Atos 10

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nkeho, Sesare hna, asan ale w̃aciko Korëney; kapiten yeho hnë kaŋ wasoɗaɗe wavë Rom le w̃acëɗeho «Kaŋ vëvë Itali».
1 Na cidade de Cesareia havia um homem chamado Cornélio, que era comandante de um batalhão romano chamado “Batalhão Italiano”.
2 Kahnëndako icëmb W̃ënu ŋa, do ntakëɗëhawo umë gë vëvë tere lëw̃u va fop. Ndemaɗëhëhniwo ɗus vëhaỹëhnah vëvë ɓulunda wasëwif va, do njëfaɗëhawo W̃ënu ŋa kwëlëkwël.
2 Ele era um homem religioso; ele e todas as pessoas da sua casa adoravam a Deus. Cornélio ajudava muito os judeus pobres e orava sempre a Deus.
3 Fac ryampo, ga carëtak lav a, ikaryëtahn nuỹako: mëleka W̃ën nuko wapacëk ga tënkëɗ tere lëw̃u hna do ntehna: «Korëney!»
3 Um dia, ali pelas três horas da tarde , Cornélio teve uma visão. Ele viu claramente um anjo de Deus, que chegou perto dele e disse: — Cornélio!
4 Korëney ntaŋëkawo mbalatënd do tëƴa: «Nëpaɗëmi, ye ye?»
4 Ele ficou olhando para o anjo e, com muito medo, perguntou: — O que é, senhor? O anjo respondeu: — Deus aceitou as suas orações e a ajuda que você tem dado aos pobres e ele não esqueceu você.
5 Awa tame paƴëryihni vahnë Yafa njini njojëniha ale w̃acik Simo Piyer ỹa.
5 Agora mande alguns homens até a cidade de Jope para buscarem o homem chamado Simão Pedro.
6 Hnë tere avál ale w̃acik Simo hna nke, ale lëɗëk tëfary wov hna.»
6 Ele está hospedado na casa de outro Simão, um curtidor de couros que mora na beira do mar.
7 Ga njik mëleka le hnësëhnakëndëha ỹa, Korëney më macëkëhni taŋ vëhi vëryokuŋ vëlëw̃u hna do gë soɗaɗe ryampo ale ryokuŋëhnëɗëhawo. Arac fëna ahahnëndak soŋe W̃ën yeho.
7 Quando o anjo foi embora, Cornélio imediatamente chamou dois empregados e um soldado que estava a seu serviço e que era um homem religioso.
8 Umë pëƴakëhni fop ile ryëcëtak takan ỹa, tac paƴëlehnëhni gë Yafa.
8 Cornélio contou a eles tudo o que havia acontecido e mandou que fossem a Jope.
9 Piyer vëhni Korëney|src="WA03964b.tif" size="span" copy="Graham Wade" ref="10.25" Ga pacëk, ante nkëhnëko tëk lav a nkaf hna, njiɗëniho do tëhaniho Yafa. Hnë wati rac Piyer kaƴëko ƴaŋ teras cery hna soŋe iƴëfa.
9 No dia seguinte, ao meio-dia, Pedro subiu ao terraço para orar. Enquanto isso, os homens vinham pelo caminho, já perto de Jope.
10 Umë njoka inte do ñaɗëho tok. Wati nte nëgëhnëɗeho roka ŋa, më nuk iñë hn'ikaryëtahn.
10 Pedro ficou com fome e quis comer alguma coisa. Enquanto o almoço estava sendo feito, ele teve uma visão.
11 Umë nuk ambin ŋa ga piɗëtak, do iñë sëlëndajëɗëho nkal li, nkeho had ipand ƴankah nte fërëtik do pëlayi vacape vanah tak.
11 Viu o céu aberto e uma coisa parecida com um grande lençol amarrado pelas quatro pontas, que descia até o chão.
12 Hn'ipand tac, sifa wulaw̃ gë wusaw̃ fop yeho hnam, gë vile huhaɗ nkal li, do gë wusëry.
12 Dentro daquilo havia todos os tipos de animais de quatro patas, de animais que se arrastam pelo chão e de aves.
13 Më nkwëryëk kopa ga ntehnëɗëha: «Matëry, Piyer, ɗaw̃ëryihni do asemëhni!»
13 Então Pedro ouviu uma voz, que dizia:
14 Ɓare Piyer më ntëkwak: «Muk! Ahwëhn, koɓëri tokëla ile mbañëk sariya fu ỹa ma wok pacëna.»
