Atos 14
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NVI
1 Ikoniỹum hna fëna, Pol gë Barënabas tënkëniho caliŋa wasëwif hna do nësëniho wanës wapacah hafo wasëwif wayaɓah gë vële wok vëyena wasëwif kwëtahnënihawo Yesu.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, como de costume, foram à sinagoga judaica. Ali falaram de tal modo que veio a crer grande multidão de judeus e gentios.
2 Ɓare wasëwif wale w̃ëỹëko vëhwëtahnëɗina va cënkwëɗënihëhniwo vële wok vëyena wasëwif nahanëhnëndënihëhni uw̃eh fo vële hwëtahnëk va.
2 Mas os judeus que se tinham recusado a crer incitaram os gentios e irritaram-lhes os ânimos contra os irmãos.
3 Pol gë Barënabas mbiỹëniho Ikoniỹum hna. Njaw̃ënëniho wanës wadëw̃ hni ŋa, pëɓëkëhniwo ikwëtahn iŋa Ahwëhn hna. Ahwëhn a njëɗaɗëhëhniwo imëk ntindëni vifëmpëhnahnah do gë wëdahëse do koyëna njaw̃ënëɗëniho toña ile karaŋëɗënihëhniwo vahnë soŋe ifërën ile ntinëhnëɗëhëhni W̃ën vahnë vëlëw̃u va.
3 Paulo e Barnabé passaram bastante tempo ali, falando corajosamente do Senhor, que confirmava a mensagem de sua graça realizando sinais e maravilhas pelas mãos deles.
4 Vahnë vëvë naw̃ va, nahan dëw̃ hni ŋa nëmpëlëko: vëryampo gë wasëwif w̃a nkeniho, vëỹëntaw̃ va gë vëfaƴik va.
4 O povo da cidade ficou dividido: alguns estavam a favor dos judeus, outros a favor dos apóstolos.
5 Wasëwif w̃a gë vële wok vëyena wasëwif va, do gë vësankaf vëlëw̃ hni va, pëhwëtaniho ntinihëhni këm fo vëhni Pol gë Barënabas do ndaw̃ënihëhni gë wëraka.
5 Formou-se uma conspiração de gentios e judeus, juntamente com os seus líderes, para maltratá-los e apedrejá-los.
6 Ɓare vëhni, njëtandëni tuŋ nkaryëlehnëni gë cape Lisëtër gë Derëb, hnë resiỹo Likawoni hna, do gë caharaɓ lëw̃u ỹa.
6 Quando eles souberam disso, fugiram para as cidades licaônicas de Listra e Derbe, e seus arredores,
7 Hnam fëna pëgwëlehnëni pëƴahnëndëni Wanës Wakasëk ŋa.
7 onde continuaram a pregar as boas novas.
8 Nkeho asan Lisëtër hna. Asan arac kwëlëkwël ntañaɗëho, kaɓi vorovoro nkehawo wakwër ŋi; koyëna nagiko, koɓëri ƴasëlohna.
8 Em Listra havia um homem paralítico dos pés, aleijado desde o nascimento, que vivia ali sentado e nunca tinha andado.
9 Ante nësëɗëho Pol ŋa, nëpaɗëho. Pol ntaŋëkawo do nuko kwëhnak ikwëtahn njërënahni.
9 Ele ouvira Paulo falar. Quando Paulo olhou diretamente para ele e viu que o homem tinha fé para ser curado,
10 Awa umë ndekahnëka: «Matëry, kahnëry!» Asan a ntoŋalehn, kahn, pëgw njasënd.
10 disse em alta voz: "Levante-se! Fique de pé! " Com isso, o homem deu um salto e começou a andar.
11 Kore ỹa, ga nuni ile ntiko Pol ỹa, umë ndekani gë wanës waɓë nkal Likawoni ŋa: «Wamën ŋa mbacani vahnë do cëlini ỹal fu li!»
11 Ao ver o que Paulo fizera, a multidão começou a gritar em língua licaônica: "Os deuses desceram até nós em forma humana! "
12 Umë macëniha Barënabas «Sus» do Pol «Herëmes», kaɓi Pol yeho ahnës wanës ỹa.
12 A Barnabé chamavam Zeus e a Paulo Hermes, porque era ele quem trazia a palavra.
13 Asëna ava Sus ỹa, njojëkëhniwo wuhni wule hayëtik haryënkw rënka naw̃ hna hn'ile nkeho caliŋa ntëw̃u hna: ñaɗëniho gë kore ỹa cënanëhnënihëhni saɗëha vëhni Pol gë Barënabas.
13 O sacerdote de Zeus, cujo templo ficava diante da cidade, trouxe bois e coroas de flores à porta da cidade, porque ele e a multidão queriam oferecer-lhes sacrifícios.
14 Ɓare ante njëtaniho vëfaƴik vëhi va, citëniho viỹi vilëw̃ hni va tufahnahnëni vëỹaɗina koyëna do ntëfëni gë kore ndekahatëndëni:
14 Ouvindo isso, os apóstolos Barnabé e Paulo rasgaram as roupas e correram para o meio da multidão, gritando:
15 «Wëlawo fu, tëfëluhna aliwu koyëna. Vahnë fo yeɓun, had w̃uhnë. Wanës Wakasëk ŋa yonëhnijirun, aravëtehniwu fop waỹi waravahn wahwëhn nafa këm wale sëmbëɗun w̃i do asahëtawu gë W̃ën paryi ka, hunte lik ambin ŋi, g'inkal iŋi, wov ỹi gë fop ile yehëhna hnam ỹa.
