Atos 10

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Nkeho, Sesare hna, asan ale w̃aciko Korëney; kapiten yeho hnë kaŋ wasoɗaɗe wavë Rom le w̃acëɗeho «Kaŋ vëvë Itali».
1 E havia em Cesareia um varão por nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Kahnëndako icëmb W̃ënu ŋa, do ntakëɗëhawo umë gë vëvë tere lëw̃u va fop. Ndemaɗëhëhniwo ɗus vëhaỹëhnah vëvë ɓulunda wasëwif va, do njëfaɗëhawo W̃ënu ŋa kwëlëkwël.
2 piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Fac ryampo, ga carëtak lav a, ikaryëtahn nuỹako: mëleka W̃ën nuko wapacëk ga tënkëɗ tere lëw̃u hna do ntehna: «Korëney!»
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio!
4 Korëney ntaŋëkawo mbalatënd do tëƴa: «Nëpaɗëmi, ye ye?»
4 Este, fixando os olhos nele e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus.
5 Awa tame paƴëryihni vahnë Yafa njini njojëniha ale w̃acik Simo Piyer ỹa.
5 Agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Hnë tere avál ale w̃acik Simo hna nke, ale lëɗëk tëfary wov hna.»
6 Este está com um certo Simão, curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Ga njik mëleka le hnësëhnakëndëha ỹa, Korëney më macëkëhni taŋ vëhi vëryokuŋ vëlëw̃u hna do gë soɗaɗe ryampo ale ryokuŋëhnëɗëhawo. Arac fëna ahahnëndak soŋe W̃ën yeho.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 Umë pëƴakëhni fop ile ryëcëtak takan ỹa, tac paƴëlehnëhni gë Yafa.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Piyer vëhni Korëney|src="WA03964b.tif" size="span" copy="Graham Wade" ref="10.25" Ga pacëk, ante nkëhnëko tëk lav a nkaf hna, njiɗëniho do tëhaniho Yafa. Hnë wati rac Piyer kaƴëko ƴaŋ teras cery hna soŋe iƴëfa.
9 E, no dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Umë njoka inte do ñaɗëho tok. Wati nte nëgëhnëɗeho roka ŋa, më nuk iñë hn'ikaryëtahn.
10 E, tendo fome, quis comer; e, enquanto lhe preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 Umë nuk ambin ŋa ga piɗëtak, do iñë sëlëndajëɗëho nkal li, nkeho had ipand ƴankah nte fërëtik do pëlayi vacape vanah tak.
11 e viu o céu aberto e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, vindo para a terra,
12 Hn'ipand tac, sifa wulaw̃ gë wusaw̃ fop yeho hnam, gë vile huhaɗ nkal li, do gë wusëry.
12 no qual havia de todos os animais quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Më nkwëryëk kopa ga ntehnëɗëha: «Matëry, Piyer, ɗaw̃ëryihni do asemëhni!»
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Ɓare Piyer më ntëkwak: «Muk! Ahwëhn, koɓëri tokëla ile mbañëk sariya fu ỹa ma wok pacëna.»
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Kopa ỹa më mbok ntehnëka kat: «Ant'alehn pacëna ile pëƴahnëk W̃ën pacëk ỹa.»
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Wahwënta warar ntiyako koyëna, tac pand iŋa mbokalehn g'ambin.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se no céu.
17 Piyer pëmpëhnahnëkawo do tëƴaɗëho bi ye pëhnëtanëɗ iñë ile nuk ỹi. Hnë wati rac, vële paƴiko Korëney va tëƴalëɗëniho tere Simo ỹa, do tëkëlehnëni rënka hna.
17 E, estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os varões que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Umë mëcalëni tëƴëni: «Ani bi nke asan ale w̃acëɗe Simo Piyer ỹa?»
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Wati nte nkoko Piyer nahand soŋe iñë ile nuk ỹa, Iƴir Ipacah iŋa më ntehnëka: «Nëpary, vësan vërar rëƴalëɗëhi.
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três varões te buscam.
20 Cëlëry, ayiwu tame gë vëhni hara gwajëlehnalihna, kaɓi ami faƴikëhni.»
20 Levanta-te, pois, e desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Awa Piyer më cëlëk nji hn'ile nkeni vësan hna do ntehnëhni: «Ami ye ale yëkëlehnëɗuna. Soŋe ye yijërun?»
21 E, descendo Pedro para junto dos varões que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Umë ntëkwaniha: «Kapiten ale w̃acik Korëney ỹa faƴikëfu. Asan asatah ye, ale lakëɗëha W̃ënu ŋa do wasëwif w̃a fop ŋahnëniha. Mëleka W̃ën lehnëka macehni ayi tere lëw̃u hna soŋe nëpa ile lehnëɗuha ỹa.»
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, varão justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa e ouvisse as tuas palavras.
23 Awa Piyer më ndënëkëhni ndakëntini hnam.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. No dia seguinte, foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Ga mbok pac kat, tëkëlehnëni Sesare hna. Korëney napëɗëhëhniwo; paƴehnëkëhniwo vahnë vëlëw̃u va do gë wëlawow̃u w̃a njijëni.
24 E, no dia imediato, chegaram a Cesareia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Wati nte nkëhnëko tënk Piyer tere ŋa, Korëney kacakawo, ndëkwëhn nkaỹa g'icëmb.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Ɓare Piyer matëndëkawo ntehna: «Matëry! Ahnë fo yeɓu, ami fëna.»
