Atos 10

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nkeho, Sesare hna, asan ale w̃aciko Korëney; kapiten yeho hnë kaŋ wasoɗaɗe wavë Rom le w̃acëɗeho «Kaŋ vëvë Itali».
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Kahnëndako icëmb W̃ënu ŋa, do ntakëɗëhawo umë gë vëvë tere lëw̃u va fop. Ndemaɗëhëhniwo ɗus vëhaỹëhnah vëvë ɓulunda wasëwif va, do njëfaɗëhawo W̃ënu ŋa kwëlëkwël.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Fac ryampo, ga carëtak lav a, ikaryëtahn nuỹako: mëleka W̃ën nuko wapacëk ga tënkëɗ tere lëw̃u hna do ntehna: «Korëney!»
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Korëney ntaŋëkawo mbalatënd do tëƴa: «Nëpaɗëmi, ye ye?»
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Awa tame paƴëryihni vahnë Yafa njini njojëniha ale w̃acik Simo Piyer ỹa.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 Hnë tere avál ale w̃acik Simo hna nke, ale lëɗëk tëfary wov hna.»
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Ga njik mëleka le hnësëhnakëndëha ỹa, Korëney më macëkëhni taŋ vëhi vëryokuŋ vëlëw̃u hna do gë soɗaɗe ryampo ale ryokuŋëhnëɗëhawo. Arac fëna ahahnëndak soŋe W̃ën yeho.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 Umë pëƴakëhni fop ile ryëcëtak takan ỹa, tac paƴëlehnëhni gë Yafa.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Piyer vëhni Korëney|src="WA03964b.tif" size="span" copy="Graham Wade" ref="10.25" Ga pacëk, ante nkëhnëko tëk lav a nkaf hna, njiɗëniho do tëhaniho Yafa. Hnë wati rac Piyer kaƴëko ƴaŋ teras cery hna soŋe iƴëfa.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 Umë njoka inte do ñaɗëho tok. Wati nte nëgëhnëɗeho roka ŋa, më nuk iñë hn'ikaryëtahn.
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 Umë nuk ambin ŋa ga piɗëtak, do iñë sëlëndajëɗëho nkal li, nkeho had ipand ƴankah nte fërëtik do pëlayi vacape vanah tak.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Hn'ipand tac, sifa wulaw̃ gë wusaw̃ fop yeho hnam, gë vile huhaɗ nkal li, do gë wusëry.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Më nkwëryëk kopa ga ntehnëɗëha: «Matëry, Piyer, ɗaw̃ëryihni do asemëhni!»
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Ɓare Piyer më ntëkwak: «Muk! Ahwëhn, koɓëri tokëla ile mbañëk sariya fu ỹa ma wok pacëna.»
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Kopa ỹa më mbok ntehnëka kat: «Ant'alehn pacëna ile pëƴahnëk W̃ën pacëk ỹa.»
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 Wahwënta warar ntiyako koyëna, tac pand iŋa mbokalehn g'ambin.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Piyer pëmpëhnahnëkawo do tëƴaɗëho bi ye pëhnëtanëɗ iñë ile nuk ỹi. Hnë wati rac, vële paƴiko Korëney va tëƴalëɗëniho tere Simo ỹa, do tëkëlehnëni rënka hna.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 Umë mëcalëni tëƴëni: «Ani bi nke asan ale w̃acëɗe Simo Piyer ỹa?»
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Wati nte nkoko Piyer nahand soŋe iñë ile nuk ỹa, Iƴir Ipacah iŋa më ntehnëka: «Nëpary, vësan vërar rëƴalëɗëhi.
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Cëlëry, ayiwu tame gë vëhni hara gwajëlehnalihna, kaɓi ami faƴikëhni.»
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Awa Piyer më cëlëk nji hn'ile nkeni vësan hna do ntehnëhni: «Ami ye ale yëkëlehnëɗuna. Soŋe ye yijërun?»
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Umë ntëkwaniha: «Kapiten ale w̃acik Korëney ỹa faƴikëfu. Asan asatah ye, ale lakëɗëha W̃ënu ŋa do wasëwif w̃a fop ŋahnëniha. Mëleka W̃ën lehnëka macehni ayi tere lëw̃u hna soŋe nëpa ile lehnëɗuha ỹa.»
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Awa Piyer më ndënëkëhni ndakëntini hnam.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Ga mbok pac kat, tëkëlehnëni Sesare hna. Korëney napëɗëhëhniwo; paƴehnëkëhniwo vahnë vëlëw̃u va do gë wëlawow̃u w̃a njijëni.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Wati nte nkëhnëko tënk Piyer tere ŋa, Korëney kacakawo, ndëkwëhn nkaỹa g'icëmb.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Ɓare Piyer matëndëkawo ntehna: «Matëry! Ahnë fo yeɓu, ami fëna.»