14 Pedro respondeu: — De jeito nenhum, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a
15 Kopa ỹa më mbok ntehnëka kat: «Ant'alehn pacëna ile pëƴahnëk W̃ën pacëk ỹa.»
15 A voz falou de novo com ele:
16 Wahwënta warar ntiyako koyëna, tac pand iŋa mbokalehn g'ambin.
16 Isso aconteceu três vezes. Em seguida a coisa que parecia um lençol foi levada de volta para o céu.
17 Piyer pëmpëhnahnëkawo do tëƴaɗëho bi ye pëhnëtanëɗ iñë ile nuk ỹi. Hnë wati rac, vële paƴiko Korëney va tëƴalëɗëniho tere Simo ỹa, do tëkëlehnëni rënka hna.
17 Pedro começou a perguntar a si mesmo o que aquela visão queria dizer. E naquele momento os homens que Cornélio havia mandado já tinham se informado sobre onde ficava a casa de Simão e estavam na porta.
18 Umë mëcalëni tëƴëni: «Ani bi nke asan ale w̃acëɗe Simo Piyer ỹa?»
18 Eles chamaram alguém da casa e perguntaram: — Por acaso um homem chamado Simão Pedro está hospedado aqui?
19 Wati nte nkoko Piyer nahand soŋe iñë ile nuk ỹa, Iƴir Ipacah iŋa më ntehnëka: «Nëpary, vësan vërar rëƴalëɗëhi.
19 Pedro ainda estava pensando na visão, quando o Espírito Santo disse: — Escute! Estão aí três homens procurando você.
20 Cëlëry, ayiwu tame gë vëhni hara gwajëlehnalihna, kaɓi ami faƴikëhni.»
20 Agora apronte-se, desça e vá com eles. Vá tranquilo porque fui eu que mandei que eles viessem aqui.
21 Awa Piyer më cëlëk nji hn'ile nkeni vësan hna do ntehnëhni: «Ami ye ale yëkëlehnëɗuna. Soŋe ye yijërun?»
21 Então Pedro desceu e disse aos homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. Por que vieram aqui?
22 Umë ntëkwaniha: «Kapiten ale w̃acik Korëney ỹa faƴikëfu. Asan asatah ye, ale lakëɗëha W̃ënu ŋa do wasëwif w̃a fop ŋahnëniha. Mëleka W̃ën lehnëka macehni ayi tere lëw̃u hna soŋe nëpa ile lehnëɗuha ỹa.»
22 Eles responderam: — Nós fomos mandados pelo comandante Cornélio. Ele é um homem bom,
23 Awa Piyer më ndënëkëhni ndakëntini hnam.
23 Então Pedro convidou os homens para entrarem, e os hospedou ali naquela noite. No dia seguinte Pedro se aprontou e foi com eles, e alguns irmãos que moravam em Jope também foram.
24 Ga mbok pac kat, tëkëlehnëni Sesare hna. Korëney napëɗëhëhniwo; paƴehnëkëhniwo vahnë vëlëw̃u va do gë wëlawow̃u w̃a njijëni.
24 No outro dia chegaram à cidade de Cesareia. Cornélio e os parentes e amigos mais íntimos que ele tinha convidado já estavam esperando Pedro.
25 Wati nte nkëhnëko tënk Piyer tere ŋa, Korëney kacakawo, ndëkwëhn nkaỹa g'icëmb.
25 Quando Pedro ia entrando, Cornélio veio ao seu encontro, ajoelhou-se e curvou a cabeça diante dele.
26 Ɓare Piyer matëndëkawo ntehna: «Matëry! Ahnë fo yeɓu, ami fëna.»