15 "Homens, por que vocês estão fazendo isso? Nós também somos humanos como vocês. Estamos trazendo boas novas para vocês, dizendo-lhes que se afastem dessas coisas vãs e se voltem para o Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
16 Wati le ryëcëk ỹa, tavëkëhniw̃o wayal w̃i fop tëfëndëni vankaw̃ vantëw̃ hni va dënk.
16 No passado ele permitiu que todas as nações seguissem os seus próprios caminhos.
17 Ɓare, tufahnëɗëho kwëlëkwël g'ipërëna nte ntiɗëho ŋa. Njëɗaɗëhu rëv ỹa do njëɗaɗëhu iɓarëp roka yaɓah, maw̃ëryanëɗëhu ile rokëɗun do pëɓënëɗëhu walaw̃ary hun w̃a uhnatah.»
17 Contudo, não ficou sem testemunho: mostrou sua bondade, dando-lhes chuva do céu e colheitas no tempo certo, concedendo-lhes sustento com fartura e enchendo de alegria os seus corações".
18 Wëlakënde ga nësëɗëniho aki vëfaƴik va ntakaryëkëhniwo tavëtehnënihëhni kore ỹa cënahn dëw̃ hni saɗëha ŋa.
18 Apesar dessas palavras, eles tiveram dificuldade para impedir que a multidão lhes oferecesse sacrifícios.
19 Pol ntutik gë wëraka|src="cn01967C.tif" size="span" copy="David C. Cook" ref="14.19" Hnë wati rac dënk wasëwif w̃atiko Antiyos mbë Pisidi g'inaw̃ Ikoniỹum, cënkwënihëhniwo kore ỹa ntutëniha Pol gë wëraka soŋe ndaw̃ëniha. Ntiyahnëkëhniwo cëmëk awa më kuhëniha canëniha naw̃ hna.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e de Icônio e mudaram o ânimo das multidões. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que estivesse morto.
20 Ɓare ante kwërënihawo vële hwëtahnëk ŋa, matëko do mbokanti g'inaw̃. Ga pacëk më njini gë Barënabas Derëb.
20 Mas quando os discípulos se ajuntaram em volta de Paulo, ele se levantou e voltou à cidade. No dia seguinte, ele e Barnabé partiram para Derbe.
21 Pol gë Barënabas pëƴahnëniho Wanës Wakasëk ŋa Derëb hna. Hnam vëyaɓah kwëtahnënihawo Yesu. Tac mbokani Lisëtër, Ikoniỹum do gë Antiyos mbë Pisidi hna.
21 Eles pregaram as boas novas naquela cidade e fizeram muitos discípulos. Então voltaram para Listra, Icônio e Antioquia,
22 Njaw̃ënëni wasakahn vële hwëtahnëk va, kamënaỹehnënihëhni nkoni njaw̃ënëni kwëtahn iŋa do ntehnëɗënihëhniwo: «Tëfëkëfu mbërayin ɗus tënkahnin Naw̃ ambin hna.»
22 fortalecendo os discípulos e encorajando-os a permanecer na fé, dizendo: "É necessário que passemos por muitas tribulações para entrarmos no Reino de Deus".
23 Hnë cery sali-wo, tahnënihëhniwo vicër, do ga cuŋëni do njëfani, më kwëtehnahnëniha Ahwëhn a, umë ale kwëtahnëni ỹa.
23 Paulo e Barnabé designaram-lhes presbíteros em cada igreja; tendo orado e jejuado, eles os encomendaram ao Senhor, em quem haviam confiado.
24 Tac më ndëcëni resiỹo Pisidi hna, njini resiỹo Pampëfili.
24 Passando pela Pisídia, chegaram à Panfília
25 Umë pëƴahnëni wanës W̃ënu ŋa inaw̃ Perëg hna, tac njilehnëni inaw̃ Atali.
25 e, tendo pregado a palavra em Perge, desceram para Atália.
26 Hnam më kaƴëni sisikulu njini Antiyos mbë Siri, hn'inaw̃ nte kwëtiniho hnë wëɓák W̃ën soŋe iỹi ɗoku ile puhnani tameki ỹi.
26 De Atália navegaram de volta a Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a missão que agora haviam completado.
27 Ga tëkëni Antiyos hna, umë mbarënihëhni vëvë cery sali va fop tëfëtanënihëhni ile ntiyehnëkëhni W̃ënu ŋa fop, do gante piɗëtëni rënka ikwëtahn ŋa soŋe vële wok vëyena wasëwif va, vëhni fëna kwëtahnahnëni.
27 Chegando ali, reuniram a igreja e relataram tudo o que Deus tinha feito por meio deles e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 Pol gë Barënabas ñëw̃ëniho afo mbiỹ hnë vële hwëtahnëk vëvë Antiyos hna.
28 E ficaram ali muito tempo com os discípulos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.