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Tac, ante nkoniho nësëlëndëni gë Korëney tënkatëndëni tere hna, Piyer tëkatëkëhniwo hnam vahnë vëyaɓah ga mbarëni.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Umë ntehnëkëhni: «Njëtërun sariya wasëwif ỹa maw̃ëryanëlahna sëwif njind hnë tere ale wok gena sëwif ma nkeni lawo. Ɓare ami, W̃ënu ŋa nkwëryëndanëko tëfëlahna kehayi ahnë, ntiyi ale wok pacëna.
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Soŋe umë ye, ante macirunëho ŋi, njijëɓu hara nahalenta. Awa ñakëndëɓu yëtu bi ye w̃acehnirunëho.»
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Korëney më ntëkwaka: «Nuỹak wafac wahnah, gë iỹi wati ki dënk, ỹal mën hna nkeɓuho, iƴëfa iɓë g'anent ŋa, yëfaɗëfuho. Taŋ, asan ale liyak viỹi vilancah kahnëlehn haryënkw mën
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 do ntehno: “Korëney, W̃ënu ŋa nkwëryëk iƴëfa hu ŋa do kwëtahnëk hakili iɗema nte ryemaɗuhëhni vëhaỹëhnah ŋi.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Awa paƴëryihni vahnë Yafa njini njojëniha Simo Piyer. Hnë tere avál ale w̃acik Simo nke, ale lëɗëk tëfary wov hna.”
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Paƴëlehnëryiɓuhëhni vahnë do camehnëmi gante maw̃ëru ayij ki. Tame, haryënkw W̃ën hna nkeɓun soŋe ahnëpayi fop ile ntehnëki Ahwëhn afëƴafu ỹa.»
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Awa Piyer më teɓak wanës ŋa ntehn: «Tame nkwëryëɓu ɗus: W̃ënu ŋa dëbëndëlehnëlëhnihna vahnë va,
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 ɓare, hn'inkal-wo-nkal hna, ale-wo-le lakëɗëha g'umë do liɗ usatah a, W̃ënu ŋa nëŋahnëɗëha g'ahnë arac.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Njëtërun W̃ënu ŋa nësëhnëkëhniwo ɓulunda Isërayel ỹa soŋe pëƴahnëhni ƴam lëw̃u le hnuỹaɗe gë Yesu Këris, nte ye Ahwëhn vahnë fop ŋa.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Ga ndëcëk ante ntehnëɗëhëhniwo San vahnë ntini njaryini ŋa njëtërun ile liyako pëgw Galile hna ten hafo Yuɗe hna fop.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Tac njëtërunëha fëna Yesu mbë Nasaret do gante njëɗaka W̃ënu ŋa Iƴir Ipacah, pëɓënëka fanka. Umë njasëlehnëk hna ntitënd ufërën do, kaɓi W̃ënu ŋa gë umë nkeniho, njërënëɗëhëhniwo vële mbërehnëɗëho Sintani.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 «Waseɗe ile ntik fop Yerusalem hna do gë ile wojëk hn'inkal wasëwif w̃a yeɓun. Vëhni, hnë kërëwa pakëniha, ndaw̃ëniha.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Ɓare W̃ënu ŋa mbëhnëndanëka fac rarëna hna; do ntik tufëhna.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 Gena haryënkw ɓulunda hna fop tufëhnako, ɓare haryënkw fuhnë, waseɗe wale tëhnako W̃ënu ŋa umë dënk koɓëri ŋa do tokëlahnëɓun celahnëɓun g'umë ante mbëhnëndanëkawo W̃ën vësëm ŋa.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Ntehnëkëfu haraŋëfuni ɓulunda ỹa do fëƴahnëfu umë ye ale tëhnak W̃ën kitiŋëhni vësëm gë vële wok vësëmëna va.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Soŋe lëw̃u ỹa nësëni wakila ŋa fop. Ntehnëni ale-wo-le hwëtahnëɗëha ỹa nuỹaɗ soŋe lëw̃u ỹa itavëhn wameh wadëw̃u ŋa.»
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Ante nësëɗëho Piyer watac ŋa, Iƴir Ipacah iŋa cëlëlehni hnë vële hnëpaɗëho wanës wadëw̃u hna fop.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Wasëwif wale hwëtahnëko lapëhnakawo Piyer, ga nuni njëɗayini Iƴir Ipacah iŋa vële wok vëyena wasëwif va fëna, pëmpëhnahnëkëhniwo ɗus.
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 Nkwëryëɗënihëhniwo ga nësëɗëni vanësa vante wok ƴëtina do cëmbëɗënihawo W̃ënu ŋa.
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 «Hak koɗe ŋwëỹi vëyaryëɗena hnë w̃ënka vële hnuỹak Iƴir Ipacah iŋa had gë fuhnë ki?»
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Tac më ntehnëk njaryini g'uw̃ac Yesu Këris w̃a. Më tëƴëniha Piyer ñëw̃ënti gë vëhni wafac toƴe.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.