26 Mas Pedro fez com que ele se levantasse e disse: — Fique de pé, pois eu sou apenas um homem como você.
27 Tac, ante nkoniho nësëlëndëni gë Korëney tënkatëndëni tere hna, Piyer tëkatëkëhniwo hnam vahnë vëyaɓah ga mbarëni.
27 Enquanto conversava com Cornélio, Pedro entrou na casa e encontrou muita gente reunida ali.
28 Umë ntehnëkëhni: «Njëtërun sariya wasëwif ỹa maw̃ëryanëlahna sëwif njind hnë tere ale wok gena sëwif ma nkeni lawo. Ɓare ami, W̃ënu ŋa nkwëryëndanëko tëfëlahna kehayi ahnë, ntiyi ale wok pacëna.
28 Então disse a todos: — Vocês sabem muito bem que a religião dos judeus não permite que eles façam amizade com não judeus ou entrem nas casas deles. Mas Deus me mostrou que eu não devo chamar ninguém de impuro ou de sujo.
29 Soŋe umë ye, ante macirunëho ŋi, njijëɓu hara nahalenta. Awa ñakëndëɓu yëtu bi ye w̃acehnirunëho.»
29 Por isso, quando vocês me chamaram, eu vim de boa vontade. Agora quero saber por que foi que vocês mandaram me chamar.
30 Korëney më ntëkwaka: «Nuỹak wafac wahnah, gë iỹi wati ki dënk, ỹal mën hna nkeɓuho, iƴëfa iɓë g'anent ŋa, yëfaɗëfuho. Taŋ, asan ale liyak viỹi vilancah kahnëlehn haryënkw mën
30 Cornélio respondeu: — Três dias atrás, às três horas da tarde, eu estava orando aqui em casa. De repente, um homem vestido com roupas brancas apareceu na minha frente
31 do ntehno: “Korëney, W̃ënu ŋa nkwëryëk iƴëfa hu ŋa do kwëtahnëk hakili iɗema nte ryemaɗuhëhni vëhaỹëhnah ŋi.
31 e disse: “Cornélio, Deus ouviu as suas orações e lembrou do que você tem feito para ajudar os pobres.
32 Awa paƴëryihni vahnë Yafa njini njojëniha Simo Piyer. Hnë tere avál ale w̃acik Simo nke, ale lëɗëk tëfary wov hna.”
32 Mande alguém até Jope a fim de buscar Simão, que também é chamado de Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, o curtidor, que mora na beira do mar.”
33 Paƴëlehnëryiɓuhëhni vahnë do camehnëmi gante maw̃ëru ayij ki. Tame, haryënkw W̃ën hna nkeɓun soŋe ahnëpayi fop ile ntehnëki Ahwëhn afëƴafu ỹa.»
33 Então eu mandei chamar você logo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos reunidos aqui na presença de Deus, prontos para ouvir o que o Senhor mandou você dizer.
34 Awa Piyer më teɓak wanës ŋa ntehn: «Tame nkwëryëɓu ɗus: W̃ënu ŋa dëbëndëlehnëlëhnihna vahnë va,
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Agora eu sei que, de fato, Deus trata a todos de modo igual,
35 ɓare, hn'inkal-wo-nkal hna, ale-wo-le lakëɗëha g'umë do liɗ usatah a, W̃ënu ŋa nëŋahnëɗëha g'ahnë arac.
35 pois ele aceita todos os que o temem e fazem o que é direito, seja qual for a sua raça.
36 Njëtërun W̃ënu ŋa nësëhnëkëhniwo ɓulunda Isërayel ỹa soŋe pëƴahnëhni ƴam lëw̃u le hnuỹaɗe gë Yesu Këris, nte ye Ahwëhn vahnë fop ŋa.
36 Vocês conhecem a mensagem que Deus mandou ao povo de Israel, anunciando a boa notícia de paz por meio de Jesus Cristo, que é o Senhor de todos.
37 Ga ndëcëk ante ntehnëɗëhëhniwo San vahnë ntini njaryini ŋa njëtërun ile liyako pëgw Galile hna ten hafo Yuɗe hna fop.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a terra de Israel, começando na Galileia, depois que João pregou a sua mensagem a respeito do batismo.