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Tac, ante nkoniho nësëlëndëni gë Korëney tënkatëndëni tere hna, Piyer tëkatëkëhniwo hnam vahnë vëyaɓah ga mbarëni.
27 E, falando com ele, entrou e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Umë ntehnëkëhni: «Njëtërun sariya wasëwif ỹa maw̃ëryanëlahna sëwif njind hnë tere ale wok gena sëwif ma nkeni lawo. Ɓare ami, W̃ënu ŋa nkwëryëndanëko tëfëlahna kehayi ahnë, ntiyi ale wok pacëna.
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um varão judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Soŋe umë ye, ante macirunëho ŋi, njijëɓu hara nahalenta. Awa ñakëndëɓu yëtu bi ye w̃acehnirunëho.»
29 Pelo que, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois: por que razão mandastes chamar-me?
30 Korëney më ntëkwaka: «Nuỹak wafac wahnah, gë iỹi wati ki dënk, ỹal mën hna nkeɓuho, iƴëfa iɓë g'anent ŋa, yëfaɗëfuho. Taŋ, asan ale liyak viỹi vilancah kahnëlehn haryënkw mën
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 do ntehno: “Korëney, W̃ënu ŋa nkwëryëk iƴëfa hu ŋa do kwëtahnëk hakili iɗema nte ryemaɗuhëhni vëhaỹëhnah ŋi.
31 E eis que diante de mim se apresentou um varão com vestes resplandecentes e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Awa paƴëryihni vahnë Yafa njini njojëniha Simo Piyer. Hnë tere avál ale w̃acik Simo nke, ale lëɗëk tëfary wov hna.”
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está em casa de Simão, curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Paƴëlehnëryiɓuhëhni vahnë do camehnëmi gante maw̃ëru ayij ki. Tame, haryënkw W̃ën hna nkeɓun soŋe ahnëpayi fop ile ntehnëki Ahwëhn afëƴafu ỹa.»
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Awa Piyer më teɓak wanës ŋa ntehn: «Tame nkwëryëɓu ɗus: W̃ënu ŋa dëbëndëlehnëlëhnihna vahnë va,
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 ɓare, hn'inkal-wo-nkal hna, ale-wo-le lakëɗëha g'umë do liɗ usatah a, W̃ënu ŋa nëŋahnëɗëha g'ahnë arac.
35 mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Njëtërun W̃ënu ŋa nësëhnëkëhniwo ɓulunda Isërayel ỹa soŋe pëƴahnëhni ƴam lëw̃u le hnuỹaɗe gë Yesu Këris, nte ye Ahwëhn vahnë fop ŋa.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos),
37 Ga ndëcëk ante ntehnëɗëhëhniwo San vahnë ntini njaryini ŋa njëtërun ile liyako pëgw Galile hna ten hafo Yuɗe hna fop.
37 esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judeia, começando pela Galileia, depois do batismo que João pregou;
38 Tac njëtërunëha fëna Yesu mbë Nasaret do gante njëɗaka W̃ënu ŋa Iƴir Ipacah, pëɓënëka fanka. Umë njasëlehnëk hna ntitënd ufërën do, kaɓi W̃ënu ŋa gë umë nkeniho, njërënëɗëhëhniwo vële mbërehnëɗëho Sintani.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 «Waseɗe ile ntik fop Yerusalem hna do gë ile wojëk hn'inkal wasëwif w̃a yeɓun. Vëhni, hnë kërëwa pakëniha, ndaw̃ëniha.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judeia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Ɓare W̃ënu ŋa mbëhnëndanëka fac rarëna hna; do ntik tufëhna.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e fez que se manifestasse,
41 Gena haryënkw ɓulunda hna fop tufëhnako, ɓare haryënkw fuhnë, waseɗe wale tëhnako W̃ënu ŋa umë dënk koɓëri ŋa do tokëlahnëɓun celahnëɓun g'umë ante mbëhnëndanëkawo W̃ën vësëm ŋa.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dos mortos.
42 Ntehnëkëfu haraŋëfuni ɓulunda ỹa do fëƴahnëfu umë ye ale tëhnak W̃ën kitiŋëhni vësëm gë vële wok vësëmëna va.
42 E nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Soŋe lëw̃u ỹa nësëni wakila ŋa fop. Ntehnëni ale-wo-le hwëtahnëɗëha ỹa nuỹaɗ soŋe lëw̃u ỹa itavëhn wameh wadëw̃u ŋa.»
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele creem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Ante nësëɗëho Piyer watac ŋa, Iƴir Ipacah iŋa cëlëlehni hnë vële hnëpaɗëho wanës wadëw̃u hna fop.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Wasëwif wale hwëtahnëko lapëhnakawo Piyer, ga nuni njëɗayini Iƴir Ipacah iŋa vële wok vëyena wasëwif va fëna, pëmpëhnahnëkëhniwo ɗus.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 Nkwëryëɗënihëhniwo ga nësëɗëni vanësa vante wok ƴëtina do cëmbëɗënihawo W̃ënu ŋa.
46 Porque os ouviam falar em línguas e magnificar a Deus.
47 «Hak koɗe ŋwëỹi vëyaryëɗena hnë w̃ënka vële hnuỹak Iƴir Ipacah iŋa had gë fuhnë ki?»
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém, porventura, recusar a água, para que não sejam batizados estes que também receberam, como nós, o Espírito Santo?
48 Tac më ntehnëk njaryini g'uw̃ac Yesu Këris w̃a. Më tëƴëniha Piyer ñëw̃ënti gë vëhni wafac toƴe.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então, rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.