2 Coríntios 4
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ACF
1 Awa, ƴambëɗilëfuhna kaɓi W̃ënu ŋa, g'ikaỹëhnahn dëw̃u ŋa, kwëtehnahnëkëfu iỹi ɗoku.
1 Por isso, tendo este ministério, segundo a misericórdia que nos foi feita, não desfalecemos;
2 Tavëɓun vankeya vacëfëhnah vante sow̃aryëɗëfunëho, iñë gena ile liɗëfun rokahnëfuni vahnë do tumpëɗilëfuhna wanës W̃ënu ŋa; ɓare toña ỹa yëtëndanëɗëfun wapacëk do koyëna njëkëlehnëɗëfun hnuỹafu ikwëtahn vahnë va fop haryënkw W̃ën hna.
2 Antes, rejeitamos as coisas que por vergonha se ocultam, não andando com astúcia nem falsificando a palavra de Deus; e assim nos recomendamos à consciência de todo o homem, na presença de Deus, pela manifestação da verdade.
3 Ge Wanës Wakasëk wante fëƴahnëɗëfun ŋi cënkak hnë vëryampo, hnë vële rëfëk nkaw̃ nte yiryeryëɗ g'icëm ka fo nke koyëna.
3 Mas, se ainda o nosso evangelho está encoberto, para os que se perdem está encoberto.
4 Vëhni vëhwëtahnëna kaɓi Sintani, w̃ën iỹi ɗuniỹa, mëpëndanëk wahakili walëw̃ hni w̃a. Koyëna vëhoɗina nuni humpen Wanës Wakasëk wante rufahnëɗ ntënah Këris ŋa, ale ye aw̃ëntëlënta W̃ënu ŋa.
4 Nos quais o deus deste século cegou os entendimentos dos incrédulos, para que lhes não resplandeça a luz do evangelho da glória de Cristo, que é a imagem de Deus.
5 Gena soŋe lëw̃ fu dënk fëƴahnëɗëfunëhëhni vahnë va, ɓare soŋe Yesu Këris Ahwëhn a ye; ge fuhnë ye, gelëfuhna Ahwëhn a, vëryokuŋëhn hun fo yeɓun soŋe Yesu ỹa.
5 Porque não nos pregamos a nós mesmos, mas a Cristo Jesus, o Senhor; e nós mesmos somos vossos servos por amor de Jesus.
6 W̃ënu ŋa më lehnëko: «Araɓi humpen ha ntanc fagant hn'umëhwëry hna!» Do umë dënk lancëndanëk humpen hudëw̃u ha hnë wasakahn walëw̃ fu hna, soŋe njëtahnin untënah ntëw̃u nte lancëɗ hnë yëka Këris hna.
6 Porque Deus, que disse que das trevas resplandecesse a luz, é quem resplandeceu em nossos corações, para iluminação do conhecimento da glória de Deus, na face de Jesus Cristo.
7 Ɓare iỹi hnapul, hnë vapeƴa intil nke, umë fëhnëtahnëɗ fuhnë ye, gante njëtande iỹi fanka sankaf ile lëbëk fop matina ỹal fu, ɓare hnë W̃ën hna dënk matik.
7 Temos, porém, este tesouro em vasos de barro, para que a excelência do poder seja de Deus, e não de nós.
8 Ndëñehniɓun gante-wo-gante, ɓare ŋwëỹehnëɗelëfuhna; mpaỹëmpaỹendeɓun ɗus, ɓare cilëtaɗilëfuhna;
8 Em tudo somos atribulados, mas não angustiados; perplexos, mas não desanimados.
9 koroteyehnëɗeɓun, ɓare W̃ënu ŋa tavëɗilëfuhna; këfëɗeɓun, ɓare mëkëɗelëfuna ryaw̃ifu.
9 Perseguidos, mas não desamparados; abatidos, mas não destruídos;
10 Kwëlëkwël njoyinëk hnë vimbahn fu hna icëm Yesu ŋa, soŋe uwám lëw̃u w̃a tufëhnahn fëna hnë vimbahn fu hna.
10 Trazendo sempre por toda a parte a mortificação do Senhor Jesus no nosso corpo, para que a vida de Jesus se manifeste também nos nossos corpos;
11 Paɓëlëɗëfun icëm ŋa kwëlëkwël soŋe Yesu ỹa, soŋe nuhahni uwám Yesu w̃a hnë vimbahn vidëw̃ fu vinte rëfëka cëm va.
11 E assim nós, que vivemos, estamos sempre entregues à morte por amor de Jesus, para que a vida de Jesus se manifeste também na nossa carne mortal.
12 Koyëna icëm iŋa hnë fuhnë ndokuŋëɗ, ɓare uwám w̃a hnë w̃uhnë ndokuŋëɗ.
12 De maneira que em nós opera a morte, mas em vós a vida.
13 Vikerëh hna kerik: «Kwëtahnëɓu, soŋe umë hnësahnëɓu.» Fuhnë fëna sifa ikwëtahn tac hwëhnaɓun do soŋe rac hnësëɗëfun.
13 E temos portanto o mesmo espírito de fé, como está escrito: Cri, por isso falei; nós cremos também, por isso também falamos.
14 Ha, njëtëɓun W̃ën hunte vëhnëndanëka Ahwëhn a Yesu mbëhnëndanëɗëhëfu fuhnë fëna gë Yesu do kwëtëɗëhëfu gë w̃uhnë ɗarël lëw̃u.
14 Sabendo que o que ressuscitou o Senhor Jesus nos ressuscitará também por Jesus, e nos apresentará convosco.
15 Fop ile horotëɗëfun ỹa, soŋe nafa hun ye, soŋe ipërëna W̃ënu ŋa nkoɗ campënd vahnë hna, do koyëna icamehn nte camehnëɗe W̃ënu ŋa nkwënaɗ soŋe icëmb dëw̃u ŋa.
15 Porque tudo isto é por amor de vós, para que a graça, multiplicada por meio de muitos, faça abundar a ação de graças para glória de Deus.
16 Soŋe umë ye ƴambëɗilëfuhna. Wëla imbahn fu ŋa përëkand toƴe toƴe, ntaw̃ary fu ŋa fac-wo-fac kasëkaɗ.
16 Por isso não desfalecemos; mas, ainda que o nosso homem exterior se corrompa, o interior, contudo, se renova de dia em dia.
17 Horot fu vë gaki ỹi kihnëk ge mëntëndëlehnini gë icëmb nte hnuỹaɗen ŋa, kaɓi horot rac hnuỹahnëɗen iŋi cëmb ƴaɓah nte wok puɗina.
17 Porque a nossa leve e momentânea tribulação produz para nós um peso eterno de glória mui excelente;
18 Awa, fuhnë ƴëkëlehnëɗilëfuhna ile hnuɗe, ile wok nuɗena yëkëlehnëɗëfun, kaɓi ile hoɗe nuyi ỹa ɓiỹëɗina ɗus, ɓare ile wok nuɗena ỹa nkoɗ kwëlëkwël.
18 Não atentando nós nas coisas que se vêem, mas nas que se não vêem; porque as que se vêem são temporais, e as que se não vêem são eternas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.