38 Tac njëtërunëha fëna Yesu mbë Nasaret do gante njëɗaka W̃ënu ŋa Iƴir Ipacah, pëɓënëka fanka. Umë njasëlehnëk hna ntitënd ufërën do, kaɓi W̃ënu ŋa gë umë nkeniho, njërënëɗëhëhniwo vële mbërehnëɗëho Sintani.
38 Sabem também como Deus derramou o Espírito Santo sobre Jesus de Nazaré e lhe deu poder. Jesus andou por toda parte fazendo o bem e curando todos os que eram dominados pelo Diabo, porque Deus estava com ele.
39 «Waseɗe ile ntik fop Yerusalem hna do gë ile wojëk hn'inkal wasëwif w̃a yeɓun. Vëhni, hnë kërëwa pakëniha, ndaw̃ëniha.
39 Nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra de Israel, inclusive em Jerusalém. E depois o mataram, pregando-o numa cruz.
40 Ɓare W̃ënu ŋa mbëhnëndanëka fac rarëna hna; do ntik tufëhna.
40 Pedro continuou: — Porém Deus ressuscitou Jesus no terceiro dia e também fez com que ele aparecesse a nós.
41 Gena haryënkw ɓulunda hna fop tufëhnako, ɓare haryënkw fuhnë, waseɗe wale tëhnako W̃ënu ŋa umë dënk koɓëri ŋa do tokëlahnëɓun celahnëɓun g'umë ante mbëhnëndanëkawo W̃ën vësëm ŋa.
41 Ele não foi visto por todo o povo, mas somente por nós, que somos as testemunhas que Deus já havia escolhido. Nós comemos e bebemos com ele depois que Deus o ressuscitou.
42 Ntehnëkëfu haraŋëfuni ɓulunda ỹa do fëƴahnëfu umë ye ale tëhnak W̃ën kitiŋëhni vësëm gë vële wok vësëmëna va.
42 Jesus nos mandou anunciar o evangelho ao povo e testemunhar que ele foi posto por Deus como Juiz dos vivos e dos mortos.
43 Soŋe lëw̃u ỹa nësëni wakila ŋa fop. Ntehnëni ale-wo-le hwëtahnëɗëha ỹa nuỹaɗ soŋe lëw̃u ỹa itavëhn wameh wadëw̃u ŋa.»
43 Todos os profetas falaram a respeito de Jesus, dizendo que os que creem nele recebem, por meio dele, o perdão dos pecados.
44 Ante nësëɗëho Piyer watac ŋa, Iƴir Ipacah iŋa cëlëlehni hnë vële hnëpaɗëho wanës wadëw̃u hna fop.
44 Quando Pedro ainda estava falando, o Espírito Santo desceu sobre todos os que estavam ouvindo a mensagem.
45 Wasëwif wale hwëtahnëko lapëhnakawo Piyer, ga nuni njëɗayini Iƴir Ipacah iŋa vële wok vëyena wasëwif va fëna, pëmpëhnahnëkëhniwo ɗus.
45 Os judeus seguidores de Jesus que tinham vindo de Jope com Pedro ficaram admirados por Deus ter derramado o dom do Espírito Santo sobre os não judeus.
46 Nkwëryëɗënihëhniwo ga nësëɗëni vanësa vante wok ƴëtina do cëmbëɗënihawo W̃ënu ŋa.
46 Pois eles ouviam os não judeus falarem em línguas estranhas e louvarem a grandeza de Deus. Então Pedro disse:
47 «Hak koɗe ŋwëỹi vëyaryëɗena hnë w̃ënka vële hnuỹak Iƴir Ipacah iŋa had gë fuhnë ki?»
47 — Estas pessoas receberam o Espírito Santo como nós também recebemos. Será que alguém vai proibir que sejam batizadas com água?
48 Tac më ntehnëk njaryini g'uw̃ac Yesu Këris w̃a. Më tëƴëniha Piyer ñëw̃ënti gë vëhni wafac toƴe.
48 Então mandou que aquelas pessoas fossem batizadas em nome de Jesus Cristo. E elas pediram a Pedro que ficasse ali alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.