho wanës wapacah hafo wasëwif wayaɓah gë vële wok vëyena wasëwif kwëtahnënihawo Yesu.
1 Em Icônio entraram juntos na sinagoga dos judeus e falaram de tal modo que creu uma grande multidão tanto de judeus como de gregos.
2 Ɓare wasëwif wale w̃ëỹëko vëhwëtahnëɗina va cënkwëɗënihëhniwo vële wok vëyena wasëwif nahanëhnëndënihëhni uw̃eh fo vële hwëtahnëk va.
2 Mas os judeus incrédulos excitaram e irritaram os ânimos dos gentios contra os irmãos.
3 Pol gë Barënabas mbiỹëniho Ikoniỹum hna. Njaw̃ënëniho wanës wadëw̃ hni ŋa, pëɓëkëhniwo ikwëtahn iŋa Ahwëhn hna. Ahwëhn a njëɗaɗëhëhniwo imëk ntindëni vifëmpëhnahnah do gë wëdahëse do koyëna njaw̃ënëɗëniho toña ile karaŋëɗënihëhniwo vahnë soŋe ifërën ile ntinëhnëɗëhëhni W̃ën vahnë vëlëw̃u va.
3 Eles, entretanto, se demoraram ali por muito tempo, falando ousadamente acerca do Senhor, o qual dava testemunho à palavra da sua graça, concedendo que por suas mãos se fizessem sinais e prodígios.
4 Vahnë vëvë naw̃ va, nahan dëw̃ hni ŋa nëmpëlëko: vëryampo gë wasëwif w̃a nkeniho, vëỹëntaw̃ va gë vëfaƴik va.
4 E se dividiu o povo da cidade; uns eram pelos judeus, e outros pelos apóstolos.
5 Wasëwif w̃a gë vële wok vëyena wasëwif va, do gë vësankaf vëlëw̃ hni va, pëhwëtaniho ntinihëhni këm fo vëhni Pol gë Barënabas do ndaw̃ënihëhni gë wëraka.
5 E, havendo um motim tanto dos gentios como dos judeus, juntamente com as suas autoridades, para os ultrajarem e apedrejarem,
6 Ɓare vëhni, njëtandëni tuŋ nkaryëlehnëni gë cape Lisëtër gë Derëb, hnë resiỹo Likawoni hna, do gë caharaɓ lëw̃u ỹa.
6 eles, sabendo-o, fugiram para Listra e Derbe, cidades da Licaônia, e a região circunvizinha;
7 Hnam fëna pëgwëlehnëni pëƴahnëndëni Wanës Wakasëk ŋa.
7 e ali pregavam o evangelho.
8 Nkeho asan Lisëtër hna. Asan arac kwëlëkwël ntañaɗëho, kaɓi vorovoro nkehawo wakwër ŋi; koyëna nagiko, koɓëri ƴasëlohna.
8 Em Listra estava sentado um homem aleijado dos pés, coxo de nascença e que nunca tinha andado.
9 Ante nësëɗëho Pol ŋa, nëpaɗëho. Pol ntaŋëkawo do nuko kwëhnak ikwëtahn njërënahni.
9 Este ouvia falar Paulo, que, fitando nele os olhos e vendo que tinha fé para ser curado,
10 Awa umë ndekahnëka: «Matëry, kahnëry!» Asan a ntoŋalehn, kahn, pëgw njasënd.
10 disse em alta voz: Levanta-te direito sobre os teus pés. E ele saltou, e andava.
11 Kore ỹa, ga nuni ile ntiko Pol ỹa, umë ndekani gë wanës waɓë nkal Likawoni ŋa: «Wamën ŋa mbacani vahnë do cëlini ỹal fu li!»
11 As multidões, vendo o que Paulo fizera, levantaram a voz, dizendo em língua licaônica: Fizeram-se os deuses semelhantes aos homens e desceram até nós.
12 Umë macëniha Barënabas «Sus» do Pol «Herëmes», kaɓi Pol yeho ahnës wanës ỹa.
12 A Barnabé chamavam Júpiter e a Paulo, Mercúrio, porque era ele o que dirigia a palavra.
13 Asëna ava Sus ỹa, njojëkëhniwo wuhni wule hayëtik haryënkw rënka naw̃ hna hn'ile nkeho caliŋa ntëw̃u hna: ñaɗëniho gë kore ỹa cënanëhnënihëhni saɗëha vëhni Pol gë Barënabas.
13 O sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trouxe para as portas touros e grinaldas e, juntamente com as multidões, queria oferecer-lhes sacrifícios.
14 Ɓare ante njëtaniho vëfaƴik vëhi va, citëniho viỹi vilëw̃ hni va tufahnahnëni vëỹaɗina koyëna do ntëfëni gë kore ndekahatëndëni:
14 Quando, porém, os apóstolos Barnabé e Paulo ouviram isto, rasgaram as suas vestes e saltaram para o meio da multidão, clamando
15 «Wëlawo fu, tëfëluhna aliwu koyëna. Vahnë fo yeɓun, had w̃uhnë. Wanës Wakasëk ŋa yonëhnijirun, aravëtehniwu fop waỹi waravahn wahwëhn nafa këm wale sëmbëɗun w̃i do asahëtawu gë W̃ën paryi ka, hunte lik ambin ŋi, g'inkal iŋi, wov ỹi gë fop ile yehëhna hnam ỹa.
15 e dizendo: Senhores, por que fazeis estas coisas? Nós também somos homens, de natureza semelhante à vossa, e vos anunciamos o evangelho para que destas práticas vãs vos convertais ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar, e tudo quanto há neles;
16 Wati le ryëcëk ỹa, tavëkëhniw̃o wayal w̃i fop tëfëndëni vankaw̃ vantëw̃ hni va dënk.
16 o qual nos tempos passados permitiu que todas as nações andassem nos seus próprios caminhos.
17 Ɓare, tufahnëɗëho kwëlëkwël g'ipërëna nte ntiɗëho ŋa. Njëɗaɗëhu rëv ỹa do njëɗaɗëhu iɓarëp roka yaɓah, maw̃ëryanëɗëhu ile rokëɗun do pëɓënëɗëhu walaw̃ary hun w̃a uhnatah.»
17 Contudo não deixou de dar testemunho de si mesmo, fazendo o bem, dando-vos chuvas do céu e estações frutíferas, enchendo-vos de mantimento, e de alegria os vossos corações.
18 Wëlakënde ga nësëɗëniho aki vëfaƴik va ntakaryëkëhniwo tavëtehnënihëhni kore ỹa cënahn dëw̃ hni saɗëha ŋa.
18 E dizendo isto, com dificuldade impediram as multidões de lhes oferecerem sacrifícios.
19 Pol ntutik gë wëraka|src="cn01967C.tif" size="span" copy="David C. Cook" ref="14.19" Hnë wati rac dënk wasëwif w̃atiko Antiyos mbë Pisidi g'inaw̃ Ikoniỹum, cënkwënihëhniwo kore ỹa ntutëniha Pol gë wëraka soŋe ndaw̃ëniha. Ntiyahnëkëhniwo cëmëk awa më kuhëniha canëniha naw̃ hna.
19 Sobrevieram, porém, judeus de Antioquia e de Icônio e, havendo persuadido as multidões, apedrejaram a Paulo, e arrastaram-no para fora da cidade, cuidando que estava morto.
20 Ɓare ante kwërënihawo vële hwëtahnëk ŋa, matëko do mbokanti g'inaw̃. Ga pacëk më njini gë Barënabas Derëb.
20 Mas quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte partiu com Barnabé para Derbe.
21 Pol gë Barënabas pëƴahnëniho Wanës Wakasëk ŋa Derëb hna. Hnam vëyaɓah kwëtahnënihawo Yesu. Tac mbokani Lisëtër, Ikoniỹum do gë Antiyos mbë Pisidi hna.
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, voltaram para Listra, Icônio e Antioquia,
22 Njaw̃ënëni wasakahn vële hwëtahnëk va, kamënaỹehnënihëhni nkoni njaw̃ënëni kwëtahn iŋa do ntehnëɗënihëhniwo: «Tëfëkëfu mbërayin ɗus tënkahnin Naw̃ ambin hna.»
22 confirmando as almas dos discípulos, exortando-os a perseverarem na fé, dizendo que por muitas tribulações nos é necessário entrar no reino de Deus.
23 Hnë cery sali-wo, tahnënihëhniwo vicër, do ga cuŋëni do njëfani, më kwëtehnahnëniha Ahwëhn a, umë ale kwëtahnëni ỹa.
23 E, havendo-lhes feito eleger anciãos em cada igreja e orado com jejuns, os encomendaram ao Senhor em quem haviam crido.
24 Tac më ndëcëni resiỹo Pisidi hna, njini resiỹo Pampëfili.
24 Atravessando então a Pisídia, chegaram à Panfília.
25 Umë pëƴahnëni wanës W̃ënu ŋa inaw̃ Perëg hna, tac njilehnëni inaw̃ Atali.
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, desceram a Atália.
26 Hnam më kaƴëni sisikulu njini Antiyos mbë Siri, hn'inaw̃ nte kwëtiniho hnë wëɓák W̃ën soŋe iỹi ɗoku ile puhnani tameki ỹi.
26 E dali navegaram para Antioquia, donde tinham sido encomendados à graça de Deus para a obra que acabavam de cumprir.
27 Ga tëkëni Antiyos hna, umë mbarënihëhni vëvë cery sali va fop tëfëtanënihëhni ile ntiyehnëkëhni W̃ënu ŋa fop, do gante piɗëtëni rënka ikwëtahn ŋa soŋe vële wok vëyena wasëwif va, vëhni fëna kwëtahnahnëni.
27 Quando chegaram e reuniram a igreja, relataram tudo quanto Deus fizera por meio deles, e como abrira aos gentios a porta da fé.
28 Pol gë Barënabas ñëw̃ëniho afo mbiỹ hnë vële hwëtahnëk vëvë Antiyos hna.
28 E ficaram ali não pouco tempo, com os discípulos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.